Tibetan
ལ་བའི་ལུང་ཀུན་ན་ཡང་བཞུགས། འཇུག་པའི་སྐོར་དུ་གཏོགས་པ་ཞི་བ་ལྷའི་ཆོས་གཉིས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའམ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ན་ཤིན་ཏུ་རྒྱས། གཞུང་ཆུང་ཤོས་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ཡིན་ཏེ་ཡང་འདི་བས་རྒྱས། ཚེ་དུམ་འདིའི་བྱ་བ་སྨོན་པ་མན་ཆད་ཁོ་ནས་ལྡང༌། འཇུག་པ་བླངས་ཀྱང་ཐུབ་པ་དཀའ། ཡེར་པ་བའི་ཞལ་ནས་མ་ཐོབ་པའི་ཉམས་པ་བས་ཐོབ་པའི་ཉམས་པ་དྲག་པར་གསུངས་གསུང་སྐད་དེ། ཚེ་དུམ་འདི་ལ་སྨོན་པ་མན་ཆད་ལ་ནན་ཏན་བྱས་ཤིང་མ་ཉམས་པར་བྱས་ལ་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་དག་ལ་ནུས་པ་ཡོད་ཚད་ཀྱིས་བསླབ། ནུས་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དག་ལ་ཡང་མོས་པ་སྒོམ། ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་མི་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་ན་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་དུ་འཇུག་པ་བརྟན་པོར་བྱར་ཡོད་པ་རང་རུང༌། ཚེ་གཅིག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་མི་རྫོགས་གསུངས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨོན་པ་བཤད་ཟིན་ནས༌། གཉིས་པ་འཇུག་པ་བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པ་ལ། སྨོན་འཇུག་གི་འབྲེལ་བསྟན་པ་དང༌། འཇུག་པ་ཉིད་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། འཇུག་སེམས་བདག་ཉིད་སྡོམ་པ་མ་གཏོགས་པར། །ཡང་དག་སྨོན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྡོམ་པ་སྤེལ་འདོད་པས། །དེ་ཕྱིར་འབད་པས་འདི་ནི་ངེས་པར་བླངས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྟན་མ་ཐག་པ་བཞིན་དུ་སྨོན་པ་བསླབ་བྱ་དང་བཅད་པ་ལ་ལེགས་མོར་བསླབས་པས། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེས་འཕེལ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་རིངས་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུ་ལ་འཇུག་དགོས་པར་ཤེས་པས་ཅི་ལ་ཡང་མ་རག་པར་ཆས་པ་འཇུག་པ་སྐྱེ་བའི་བློ་ཚོད་དུ་ཕྱིན་པ་དེས་རྒྱུ་ལ་དམ་འཆའ་བ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པ་མ་གཏོགས་པར་འབྲས་བུ་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་དག་པར་སྨོན་པ་འཕེལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་ནས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པས་སྨོན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམ་འཆའ་བའི་སྡོམ་པ་དེ་འཕེལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་པ། ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཚན་ཉིད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་སེངྒེ་བཟང་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སེམས་བསྐྱེད་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་གསུངས་པ་བཞིན་གྱི་བར་དུ་སྤེལ་བར་བྱ་འདོད་པས་སམ། ཡང་ཡང་དག་སྨོན་པས་ཞེས་པ་ལྟར་ན་སྨོན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་དམ་བཅས་པ་ཙམ་ཡིན་པས། འཇུག་པ་རྒྱུ་ལ་དམ་བཅས་ནས་སློབ་པ་མེད་
Chinese
也在拉瓦的教言中。属于入行论方面的寂天论师的两种法，或者菩萨地或经庄严论等中非常广。最小的论典是《二十颂》，但也比这广。这一生所要做的事，仅仅发愿等就足够了。即使受了入行论也很难做到。耶巴瓦说，没有得到的过失比得到的过失更严重。这一生要努力不懈地做发愿等，并且不让它退失，对于入行论的学处，要尽自己所能地学习。对于不能做到的，也要修习信解。如果发愿未来世也能出生并且不退失，那么未来世就能稳固地修持入行论。仅仅一生不能圆满菩萨的学处。他们讲完了发愿之后，第二是入行论及其学处，其中有发愿和入行的关系，以及入行本身。第一是： 入行之心自性戒律外， 不能增长真实之发愿。 欲增圆满菩提之戒律， 故应勤奋定受持此戒。 如是说，就像刚开始讲的那样，如果好好学习发愿及其学处，对众生的悲心就会增长，因此会急于为了众生而证得佛果。而且也知道必须从因入手，所以毫不犹豫地开始，生起入行的决心，这就是在因上立誓，入行是菩提心的自性，受持菩萨的戒律，学习它的学处，除此之外，如果想要真实地发愿，最终为了利益他人而圆满菩提，并最终成佛，那是不可能的。因此，发愿的自性就是立誓圆满菩提的戒律，并最终使其增长。阿底峡尊者说，因为生起了菩提的自性，所以菩提心的相就是僧海贤论师所说的佛地的三种发心。或者，就像“真实发愿”所说的那样，发愿仅仅是对果的承诺。入行是在因上立誓，如果没有学习
English
It is also present in all the instructions of Lawa. The two dharmas of Shantideva that belong to the Engaging in Bodhisattva Behavior, or the Bodhisattva Grounds or the Ornament of the Sutras, etc., are very extensive. The smallest treatise is the Twenty Verses, but it is also more extensive than this. The work of this lifetime is sufficient with just aspiration, etc. Even if one takes the Engaging in Bodhisattva Behavior, it is difficult to accomplish. Yerpa said that the fault of not obtaining is more serious than the fault of obtaining. In this lifetime, one should diligently engage in aspiration, etc., and not let it decline, and for the trainings of the Engaging in Bodhisattva Behavior, one should study to the best of one's ability. For those that one cannot do, one should also cultivate faith. If one makes aspirations to be born in future lives and not decline, then in future lives one will be able to firmly practice the Engaging in Bodhisattva Behavior. One lifetime is not enough to perfect the trainings of a Bodhisattva. After they finished explaining aspiration, the second is the Engaging in Bodhisattva Behavior and its trainings, which include the relationship between aspiration and engagement, and the Engaging in Bodhisattva Behavior itself. The first is: Apart from the vow that is the nature of the engaging mind, True aspiration will not increase. Desiring to increase the vow of perfect enlightenment, Therefore, one should diligently take this vow. As it is said, just as it was taught at the beginning, if one studies well the aspiration and its trainings, compassion for sentient beings will increase greatly, therefore one will be eager to attain Buddhahood for the sake of sentient beings. And also knowing that one must start from the cause, one begins without hesitation, generating the determination to engage, which is to vow on the cause, engaging is the nature of the mind of enlightenment, taking the vows of a Bodhisattva, and studying its trainings, apart from that, if one wants to truly aspire, ultimately to perfect enlightenment for the benefit of others, and ultimately attain Buddhahood, that is impossible. Therefore, the nature of aspiration is the vow to perfect enlightenment, and ultimately to increase it. Atisha said that because the nature of enlightenment has arisen, the characteristic of the mind of enlightenment is the three kinds of generation of the mind of the Buddha Grounds as taught by the teacher Simhavarma. Or, as it is said in "True aspiration," aspiration is merely a promise of the result. Engaging is vowing on the cause, and if there is no study
Tibetan
པར་སྨོན་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་འཕེལ་བར་ཏེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པས་སྨོན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དམ་བཅའ་བའི་སྡོམ་པ་དེ་སྤེལ་བ་དང་འཕེལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་པ་སྔ་མ་ལྟར་བྱ་འདོད་པས། དེའི་ཕྱིར་འབད་པས་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་བླང་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་སྨོན་པ་ནི་བར་མས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་ཡིན། འཇུག་པ་སྡོམ་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། བྱམས་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་སྡོམ་པ་རང་དུ་བཞེད་པས་ན། སྐྱེ་དཀར་ཚང་གཅིག་ལ་མ་དཀར་བུ་ནག་མེད་གསུངས་ནས། རྐང་པ་གསུམ་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྡོམ་པ་ཞེས་འདོན་པའམ། ཡང་ན་སྡོམ་པས་ཞེས་འདོན་པ་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་སྦྱར་ལ། དེའི་སྡོམ་པས་སྨོན་པ་འཕེལ་བའི་མཐར་ཐུག་པར་བྱ་འདོད་པས་དེའི་ཕྱིར་དུ་འབད་པས་འཇུག་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་བླངས་ཞེས་པ་རྣམས་གང་དུ་བཀྲལ་ཡང་དོན་ལ་འབྱོར་བར་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོས་བཤད་ཅིང། ཡང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྨོན་པ་སྤེལ་འདོད་པས། །ཞེས་པའང་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྤྱིལ་བུ་བས། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྲས་བུ་ལ་དམ་འཆའ་བ་དེ་འཕེལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་སྤེལ་བར་འདོད་པས་རྒྱུ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་བླང༌། ཞེས་པར་ཡང་བཀྲལ་བ་གང་ལྟར་ནའང༌། འབད་པ་ནི་གཙོ་བོར་བློ་སྦྱང་བ་ཁོ་ན་ལ་འབད་ལ། ཚོགས་བསགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ནས་ཀྱང་འབད་ཅེས་ཤ་ར་བས་གསུངས། གཉིས་པ་འཇུག་པ་ཉིད་བཤད་པ་ལ། གང་གིས་ལེན་པའི་རྟེན་དང༌། ཇི་ལྟར་བླང་བའི་ཆོ་ག བླངས་ནས་བསླབ་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལའང་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། མཆོག་གི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཉིད་ལས། དང་པོ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི། །རྟག་ཏུ་སྡོམ་གཞན་ལྡན་པ་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡི། །སྐལ་བ་ཡོད་ཀྱིས་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་འཇུག་པ་ལེན་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གང་ཡང་རུང་བ་དང་ལྡན་པ་སྨོན་པ་ཐོབ་ལ་མ་ཤོར་བ་ཞིག་དགོས་པས། སྤྱིར་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་བྱེ་བྲག་བཤད་མཚོ་དང་མངོན་པ་མཛོད་ལ་སོགས་པ་ལས། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། བར་སློབ་མ་དང་བདུན། བསྙེན་གནས་དང་བརྒྱད་དུ་བགྲངས་པ་ལས། འདིའི་བར་སློབ་མ་ཡན་ཆད་སོ་སོར་ཐར་པ་རིགས་བདུན་གྱི་སྡོམ་པ་བྱང་སྡོམ་གྱི་རྟེན་དུ་གཟུང་བས་རྟག་ཏུ་ཞེས་བསྙེན་ག
Chinese
仅仅是发愿并不能增长，也不能获得果实，因此，为了使发愿本身的体性，即以果实圆满菩提为誓愿的律仪得以增长和达到圆满，如同先前所说的那样，所以，必须努力受持入行菩萨的戒律。对此，有些人说，发愿是中间所摄的善，入行是律仪所摄。因为慈氏菩萨的传承认为律仪本身就是这样。他们说，一个白色的家族里，不会有黑色的母亲和黑色的孩子。因此，第三句念作“圆满菩提律仪”，或者念作“以律仪”，将其与入行结合起来。他们认为，通过律仪可以使发愿达到增长的极致，因此，必须努力受持入行。夏惹瓦大师说，无论如何解释，都能符合意义。还有，“想要增长圆满菩提发愿”也是顺应文句而说的。总而言之，发愿菩提心是以果实为誓愿，为了使它增长到圆满，直至佛地，所以必须受持入行菩萨的戒律。无论如何解释，努力主要是指努力修习心，也要从各方面努力积累资粮等等，夏惹瓦如是说。第二，关于入行本身，分为：以何为所依而受持，如何受持之仪轨，受持后如何修学三个方面。第一方面又分为总的开示和殊胜的差别解释。第一部分是： “别解脱七众，恒具余律仪，具菩萨律仪，堪能余非有。” 也就是说，作为受持入行的所依之人，必须是具有别解脱七众中的任何一种，并且是获得发愿且未失坏之人。一般来说，关于别解脱，在《分别解脱经》和《俱舍论》等中，列举了优婆塞（居士）男女两种，沙弥（沙弥）男女两种，比丘（比丘）男女两种，式叉摩那（学戒女）共七种，加上八关斋戒为八种。此处，式叉摩那以上，都可以作为别解脱七众律仪作为菩萨戒的所依，因此说“恒具”。
English
Merely making aspirations does not cause growth, nor does it lead to the attainment of fruit. Therefore, in order to make the very nature of aspiration, which is the vow to perfect enlightenment as the fruit, grow and reach fulfillment, as mentioned earlier, one must diligently take the vows of the entering bodhisattva. Some say that aspiration is the virtue gathered by the intermediate, and entering is gathered by the vows. Because the lineage from Maitreya considers the vows themselves to be so. They say that in a white family, there is no black mother and black child. Therefore, the third line is recited as "perfect enlightenment vows," or recited as "by vows," and combined with entering. They believe that through the vows, aspiration can be brought to the ultimate end of growth, therefore, one must diligently take this entering. Sharawa the Great said that no matter how it is explained, it can fit the meaning. Also, "wanting to increase the perfect enlightenment aspiration" is also said in accordance with the text. In short, aspiring bodhicitta is vowing for the fruit, in order to make it grow to perfection, up to the level of Buddhahood, so one must take the vows of the entering bodhisattva. In any case, effort mainly refers to diligently training the mind, and also making efforts to accumulate merit and so on from all directions, Sharawa said. Secondly, regarding entering itself, it is divided into three aspects: what is relied upon to take it, the ritual of how to take it, and how to study after taking it. The first aspect is further divided into general teachings and specific explanations of differences. The first part is: "Those of the seven classes of individual liberation, constantly possessing other vows, are capable of the bodhisattva vows, others are not." That is to say, the person who relies on taking the entering must be someone who possesses any of the seven classes of individual liberation and has obtained the aspiration and has not lost it. Generally speaking, regarding individual liberation, in the Vinaya-vibhanga and the Abhidharmakosa, etc., two types of upasaka (layman), two types of shramanera (novice), two types of bhikshu (monk), and shikshamana (probationary nun), totaling seven, plus the eight precepts, are listed as eight. Here, those up to shikshamana can be taken as the basis for the seven classes of individual liberation vows as the basis for the bodhisattva vows, therefore it is said "constantly possessing."