Tibetan
ག་སྐྱེས་པའི་ཤ་རུས་ཀྱང༌། །ཞིག་སྟེ་སོ་སོར་འབྲལ་འགྱུར་ན། །མཛའ་བ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཐ་ན་རང་གི་རྣམ་ཤེས་དང་མའི་མངལ་ནས་མཉམ་པོར་འགྲོགས་ནས་འོངས་པའི་ལུས་འདི་དང་ཡང་འབྲལ་ན། ལོངས་སྤྱོད་དང་གཉེན་བཤེས་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་པས། དམ་པའི་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཅིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་པ་ལགས་པར་གདའ། དེས་ན་འཆི་བ་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་འཆི། དེ་ཡང་པུ་ཏོ་བས། སང་ཕོད་ད་སང་བདག་ནི་ཅིར་འགྱུར་ཨང༌། གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ནམ་འཆིའི་ཆ་ཡང་ཡེ་མེད་པ་ལ། ད་ལྟ་ང་དེ་ཙུག་མི་འཆི་ཡི་སྙམ་པ་དེ་རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སང་ཕོད་ད་སང་ཚེ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་གང་སྔ་ཆ་མེད། དེ་སྟེ་ཟླ་བ་གཅིག་དང༌། ཟླ་བ་ཕྱེད་དང༌། ཞག་བཅུ་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་གང་སྔ་ཆ་མེད། ཡན་ཏར་བྱས་པའི་དོ་ནོད་རང་ཀུན་ལ་ཡང་གཟེར་ཀོག་ལངས་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ནས་མི་འཆི་བའི་ངེས་ཀྱང་མེད། མདོར་ན་སྐྱེས་ཕན་ཆད་འཆི་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་ངེས་པར་ནི། །རྒ་དང་ན་དང་འཆི་མཆིས་པས། །མ་བགྲེས་མ་སྐུང་མ་འགྲོངས་ཞེས། །ལེགས་སྨོན་གསོལ་ཡང་ཅི་ལ་ཕན། །གསུངས་པའམ། ཤ་ར་བས་ཁམས་པའི་ཚོང་པ་ཚན་ཞིག་ལ། ཁྱོད་ཚོང་པ་ཀུན་ལམ་དུ་ཞག་རེ་སྡད་ཅིང་འགྲོ་འདུག་བྱེད་པ་ལྟར་འཁོར་བའི་སྐྱེ་ཤི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལགས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། ཤི་ཙ་ན་ཕུང་པོ་འདི་ཡང༌། ལུས་མཐའ་ཐལ་བ་མཐར་སྐམ་མཐར་འདྲུལ་ཞིང༌། །ཐ་མར་མི་གཙང་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་པ། །རྣམ་པར་འཇིག་དེངས་མྱགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སོ་སོར་འགྱེས་ཆོས་ཅན་དུ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཅེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། མེར་བསྲེགས་ན་ཐལ་བར་པུར་གྱིས་འགྲོ་བའམ། ཕུང་པོ་རྣམ་པར་བམ་པ་ནས་ས་རྡུལ་དང་འདྲན་འདྲེན་གྱི་བར་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་པས། དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་སེམས་པ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ཁོང་གིས་རྒྱ་གར་ན། དུར་ཁྲོད་སོང་ནས་གཞན་དག་གི །རུས་གོང་དག་དང་བདག་གི་ལུས། །འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ནི། །ནམ་ཞིག་མགོ་སྙོམས་བྱེད་པར་འགྱུར། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་རྣམས་དུར་ཁྲོད་དུ་བྱོན་ཡིན་རོ་གསར་རྙིང་རྣམས་ལ་གཟིགས་ནས། བདག་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པ་ལགས་པར་གདའ་བ་ལ། འོ་སྐོལ་ལ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ངེས་པ་ཅན་མེད་པས། དྲན་ཚུན་ཆད་ཀྱི་རང་ཅག་གི་ཡུལ་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་བནྡེ་ཤི་ཚད་རྣམས་འཕྲེང་བ་མནན་ཡིན་བགྲངས་ལ། བདག་ཀྱ
Chinese
何处所生的血肉之躯，一旦坏灭便会分离，何况其他的情爱呢？如是说，甚至与自己的意识和从母胎一同出生的身体也会分离，何况受用和亲友呢？因此，唯有殊胜的佛法不会消逝。所以，死亡是必然的。如博朵瓦所说：“明年今日我将变成什么样呢？”正如所说，死亡何时降临也无法确定，现在我这样不会死去的想法，总是颠倒的。对于自己的本质来说，明年今日和来世，哪个先到也无法确定。即使一个月，半个月，十天和来世，哪个先到也无法确定。即使做了严密的防护，也无法保证不会因小病而死去。总之，从出生开始就是走向死亡，对于有生之物来说，必然会经历衰老、疾病和死亡。即使祈愿“不要衰老、不要生病、不要死亡”，又有什么用呢？或者，夏惹瓦对康巴的商人说：“你们商人像在路上每天停留一样，轮回的生死也像这样。”如是说。死亡之后，这个尸体也会，身体最终变成灰烬，最终干枯腐烂，最终变得不干净，毫无意义，彻底毁坏，腐烂，要知道这是分离的规律。正如导师在《亲友书》中所说，火化后尸体变成灰烬，或者尸体从肿胀到变成尘土。因此，思维无常，夏惹瓦说，他在印度，去到墓地，看到别人的骨骸和自己的身体，何时会变得一样呢？如是说，比丘们去到墓地，看到新旧的尸体，想到自己也是这样的规律等等，从而证悟。我们没有去墓地的机会，所以，回忆一下我们家乡死去的所有男女老少，念诵计数，我也
English
Even the flesh and bones born from where will decay and separate, what need is there to mention other affections? As it is said, even this body, which has come together with one's own consciousness and from the mother's womb, will separate, what need is there to mention enjoyments and relatives? Therefore, only the excellent Dharma will not perish. So, death is inevitable. As Putowa said, "What will I become next year today?" As it is said, it is impossible to determine when death will come, and the thought that I will not die like this now is always inverted. For one's own essence, it is impossible to determine which will come first, next year today or the next life. Even a month, half a month, ten days, and the next life, it is impossible to determine which will come first. Even if strict protection is taken, there is no guarantee that one will not die from a minor illness. In short, from birth onwards, one is heading towards death. For those who are born, it is inevitable to experience aging, sickness, and death. Even if one prays, "Do not age, do not get sick, do not die," what is the use? Or, Sharawa said to the Khampa merchants, "Just as you merchants stay on the road every day, the cycle of birth and death is also like this." As it is said. After death, this corpse will also, the body will eventually turn to ashes, eventually dry up and rot, eventually become unclean, meaningless, completely destroyed, and rotten. Know that this is the law of separation. As the teacher said in the Letter to a Friend, after cremation, the corpse turns to ashes, or the corpse changes from swelling to dust. Therefore, thinking about impermanence, Sharawa said that in India, he went to the cemetery and saw the bones of others and his own body, when will they become the same? As it is said, the monks went to the cemetery, saw the new and old corpses, and thought that they were also of this nature, etc., and thus realized it. We do not have the opportunity to go to the cemetery, so, recall all the men, women, old and young who have died in our hometown, recite and count, and I also
Tibetan
ང་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཏེ། དགེ་བཤེས་ཕུ་ཆུང་བ་དར་དཀར་དགོན་པ་ན་བཞུགས་ཙ་ན། ཉི་གཡོག་རང་དཀར་དུ་མར་ལ་འགྲོ་ཙ་ན་ཡང༌། ཕྱག་སོར་བཀྲམ་ནས་རྒྱལ་གྱི་མི་ཤི་ཚད་བགྲང་ཡིན། དེ་ཡང་ཤི་དེ་ཡང་ཤི་གསུངས་ཡིན་བཞུགས། ཡར་ལོག་ཙ་ན་ཡང་ཆར་བ་བབ་པས་ཐིགས་པ་བྱུང་བ་གཅོད་ཚགས་ཀྱང་མི་མཛད་པར་འབོལ་སྟན་དྲིལ། དེ་ལ་སྒུར་བརྟེན་མཛད་ནས་ད་ཅིག་ཁོ་ན་སྐད་གསུང་ཡིན་བཞུགས་པར་གདའ། ཡང་ཕུ་ཆུང་བ་ངོ་བོ་ན་བཞུགས། པུ་ཏོ་བ་ཉན་པོ་ན་བཞུགས་ཙ་ན། ཤ་ར་བ་དང་གཉིས་ཉན་པོའི་རི་སྒང་དེ་ལ་དྲོ་རྟིང་ལ་ཆོས་ཀྱི་དུས་ཚོད་མཛད་པས། བྲག་རྒྱབ་ཀྱི་དེ་ན་ཚ་ཚ་ཁང་བུའམ་འཆད་པ་འདྲ་བ་མང་པོ་ཡོད་པ་ལ། ཕ་བི་འདི་སྐད་བྱ་བ་ཤི་བའི་ཡིན། ཕ་བི་འདི་སྐད་བྱ་བ་ཤི་བའི་ཡིན་གསུངས་ནས། ཨ་ཙ་མ་ཡོ་ཤི་ནས་སྣང་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་དགོས་པ་ལགས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མི་རྟག་པས་ཀྱང་ནང་མི་རྟག་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པས། ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབྱར་དགུན་སྟོན་དཔྱིད་རྣམས་ཀྱི་ཁ་དོག་འགྱུར་བའམ། ཆུ་ཀླུང་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་བམ། ཟླ་བ་ཡར་ངོ་མར་ངོའི་འཕེལ་འགྲིབ་ལ་བལྟས་ཡིན། ནམ་ཞིག་ཆུ་ངོགས་སྨན་ལྗོངས་སུ། །གནས་ནས་ཆུ་རླབས་འབྱུང་འཇིག་དང༌། །འཚོ་བའི་འཇིག་རྟེན་གནས་འདྲ་བར། །ནམ་ཞིག་མགོ་སྙོམས་བྱེད་པར་འགྱུར། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བདག་གི་ཚེ་ཡང་འདི་ཙམ་དུ་མི་རྟག་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡང་བསམ། དེ་ལྟར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་བསམས་པས་མི་རྟག་པ་གཤའ་མར་གོ་ན། གཞན་གྱིས་བདག་ལ་སྙིང་རྗེའི་གནས་བྱེད། །བདག་ནི་རྟག་ཏུ་དགའ་བས་གནས་འགྱུར། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡོང༌། དེ་བས་ན་འཆི་བ་སེམས་པ་འདི་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་སྟེ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་སྡོམ་པ་གོང་འོག་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་དང༌།ཚེ་འདིའི་མིག་གང་རྣོ། བང་གང་མགྱོགས། ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་ཆུང་ཐབས་ཉི་ཚེ་བྱེད་པ་འདི་ཡང་མི་རྟག་པ་མ་གོ་བས་ལན་པ་ཡིན། མི་རྟག་པ་གོ་ན་པུ་ཏོ་བའི་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་མི་དགོས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡོང་བ་ལགས་པས་དགེ་བཤེས་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་ངའི་སྣང་སེལ་ཆེན་མོ་ནི་འཆི་བ་སྒོམ་པ་འདི་ཡིན་གསུངས་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་ནས་ཉེ་ཐུ་འབྲེལ་བ་དང་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྣང་བ་བཀྲག་ཆེ་འཁོར་བ་ཉམས་དགའ་ཟེར་བ་འདི་བསལ་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་དུ་འགྲོ་ཆིས་བྱེད་པ་འདི་སྣང་སེལ་ཆེ། འདིར་ཅིག་སྣ་ཁ་མ་ཟུག་ན་ཆོས་གོང་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉ་བསྒགས་སུ་སོང་ནས་མི་འོང༌།
Chinese
我以这种种规律等等的方式来思维。格西普琼巴在达噶寺的时候，即使是去日沃然嘎放酥油，也会张开手指来数死去的国王有多少。还说“这个也死了，那个也死了”。回来的时候，即使下雨淋湿了，也不去擦拭，而是卷起坐垫，靠在上面，只是发出声音。还有，普琼巴住在沃波，博朵巴住在念波的时候，夏惹巴和他们两个在念波的山脊上，早上和下午都安排了修法的时间。岩石后面有很多泥塔或者说是佛塔，他说“那个叫什么的人死了，那个叫什么的人死了”，就像阿杂玛哟说“死了才明白”一样，要这样思维。同样，外在的无常也象征着内在的无常。所以，观察外在器世界的春夏秋冬的颜色变化，或者河流的涨落，或者月亮的盈亏。如颂词所说：“何时水岸药草地，住处水波生灭等，众生世间安住处，何时平等归于寂？”。像这样，我也想我的生命也如此无常。像这样从各种角度思考，如果真正理解了无常，别人就会对我生起慈悲心，而我则会常常喜悦地安住。所以，思维死亡这件事非常重要，夏惹巴说：“现在所有的上下戒律都没有确定下来，今生的眼睛多么锐利，步子多么快，今生的小事大事都做，都是因为不明白无常。如果明白了无常，就像博朵巴不需要任何东西一样”。格西自己也说：“我最大的遣除显现就是修习死亡”。因为贪恋今生，执着于亲友关系和财富受用，觉得显现美好，轮回快乐，这些都要遣除，要为来世做准备，这才是最大的遣除显现。如果在这里没有扎下根，那么所有更高的佛法都会变成水中捞月，毫无意义。
English
I contemplate in this way, through such laws and so on. When Geshe Phuchungwa was at Darkar Monastery, even when going to Niwo Rangkar to place butter, he would spread his fingers and count how many kings had died. He would say, "This one also died, that one also died." When returning, even if it rained and he got wet, he wouldn't bother to wipe it off, but would roll up his cushion and lean on it, only making sounds. Also, when Phuchungwa was staying in Wo-bo and Putowa was staying in Nyenpo, Sharawa and the two of them would schedule Dharma practice times on the ridge of Nyenpo Mountain in the mornings and afternoons. Behind the rocks, there were many tsha-tsha houses or stupas, and he would say, "So-and-so who was called this has died, so-and-so who was called this has died," just like Aja Mayo said, "Only after death does one understand," so one should contemplate in this way. Similarly, external impermanence also symbolizes internal impermanence. Therefore, observe the changing colors of the external world's spring, summer, autumn, and winter, or the rising and falling of rivers, or the waxing and waning of the moon. As the song says, "When will the water's edge, the medicinal lands, the places where waves arise and cease, and the abodes of sentient beings all become equal in emptiness?" Like this, I also think that my life is just as impermanent. Thinking in this way from various perspectives, if one truly understands impermanence, others will develop compassion for me, and I will always abide in joy. Therefore, contemplating death is very important. Sharawa said, "Now, all the higher and lower vows have not been settled, how sharp the eyes of this life are, how fast the steps are, doing the small and big things of this life, all this is because of not understanding impermanence. If one understands impermanence, like Putowa not needing anything." Geshe himself said, "My greatest clearing of appearances is meditating on death." Because of clinging to this life, being attached to relatives and friends, and wealth and enjoyment, feeling that appearances are beautiful and samsara is delightful, all these must be cleared away, and one must prepare for future lives, this is the greatest clearing of appearances. If one doesn't take root here, then all the higher Dharmas will become like trying to catch the moon in water, meaningless.