Tibetan
ཙ་ན་རང་གི་གནས་ལུགས་དུད་འགྲོ་དང་ཁྱད་མེད་པར་སོང་ནས་འདུག དེ་ལྟར་འབད་ཀྱང་ཚེ་འདི་ལ་སེན་མོའི་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད། ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ལ་མུ་མཐའ་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསམ་ཞིང༌། རང་གི་བློ་རྩེ་གང་ལ་གཏད་དང་རང་ལ་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཚང་ངམ་མ་ཚང་སྙམ་དུ་སོར་བཅུ་བྲང་ལ་བཀྲམ་གྱིན་བསམ། མ་ཚང་ནས་འདུག་ན་ཅི་ནས་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ལ་གལ་ཆེ་གསུངས། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་སྤྱིར་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་དེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་རེ་གསུང་བར་གདའ་སྟེ། དེ་ཡང་དགེ་བཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། འདི་ཀུན་ངའི་བླ་མའི་གདམས་ངག་ཡིན་པས་གར་ཐུག་ཐུག་མི་ཟློ་བ་ཡིན་ཏེ། ད་བསྟན་པ་ཡང་ནུབ་ལ་ཁད། རྒད་པོ་ང་ཡང་ཤི་ལ་ཐུག་གསུངས་ནས་ཚོགས་སུ་ལན་ཁ་ཡར་གསུངས་པ་ནི། སློབ་མ་བཀྲིར་བཏུབ་པ་ཅི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སློབ་མ་ཁྲིད་པར་ནུས་པ་ཞིག་གིས་ཁྲིད་པར་སོང་ན། དང་པོ་དེ་བུདྡྷ་བར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་སྐྱེ་ཤིའི་རྒྱུན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པ་སྒོམ་དུ་འཇུག་པ་ཡིན། འདིས་ཙབ་ལིང་བ་ཞིག་མེད་ན་དེའི་གོང་མ་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན། འཁྱག་པའི་སྟེང་དུ་མཁར་བརྩིགས་པ་དགུན་ལྡེམ་མེ་འདུག་པ་འདྲ་ཡང་དེ་ཞུ་ཙ་ན་འཇིག དེ་བཞིན་དུ་འདི་མེད་པའི་ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་གྱིས་མ་གྲུས་ཙ་ན་ཡགས་རབ་ཏུ་འདུག་པ་སྙམ་བྱེད། རྐྱེན་ཨེན་ཙམ་ཞིག་གིས་གྲུས་མ་ཐག་ཏུ་བཞག་ནས་འཇོག་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པས་ཕོངས་པ་དང་འཇིགས་པ་སྐྱབས་ཚོལ་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་ཡིན། རང་མཁར་རྫོང་བཙན་པོ་ན་དཔུང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་འདུག་པ་བཞིན་དུ་འཇིགས་པ་མེད་པ་ལ་སྐྱབས་ཚོལ་བའི་བློ་མི་སྐྱེ། དེ་ལྟ་བུའི་བློ་སྐྱེས་ཙ་ན་སྐྱབས་གནས་བུདྡྷ་དཀོན་མཆོག་གི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་སྒོམ་དུ་འཇུག་སྟེ་སྐྱབས་གནས་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ཞིག་དགོས། དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟོད་པ་ལས། བདག་ནི་སྟོན་པ་གཞན་སྤངས་ནས། །ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིས་གྱུར་པ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཁྱོད། །སྐྱོན་མི་མངའ་ལ་ཡོན་ཏན་རྫོགས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་ཐ་མལ་བའི་མིང་དང་རུས་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ང་བུདྡྷ་བ་ཡིན་སྙམ་པ་འབའ་ཞིག་གི་བློ་སྐྱེ་བར་སོང་ཙ་ན
Chinese
此时自己的状态和牲畜没有差别。虽然如此努力，但此生连指甲上的灰尘都没有得到。反复思索来世无边无际。思索自己的心思放在哪里，自己是否具备了人应有的意义，十指合拢放在胸前思考。如果还不具备，无论如何也要在自己的相续中生起人应有的意义，这是非常重要的。如此修行的所依，在此总的讲述三士夫的体性之际，格西敦巴大师以犹如安立论典之身的方式来讲述，似乎要进入讲述的次第。又是格西大师本人说道：这些都是我上师的教言，所以无论遇到什么都不会复述。现在佛法也快要衰败了，我这个老头子也快要死了。说完在法会上多次重复说道：如果能引导弟子，那么有能力引导弟子的善知识就去引导吧。首先，因为这是成就佛陀之道的修行，所以要引导弟子修习对生死轮回极度恐惧之心。如果没有这种恐惧之心，那么之前的修行也绝对不会有益处。就像在冰上建造城堡，冬天看起来很坚固，但一旦融化就会倒塌一样。同样，如果没有这种恐惧之心，其他的佛法在因缘没有成熟之前，会觉得非常好。一旦因缘稍微成熟，就会放弃。同样，通过修行，会生起贫穷和恐惧，寻求救护的心。就像自己的城堡非常坚固，被军队包围一样，如果没有恐惧，就不会生起寻求救护的心。一旦生起这样的心，就要引导弟子修习救护处佛陀三宝的伟大功德，作为救护处，必须是断除一切过失，圆满一切功德的。这也不是自己本性中没有的，特别是在《赞叹殊胜》中说：我舍弃其他导师后，归依于您。这是为什么呢？因为您没有过失，功德圆满。正如经中所说，因此要以信心归依，舍弃世俗的名字和种姓等一切分别念，生起我就是佛陀之子的想法。
English
At this time, one's own state is no different from that of livestock. Although one strives in this way, one does not gain even a speck of dust on one's fingernail in this life. One repeatedly contemplates that future lives are boundless. One contemplates where one's mind is placed and whether one possesses the meaning that a human being should have, thinking with ten fingers clasped on one's chest. If one does not yet possess it, it is extremely important to generate the meaning that a human being should have in one's own continuum. The basis for such practice, at this time of generally explaining the nature of the three types of individuals, the venerable master Geshe Tonpa explains in a manner that is like establishing the body of a treatise, as if entering the order of explanation. Furthermore, the venerable master Geshe himself said: These are all the instructions of my guru, so I will not repeat them no matter what I encounter. Now the Dharma is also about to decline, and I, this old man, am also about to die. After saying this, he repeatedly said in the assembly: If one can guide disciples, then a virtuous friend who has the ability to guide disciples should guide them. First, because this is the practice of achieving Buddhahood, one must guide disciples to cultivate extreme fear of the cycle of birth and death. If one does not have this fear, then the previous practice will definitely not be beneficial. It is like building a castle on ice, which looks strong in winter, but will collapse once it melts. Similarly, if one does not have this fear, one will feel that other Dharmas are very good before the conditions have matured. Once the conditions mature slightly, one will give up. Similarly, through practice, one will generate poverty and fear, and a mind that seeks protection. Just as one's own castle is very strong and surrounded by an army, if one does not have fear, one will not generate a mind that seeks protection. Once such a mind arises, one must guide disciples to cultivate the great qualities of the refuge, the Buddha, Dharma, and Sangha. As a refuge, one must abandon all faults and perfect all qualities. This is not something that one does not have in one's own nature. In particular, in the "Praise of the Excellent," it says: I have abandoned other teachers and taken refuge in you. Why is this? Because you have no faults and perfect qualities. As it is said in the sutras, therefore, one must take refuge with faith, abandon all conceptual thoughts such as worldly names and lineages, and generate the thought that I am a child of the Buddha.
Tibetan
་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན་པས་དེ་ཕོག་ནས་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནས་བུདྡྷ་བར་ཆུད་པ་ཡིན། ཇོ་བོ་ཉིད་ཀྱལ་ཀ་ཙམ་དུ་ཡང་སྡེ་རིས་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས། དགེ་བཤེས་སྟོན་པ་ལ་ཡང་རྗེའུའི་རྟོག་པ་མི་རུང་གསུངས། དེ་ལྟར་བུདྡྷ་བར་ཆུད་ནས་སྐྱབས་གནས་དེས་སྐྱོབ་པ་ཆོས་ཀྱིས་སྐྱོབས་པས། ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སྒོམ་དུ་འཇུག དེ་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་པས། འདུན་དང་ཞེ་སྡང་འཇིགས་པ་དང༌། །རྨོངས་པས་གང་ཞིག་ཆོས་མི་འདའ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་བཞི་པོ་གང་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལས་མི་འདའ་བའི་བློ་སྐྱེས་ཙ་ན་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན་པས་དེ་འབོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུན་པས་ཆོས་ལས་མི་འདའ་བའི་ཚོད་སྡིག་པ་ཕྲ་མོ་གཅིག་ཁྱད་དུ་བསད་པས་རྒྱལ་སྲིད་དམ་རྒྱལ་གྱི་ཕྱེད་ཐོབ་ལ་ཁྱད་དུ་མ་བསད་ན་མི་འཐོབ་ཀྱང་དེའི་ཆེད་དུ་མི་གསོད་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་གཤའ་མ་ཡོད་ན་དེ་བཞིན་དུ་འོང་ངེས། སྡིག་པ་སྡོམ་པ་ཁས་མ་བླངས་པས་དུད་འགྲོ་ཕྲ་མོ་གཅིག་བསད་ན་ཡང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡང་སོས་སུ་སྐྱེ་ལ། སྡོམ་པ་ཁས་བླངས་པས་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་གཅིག་ཁྱད་དུ་སྤྱད་ན་ཡང་དེའི་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་དུཿཁ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པར་གསུངས། དེའི་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་ཡང་མིའི་ལོ་ས་ཡ་ཕྲག་དགུ་ཡོད་པར་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཆེས་ན་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཀུན་ལ་ཆགས་པའི་སྐབས་མེད། དེ་སྔར་ཡང་ཅི་ཙམ་ཡང་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་བསླུས། ད་རུང་ཐོབ་ཀྱང་མོད་ལ་བསླུ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། ཞེ་སྡང་གིས་མི་འདའ་བ་ནི། བདག་ནི་བསྲེགས་ཏེ་བསད་གྱུར་ཏམ། །མགོ་བོ་ལྷུང་བར་བྱས་རུང་གི །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི། །དགྲ་ལ་འདུད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྲོག་ཁུང་ཁ་ཕྱེ་བའམ་ལྟག་སྲོག་བྱས་ནས་གསོད་དུ་བྱུང་ཡང༌། ཞེ་སྡང་གི་སྐབས་མི་འབྱེད་ཅིང་སྡིག་པ་ཕྲ་བ་ལ་ཡང་མི་འཇུག་པ་ཡིན། དེ་མིའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། དེས་ཆོས་ལས་འདས་ན་དམྱལ་བསྲུངས་ཀྱིས་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་མི་འཆད། འཇིགས་པས་མི་འདའ་བ་ནི། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། འཛམ་བུ་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གླིང་གསུམ་ལ་དབང་བའི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ལ་གསུངས། རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཛམ་བུ་གླིང་ལ་དབང་བའི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ལ། མངའ་བོ་ཆེ་
Chinese
因为是生起皈依戒的时候，所以接受皈依后，才开始学习学处，从那时起才算进入佛法。 觉沃仁波切（阿底峡）连玩笑也不允许宗派偏见。 格西仲敦巴也说不应有宗派的分别念。 这样进入佛法后，皈依处会救护，佛法会救护，所以开始修习业因果的佛法。 这样获得定解后，以“贪欲和嗔恨与恐惧，愚昧者谁也不会违越佛法”的方式，四种非行中的任何一种都不会生起违越佛法的念头时，就是生起居士戒的时候，所以才授予居士戒。 如果因为贪欲而不违越佛法，哪怕仅仅舍弃一个微小的罪业，也能获得王位或半壁江山，如果不舍弃就无法获得，但也不会为了这个目的去杀生。 如果对业果有纯真的信心，就一定会这样。 如果没有受持戒律，即使杀死一个微小的旁生，也会转生到有情的复活地狱。 如果受持了戒律，即使犯了一个微小的罪行，据说也要感受那一天的痛苦。 据说那一天也有九百万年的人间年。 同样，如果相信这一点，就不会贪恋王位的安乐。 以前也经历过多少次，被欺骗了。 现在即使再次获得，也终究会被欺骗，这是法性。 因为嗔恨而不违越佛法是： “我被烧死或杀死，头颅掉落也可以，无论如何也不向烦恼的敌人屈服。” 以这种方式说，即使被剖腹或割喉而死，也不会生起嗔恨，也不会允许自己犯下微小的罪行。 这是人间的痛苦。 如果因此违越佛法，地狱的狱卒就会不断地杀戮等等。 因为恐惧而不违越佛法是： 普穹瓦说： 赡洲（南赡部洲）的一切众生都成为统治三洲的转轮王。 《大 শান্তিবিনिश्चয়（寂静决断）神变经》中说： 整个世界的微尘数众生都成为统治赡洲（南赡部洲）的转轮王。 大自在
English
Because it is the time when the vow of refuge arises, after taking refuge, one begins to study the precepts, and from then on, one is considered to have entered the Buddhadharma. Jowo Rinpoche (Atisha) did not allow sectarian bias even in jest. Geshe Dromtönpa also said that there should be no sectarian discrimination. Having thus entered the Buddhadharma, the refuge protects, and the Dharma protects, so one begins to practice the Dharma of cause and effect. Having thus gained certainty, in the manner of, "Desire, hatred, fear, and ignorance, by which one does not transgress the Dharma," when none of the four non-virtues arise with the thought of transgressing the Dharma, it is the time when the vow of a layperson arises, so it is bestowed. If, because of desire, one does not transgress the Dharma, even if one abandons a tiny sin, one can obtain a kingdom or half a kingdom, and if one does not abandon it, one cannot obtain it, but one would not kill for this purpose. If one has genuine faith in karma and its results, it will surely be so. If one has not taken vows, even if one kills a tiny animal, one will be reborn in the Reviving Hell of sentient beings. If one has taken vows, even if one commits a tiny misdeed, it is said that one must experience the suffering of that day. It is said that even that one day is nine million human years. Similarly, if one believes this, there is no occasion to be attached to all the pleasures of a kingdom. One has experienced and been deceived by this many times before. Even if one obtains it again, it is still the nature of Dharma to be deceived. Not transgressing the Dharma because of hatred is: "Though I am burned and killed, or my head falls off, in no way shall I bow to the enemy of afflictions." In this way, even if one is disemboweled or has one's throat cut and is killed, one will not give rise to hatred, nor will one allow oneself to commit even a tiny sin. This is human suffering. If one transgresses the Dharma because of this, the hell guards will constantly kill and so on. Not transgressing the Dharma because of fear is: Putowa said: May all sentient beings of Jambudvipa become wheel-turning kings ruling the three continents. In the Sutra of Miraculous Transformations of the Perfectly Peaceful and Fully Ascertained, it says: May all sentient beings, as numerous as the dust particles in all the realms of the world, become wheel-turning kings ruling Jambudvipa. Great Lord