Tibetan
བཀྲི་བའི་དོན་དུ་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་སུ་གྲུ་ཞིག་པའི་དུས་སུ་བར་དུ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གླིང་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དག་ལས། ངས་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ན་སེམས་ཅན་ལ་ཉེ་རིང་ཅན་དང་ཆོས་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པར་འགྲོ། དེ་ལྟར་ན་སངས་མ་རྒྱས་པར་འགྲོ་བས་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པ་མེད་གསུངས། ཡུམ་ལས་ལམ་ཁུག་པ་དང་རྐྱང་པ་བྱ་བ་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་ནི་ཁུག་པ་ཟེར་ནས་ལན་གཉིས་སུ་བསྡབ་རྒྱང་བྱེད་དགོས་པ་མེད། ལན་གཅིག་ཉིད་ཡིན། ལམ་ཁུག་པ་བྱ་བ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཀྱང༌། ཡང་གཞི་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་སློབ་དགོས་པ་དེ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། འོ་ན་ངེས་ལེགས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཟེར་བས་ཉན་རང་གཉིས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་ཡིན་ཡང་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་བཤེས་དང་ཕྲད་ནས་ཚན་ཅིག་ཚོགས་ལམ་རང་ནས་ཐེག་ཆེན་དུ་འགྱུར། ཚན་ཅིག་ངེས་འབྱེད། མཐོང་ལམ། དགྲ་བཅོམ་པའི་ཕུང་པོ་ལྷག་བཅས་ལ་ཐུག་པར་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ། ལྷག་མེད་ནས་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་ཟེར་བའང་ཡོད་དེ། འདི་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ལྷག་མེད་དུ་སོང་ནས་ཀྱང་བསྒྱུར་དུ་འདོད་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལུས་ལེན་དུ་བཅུག དེ་ནས་གཞན་དོན་ལ་བློ་ཁད་ཀྱིས་ཁྲིད་ཚོགས་གསག་ཏུ་བཅུག་ནས་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཐེག་པ་དམན་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་བསྒྲུབས་ཙ་ན། དེ་དག་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །རང་སེམས་མངོན་དུ་འབྱུང་ལྡན་པས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མངོན་དགའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་བུལ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རང་སེམས་མངོན་དུ་འགྱུར་བས་རྟོགས་པ་བུལ་ཞིང་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་དགོས་པས། དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཉན་ཐོས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དེའི་ལམ་བསྒྲུབས་པས། དགེ་འདུན་ཉི་ཤུ་ལས་གང་ཟག་ཅིག་ལ་ཅི་ཙམ་བཙིར་བཏུབ་པའི་གོང་མ་རེ་ཐོབ་ཀྱིན་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལས་རིང་དུ་འགྲོ་བར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ནས་བཤད་ནས་ཡིད་ཀྱིས་ལྟོས་ཤིག་གསུང་སྐད་དེ། དེས་ན་དང་པོ་ཉིད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་རང་ཉིད་ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་ལམ་ཉེ་བ་ཡིན། རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་བརྟེན་དགོས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་གཏན་ཐར་ཡོད་ཁོངས་སུ་བཅུག་ན་ཡང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཕ་མ་བྱེད་བྱེད་པ་རྣམས་བོར་ནས་རང་ཐར་པ་སྒྲུབ་ན་དེ་ལས་ཁྲེལ་བོར་བ་མེད་པ་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བསམ་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ལྟར་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་འདི་ཡང་རང་ཉན་ཐོས་བྱ་བ་ངན་ཏེ་མ་ཅིག་ཏུ་སོང་གིས་དོགས་ནས་སྒྲུབ་པ་མེད་ན། ཉན་ཐོས་ལ་གཏན་ཐར་ཡོད་ན་དེའི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ན་གཞན་དོན་གཏན་དུ་རྒྱུན་འཆད། གཏན་ཐར་མེད་ཀྱང་གཞན་དོན་ལས་རིང་དུ་འགྲོ་བས་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དགོས་གསུངས་སོ། ། སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད། ལམ་གྱི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་རྒྱུད་རྟོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །ཡང་དག་ཟད་པར་ཀུན་ནས་འདོད། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ངན་སོང་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གཏན་ལ་ཕབ་པས་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གང་ཟག་ངན་སོང་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་པས་རང་གི་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ངན་འགྲོ་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡང་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེས་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་འདོད་ལ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ཟད་པར་འདོད་ཅིང༌། དེ་དག་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱྀ་ལྷ་མི་ལ་བཀོད་པས་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་རེ་ཞིག་ཟད་པའམ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་བཀོད་པའི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྒྲུབ་པའི་འབད་པ་གཞི་ནས་བྱེད་དགོས་པ་ལྟ་བུ་རེ་ཞིག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་འདོད་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་པར། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྩ་བ་ནས་གཏན་ཟད་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་འགོད་པར་སྙིང་ཐག་པ་རུས་པའི་ཁོང་ཀུན་ནས་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུའི་གནས་སྐབས་གསུམ་ལས་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུའི་མཚན་ཉིད་ལ་སློབ་ཚུལ་ཀྱང་ཤ་ར་བ་ཆེན་པོས། རང་ཉིད་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པས་མི་ཆོག་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་ཤེས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་བསྒྲལ་བར་འདོད་ཙ་ན་སྐྱེས་
Chinese
为了引导，就像在海洋中央船只损坏时，帝释天显现岛屿一样。世尊亲自在大乘经藏中说：如果我宣说各种乘，众生就会有亲疏之分，对法产生吝啬。这样就不会成佛，所以没有宣说各种乘。经中说有弯路和直路。对于弯路，不需要重复两次。一次就够了。弯路是指进入声闻乘的道路并获得果位后，又从头开始学习大乘的道路。那么，有人会想，既然有决定胜、善趣和菩提三种，那么声闻和独觉的菩提不也是果位吗？但这不是究竟的果位。即使是声闻和独觉的种姓，也能以积累福德的力量，遇到大乘的善知识，立即从资粮道转入大乘。立即进入加行道、见道，可以转到有余依的阿罗汉。也有人说，从无余依涅槃后就不能转了。但此派认为，即使进入无余依涅槃后也能转，因为佛陀会劝请他们接受意生身，然后以利他之心引导他们积累资粮，从而进入大乘。因此，如果获得了小乘的果位后才修持大乘的道路，那么： “彼等再三地， 自心显现具， 为于涅槃乐， 证悟迟缓说。” 如《经庄严论》所说，再三地显现自心，因此证悟迟缓，需要总结所有的乘。格西敦巴说：一个具有所有束缚的凡夫，如果发起声闻心并修持其道，那么从二十位僧人中，每获得一个能压制多少的上等果位，就要经历八万四千大劫才能成佛，这是《现观庄严论》中宣说的，请用心思考。因此，从一开始就应该发起大菩提心，进入大乘的道路。
English
To guide, it is like when a ship is wrecked in the middle of the ocean, Indra manifests an island. The Blessed One himself said in the Mahayana sutras: If I were to teach various vehicles, beings would become partial and develop stinginess towards the Dharma. In that way, they would not attain Buddhahood, so I did not teach various vehicles. The scriptures speak of a winding path and a straight path. For the winding path, there is no need to repeat it twice. Once is enough. The winding path refers to entering the path of the Hearers (Shravakas) and, even after attaining the result, having to learn the Mahayana path from the beginning again. Now, one might wonder, since there are three definitive goods, namely, definite victory, good rebirth, and enlightenment, are the enlightenments of Hearers and Solitary Realizers not also results? But they are not ultimate results. Even those of the Hearer and Solitary Realizer lineage, through the power of accumulating merit, can meet a Mahayana spiritual friend and immediately transform from the path of accumulation into the Mahayana. Immediately entering the path of preparation, the path of seeing, it is possible to transform to the Arhat with remainder of aggregates. There are also those who say that it is not possible to transform from the state of no remainder. However, this school believes that even after entering the state of no remainder, transformation is possible, because the Buddha will urge them to take a mind-made body, and then, guided by the thought of benefiting others, cause them to accumulate merit and thus connect them to the Mahayana. Therefore, if one attains the result of the inferior vehicle and then practices the Mahayana path: "Those again and again, Having self-mind manifest, For the joy manifest in Nirvana, Are said to have slow realization." As stated in the Ornament of the Sutras, again and again, the self-mind manifests, therefore realization is slow, and it is necessary to summarize all the vehicles. Geshe Tonpa said: A common person who possesses all bonds, if they generate the mind of a Hearer and practice that path, then for each higher quality that can suppress a certain amount from the twenty types of Sangha, it will take eighty-four thousand great eons to go further away from the enlightenment of the Buddha, as explained in the Ornament for Clear Realization, please consider it carefully. Therefore, from the very beginning, one should generate the great mind of enlightenment and enter the path of the Great Vehicle.
Chinese
而且，为了成就解脱，这也是一条近路。自己成就佛陀也必须依赖众生。即使将声闻乘纳入有究竟解脱的范畴，如果舍弃三界中作为父母的众生而追求自己的解脱，那么再没有比这更无耻的了，如前所述。如此思维。如果因为害怕自己变成声闻乘的恶行，堕入魔境而不修持，那么，如果声闻乘有究竟解脱，进入他们的道路而获得涅槃，那么利他之事将永远中断。即使没有究竟解脱，也会远离利他之事，因此要修持一乘。总之，无论如何都必须获得佛果。 殊胜士夫的特征 作为修道所依的殊胜士夫的特征是： 以自相续证悟之痛苦， 若有欲令他众苦， 完全止息悉皆尽， 此士即是最殊胜者。 如是说。之前在下士和中士的阶段，已经确定了自己相续中的恶趣和轮回的痛苦，因此因为认识到那些是痛苦的缘故，如果有人因为害怕恶趣和轮回的痛苦，以自己的经验来衡量，对于任何正在遭受恶趣和轮回痛苦的众生，也以无法忍受的悲悯之心，希望他们的痛苦止息。而且，不仅仅是痛苦的一个方面，而是希望痛苦的所有形态都止息。而且，将这些愿望寄托于欲界的天人和人类，只能暂时止息恶趣的痛苦，或者将之寄托于声闻和缘觉的安乐，即使轮回的痛苦止息了，也必须重新开始修持大乘道的努力，像这样仅仅是暂时止息痛苦的想法也是不对的。而是希望所有痛苦都彻底、从根本上止息，并将之安置于佛果，从内心深处、骨髓里都这样希望的人，就是士夫的三种状态中被称为殊胜士夫的人。像这样学习殊胜士夫的特征，夏惹瓦大师也说：自己从轮回中解脱是不够的，要将一切众生视为父母，希望一切众生都从轮回的痛苦中解脱出来，
English
Moreover, to accomplish liberation, this is also a shortcut. To achieve Buddhahood oneself also requires reliance on sentient beings. Even if the Shravaka vehicle is included in the category of having ultimate liberation, if one abandons the sentient beings who act as parents in the three realms and seeks one's own liberation, then there is nothing more shameless than that, as previously stated. Think in this way. If one does not practice because of fear of becoming a Shravaka's evil deeds and falling into demonic realms, then, if the Shravaka vehicle has ultimate liberation, entering their path and attaining Nirvana, then the benefit of others will be forever interrupted. Even if there is no ultimate liberation, one will still be far from benefiting others, therefore one should practice the One Vehicle. In short, in any case, one must attain Buddhahood. The Characteristics of a Supreme Being The characteristics of a supreme being, who is the basis for practicing the path, are: Through the suffering of realizing one's own continuum, Whoever wishes that all the sufferings of others, Completely cease and are all exhausted, That being is the most supreme. It is said. Previously, in the stages of the lesser and intermediate beings, it has been determined that the sufferings of the lower realms and samsara in one's own continuum, therefore, because of recognizing that those are sufferings, if someone fears the sufferings of the lower realms and samsara, measuring by their own experience, for any sentient being who is experiencing the sufferings of the lower realms and samsara, also with unbearable compassion, wishes that their sufferings cease. Moreover, not just one aspect of suffering, but wishes that all forms of suffering cease. Moreover, placing these wishes on the gods and humans of the desire realm can only temporarily stop the sufferings of the lower realms, or placing them on the happiness of the Shravakas and Pratyekabuddhas, even if the sufferings of samsara cease, one must start again to practice the efforts of the Mahayana path, like this, just the thought of temporarily stopping suffering is also not right. Rather, one wishes that all sufferings are completely and fundamentally stopped, and places it on Buddhahood, a person who wishes this from the depths of their heart and marrow, is the one called a supreme being among the three states of beings. Like this, learning the characteristics of a supreme being, the great Sharawa also said: It is not enough for oneself to be liberated from samsara, one must regard all beings as parents, and wish that all sentient beings are liberated from the sufferings of samsara,