Tibetan
་ཐོབ་པའམ། གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་ཐོབ་པའམ། འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པ་ཡང་གྲངས་མེད་དེ་བསླུས། ད་རུང་ཐོབ་ཀྱང་བསླུ། མིར་སྐྱེ་བ་དཀའ་ཤོས་ཡིན་ཏེ་ཡང་སླར་མི་ཉིད་དུ་སྐྱེས་ཀྱིན་ཤི་བའི་རུས་པ་བསགས་ན་རིའི་རྒྱལ་པོ་བས་ཀྱང་མཐོ་བ་ཙམ། ཁྲག་བསགས་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞི་བས་མང༌། མའི་ནུ་ཞོ་འཐུངས་པ་དང་ཤི་ནས་མཛའ་བཤེས་ཀྱིས་ངུས་པའི་མཆི་མ་བསགས་ན་ཡང་དེ་ཙམ་འདས་ཤིང་བསླུས། དེ་ལྟར་བདེ་འགྲོ་དག་ཏུ་ནི་དོན་གཉེར་ཙམ། གཏན་ཡུལ་ལྟ་བུ་ནི་ངན་སོང་གསུམ། ངན་སོང་ཉིད་ཀྱི་ཡང་གཏན་ཡུལ་དང་འདྲ་བར་དམྱལ་བས་བྱས་པ་ཡིན། ཐར་པ་མ་བསྒྲུབས་ན་ད་རུང་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་དགོས་པ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། སྲིད་རྩེ་དང་མནར་མེད་ཀྱང་ཁྱད་མེད་པའམ། དེ་ཡང་མནར་མེད་ཀྱི་ཟངས་ཁ་ན་འདུག་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་གསུངས། དེ་ལྟར་དུ་བསྒོམས་པས་ངེས་པ་སྐྱེས་ཏེ་འཁོར་བ་ལ་མི་ཤ་བའི་བཙོན་དོང་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྡོད་ས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཙ་ན། དེའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་ལ་འཇུག་དགོས་པས། དེ་ལ་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གཉིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། བདེ་བ་འདོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང༌། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་དང་གསུམ་ལས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང་གསུམ་གྱིས་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་མིའི་ལུས་འགྲུབ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། མི་གཡོ་བའི་ལས་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། དགའ་བདེ་ལ་ཞེན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་གསུམ་གྱིས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་དེ་ཀུན་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བགྱི་བ་ལགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་གཉིས་ཀྱང་འཁོར་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་སྣང་བས་སྤང་ངམ་སྙམ་ན། སྡིངས་དམའ་བའི་ཞལ་ནས། རྒྱུའི་དུས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་མི་སྤོང༌། འབྲས་བུའི་དུས་ན་དལ་འབྱོར་ལྷ་མིའི་ལུས་མི་སྤོང༌། འོ་ན་གང་སྤང་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་བདེ་སྡུག་གི་སྲེད་པ་གཉིས་པོ་སྤངས་ནས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དེ་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཐེག་པ་ཆུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པར་འགྲོ། དེ་བ
Chinese
或者获得神通，或者获得八大成就，或者获得世间的五种神通，也是无数次地被欺骗。现在获得也会被欺骗。获得人身是最困难的，但仍然再次转生为人，如果堆积起死亡的骨头，也比山王还要高。如果积攒血液，比四大海还要多。如果积攒起喝过的母乳和死后朋友哭泣的眼泪，也已经经历了那么多次的欺骗。像这样，在善趣之中只是稍微寻求，而像永远的家园一样的是三恶道。三恶道本身也像永远的家园一样被地狱所占据。如果未证得解脱，要知道仍然需要这样做。有顶天和无间地狱也没有差别吗？也要观想自己住在无间地狱的铜锅里。像这样观修后生起定解，了知轮回如同可怕的监狱等，如前所说，不是安住之地。因此，必须着手断除其因——集谛。集谛有业的集谛和烦恼的集谛两种。在对真如愚昧的本有无明之上，还有对业果愚昧的无明，以及希求安乐不欲痛苦的贪爱，和非福业三种，产生三恶道的痛苦。对真如愚昧的无明，贪爱，和福业三种，成就欲界的天人和人身。对真如愚昧的无明，不动业，远离智慧的禅定，和贪执喜乐的烦恼三种，成就色界和无色界的天人。所说的那一切都是造作痛苦之因——集谛。这样看来，从业的集谛来说，福业和不动业两种也显现为产生轮回之因，是否应该断除呢？低座部的上师说：在因位时，不要断除福业；在果位时，不要断除暇满的人天之身。那么应该断除什么呢？断除对真如愚昧的无明和对苦乐的贪爱这二者。福业以了知四谛的智慧作为助伴而修持，因此会进入小乘的戒律学习。那
English
Or attaining supernatural powers, or attaining the eight great siddhis, or attaining the five mundane abhijñās, one has been deceived countless times. Even if one attains them now, one will still be deceived. Obtaining a human birth is most difficult, yet one is still reborn as a human again and again. If one were to pile up the bones of those who have died, it would be higher than the king of mountains. If one were to accumulate blood, it would be more than the four great oceans. If one were to accumulate the mother's milk one has drunk and the tears shed by friends weeping after one's death, one has already passed through so much deception. Thus, in the happy realms, one only seeks a little, while the three lower realms are like a permanent home. The three lower realms themselves are like a permanent home, occupied by hell. If one does not achieve liberation, one should know that one still needs to do this. Is there no difference between the peak of existence and the Avīci hell? One should also meditate on being in the copper pot of the Avīci hell. By meditating in this way, certainty arises, and one knows that saṃsāra is like a terrible prison, etc., and as previously explained, is not a place to dwell. Therefore, one must engage in abandoning its cause, the origin of suffering (samudaya). There are two types of origin of suffering: the origin of karma and the origin of afflictions. On top of the ignorance that is inherently ignorant of suchness, there is also the ignorance that is ignorant of karma and its results, as well as the craving that desires happiness and does not desire suffering, and the three non-virtuous karmas, from which the suffering of the three lower realms arises. The ignorance that is ignorant of suchness, craving, and the three virtuous karmas accomplish the bodies of gods and humans in the desire realm. The ignorance that is ignorant of suchness, the unwavering karma, the samādhi devoid of wisdom, and the three afflictions that cling to joy and happiness accomplish the gods of the form and formless realms. All that has been said is the origin of suffering, the cause of suffering. Thus, from the origin of karma, the two virtuous karmas and the unwavering karma also appear to be the cause of generating saṃsāra, so should they be abandoned? The lower-seat master said: In the causal stage, do not abandon virtuous karma; in the resultant stage, do not abandon the leisure and endowment of the human and divine body. So what should be abandoned? Abandon the ignorance that is ignorant of suchness and the craving for pleasure and pain. The virtuous karma is practiced with the wisdom that knows the four noble truths as an assistant, so it will enter the study of the precepts of the Lesser Vehicle. That
Tibetan
ཞིན་དུ་རྒྱུའི་དུས་ན་མི་གཡོ་བའི་ལས་མི་སྤོང༌། འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཁམས་གོང་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྤོང༌། གང་སྤང་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་དགའ་བ་བདེ་ལ་ཞེན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས། མི་གཡོ་བའི་ལས་དེ་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཐེག་ཆུང་གི་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པར་འགྲོ་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དང་སེམས་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་གྲོགས་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེས་བྱས་པས་རིམ་པ་བཞིན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པར་ཡང་འགྲོ་གསུངས་ཤིང༌། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་དགེ་བ་བཅུར་ཆ་བས་ལྷ་མི་འཐོབ། བདེན་པ་བཞི། རྟེན་འབྲེལ། ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱངས་ནས་ཐར་པ་གསུམ་འཐོབ། དེ་བས་ན་སྦྱོང་བར་འདྲ་བ་ལ་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྦྱོང་གསུང་བ་བཞིན་དུ། འཁོར་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་དང་རྐྱེན་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པ་ལས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་སྐབས་ནས་སྤངས་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་གཉིས་གྲོགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དེ་དག་འཁོར་བའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཙམ་དུ་མི་ལུས་པར་ཐར་པའི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བས་ལས་དང་ལམ་གྱི་མགོ་ལྟག་དབྱེ་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ན་ལས་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་ནུས་པ་དཔེ་དབྱིབས་ནང་གི་ནས་དང་འདྲ་བར་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཀུན་གྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ལས་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་ན་དེས་དང་པོ་ལས་སོགས། བར་དུ་ལས་སྤེལ། ཐ་མར་འགྲོ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཉིང་མཚམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས། ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། ཉོན་མོངས་མེད་ན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མེད། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་འདིས་སྔོན་ཡང་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་དུ་སྡུག་ཏུ་བཅུག ད་ལྟ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྟེང་དུ་བཞག ཕྱིས་ཀྱང་མཐའ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བར་འདུག་པས། ཉོན་མོངས་པ་ལ་དགྲའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་སྤོང་དགོས། ཉོན་མོངས་ལ་དགྲར་ངོས་ཟིན་ན་འཕྲལ་དུ་མ་སྤོངས་ཀྱང་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ནམ་ཞིག་མི་སྤོང་མི་སྲིད་ཅེས་སྡིངས་དམའ་བ་གསུངས། འོ་ན་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་རང་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན། འདོད་
Chinese
在因位时，不要舍弃不动摇的业。在果位时，不要舍弃上界的禅定。如果舍弃什么呢？就是舍弃对真如的愚昧无明和贪恋喜乐的烦恼。不动摇的业，以了知四谛的智慧为助伴而修持，就成为小乘的增上心学。善业和心安住的禅定，以空性和慈悲为助伴，依次也成为大乘的戒律和增上心学。沙拉瓦也说：舍弃十不善，以十善来衡量，就能获得天人果位。通过方便智慧修习四谛、缘起，就能获得三种解脱。因此，就像所说的，对于相似的修习，为什么不用方便智慧来修习呢？轮回产生的因是业，缘是烦恼。从小士道开始就舍弃非福德业，以福德和不动摇的二业为助伴，修持增上戒律和增上心学，这样它们就不会仅仅停留在产生轮回安乐的业上，而是转化为解脱道，从而区分业和道的先后。烦恼的集起是要舍弃的，因为没有烦恼，即使有业也无法受生，就像模具里的青稞一样。圣者阿罗汉们的心相续中虽然有少许业，但因为没有烦恼，所以不转生。如果有烦恼，它首先造业，中间增长业，最后也将六道受生的相续与烦恼结合。所以，有烦恼就有轮回的痛苦，没有烦恼就没有轮回的痛苦。因此，这个烦恼过去也让轮回无始以来充满痛苦，现在也放在痛苦之上，将来也会无止境地与痛苦结合。所以，要对烦恼生起如对仇敌般的认识，从而舍弃它。如果认识到烦恼是仇敌，即使不能立刻舍弃，也要加入到舍弃它的因中，这样总有一天会舍弃，这是低层次的说法。那么，应该舍弃的烦恼到底有多少呢？贪
English
In the stage of cause, do not abandon unwavering karma. In the stage of result, do not abandon the samadhi of the higher realms. What should be abandoned? Abandon ignorance that is deluded about Suchness and afflictions that cling to joy and pleasure. When unwavering karma is practiced with the help of wisdom that understands the Four Noble Truths, it becomes the higher training in mind of the Lesser Vehicle. When virtuous karma and the samadhi of abiding in the mind are accompanied by emptiness and compassion, they also become the discipline and higher training in mind of the Great Vehicle, respectively. Shara also said: Abandoning the ten non-virtues and measuring them with the ten virtues, one can attain the state of gods and humans. By cultivating the Four Noble Truths and dependent origination with skillful means and wisdom, one can attain the three liberations. Therefore, just as it is said, why not cultivate similar practices with skillful means and wisdom? The cause of generating samsara is karma, and the condition is afflictions. From the stage of the small person, abandon non-virtuous karma. When virtuous and unwavering karma are practiced as the higher trainings in discipline and mind with the strength of companionship, they will not remain merely as karma that generates the happiness of samsara, but will be transformed into the path of liberation, thereby distinguishing the beginning and end of karma and the path. The arising of afflictions is to be abandoned, because without afflictions, even if there is karma, one cannot take rebirth, just like barley in a mold. Although the mind-streams of the noble Arhats have a little karma, they do not take rebirth because they have no afflictions. If there are afflictions, they first create karma, then increase karma in the middle, and finally also combine the continuum of rebirth in the six realms with afflictions. Therefore, if there are afflictions, there is the suffering of samsara; if there are no afflictions, there is no suffering of samsara. Therefore, these afflictions have caused suffering in beginningless samsara in the past, are now placed on top of suffering, and will continue to be associated with suffering endlessly in the future. Therefore, one must generate the perception of afflictions as enemies and abandon them. If one recognizes afflictions as enemies, even if one cannot abandon them immediately, one should enter into the cause of abandoning them, so that one will inevitably abandon them someday, which is a lower-level statement. So, how many afflictions should be abandoned? Desire