Tibetan
མ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ཀྱི་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས་ཀྱང༌། །དམ་ཆོས་འདི་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བསམས་གྱུར་ན། །རྣམ་རྟོག་བགྲོད་དཀའ་རྣམ་འདས་ནས། །རིམ་གྱིས་མི་རྟོག་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ལས་སྲིད་པ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའམ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པར་མ་ཟད། དེ་དག་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ལུང་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས་ཀྱང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དམ་པའི་ཆོས་འདི་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསམ་པར་གྱུར་ན། རྣམ་རྟོག་བགྲོད་དཀའ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་པར་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་མུ་མཐའ་མེད་འཁྱམ་དགོས་པས་བགྲོད་པར་དཀའ་ཞིང༌། སྤོང་ན་དུས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འབད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱེད་དགོས་པས་སྤང་དཀའ་བའི་ཕྱིར་བགྲོད་པར་དཀའ་བ་དེ་ལས་དང་པོར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་རིམ་པས་སྤོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་འདས་ནས། རིམ་གྱིས་དང་པོར་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་མི་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་ཆོས་གཟུགས་ཅན་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སུ་ཡང་མི་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཉིད་དུ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ཚོགས་ལམ་གྱི་དུས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པ་ཐོབ་པ་དང༌། སྦྱོར་ལམ་གྱི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་སྐྱེས་པས་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམས་ངེས་འབྱེད་ཆ་བཞིས་རིམ་གྱིས་སྤངས་པ་ལས། མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་འཐོབ། དེ་ས་བཅུ་དག་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པར་སྤངས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིལ་བུ་བའི་ཞལ་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བསམས་གྱུར་ན། །ཞེས་པ་
Chinese
以不思议入定陀罗尼的教证来成立：从不思议入定陀罗尼中也说： “于此圣法胜者子，若思不思议之义，难行分别得超脱，次第获得不思议。” 如是说。又说，从分别念产生有，于毗卢遮那现证菩提或幻化网续中所说，不仅如此，为了知晓这些，还有其他的教证，从不思议入定陀罗尼中也说：大乘的此圣法中，胜者之子菩萨们，如果知晓任何可观察之事物皆无自性，从而思不思议之义，分别念则难行，如果未舍弃分别念而随之行，则需于轮回痛苦中无边漂泊，故而难行，如果舍弃，则需于无量劫中做无量努力，故而难舍，因此难行，从中首先是贪欲等自性之分别念，然后是波罗蜜多等对治之分别念，然后是三解脱门自性之分别念，然后是获得十力与四无畏等之分别念，以四种次第舍弃之方式而超脱，次第首先是不思议人我，然后是不思议法有色，然后是不思议非色法，然后是不思议般若本身，从而获得，或者在资粮道时，从思不思议之义所生之智慧而获得定解，在加行道时，从世间禅定所生之智慧生起，以四种决择分次第舍弃粗大分别念，从而在见道时，真实获得不思议之智慧。于十地中串习之后，以金刚喻定舍弃所有微细分别念习气，从而于佛地中转为不思议之自性。如是说。即是说，斯布瓦尊者说：“若思不思议之义。”
English
It is established by the scriptural authority of the Dharani of Entering Non-Conceptualization: From the Dharani of Entering Non-Conceptualization, it is also said: "O son of the conquerors, in this sacred Dharma, if you contemplate non-conceptualization, you will transcend the difficult-to-traverse conceptualization, and gradually attain non-conceptualization." Thus it is said. Moreover, it is said that existence arises from conceptualization in the Vairochana Abhisambodhi or the Guhyagarbha Tantra. Not only that, but to understand these, there are other scriptural authorities as well. From the Dharani of Entering Non-Conceptualization, it is also said: "In this sacred Dharma of the Great Vehicle, the sons of the conquerors, Bodhisattvas, having understood that no object of examination is established, if they contemplate non-conceptualization, conceptualization is difficult to traverse. If one follows conceptualization without abandoning it, one must wander endlessly in the suffering of samsara, therefore it is difficult to traverse. If one abandons it, one must make immeasurable efforts for immeasurable eons, therefore it is difficult to abandon, hence it is difficult to traverse. From that, first, there is the conceptualization of inherent nature such as desire, then the conceptualization of antidotes such as the Paramitas, then the conceptualization of the three doors of liberation as essence, and then the conceptualization of attainment such as the ten powers and four fearlessnesses. By abandoning these four in sequence, one transcends them. Gradually, first, one does not conceptualize a self of the person, then one does not conceptualize phenomena as having form, then one does not conceptualize phenomena as being formless, and then one does not conceptualize even wisdom itself. Thus one attains it. Or, at the time of the path of accumulation, one obtains certainty through the wisdom arising from contemplating non-conceptualization. At the time of the path of preparation, coarse conceptualizations are gradually abandoned by the four aspects of discernment, as wisdom arising from worldly meditation arises. Thus, upon attaining the path of seeing, one actually obtains the wisdom of non-conceptualization. Having become accustomed to this in the ten bhumis, one abandons even the slightest traces of conceptualization with the vajra-like samadhi. Thus, in the Buddha-bhumi, one transforms into the state of non-conceptualization. Thus it is said. That is to say, Spyi-bu-ba said: "If you contemplate non-conceptualization."
Tibetan
རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དང༌། ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཀྱང་འདས་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པར་ཞེན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོར་ཡང་མི་རྟོག་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཡིན་པ་ལ། རྒྱུ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་ཡང་མི་རྟོག །འབྲས་བུ་སྨོན་པ་མེད་པར་ཡང་མི་རྟོག །ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པའོ། །བུད་ངྷའི་སྐུ་གསུམ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཡང་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་སྤོང་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུངས་འགྲེལ་ལས། ས་རྡོའི་བྲག་དང༌། ཤེལ་གྱི་བྲག་དང༌། གསེར་གྱི་བྲག་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྲག་སྟེ། དེ་རྣམས་བརྐོས་པས་དེ་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ནས་བཻཌཱུརྱ་ལེན་པའམ་ཡོང་བའི་དཔེས་མི་རྟོག་པ་དེ་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་གསུངས། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་བར་མཚམས་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་ཐར་མེད་པས་ན་བགྲོད་དཀའ་བ་ལས་འདས་ནས་རིམ་གྱིས་མི་རྟོག་པ་འཐོབ་པ་སྟེ། ད་ལྟ་ཀུན་ཐོད་པ་བོར་བས་ཆོག་ཟེར་བ་ཡོད་དེ་འཁྲུལ་བ་ཡིན། དུས་གཅིག་ལ་པན་མཆོངས་མི་བཏུབ། མས་ཞར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་བློ་སྦྱངས་པ་ལས་གདོད་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རིམ་པར་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས། གསུམ་པ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ལུང་དང་རིགས་པ་དག་གིས་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་པའི། །རང་བཞིན་མེད་པ་ངེས་བྱས་ནས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྨོས་མ་ཐག་པའི་ལུང་གི་དུམ་བུ་གཉིས་དང༌། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་ནས། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཉིད་དུའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོར་ལས་དང་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་བསྒོམས་ཤིང་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང༌། དེ་ནས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྒོམས་པས་དེ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བ་འཐོབ་པར་བྱས་ལ། ཁམས་གསུམ་ལ་སྲིད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང༌། དེ་ནས་མ་བྱེད་བྱེད་པའི་
Chinese
也超越了自性分别、对治分别、自性分别和获得分别。第一种是由于不如理作意而执着贪嗔等。它的对治是不分别六度或三十七道品。诸法的自性是三解脱门，也不分别因无相，也不分别果无愿，也不分别自性空性。想要获得佛陀的三身和事业，以及力量和无畏等，也是获得分别，所以也要舍弃。在《无分别智陀罗尼释》中说：土石之岩、水晶之岩、黄金之岩和各种珍宝之岩，雕刻这些岩石，就像从超越这些岩石的彼岸取得或得到毗琉璃一样，无分别超越了所有这四种分别。轮回没有开始、结束和间隔，因为在分别没有止息之前就没有解脱，所以超越了难以逾越之处，逐渐获得无分别。现在有些人说丢掉头就够了，这是错误的。不能一步登天。上师说，对于三个天生失明的人，通过逐渐训练心智，才会逐渐产生暖相等。第三，归纳这些意义：经和理当知，诸法皆无生，自性无有性，修习无分别。如是说，如前所说的两段经文，以及有无生灭等三种道理，由这些道理，蕴、界、处等一切法，从本以来就没有生，因此以无自性的道理，通过听闻和思考所产生的智慧，确定之后，如前所示，也要修习智慧本身中的无分别。也就是说，首先修习业和果的伟大，并对此深信不疑，从而舍弃罪恶和不善的分别。然后修习一切有为痛苦，从而获得厌离，舍弃三界对有的分别。然后是不作而作的
English
It also transcends the self-nature discrimination, the antidote discrimination, the essence discrimination, and the attainment discrimination. The first is clinging to attachment, aversion, etc., due to improper attention. Its antidote is not discriminating the six perfections or the thirty-seven factors of enlightenment. The essence of all dharmas is the three doors of liberation, and one does not discriminate that the cause is without characteristics, nor does one discriminate that the result is without aspiration, nor does one discriminate that the essence is emptiness. Wanting to attain the three bodies and activities of the Buddha, as well as powers and fearlessness, etc., is also attainment discrimination, so it must also be abandoned. In the commentary on the *Nirvikalpa-jñāna-dhāraṇī*, it says: "Rocks of earth and stone, rocks of crystal, rocks of gold, and rocks of various jewels. By carving these rocks, it is said that non-discrimination transcends all four discriminations, just like taking or obtaining vaidurya from the other side beyond these rocks." Samsara has no beginning, end, or interval, because there is no liberation until discrimination ceases, so by transcending the insurmountable, one gradually attains non-discrimination. Now some people say that it is enough to throw away the head, but this is a mistake. One cannot jump to the top in one step. The master said that for three people born blind, warmth and so on gradually arise from gradually training the mind. Third, summarizing these meanings: "Through scripture and reasoning, one should know that all dharmas are unborn, and without self-nature, and then meditate on non-discrimination." It is said that the two sections of scripture mentioned above, and the three types of reasoning such as existence, non-existence, arising, and cessation, by these reasons, all dharmas of aggregates, elements, and sense bases, from the very beginning are without arising, therefore, by the reason of no self-nature, after ascertaining with the wisdom arising from hearing and thinking, as previously shown, one should also meditate on non-discrimination in wisdom itself. That is to say, first meditate on the greatness of karma and its result, and by having faith in it, abandon the discrimination of sin and non-virtue. Then, by meditating on all existence as suffering, one should obtain renunciation from it, and abandon the discrimination of existence in the three realms. Then, the doing of what is not done