Tibetan
་ཀྱང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བ་ནི་དགེ་འདུན། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་འདུན་ཁོ་ན་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་འདིས་ཤེས་པར་བྱེད། ཆོས་ཀྱི་གོ་ཡུལ་ཡང་འདིས་བསྐྱེད། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་ཡང་འདིས་གཏོང༌། ཆོས་ཀྱི་སྒོར་ཡང་འདིས་འཛུད། འགྲོ་བ་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་ཞིང་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱི་མིག་འདྲེན་བྱ་ཞིང་དུས་རྒྱུན་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཀས་བྱ། མ་ཐ་ཡང་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་བྱ། ཚིག་རེ་ཙམ་བརྗོད་པ་ལ་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་གསུངས་ཤིང༌། ཁམ་པ་ལུང་པའི་ཞལ་ནས། རྒྱུན་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱ་བ་སྟེ། ད་འོ་སྐོལ་གྱིས་འགྲོ་ན་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། འདུག་ན་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། གཉིད་ལོག་ན་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། གཉིད་སད་ན་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། ན་ན་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། མི་ན་ན་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། རྒྱུན་དུ་པྲིལ་ལི་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ཙུག་བྱས་པས་ཡོན་ཏན་གང་འབྱུང་ན། ད་ལྟ་ནས་པྲིལ་ལི་བྱས་པས་ན་ཙ་ན་ཡང༌། ཨ་ནའོ་ཨ་ནའོའི་སྐྱིན་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ་ཟེར། དང་པོ་ནས་མ་གོམས་ན་དེ་མི་ཡོང༌། ན་ཙ་ན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱས་པས་འཆི་ཁར་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། འཆི་ཁར་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་སྲིད་པ་བར་མར་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། སྲིད་པ་བར་མ་དེར་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་ཚེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྒྱ་ལ་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་སོ་ཞེ་ན་ཡང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱས་པས་མོད་ལ་ཐར་ཏེ་འོང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་བཞིན་དུ་འཆི་ན་འཆི་བའི་དུས་བཟང་བ་བྱ་བ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་བཞིན་དུ་འཆི་ན་འཆི་བའི་ལྟས་བཟང་བ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་བཞིན་དུ་འཆི་ན་ངེས་པར་ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ་བས་ཚེ་ཕ་རོལ་ཏུ་བཟང་བ་བྱ་བ་ཡིན། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཉ ་མཆིལ་བས་བཟུང་བ་དང་འདྲ་སྟེ། ཉ་མཆིལ་བས་བཟུང་བ་ཉ་བྱིན་པོ་དང་མཚོ་ན་མཉམ་པོར་འཕྱོ་ཡིན་འདུག་ཀྱང་ཉ་པ་བྱུང་བས་མཆིལ་བའི་ཉ་སྐམ་ལ་ནར་གྱིས་ཐོན་ཏེ་འོང༌། བྱིན་པོ་མཚོ་ན་མར་འཕྱོས་ཏེ་ཆ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་ཡོ་འཁོར་བ་ན་མཉམ་པོ་འདུག་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལ་བབ་ཙ་ན། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱས་པ་དེ་མོད་ལ་ཐོན་ཏེ་འོང༌། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མ་བྱ
Chinese
但恩德最大的还是僧伽。其中也唯有凡夫僧伽。佛的体性也由此得知。法的意义也由此产生。对佛的皈依也由此进行。进入佛法的门径也由此进入。是众生积累福德的福田，是追求解脱者的引导，应当时常以言语和意念两者皈依。至少也要白天三次，夜晚三次。仅仅说一句，功德也难以思议。康巴地方的人说：经常皈依是应该做的。现在我们走也皈依，坐也皈依，睡觉也皈依，醒来也皈依，生病也皈依，不生病也皈依。必须经常念诵。那样做了会产生什么功德呢？现在开始念诵，即使是“那匝那”也行。“阿那哦，阿那哦”的习惯。说“皈依佛，皈依法，皈依僧”。一开始不习惯就不会有。做了“那匝那”的皈依，临死时也会皈依。临死时皈依了，在中阴阶段也会皈依。在中阴阶段皈依了，来世也会皈依。这样的人不会堕入恶道。即使有人说堕入了恶道，因为做了皈依，也能迅速解脱。如果忆念着三宝而死，死亡的时刻就是好的。如果忆念着三宝而死，死亡的征兆就是好的。如果忆念着三宝而死，必定不会堕入恶道，来世就是好的。经常皈依就像鱼被鸬鹚抓住一样。被鸬鹚抓住的鱼和大鱼一起在水中游动，但渔夫来了，鸬鹚的鱼就会在岸上迅速出现。大鱼则在水中游动。同样，做了皈依和没做皈依的众生，虽然一起在轮回中，但当佛陀的所化机缘成熟时，做了皈依的就能迅速解脱。
English
But the greatest kindness is the Sangha. Among them, it is only the Sangha of ordinary beings. The nature of the Buddha is also known through this. The meaning of Dharma is also generated through this. Refuge in the Buddha is also taken through this. Entering the gate of Dharma is also done through this. It is the field of merit for beings to accumulate, the guide for those seeking liberation, and one should always take refuge with both words and mind. At the very least, do it three times during the day and three times during the night. It is said that even uttering a single phrase has inconceivable merit. The people of Kham say: Constantly taking refuge is what should be done. Now, when we walk, we take refuge; when we sit, we take refuge; when we sleep, we take refuge; when we wake up, we take refuge; when we are sick, we take refuge; when we are not sick, we take refuge. We must constantly recite. What merit will arise from doing that? Starting to recite now, even if it's just "Natsana" is fine. The habit of "Anao, Anao". Say "I take refuge in the Buddha, I take refuge in the Dharma, I take refuge in the Sangha." If you are not used to it from the beginning, it won't come. Having taken refuge with "Natsana", you will also take refuge at the time of death. Having taken refuge at the time of death, you will also take refuge in the bardo state. Having taken refuge in that bardo state, you will also take refuge in the next life. Such a person will not be born in the lower realms. Even if someone says they have fallen into the lower realms, because they have taken refuge, they can quickly be liberated. If one dies remembering the Three Jewels, the moment of death is good. If one dies remembering the Three Jewels, the signs of death are good. If one dies remembering the Three Jewels, one will certainly not be born in the lower realms, and the next life will be good. Constantly taking refuge is like a fish being caught by a cormorant. The fish caught by the cormorant swims together with the big fish in the water, but when the fisherman comes, the cormorant's fish will quickly appear on the shore. The big fish swims in the water. Similarly, beings who have taken refuge and those who have not, although they are together in samsara, when the disciples of the Buddha are ready, those who have taken refuge will quickly be liberated.
Tibetan
ས་པ་འཁོར་བར་འཕྱོས་ཏེ་ཆ་གསུངས། སྤྱིའི་བསླབ་བྱ་གཉིས་པ་དུས་རྒྱུན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པ་བྱ་ཞིང༌། ཅི་ཟ་བ་དང་འཐུང་བའི་ཕུད་ཀྱིས་ཀྱང་མཆོད་པ་ནི། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་ཆོས་བྱེད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པའི་ལས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་འདྲ་ཞིག་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ཡོད་ན་འདི་ཡང་ཡོང་བ་ཡིན། དུས་རྒྱུན་དུ་ལས་སུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལས་མེད་པ་བཞིན་དུ་སྙིང་ཕུར་ཐེབས་པར་བྱ། སྲུང་སྡོམ་བས་སླ་ཡང་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་སླ། ཕན་ཡོན་ཡང་ཆེ། སྲུང་སྡོམ་ནི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བདེ་འགྲོ་དང་ཐར་པ་དམན་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྲོ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ན་དེའི་རྒྱུར་ཡང་འགྲོ་བ་ཙམ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ལ་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་གི་བསམ་པས་མཆོད་དམ་ལོག་པར་བསྔོས་ཀྱང་མཐར་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ཡིན། ཟ་འཐུང་བྱེད་པའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཕུད་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕུལ་ན་ཟ་འཐུང་ནི་རྟག་ཏུ་མང་པོ་བྱེད། དེའི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་དག་དྲན་ཞིང་དད་གུས་ཡོང་བས་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སོགས་ཡོང་བ་ཡིན། དེ་ཡང་མོད་པ་རྩང་པོ་ལས་ཆུ་ཕོར་གང་འཐུང་ཡང་དེའི་ཕུད་དཀོན་མཆོག་ལ་དབུལ། ལོད་པ་ལོ་མ་ཕོར་གང་འཐུང་ཡང་དེ་བཞིན། ཆུང་ནས་བགོ་རིན་མ་ཆོག་ན་ཙེན་གྱིས་འབུལ། གཞན་གྱི་ལྷག་མ་ཡིན་ཡང་རང་གི་ལག་ཏུ་བྱུང་བའི་དང་པོ་ཡིན་པས་དེའི་ཡང་ཕུད་དབུལ་ཏེ་མདོར་ན་ཕུད་དཀོན་མཆོག་ལ་མ་ཕུལ་བར་ཁར་མ་ཤོར་བ་ཉིད་དུ་བྱ། ཐུད་ཀྱི་སྔོ་སྔོ་དང་ལོ་མའི་སེར་སེར་ཕུལ་བས་མི་ཡོང༌། གང་ན་མནོག་མནོག་འབུལ་དགོས་པ་ཡིན། ཚབ་ཚའི་ཕུད་སུན་རེ་ལ་འབུལ་བ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་རྡུལ་སེལ་བ་འདྲ་བ་དེས་མི་ཡོང༌། ཕུད་ཉིད་དུ་འདུག་པ་རེ་འབུལ་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས། གསུམ་པ་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མཆོད་པ་བསྟར་ཏེ་བྱ་བ་ཡང་ཤ་ར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཡུལ་ལྷ་གསོལ་བའི་དུས་སུ་ཡང་མི་རིང་མོ་ཀུན་ཡང་ངོམ་ཚུན་ཆད་བྱས། ཆན་ཐུག་ཕྲུ་བ་རེ་བཙོས། གོས་དྲག་ཤོས་པྲུག་པྲུག་བྱས་སྟེང་དུ་ཕྱུང༌། ཁྱིམ་མཚེས་ཀྱི་རྒན་མོ་ཡིད་མཐུན་ཀུན་ཡང་བོས་ནས་ལྷ་གསོལ་ཟེར་ནས་དགའ་དགའ་སྐྱིད་སྐྱིད་བཞིན་བྱེད་དེ། དེས་གནོད་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ལས་བསྲུང༌། ཕན་ནི་ཅི་ཞིག་འདོགས། ཡོ་བྱད་འགོད་པ་མིན་པ་མེད། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་ན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རྗེ་སྟོན་བྱེད་པ་ལ་མཆོད་པ་བསྟར་བ་ཅི་སྟེ་མི་བྱ། དེའི་དུས་ན་ཡང་རྒྱ་བཤོས་ཀྱི་ཁོག་པར་གླེ་
Chinese
萨巴在轮回中漂泊，宣说了部分内容。总的教诲之二是，经常要供养三宝，对于所吃所喝的食物也要供养。夏惹瓦说：总的来说，按照修法的规矩，应该总是只做供养三宝的事情，好像不做其他任何事情一样。如果有了前者，后者也会随之而来。要像日常工作中只有供养三宝一样，深深地铭记在心。守护戒律虽然容易，但供养佛陀更容易，利益也更大。守护戒律因为思想的差异，也会成为导致善趣和解脱低劣的因。如果回向于圆满菩提，也仅仅是成为它的因。对于佛陀，即使以仅仅是今生的想法来供养，或者以错误的方式回向，最终无论如何也会成为一切智智的因。在所有吃喝的时候，如果把食物的精华供养给三宝，那么吃喝就会经常变得很多。在所有这些时候，忆念他们，产生信心和恭敬，就会产生无量的福德等等。就像从莫多藏波那里，即使喝一杯水，也要把那水的精华供养给三宝。即使喝一杯洛巴树叶汁，也是一样。从小就无法分出精华，就用瓷碗来供养。即使是别人的残羹剩饭，因为是自己手中得到的第一个，也要把那精华供养出去。总之，要做到不把精华供养给三宝，就不要放入口中。用绿色的菜汤和黄色的树叶来供养是不行的，应该供养美味的食物。把粗糙的食物精华供养给僧人，就像大家掸灰尘一样，那是不行的，应该供养精华本身。第三，在特殊的日子里，也要陈设供品，做供养。这也是夏惹瓦说的：在世间人祭拜地方神的时候，所有的妇女都会尽情打扮，煮一些面条，穿上最好的衣服，打扮得漂漂亮亮，然后邀请关系好的邻居老妇人，说是祭拜神灵，然后高兴快乐地做着。那样做能避免什么危害呢？又能带来什么利益呢？没有不摆设供品的。如果那样做，那么在侍奉三宝的时候，为什么不陈设供品呢？在那个时候，也要把油炸果子的馅
English
Sapa wandered in samsara and spoke a portion. The second of the general teachings is to always make offerings to the Three Jewels, and to also make offerings with the essence of what one eats and drinks. Sharawa said: In general, according to the way of practicing Dharma, one should always only do the work of offering to the Three Jewels, as if not doing anything else. If the former exists, the latter will also come. One should deeply imprint in one's heart that one has nothing to do but offer to the Three Jewels in daily work. It is easier to keep vows, but it is easier to offer to the Buddha, and the benefits are also greater. Keeping vows, due to the difference in thought, can also become a cause for lower realms and inferior liberation. If dedicated to perfect enlightenment, it will only become its cause. To the Buddha, even if one offers with the thought of only this life, or dedicates it in a wrong way, in the end, it will inevitably become the cause of omniscience. At all times of eating and drinking, if one offers the essence of the food to the Three Jewels, then eating and drinking will often become a lot. At all those times, remembering them and generating faith and respect will bring immeasurable merit and so on. Like from Modo Tsangpo, even if one drinks a cup of water, one should offer the essence of that water to the Three Jewels. Even if one drinks a cup of Lopa leaf juice, it is the same. If one cannot separate the essence from a young age, one should offer with a porcelain bowl. Even if it is someone else's leftovers, because it is the first thing one gets in one's hand, one should offer that essence. In short, one should not put it in one's mouth without offering the essence to the Three Jewels. It is not okay to offer green vegetable soup and yellow leaves; one should offer delicious food. Offering the essence of rough food to monks, like everyone dusting, is not okay; one should offer the essence itself. Third, on special days, one should also set up offerings and make offerings. This is also what Sharawa said: When worldly people worship local deities, all the women will dress up to their heart's content, cook some noodles, put on their best clothes, dress up beautifully, and then invite the friendly old women from the neighborhood, saying they are worshiping the deities, and then do it happily and joyfully. What harm does that prevent? And what benefit does it bring? There is nothing that is not set up as an offering. If one does that, then why not set up offerings when serving the Three Jewels? At that time, one should also put the filling of fried fruits