Tibetan
མས་བསྒོམས་ན། །དེ་ནི་སྐྱོན་མེད་མེ་ཏོག་སྟེ། །རབ་ཏུ་དྲི་ཞིམ་རྣམ་པར་མཛེས། །རིང་པོར་མི་ཐོགས་རྒྱལ་མཆོག་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཆོད་པ་འདི་ལས་ནི་མཆོད་པ་སྔ་མ་དེ་བས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འབྱུང་སྟེ། མཆོད་པ་ཕྱི་མ་དེ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚད་འདི་ཙམ་ཞེས་པའི་མུ་དང་མཐའ་ནི་བཟུང་དུ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། དངོས་པོ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འདི་སྙེད་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་འཇིག་རྟེན་གྱི་མགོན་པོ་ལ་ཕུལ་བ་བས་ཀྱང་དེ་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་གསུངས། སངས་རྒྱས་ལ་འདི་བཞིན་དུ་མཆོད་པ་ལ་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་ཞིག་འབྱུང་བ་དེས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་མིན། སངས་རྒྱས་དངོས་པས་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་མཎྜལ་གཅིག་ཕུལ་ན་ཡང་དེ་དག་གི་འོག་ཏུ་ས་ཇི་སྙེད་ཚུད་པའི་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ཐུག་པའི་བར་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ལས་སྟོང་འགྱུར་གྱི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ཐོབ་ཅིང༌། མཐར་སངས་རྒྱས་ནས་རིག་པས་མ་ཟིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་དངོས་སུ་འདུད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་པའི་བར་དུ་རིམ་པ་བཞིན་འཐོབ་པར་གསུངས། དེ་ལ་སྤོས་ཆུ་ཉུང་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་ཕུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བར་གསུངས་ནས། རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཙམ་ཕུལ་བ་ལ་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་བས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་གསུངས་པ་འདི་ཀུན་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་དེ་སྦྱང༌།དེ་སྦྱངས་ན་སྔ་མ་བས་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་གསུངས་པ་ཡང་ངེས་དོན་ཁོ་ན་ཡིན། མཆོད་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ནི་ཟང་ཟིང་གི་མཆོད་པ་བླ་ན་ཡོད་པ་ཡིན། འདི་ནི་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན། དེ་ལ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེ་ཡང་ཚད་དང་བཅས།འདི་ལ་ནི་ཚད་དང་མཐའ་བཟུང་དུ་མེད་པ་ཡིན། རང་ཅག་ཆོས་ཀྱི་གོ་བ་ཆུང་བས་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བར་ཆད་མེད་པར་སྦྱང་དུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་བར་མི་རྩི། གཞན་ཆོས་སྟོན་འདྲ་བའམ་མཆོད་པ་འདྲ་བ་ཆེ་རབ་ཅིག་བྱེད་པ་མཐོང་ན་དེ་ལ་འགྲམ་ཆུ་ལྡང༌། རང་ཞུམ་ནས་འདུག་སྟེ། ཆོས་ལས་ཁྱད་འདི་ཙམ་དུ་གསུངས། དེ་སྦྱངས་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་བྱས་ནས་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ཀ་གཞན་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་ཡང་མིན། གཉིས་ཀ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་ཚད་ཀྱིས་འབད་པ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་བྱས་ན་གཅིག་གིས་གཅིག་འཕེལ་ཏེ་ཡོང་བ་ཡིན། དེས་ན་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས་ལ་འབད་པ་བསླབ་བྱ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་ལ། བྱང་ཆུབ་
Chinese
如果这样观想，那就是无暇的鲜花，极其芬芳，非常美丽，不久将成为至尊的国王。像这样供养，比之前的供养功德更为殊胜。对于后来的供养，功德的限度和边际是无法衡量的。正如夏惹瓦所说：将如此殊胜之物供养给殊胜的世间怙主，也比不上这个功德大。对于佛陀，以这种方式供养，所产生的微小功德是无法压倒的。以实物对佛陀的头发和指甲的佛塔顶礼，以及向佛陀供养一个曼扎，即使在这些之下，包含着如大地般多的金轮，直到微尘的数量，获得比这多一千倍的转轮王。最终，从佛陀那里，所有无法用智慧把握的事物都真实地敬奉，并依次获得到达佛陀清净刹土的果报。因此，即使供养像少量香水一样的东西，也会产生无法估量的功德。因此，供养如此广大的东西，会产生无法估量的功德。因此，要相信所有这些比那更大的功德，并经常修习。如果修习它，据说比以前的功德更大，这也是真实的意义。就供养本身而言，那是物质供养中最殊胜的。这是修持供养中最无上的。对于前者，功德虽大，但有尺度。对于后者，没有尺度和边际。我们自己因为对佛法的理解不足，虽然可以毫不间断地修习菩提心，但并不乐于此。当看到别人做法事或进行大型供养时，就会羡慕不已，感到自卑。佛法就是这样说的。仅仅修习那个就足够了，也不要轻视供养三宝等其他功德事业。对于两者，都要尽力而为。如果这样做，一个会增长另一个。因此，努力积累二资粮被说成是一种修行，菩提
English
If one meditates in this way, it is a flawless flower, extremely fragrant, and very beautiful, and soon one will become the supreme king. Offering in this way generates merit that is far superior to the previous offering. For the later offering, the limit and boundary of merit are immeasurable. As Sharawa said: Offering such a special object to the special protector of the world is said to be even greater in merit than that. For the Buddha, offering in this way, the small amount of merit that arises cannot be overwhelmed. Actually prostrating to the stupa of the Buddha's hair and nails, and offering a mandala to the Buddha, even beneath these, containing as many golden wheels as the earth, until the number of minute particles, one obtains a thousand times more chakravartin kings. Ultimately, from the Buddha, all things that cannot be grasped by wisdom are truly revered, and one obtains the result of reaching the pure Buddha-fields in sequence. Therefore, even offering something like a small amount of perfume generates immeasurable merit. Therefore, offering such a vast thing generates immeasurable merit. Therefore, one should believe in all these greater merits than that and practice them constantly. If one practices it, it is said to be greater in merit than before, and this is also the true meaning. As for the offering itself, that is the most supreme of material offerings. This is the most unsurpassed of practice offerings. For the former, although the merit is great, it has a measure. For the latter, there is no measure or boundary. We ourselves, because of our lack of understanding of the Dharma, although we can practice bodhicitta without interruption, we do not rejoice in it. When we see others performing rituals or making large offerings, we become envious and feel inferior. The Dharma says this much. It is enough to practice only that, and one should not despise other meritorious activities such as offering to the Three Jewels. For both, one must do one's best. If one does so, one will increase the other. Therefore, striving to accumulate the two accumulations is said to be a single practice, bodhi
Tibetan
ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་གསུངས་པ་ཡིན། འདི་ནི་ལྷ་མཆོད་པས་དག་པར་འདོད་པ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་ལ། དུས་རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱངས་ན་ཚོགས་མི་རྫོགས་སམ་སྙམ་པ་དགག་པའི་ཆེད་དུ་ཡང་གསུང་གསུངས། བསླབ་བྱ་གསུམ་པ། སེམས་དེ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེབ་དང་སྐྱེས་པ་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས་ལ་འབད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དག་བསྐྱེད་ནས་ནི། །འབད་པ་མང་པོས་ཀུན་ཏུ་སྤེལ་བྱ་ཞིང༌། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། ཚོགས་གཉིས་ལ་འབད་པ་འདིས་ཟིན་དུ་རུང་གསུངས་ཤིང༌། ཤ་ར་བ་དགེ་གོང་དུ་འདི་གསུང་བ་ཞིག་ལ། ཟིན་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་མེད་དངོས་སུ་གསལ་པོར་བྱུང་ལགས་གསུངས་པས། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་གྱི་ཆོ་གས་གཞན་དོན་དུ་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་དམ་འཆའ་བའི་སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་དེ་ནས་ནི། ལས་སུ་བྱ་བ་བསོད་ནམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་འབད་པ་མང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་དུས་རྣམ་ཀུན་ཏུ་སྤེལ་བར་བྱ་ཞིང༌། དེ་ཉིད་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བསླབ་བྱ་འོག་མ་ཀུན་ལའང་བསླབ། ཞེས་པ་སྟེ། ཤ་ར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་བྱ་བ་ཡང་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ལས་མེད་པས་འབད་པ་མང་པོས་ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལས་ལ་འབད་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས། དེ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པར་རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་བ་ལས་གསུངས། དེ་ལ་ཤེས་རབ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ། དེའི་རྒྱུ་ཐོས་བསམ་གཉིས་ལ་བྱ་བའམ། ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་དེའི་རྒྱུ་བསམ་གཏན་ཏེ། མཉམ་གཞག་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཐུབ་པས་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ། དེའི་རྒྱུ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པ། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་གཉིས་ཀའི་སྟེ། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཞེས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས། དང་པོ་གསུམ་བསོད་ནམས་ཐ་མ་ཡེ་ཤེས། བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀའི་གྲོགས་སུ་གསུངས་པ་ཡང་བཞུགས་ཏེ། དེ་ཀུན་ཉམས་སུ་བླང་བའི་མན་ངག་ནི་ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འབད་པར་བྱ
Chinese
心性也是从积累福德而产生的。这（句话）是为了遮止认为通过供奉天神可以清净（罪障）而说的。也是为了遮止（有人）认为如果总是修持菩提心，就不能圆满资粮而说的。第三条教诲是，为了使（菩提）心未生起者生起，已生起者不退失且增长，要努力于二资粮之业。如（经）云：“菩提愿心生起后，当以众多精勤恒时增。” 这也是布朵瓦所说的。他说：“以努力于二资粮可以成办。” 夏惹瓦格公对此说：“没有可以成办的因，实际上已经清楚地显现了。” 如前所示，以如前所示的仪轨，为了他人的利益，发起誓愿以大菩提为果的愿心，成为菩萨之后，从那时起，所要做的事就是以积累福德和智慧二资粮的众多精勤，使菩提心在任何时候都增长，并且为了使它不退失，也要修习下面的所有教诲。也就是夏惹瓦自己所说：“是菩萨道的成佛之法，而它的行为也只有积累二资粮，所以‘以众多精勤’就是努力于二资粮之业。” 具有因的智慧是智慧资粮。六十正理论的注释中说，除此之外的一切善行都是福德资粮。其中，从修习智慧而产生的（智慧），其因是听闻和思维，或者智慧本身，其因是禅定，如佛所说：“通过等持可以如实了知。” 或者，智慧是闻、思、修三种。其因是依止殊胜士夫，听闻殊胜之法，如理作意。或者，（经）云：“布施与持戒，是福德之资粮，智慧乃智慧之（资粮），其余三者二者皆是，五者一切乃智慧之资粮。” 这也是现观庄严论中所说。前三者是福德，最后一个是智慧。也有说精进和禅定是二者的助伴。而修持这一切的窍诀是，觉沃（阿底峡尊者）说：“对于一切白法，要以各种方式努力。”
English
The nature of mind also arises from accumulating merit. This (statement) is said to prevent the belief that one can be purified (of defilements) by worshiping gods. It is also said to prevent (someone) from thinking that if one always cultivates bodhicitta, one cannot complete the accumulation of merit. The third instruction is that in order to generate (bodhi)citta that has not arisen, and to prevent the arisen one from declining and to increase it, one should strive in the activity of the two accumulations. As (the scripture) says: "After generating the mind of aspiration for bodhi, one should constantly increase it with much effort." This is also what Putowa said. He said, "It can be accomplished by striving in the two accumulations." Sharawa Gung said to this, "There is no cause that can be accomplished, and it has actually become clear." As mentioned before, with the ritual as shown before, for the benefit of others, generating the aspiration with the vow to take great bodhi as the result, after becoming a bodhisattva, from that time on, what needs to be done is to use the many diligences of accumulating the two accumulations of merit and wisdom to increase the bodhicitta at all times, and in order to prevent it from declining, one must also practice all the instructions below. That is, Sharawa himself said: "It is the Dharma of attaining Buddhahood in the way of a Bodhisattva, and its activity is only accumulating the two accumulations, so 'with much effort' means striving in the activity of the two accumulations." Wisdom with cause is the accumulation of wisdom. The commentary on the Sixty Stanzas on Reasoning says that all other virtuous deeds are the accumulation of merit. Among them, (wisdom) arising from cultivating wisdom, its cause is to be done in listening and thinking, or wisdom itself, its cause is meditation, as the Buddha said, "Through samadhi, one can truly know as it is." Or, wisdom is the three of hearing, thinking, and meditation. Its cause is to rely on a superior person, to listen to the superior Dharma, and to give proper attention. Or, (the scripture) says: "Giving and discipline are the accumulations of merit, wisdom is the (accumulation) of wisdom, the other three are both, all five are the accumulation of wisdom." This is also what is said in the Ornament of Clear Realization. The first three are merit, and the last one is wisdom. It is also said that diligence and meditation are the companions of both. And the key to practicing all of this is that Jowo (Atisha) said: "For all white dharmas, one should strive in various ways."