Tibetan
་སུ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་འདྲ་བ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་བས་འགྱོད་པ་ཨེ་ཅང་ཡང་མི་བསྐྱེད་གསུངས་ཏེ། མི་བསྐྱེད་པ་ཅི་མ་ཚད་བརྩོན་བརྩོན་པོའམ་སྒོམ་སྒོམ་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་དེས་ལས་ཀ་དང་ལ་ཨེན་ཙམ་ཞིག་མ་སླེབས་པས་འདིས་བསྟན་པ་འཇིག་གནས་འཇིག་དགོན་པ་འཇིག་ཟེར་ནས་ཡོང༌། ལ་ལ་སྤྱན་སྔ་ལ་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་ཕྲག་དོག་གིས་ཀྱང་འགྱོད་པ་བསྐྱེད། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཐོས་པ་ཡིན་ཏེ་བཟང་འདུན་བགྱིས་པས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་མི་འགྲོ་བའི་བཅའ་བ་བགྱིས་ཟེར་ནས་ཡོང༌། དེའི་གཉེན་པོར་རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་དགོད་ཅིང་སྨིན་པར་བྱ། རེ་ཞིག་ཐར་པའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་ལ་དགོད། མཐར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ལ་སྨིན་པར་བྱ། རེ་ཞིག་དུས་ལ་བཞེས་པ་དག་ཀྱང་བསམ་པས་རྗེས་སུ་བཟུང༌། དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གི་གྲོགས་བྱ་གཟེངས་བསྟོད་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་དེ་དག་ཉིད་དགེ་བ་ལ་ཞུགས་ནས་འདུག་པ་ལས་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་མི་ཡོང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་མ་བརྒལ་བ་བསྒྲལ་བ་ལ་སོགས་པར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡང་དེ་ཡིན། ཡུམ་གྱི་ལམ་ཤེས་པའྀ་བྱེད་པ་ཡང་སེམས་ཅན་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་གསུངས། དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་བྱིས་པ་ཆང་ཆུང་དག་གིས་མེ་ཏོག་རྙང་རྙིང་ཆུན་པོ་རེ་ཕུལ་བ་ཀུན་ལ་ཡང་རང་ཅག་ཕ་སྤད་སངས་རྒྱས་སུ་སྨོན་ལམ་གདབ་གསུང་གིན་བསྔོ་བ་མཛད། ད་ལྟ་ཧན་ནེ་ཧན་ནེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་བཏུབ་པ་ཡིན། སང་གནངས་ཅག་ཅག་པོར་སོང་ཙ་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་སངས་རྒྱས་སུ་བསྔོ་ཡེ་ནུས་པ་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས་པར་གདའ། དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་འཆོར་བའི་རྒྱུ་ལས་དང་པོ་ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་མི་དགོས། ཕྱི་མ་བཞི་ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་དགོས་ཏེ། དེར་ཐོན་ནས་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་གཞན་གྱིས་མ་ཚོར་བར་རང་གཅིག་པུས་ལྐོག་ཏུ་བྱས་ཀྱང་འཆོར། ཐུན་ཚོད་ཀྱི་ནང་དུ་གཉེན་པོས་སླེབས་ན་བཤགས་པ་ཕྱིས་བྱས་ཀྱང་ཆོག དེ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་འགྲུབ་ན་ཤིན་ཏུ་ལེགས། དེ་ཡང་དགེ་བཤེས་ཆེན་པོ་པུ་ཏོ་བས་སྔར་ཀུན་གང་ཟག་ལ་ཡང་རུང་དཀོན་མཆོག་གི་སྔར་ཡང་རུང་གསུངས། ཕྱིས་ཀུན་དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་དགོས་གང་ཟག་མི་དགོས། རྟེན་གྱི་མདུན་དུ་མཆོད་པ་སོ་མ་ཡང་བཤམས། ཕྱག་བཙལ་མཆོད་པ་ཕུལ་ལ་དགེ་སློང་ཉེས་བྱས་བཤགས་པ་བཞིན་དུ་བཤགས། དེ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་མདོར་བསྡུས་པ་ཡང་བྱ་གསུངས། སྤྱན་སྔ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་གཏོང་བའི་རྒྱུ་དྲུག་ཡིན་གསུངས། དེས་ཀྱང་གཏོང་བ་གསང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། དེ་སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་གི་ནང་དུ་འདུ། མ་སྐྱེས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་བློས་སྤངས་པ་ཡིན་པས་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐུན་ཚོད་མེད་གསུངས། སྔོན་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་ལྔ་པོ་དེས་སེམས་བསྐྱེད་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ལས་གཏོང་བ་མ་ལགས་མཆི་ན་ཟེར་གྱིན་ཞུ་བ་ཀུན་ལ། མིང་དུ་མི་གཏོང་བ་བས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་འདོགས་ནའང་ཐོགས། དངོས་མེད་དེ་ལྔ་བྱུང་ནས་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་ན་སྔར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་མར་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་ནུས་པ་ཡིན་གསུངས། འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གསེར་དངུལ་ཞོམ་པ་དང་འདྲ། ཕྱིས་སོར་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལམ་སྙམ་ན་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། གཞི་ནས་སྟོབས་བཞིས་སྡིག་སྦྱངས་ཚོགས་བསགས་པས་བསམ་པ་སོར་ཚུད་ན་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་མི་འདྲ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་ཡོད་བྱ་བ་ཡིན། ཤོར་མ་ཐག་ཏུ་བླངས་པས་མི་སྐྱེ། ལྔ་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོར་དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྦྱང༌། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པའི། །འགྲོ་བ་ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་བར། །དམ་བཅས་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ལས་མ་གྲོལ་བར། །བདག་གི་ཚོད་ཀྱང་མི་ཤེས་པར། །སྨྲ་བ་ཇི་ལྟར་སྨྱོན་པ་མིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་དུ་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་སྒོམ། ཁས་བླངས་ཉམས་འོག་ཏུ་མ་ཚུད་ན་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ཀྱང་སྒོམ། ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་བློ་ལ་སྐྱེ་རྒྱུ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡེའི་སེམས་བསྐྱེད་གྱིས་དང་བསོད་ནམས་ཆེ་ལ་བསྲུང་རྒྱུ་མེད་པ་ཟེར་ཏེ། བསོད་ནམས་ཆེ་བ་རབ་ཡིན་བསྲུང་རྒྱུ་མེད་པ་མིན་བསླབ་བྱ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ་སློབ་དགོས་པ་ཡིན། ཞི་བའི་ལྷས་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་ཏེ། འདི་བཞིན་དུ་སློབ་པ་འདི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡིན། དེ་ལྟར་སྨོན་པ་སྐོར་དང་བཅས་པ་འདི་ཁོ་ན་ཇོ་བོའི་གདམས་ངག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རང་ཅག་ལ་གལ་ཆེ་ལ་བྱེད་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ་ལས་འཇུག་པའི་བར་ཆད་འདྲི་བའི་སྐབས་སུ་ཁུ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས་འདི་ཀུན་ན་གསལ་པོར་སྣང་བ་ལ་ཇོ་བོ་མ་བྱོན་གོང་དུ་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་གོ་མ་ནུས་གསུངས་སྐད། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གིས་བསྡུས་པ་ཀུན་ལག་ལེན་པ་ལས་བཤད་པ་རྒྱས་པ་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་འདུ
Chinese
据说，对于精进等功德，他们视作相似的功德，因此不会产生丝毫后悔。不仅不后悔，如果有人非常精进或非常禅修，因为他没有完成足够的工作，就会说“这个人会毁灭佛法，毁灭寺庙”。有些人像“在……面前”那样，因嫉妒而产生后悔。智慧的根本是听闻，因为做了好的期望，所以会说“做了不去听法的约定”。作为对治，应将他们安置于三种姓氏的道上，并使其成熟。暂时，即使那些尚未成为解脱之器者，也应将他们安置于善趣之因上。最终，也要使一切都在大乘上成熟。暂时，对于那些适时接受的人，也要以思想来摄持。对于进入善行的人，要帮助、赞扬、随喜等等。这样做，他们进入善行后就不会产生后悔。在发起菩提心之时，因为已经发誓要度化尚未度化的众生等等，所以这本身就是菩萨的事业。经中说，通达般若波罗蜜多的行为，也是使众生成熟和解脱。格西仲巴（དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་）尊者，即使是小孩子们供养的破旧花束，也会说“我们父子要发愿成佛”，并进行回向。现在对于零零碎碎的事物，无论如何都可以。如果明天后天变得完整，就能将善根回向成佛了。因此，菩提心退失之因，首先不能在身语上显现。后四者必须在身语上显现。显现之后，如果超过了时限，即使别人没有察觉，自己独自秘密地做了也会退失。如果在时限之内，对治生起，即使之后忏悔也可以。如果在那时限之内完成，那就非常好。对此，大格西布多瓦说，以前都可以，无论是对个人还是对三宝。之后，一切都需要三宝的所依，不需要个人。在所依面前，也要陈设新鲜的供品。顶礼、供养，像比丘忏悔罪过一样忏悔。之后，也要做简略的菩提心仪轨。据说，尊者是声闻的……
English
It is said that they see diligence and other virtues as similar virtues, so they do not generate any regret. Not only do they not regret, but if someone is very diligent or very meditative, because he has not completed enough work, they will say, "This person will destroy the Dharma, destroy the temple." Some, like "in front of...," generate regret out of jealousy. The root of wisdom is hearing, because they have made good aspirations, they will say, "They have made an agreement not to go to listen to the Dharma." As an antidote, they should be placed on the path of the three lineages and brought to maturity. For the time being, even those who have not yet become vessels of liberation should be placed on the cause of happy migrations. Ultimately, everything should also be brought to maturity on the Great Vehicle alone. For the time being, those who accept it in due course should also be taken care of with thought. Those who have entered into virtue should be helped, praised, rejoiced, and so on. By doing so, they will not generate regret after entering into virtue. At the time of generating Bodhicitta, because they have vowed to liberate beings who have not yet been liberated, etc., this itself is the activity of a Bodhisattva. It is said in the scriptures that the act of understanding the Prajnaparamita is also to mature and liberate beings. Geshe Tonpa, even for the old bouquets offered by small children, would say, "We, father and son, will aspire to Buddhahood," and dedicate the merit. Now, for trivial things, anything is possible. If tomorrow or the day after tomorrow it becomes complete, it will be possible to dedicate the root of virtue to Buddhahood. Therefore, the cause of the loss of Bodhicitta must not first appear in body and speech. The latter four must appear in body and speech. After appearing, if it exceeds the time limit, even if others do not notice, it will be lost if one does it secretly alone. If the antidote arises within the time limit, it is okay to confess later. If it is accomplished within that time limit, that is very good. Regarding this, the great Geshe Potowa said that in the past, everything was okay, whether it was to an individual or to the Three Jewels. Later, everything needs the support of the Three Jewels, not an individual. In front of the support, fresh offerings should also be arranged. Prostrations, offerings, and confession should be made like a monk confessing transgressions. After that, a brief Bodhicitta ritual should also be performed. It is said that the Venerable One is a Shravaka...
Chinese
还说，舍弃菩提心也有六种原因。舍弃在《大秘密方便经》中也有提到。这包含在以心舍弃有情之中。如果没有生起菩提心，那么一切有情就等于同时被舍弃，因为没有所依，所以没有时间限制。以前，格西敦巴说，这五种会使菩提心退失，而不是舍弃。对于所有的提问，即使加上“不是舍弃，而是增长的原因”也没有妨碍。如果这五种无实有的情况发生，超过了时间限制，那么以前生起的一切都不会在以后生起，这就是它们的力量。那么，菩萨戒就像金银融化一样，后来又说恢复了，这难道不矛盾吗？也不矛盾，因为从根本上通过四力忏悔罪业，积累资粮，如果想法恢复，那么就和别解脱戒不一样，有生起的机会。一旦失去就无法恢复。为了对治这五种情况，要时常修习对有情的慈爱和悲悯。 十方虚空无边际， 有情解脱诸烦恼。 立誓若使自本身， 未能脱离诸烦恼。 不知自量而妄语， 岂非如同疯癫人？ 像这样修习惭愧和羞耻。如果誓言没有落入违犯之中，也要修习堕入恶趣等等的过患。仅仅发誓是不够的，必须在心中生起。有些人说：“发了菩提心，福德大，而且没有需要守护的。”福德大固然好，但不是没有需要守护的，必须学习这五种学处。寂天菩萨仅仅说了想要利益众生，像这样学习就是进入了道。因此，这个包含愿望的部分，就是阿底峡尊者的不共窍诀，对我们来说非常重要，而且要知道如何去做。在戒律品中，当问到进入的障碍时，库钦波说：“这些都很明显，但在阿底峡尊者来之前，没有听说过发愿菩提心等等的事情。” 小士夫和中士夫所包含的一切，都比从实修者那里听到的更广，与阿毗达磨藏相符。
English
It is also said that there are six causes for abandoning bodhicitta. Abandoning is also mentioned in the Great Secret Means Sutra. This is included in abandoning sentient beings with the mind. If bodhicitta has not arisen, then all sentient beings are equal to being abandoned at the same time, because there is no basis, so there is no time limit. Previously, Geshe Tonpa said that these five cause the degeneration of bodhicitta, not abandonment. For all the questions, even adding "not abandonment, but the cause of growth" does not hinder. If these five non-existent situations occur and exceed the time limit, then everything that has arisen before will not arise later, that is their power. Then, is it not contradictory that the bodhisattva vows are like melting gold and silver, and later it is said that they are restored? It is not contradictory, because from the root, through the four powers, confessing sins and accumulating merit, if the idea is restored, then it is different from the pratimoksha vows, there is an opportunity to arise. Once lost, it cannot be restored. To counteract these five situations, one should always practice loving-kindness and compassion for sentient beings. In the ten directions, the sky is boundless, Sentient beings are liberated from all afflictions. If I vow that I myself, Have not been liberated from all afflictions. Speaking without knowing my own measure, Isn't it like a madman? Like this, cultivate shame and embarrassment. If the vows have not fallen into violation, also cultivate the faults of falling into the lower realms, etc. It is not enough to just make vows, something must arise in the mind. Some people say, "If you generate bodhicitta, the merit is great, and there is nothing to protect." It is good that the merit is great, but it is not that there is nothing to protect, you must learn these five precepts. Shantideva only said that he wanted to benefit sentient beings, and learning like this is entering the path. Therefore, this part containing the aspiration is the uncommon instruction of Atisha, which is very important to us, and we must know how to do it. In the chapter on ethics, when asking about the obstacles to entering, Khuchenpo said, "These are all obvious, but before Atisha came, I had not heard of things like generating aspirational bodhicitta." Everything included by the small and medium beings is broader than what is heard from practitioners, and corresponds to the Abhidharma Pitaka.