Tibetan
བུ་རབ་ཟེར་བ་ལགས་ཏེ། བློ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་ཙ་ན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་གདའ། ཞེས་གོང་མོ་བའི་བགྲེས་པོ་ཀུན་ལ་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བ་ལ་རང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་དགོས། དེའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན། དེ་སྙིང་རྗེ་ལས། དེ་བྱམས་པ་ལས། དེ་བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་ལས། དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བས། དེ་ཀུན་མས་ཞར་རིམ་གྱིས་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གནས་ལུགས་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་ཀུན་བརྟགས་མ་ཡིན་པ་ཇོ་བོའི་ཞལ་ནས། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས་སེམས་ཅན་རེ་རེས་རེ་རེའི་མ་བྱས་པའི་མཐའ་ཡང་ས་ཆེན་པོ་རྒྱ་ཤུག་གི་ཚིག་གུ་ཙམ་དུ་བྱས་པའི་གྲངས་པས་ཀྱང་མང་བར་གསུངས། ཕ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ། མདོ་དེ་བོད་དུ་མ་འགྱུར། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ཀུན་དེའི་དོན་བཞུགས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཉེ་ཐུ་བྱས་པའི་དུས་ན་དྲིན་ཇི་ལྟར་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱང་བསྒོམས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་བྱས་པ་དྲིན་དུ་གཟོ་བའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བའི་བྱམས་པ་སྒོམ་སྟེ། དེ་ཡང་བླ་མ་གསེར་གླིང་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གིས་བྱམས་པ་སྐྱེ་སླ་རིམ་ནས་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་དང་པོ་རྩ་བའི་མ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རིམ་པས་དམིགས་པ་རྒྱ་བསྐྱེད་ཅིང་སྒོམ་པ་ལ་ཐོག་མར་འདི་སྙམ་དུ་རང་གི་མ་འདིས་དང་པོ་བདག་སྐྱེས་མ་ཐག་ཙ་ན་འབུ་སྲིན་ཁོ་ན་འདྲ་བའི་རང་གི་སྐེ་རང་མི་ཐུབ། བླ་འོག་རང་མི་འཕོས། ཁ་ལག་རང་ཡང་མི་འབྱོར་བ་ཞིག་ཆེ་གཡག་ཙམ་དུ་བསྐྱེད། འཛམ་བུ་གླིང་བཀྲ་བར་བསྟན། དེ་ནས་དྲང་སྲོང་སྤྱིལ་བུ་ནས་བྱུང་བའམ་སྦྲུལ་ཀོགས་ནས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཅི་ཡོད་ཐམས་ཅད་བུ་ལ་སངས་ཀྱིས་བྱིན་ནས་མ་རང་སྒོ་ཁང་འདྲ་བ་རེར་སྐུམ་སྐུམ་སྡོད་པ་ཚུན་ཆད་བསམས་ལ་མ་དེ་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་བློ་ཞིག་ཅི་སྐྱེ་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་མ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་བསྐྱངས་པ་དང༌། ཕ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་རང་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་ལས་བསྲུངས་ཤིང་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐྱངས་པའི་དྲིན་དྲན་པར་བྱས་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་བློ་བསྐྱེད། དེ་ལྟར་བྱམས་པ་བསྒོམས་པས་འདོད་པ་བདེ་བ་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པར་འདུག་པ་ལས། རང་གི་ཉམས་ལས་དཔག་བྱས་ནས། །ཕ་རོལ་སྡུག་བསྔལ་དེ་མི་བཟོད། །ཅེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དག་ལས། ད0ེ་མང་པོས་གཏན་ལ་དབབ་པ་གསུངས་པ་ནི། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོ་ལས། ཁྱིམ་བདག་གི་བུ་གཅིག་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་མི་གཙང་བའི་དོང་དུ་ལྷུང་བའི་དུས་ན། དེའི་མ་དང་རྩ་ལག་གཞན་ཀུན་དེ་མ་བཟོད་པས་བྲང་བརྡུང་ཆོ་ངེས་འདེབས་དོང་ཁ་སྐོར་བ་དག་ཏུ་བྱེད་ཀྱང༌། རང་དོང་དེར་ཞུགས་ནས་དེ་འབྱིན་པར་མི་ནུས། ཕ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངུ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་པར་དོང་དུ་ཞུགས་ནས་བུ་འབྱིན་པ་ལྟར། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་དག་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་མི་གཙང་བའི་དོང་ལྟ་བུ་ན་གནས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང༌། རང་འཁོར་བར་གནས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དག་འཁོར་བ་མི་གཙང་བའི་དོང་ལྟ་བུར་མཁྱེན་ཡང༌། སེམས་ཅན་བུ་གཅིག་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལྟ་བུ་རྣམས་འཁོར་བ་མི་གཙང་བའི་དོང་འདྲ་བ་ན་གནས་པ་ལ་མ་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེས་འཁོར་བར་གནས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་གསུངས་པ་དང༌། རྒད་པོ་བུ་སྟོར་གྱི་ལེའུ་ལས། ཕ་སྤད་གཉིས་འབྲོག་དགོན་པར་འཁྱམས་པ་ལས་ཕས་ལམ་རྙེད་ནས་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་རང་གི་ཐེམ་པའི་ནང་དུ་ཚུད། ཡ་གཅིག་བསྡོགས་པས་ཆོག་པའི་དུས་ན་བུ་དྲན་ནས་སླར་འབྲོག་དགོན་པར་བུ་ཚོལ་དུ་སོང་བ་བཞིན་དུ། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་འབྲོག་དགོན་པ་ལྟ་བུར་ཤེས་ནས་དེས་ཡིད་འབྱུང་བའི་བློ་སྐྱེས་པས། རང་གི་རྣམ་གྲོལ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡ་གཅིག་བསྡོགས་པས་ནང་དུ་ཚུད་པའི་ཚོད་དུ་འདུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུས་ན་བུ་དང་འདྲ་བའི་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་འབྲོག་དགོན་པ་དང་འདྲ་བ་ན་འཁྱམས་པ་ལ་མ་བཟོད་པས།འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པར་ཞུགས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཁང་པ་མེ་འབར་བ་རླུང་གིས་བུས་པའི་ལེའུ་ལས། ཁང་པ་མེ་འབར་བ་རླུང་གིས་བུས་པའི་ནང་ནས་བྲོས་པས་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་ཕྱིར་ཐོན། ད་ཡ་གཅིག་བསྡོགས་པས་ཐར་པ་ན་བུ་སྨད་ཤུལ་དུ་ལུས་པ་དྲན་ནས་སླར་དེ་ཉིད་དུ་ཞུགས་ཏེ་བུ་སྨད་འདོན་པ་བཞིན་དུ། སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ཁང་པ་མེ་འབར་བ་རླུང་གིས་བུས་པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་ནས་དེ་ལས་ཡིད་བྱུང་བའི་བློ་སྐྱེས་པས་རང་གི་རྣམ་གྲོལ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་བསྡོགས་པས་ཕྱིར་ཐོན་པའི་ཚོད་དུ་འདུག་སྟེ། དེའི་དུས་ན་བུ་སྨད་དང་འདྲ་བའི་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ཁང་པ་མེ་འབར་བ་རླུང་གིས་བུས་པ་དང་འདྲ་བའི་ནང་ན་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་མ་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེས་འཁོར་བ་དེ་ཉིད་དུ་ཞུགས་ནས་སེམས་ཅ
Chinese
被稱為布饒（Bu Rab）的人說，如果有了那樣的智慧，就應該生起菩提心等等。正如貢莫瓦（Gongmowa）對所有長老說的那樣，為了將所有眾生從輪迴的痛苦中解脫出來，自己必須獲得佛的果位。其原因是菩提心。菩提心來自慈悲，慈悲來自慈愛，慈愛來自知恩報恩，知恩報恩來自於認識到所有眾生都是母親。因此，所有這些都應該通過母親逐步修習。而且，這也是修習實相，而不是遍計所執，正如覺沃（Jo bo，指阿底峽尊者）所說的那樣。在《無始輪迴經》中說，每個眾生都曾做過彼此的母親，其數量甚至超過了用大地上像刺柏果實那麼大的點來計數的數量。父親等等也是如此。這部經沒有被翻譯成藏文。《瑜伽師地論》中包含了所有這些意義。像這樣親近之後，也要修習母親的恩德有多麼巨大，從知恩報恩的根本中生起對所有眾生的慈愛。而且，這是通過從金洲大師（Serlingpa）傳下來的口訣，容易生起慈愛，並逐步修習。因此，首先從根本的母親開始，逐步擴大對象並進行修習。首先這樣想：這位自己的母親，最初當我剛出生的時候，就像蟲子一樣，自己無法支撐自己的脖子，上下無法移動，手腳也無法觸及，但她卻把我養育成了一頭大犛牛那麼大，並向我展示了美麗的贍部洲。然後，就像從仙人的茅屋裡出來或者從蛇皮裡出來一樣，把所有的東西都給了孩子，母親自己卻像門房一樣蜷縮著。想到這裡，要生起對母親珍愛的想法。同樣，所有眾生也都做過自己的母親，並像這樣養育了自己。父親等等也保護自己免受各種傷害，並通過各種利益來養育自己，要憶念他們的恩德，並生起珍愛他們的心。像這樣修習慈愛，因為想要快樂的眾生在輪迴中充滿了無量的痛苦，從自己的經驗中衡量，以「他人之苦我不忍」的方式修習慈悲。而且，這是大乘
English
It is said that Bu Rab said, "If one has such wisdom, one should generate Bodhicitta, etc." As Gongmowa said to all the elders, in order to liberate all sentient beings from the suffering of samsara, one must attain the state of Buddhahood oneself. The cause of that is Bodhicitta. That comes from compassion, that comes from loving-kindness, that comes from knowing and repaying kindness, that comes from recognizing all sentient beings as mothers. Therefore, all of these should be gradually cultivated through mothers. Moreover, this is also cultivating the nature of reality, not conceptual constructs, as Jo bo (referring to Atiśa) said. In the Sutra of Beginningless Samsara, it is said that each sentient being has been each other's mother, and the number is even greater than counting with points as big as juniper berries on the great earth. Fathers, etc., are also the same. That sutra has not been translated into Tibetan. The Yogācārabhūmi-śāstra contains all these meanings. After becoming close like this, one should also cultivate how great the kindness of the mother is. From the root of knowing and repaying kindness, cultivate loving-kindness towards all sentient beings. Moreover, this is through the oral instructions transmitted from Guru Serlingpa, it is easy to generate loving-kindness, and cultivate gradually. Therefore, first starting from the root mother, gradually expand the object and cultivate. First, think like this: This own mother, initially when I was just born, like a worm, unable to support my own neck, unable to move up and down, and unable to reach my hands and feet, but she raised me to be as big as a great yak, and showed me the beautiful Jambudvipa. Then, just like coming out of a hermit's hut or coming out of a snake's skin, she gave everything to the child, and the mother herself curled up like a gatehouse. Thinking of this, generate a mind that cherishes the mother. Similarly, all sentient beings have also been one's own mother, and have raised oneself in this way. Fathers, etc., have also protected oneself from various harms, and have raised oneself with various benefits. Remember their kindness, and generate a mind that cherishes them. Cultivating loving-kindness in this way, because sentient beings who desire happiness are filled with immeasurable suffering in samsara, measuring from one's own experience, cultivate compassion in the way of "I cannot bear the suffering of others." Moreover, this is the Mahayana.
Chinese
在众多经典中，关于以多种方式确定的说法是：在《圣妙吉祥海经》中说：当一个可爱的独子掉进不净的坑里时，他的母亲和所有其他亲属都无法忍受，捶胸顿足，哀号着绕着坑边转，但他们自己却无法进入坑中把他救出来。而父亲却不哭泣等等，而是进入坑中把儿子救出来。同样，对于声闻和独觉乘的修行者来说，虽然他们对众生处于轮回不净的坑中感到无法忍受，但他们自己却无法安住于轮回中利益众生。菩萨或已成为大乘种姓的人们，虽然了知轮回如不净的坑，但由于不忍心看到像可爱的独子一样的众生安住于轮回不净的坑中，所以安住于轮回中利益众生。又如《老翁失子品》中说：父子二人流落在荒无人烟的地方，父亲找到了路，一只脚已经踏进了自己家门，正当他准备迈进另一只脚时，想起了儿子，又返回荒野去寻找儿子。同样，了知一切有为法如荒野一般，因此生起了厌离之心。当他为了成就自己的解脱，一只脚已经踏进家门时，由于不忍心看到像儿子一样的众生在轮回的荒野中流浪，所以进入轮回的荒野中利益众生。又如《房屋着火被风吹》中说：从房屋着火被风吹的房子里逃出来，一只脚已经出来了，现在正当他准备迈出另一只脚获得解脱时，想起了留在后面的妻儿，又返回那房子里去救出妻儿。同样，了知一切有为法如房屋着火被风吹一般，因此生起了厌离之心。当他为了成就自己的解脱，一只脚已经迈出来时，由于不忍心看到像妻儿一样的众生在轮回的、如房屋着火被风吹的房子里受苦，所以又返回那轮回中利益众
English
Among many sutras, the statements that establish this in various ways are: In the "Noble Manjushri Ocean Sutra," it says: When a beloved only son of a householder falls into a pit of impurity, his mother and all other relatives cannot bear it, beating their chests and wailing, circling around the pit, but they themselves cannot enter the pit to pull him out. The father, however, does not weep or anything like that, but enters the pit and pulls out the son. Similarly, for the Shravakas and Pratyekabuddhas, although they have some intolerance for sentient beings dwelling in the impure pit of samsara, they themselves cannot abide in samsara to benefit sentient beings. Bodhisattvas or those who have become of the Mahayana lineage, although they know samsara as an impure pit, due to the unbearable compassion for sentient beings, like beloved only sons, dwelling in the impure pit of samsara, they abide in samsara to benefit sentient beings. Also, in the chapter "The Old Man Who Lost His Son," it says: A father and son wandered in a desolate wilderness. The father found the path and one foot had already entered his own doorway. Just as he was about to step in with the other foot, he remembered his son and returned to the wilderness to search for him. Similarly, knowing all conditioned phenomena to be like a desolate wilderness, he developed a mind of renunciation. When he was about to achieve his own liberation, with one foot already inside the door, at that time, due to the unbearable sight of sentient beings, like sons, wandering in the samsaric wilderness, he entered the samsaric wilderness to benefit sentient beings. Also, in the chapter "The House on Fire Blown by the Wind," it says: Having escaped from a house on fire blown by the wind, one foot has already come out. Now, just as he was about to step out with the other foot to attain liberation, he remembered his wife and children left behind and returned to that house to rescue them. Similarly, knowing all conditioned phenomena to be like a house on fire blown by the wind, he developed a mind of renunciation. When he was about to achieve his own liberation, with one foot already out, at that time, due to the unbearable compassion for sentient beings, like wife and children, suffering in the samsaric house on fire blown by the wind, he returned to that samsara to benefit sentien