Tibetan
་ཡིན། དེ་ཡང་གཅིག་གི་བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་དུ་མ་འདུས་པ་ཙམ་གྱི་ཕུང་པོར་བསམ། རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ཁམས་ཙམ་དུ་གྱུར་པར་བསམ། བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ན་ཁམས་ཏེ། སའི་མཚན་ཉིད་སྲ་བ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའོ། །ཟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་སྐྱེ་མཆེད་ཙམ་དུ་བསམ། དེ་ལྟར་བསམས་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མེད་པར་བཏང་བ་བཀག་པའི་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལ་བདེན་པར་བཟུང་བའི་འཁྲུལ་བ་དེ་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་གཞི་དེ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་པས་དཔྱད་པས་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་པས་འཁྲུལ་བ་བཟློག དེ་ལོག་པས་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ཞེས་པས། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲོ་བཏགས། གཟུགས་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ། ལྷག་མ་ལ་བདག་གིར་བྱས། བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་འདི་ཁོ་ན་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྤང༌། འདི་སྤངས་པས་ཐར་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་འཐོབ། དེ་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་པས་དཔྱད་ནས་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་གཉིས་རྒྱ་གར་ནས་བྱུང༌། ཇོ་བོ་ཐལ་འགྱུར་བཞེད་དེ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རིགས་པས་མི་དཔྱད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞིགས་ནས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་ཡོངས་གཅོད་མི་བཞེད། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་འདི་ལྟར་ཡིན་གསུངས། ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་དགོས་པས། གཉིས་པ། དེ་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། རྟོགས་བྱ་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་རིགས་པས་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང༌། རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ། དངོས་དང༌། དེ་ཉིད་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་འདིར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རྟོགས་བྱ་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའི་རིགས་པའམ་གཏན་ཚིགས་དངོས་བཤད་པ་ལ། པུ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། དབུ་མ་སྣང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བོད་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོ་བཞི་བྱ་བར་བྱས་པ་ལས། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་དང་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ཡིན། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིར་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་མ་གསུངས། འབྲས་བུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་དང༌། རྒྱུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟིགས་མ་སྟེ་འདིའི་མིང་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་བཏགས་པ་ཡིན། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ལ་དཔྱད་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལའང་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་འབྲས་བུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གི་གཏན་ཚིགས་ནི། ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་ཏེ། །མེད་པ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་གོང་དུ་ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་པ་དེ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་བྱ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་དམ་སྙམ་ན། དེའི་ལོག་རྟོག་འགོག་པ་ནི་ཡོད་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཡོད་དགོས་པ་ལས། འབྲས་བུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའམ་མེད་པའམ་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་སྐྱེ། ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེའང་རིགས་པ་མིན་ཏེ། ཡོད་པ་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་པ་གྲུབ་ཟིན་པ་དེའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་ན་མི་སྐྱེ་བའི་དུས་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མེད་པ་སྐྱེ་བའམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་པ་ནི་དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ཏེ། བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་རྒྱུ་ཡིས་ཀྱང༌། །དངོས་པོར་མེད་ལ་བསྒྱུར་དུ་མེད། །ཅེས་པས། རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་ཆེ་ཡང་མེད་པ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་ལ། མེད་པ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་མིན་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་རི་བོང་གི་རྭ་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་ནི་མེད་ལ། རྒྱུའི་ངོ་བོར་ནི་ཡོད་མིན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེའོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་སྐྱེས་ནས་ཡོད་དམ་མ་སྐྱེས་པར་ཡོད་ཅེས་བརྟགས་ན་རྒྱུར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ལ། ཡོད་མེད་ཆོས་འགལ་བས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྐྱེས་ཟིན་སླར་ཡང་སྐྱེ་ན་སྐྱེ་བ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་དང༌། མེད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་རྒྱུའི་ཡུལ་དུ་འགལ་བ་སྟེ། སྔར་བསྟན་པའི་ཉེས་པ་གཉིས་ཀར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ཡོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ། །མེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ། །ཆོས་མི་མཐུན་ཕྱིར་གཉིས་ཀའང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། རྒྱུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་པ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། དངོས་པོ་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། །གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མིན། །རྒྱུ་མེད་ལས་མེད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུའི་དངོས་པོར་བདེན་ནམ་སྙམ་ན་ཡང༌། དེ་དག་ལ་རྒྱུའི་ངོས་ནས་དཔྱད་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་རང་ལས་སྐྱེའམ། གཞན་ལས་སྐྱེའམ། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེའམ། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་ཞེས་པའི་མཐའ་བཞི་ལས་མེད་ལ། དེ་ལས་རང་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། མེད་ན་གང་གི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར། །ཡོད་ན་རྐྱེན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་པའི་རིགས་པས། རང་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེའམ་མ་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེ། གལ་ཏེ་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ནི་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པ་དང་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། མ་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ནི་བསྐྱེད་བྱའི་རང་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རྒྱུར་མི་རུང་ཞིང་འབྲས་བུར་ཡང་མི་རུང་བ་དེས་ན། ཕུང་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་རྒྱུའི་ངོས་ནས་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། གཞན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ནའང༌། གཞན་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། འབྲས་བུ་རང་གྲུབ་ན་ནི་བསྐྱེད་མི་དགོས་པ་དང་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་སྔ་མར་འགྱུར་ལ། རང་མ་གྲུབ་ན་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པས་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་ནི་གཞན་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཞན། །གཞན་མིན་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཡང་མ་ཟད་གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་མཐུག་པོ་འབྱུང་བར་ཡང་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡང་གཞན་ལས་གཞན་སྐྱེ་ན། གཞན་རྟག་པ་ལས་སྐྱེའམ་མི་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ། རྟག་པ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེ་ན་ནི། མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྟག་པ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལས། འབྲས་
Chinese
。再者，为了对治执著于一之我，应思维为仅仅是不聚集的蕴。为了对治执著于因，应思维为仅仅是界。若执持无作者之自性，即是界，执持地之自性为坚硬等。为了对治执著于能食者，应思维为仅仅是处。如是思维便能遮止我执。此亦非是舍弃有而遮止无之空性，而是自性无生之空性。为了了知于无有谛实成立者执为谛实的错乱，以各别作意分析错乱之所依，因谛实不成立故能遮止错乱。错乱既除，则能了悟自性无生。而我执亦是从法执所生。《宝鬘论》云：“若有执蕴时，尔时有我执，有我执亦业，从业复有生。”如是于蕴等妄加增益，于色执为我，于其余执为我所。此我与我所之见，即是轮回与恶趣之因，故应舍弃。舍弃此，亦能获得解脱与菩提。此亦是以各别作意分析而修习。其中应成派与自续派二者皆源于印度。觉沃主张应成派，不以事物力量加入之理分析，而是以各别作意的智慧观察，仅于任何皆不成立而修习，故不主张断除。据说阿阇梨龙树之意趣亦是如此。如是，为了成佛，必须了悟远离一切戏论之法无我。第二，广说彼之修习之方式，其中又分为了知所了悟之无我之义以理安立，与于了悟之智慧之相续中平等安住之方式二者。初者又分为了知真实，与彼于中观之大论典中广说，于此汇集而显示之方式二者。初者，宣说为了知所了悟之无我之义而安立之理或真实之理。布朵瓦言：“随顺中观之显现，西藏作四大真实，一切真实一与
English
Furthermore, as an antidote to clinging to the self as one, one should contemplate the aggregates as merely not being assembled. As an antidote to clinging to the cause, one should contemplate them as merely being elements. When holding the characteristic of having no agent, it is the elements, holding the characteristic of earth as solidity and so forth. As an antidote to clinging to the eater, one should contemplate them as merely being sense bases. By contemplating in this way, clinging to the self is averted. This is not emptiness that abandons existence and prevents non-existence, but rather emptiness that is without inherent origination. In order to recognize the delusion of clinging to what is not truly established as true, by individually examining the basis of delusion, the delusion is averted because it is not truly established. When that is reversed, one will realize the absence of inherent origination. And clinging to the self also arises from clinging to phenomena. The Precious Garland says: "As long as there is clinging to the aggregates, so long as there is clinging to self, if there is clinging to self, there is also action, from that there is also birth." Thus, one imputes to the aggregates and so forth, views form as self, and makes the remainder as belonging to self. This view of self and what belongs to self is the cause of samsara and the lower realms, so it should be abandoned. By abandoning this, one can also attain liberation and enlightenment. This is also meditating by examining with individual discernment. Among them, the Prasangika and Svatantrika both originated in India. Jowo (Atisha) advocated the Prasangika, not examining with reasoning that relies on the power of things, but rather contemplating with the wisdom of individual discernment, meditating only on the fact that nothing is established in any way, so he does not advocate negation. It is said that the intention of the teacher Nagarjuna was also like this. Therefore, in order to attain Buddhahood, one must realize the selflessness of phenomena, which is free from all elaborations. Secondly, explaining in detail the way to meditate on that, there are two aspects: establishing the meaning of selflessness to be realized through reasoning, and the way to abide equally in the continuum of the wisdom of realization. The first of these has two aspects: the actual (reasoning), and the way in which that is extensively explained in the great treatises of Madhyamaka, and condensed and shown here. The first is the actual explanation of the reasoning or valid cognition for establishing the meaning of selflessness to be realized. Putowa said: "Following the appearance of Madhyamaka, Tibet made four great valid cognitions, all valid cognitions are one and.
Chinese
包括无生和缘起二者。其中，所有遮止生起的理证都称为缘起。此处未说四句生起之遮止。从果的角度观察，有无生起之遮止；从因的角度观察，金刚屑，此名也是由堪布寂命（Kamalaśīla）所起。对因果二者都观察，一与多体性分离的理证。如是所说之二种理证中，初者遮止生起，在缘起的理证中也有两种。初者从果的角度观察，有无生起之遮止的理证是：已有的生是不合理的，没有的如虚空之花。过失在二者上都有太过的缘故，二者都无，也不可能产生。如是说。也就是说，之前所立宗的蕴等诸法自性空性不成立，如果认为存在所知真实的实物，那么，为了遮止此邪分别，如果存在，则必须存在于因和果中。从果的角度观察，蕴等是产生为存在、不存在或二者的自性。如果认为已有的产生，那也是不合理的，因为已有的已经成立，不需要因缘来产生；如果已有的在它的体性中产生，则没有不生的时间，并且生也会变成无有穷尽。那么，是没有的产生吗？那也是不合理的，例如虚空之花一样。纵然百千俱胝因，亦不能转变为实有。因此，无论因的力量有多大，也不能产生没有的。如果无从因生，则因为没有差别，也会从非因生起，并且虚空之花和兔角也会生起。又如果认为，在大的果的体性中是没有的，而在因的体性中是从有无二者产生，那也是不合理的。如果观察它是生后有还是未生而有，则因中有的本身也不成立，并且因为有无是相违的法，所以是二者是不合理的。在已有的产生方面，如果已生的再次产生，则生会变成无有穷尽等等；在没有的产生方面，则如虚空之花一样。
English
It includes both non-arising and dependent origination. Among them, all the reasons that prevent arising are called dependent origination. Here, the fourfold negation of arising is not mentioned. Examining from the perspective of the effect, there is the negation of arising based on existence or non-existence; examining from the perspective of the cause, there is the Vajra Splinter argument, the name of which was also given by the master Kamalaśīla. Examining both cause and effect, there is the reason of being separate from one and many. Among the two reasons as stated, the first, the negation of arising, also has two aspects in the reason of dependent origination. The first, examining from the perspective of the effect, the reason for negating arising based on existence or non-existence is: What exists, its arising is unreasonable, What does not exist is like a flower in the sky. Faults are excessive in both, Both are absent, and cannot arise. As it is said. That is to say, the previously established proposition that the aggregates and other phenomena are empty of inherent existence is not established. If one thinks that there is a knowable true entity, then, to prevent this wrong conception, if it exists, it must exist in the cause and the effect. Examining from the perspective of the effect, the aggregates and so on arise as existing, non-existing, or the nature of both. If one thinks that what exists arises, that is also unreasonable, because what exists is already established and does not need causes and conditions to produce it; if what exists arises in its own essence, then there is no time when it does not arise, and arising would also become endless. Then, does what does not exist arise? That is also unreasonable, like a flower in the sky. Even hundreds of millions of causes, Cannot transform into something real. Therefore, no matter how great the power of the cause, it cannot produce what does not exist. If what does not exist arises from a cause, then because there is no difference, it will also arise from a non-cause, and flowers in the sky and rabbit horns will also arise. Furthermore, if one thinks that in the essence of the great effect it does not exist, but in the essence of the cause it arises from both existence and non-existence, that is also unreasonable. If one examines whether it exists after arising or exists without arising, then the existence in the cause itself is not established, and because existence and non-existence are contradictory phenomena, it is unreasonable to be both. In the aspect of what exists arising, if what has already arisen arises again, then arising will become endless, and so on; in the aspect of what does not exist arising, it is like a flower in the sky.