Tibetan
ཐབས་དེ་དག་ཏུ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཐབས་དེ་དག་དང་ཡ་མ་བྲལ་བར་བྱ་རྒྱུའི་ཤེས་རབ་ཏུ་གོ་དགོས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་རང་ཅག་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སོ་སོར་གྲུབ་མོད་ཀྱི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཐབས་ཡོངས་བཟུང་བ་དང༌། །ཞེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཐབས་སུ་བཤད་ནས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཏུ་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པ་ལ་ཐབས་མཁས་པ་དམ་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཀུན་དང་འཁྲུལ་བར་ཐུགས་ཕྱུང་ནས་དེ་གཉིས་གང་ཡིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་དེ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གསལ་པོར་མཛད་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤངས་པ་སྟེ། དཀར་བའམ་དེའི་སྒྲ་ཕྱིས་པའམ་དེ་མ་གཏོགས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ། གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས་རྒྱལ་པོའི་གཟུགས་འདྲི་བའི་དཔེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་རྒྱུད་རས་གཞི་དང་འདྲ་བ་ལ། རི་མོ་མཁན་དང་འདྲ་བའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཚང་ན་རྒྱལ་པོའི་གཟུགས་དང་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ལ། གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མ་ཚང་ན་ཡང་མི་རྫོགས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་དྲུག་གམ་བཅུ་དང༌། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་དུ་བཤད་ཅིང༌། ཐབས་དག་ལ་ཡང་རིམ་གྱིས་སློབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་དག་ཀྱང་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ལ། སྦྱིན་པ་ཉིད་ཀྱང་དང་པོ་ཕྱིའི་དངོས་པོ། དེ་ནས་ནང༌། ཕྱི་ཉིད་ཀྱང་ཚོད་མ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་འདྲེན་པས་ཐོག་མར་སྦྱར་བར་བརྩོན་དགོས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། དེ་ནས་རྒྱ་ཇེ་ཆེར་གཏོང༌། དེ་དག་ལ་གོམས་པས་རིམ་གྱིས་རང་གི་ལུས་གཏོང་བ་ལ་ཡང་ད་ལྟ་ཚོད་མ་སྟོར་བ་བས་སླ་བའི་དུས་ཡོང་བ་ཡིན་གསུངས། བཞི་པ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དེ་དག་སྒོམ་པའི་གོ་རིམ་ནི། ཐབས་གོམས་དབང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་རྣམ་སྒོམ་པ། །དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ། །བདག་མེད་གཅིག་པུ་བསྒོམས་པས་མིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་རིམ་པས་བློ་སྦྱངས་ཤིང༌། འབྲས་
Chinese
已经阐明，除了那些方法之外的法，即智慧的波罗蜜多，必须理解为与那些方法不可分离的智慧。如霞惹瓦所说：方便和智慧，我们对此毫无疑问地各自成立。但在《经庄严论》中说：“完全掌握不分别的方便。”将不分别说成是方便，将了知世俗的因果说成是智慧等等。在《摄大乘论》中说，不分别三轮是殊胜的方便。如果对这两者是什么感到疑惑，为了消除这种疑惑，明确区分这两者，就是舍弃智慧的波罗蜜多，即白色或擦除其声音，或除了它之外的布施波罗蜜多等一切善法。如《宝顶经》中以国王画像的比喻所说，众生的心相续如同画布，如果具备如同画家的方便和智慧的一切相，就会圆满成就如同国王画像的佛陀三身。如果缺少任何一个，也不会圆满，因此必须通过圆满六或十度波罗蜜多，四摄，四无量心，三十七菩提分法等一切支分，来修持具足一切殊胜相的空性。因此这样宣说，并且也要次第修学方便。布施等六度也是次第生起，布施本身也是首先是外物，然后是内物，外物本身也要引导到布施蔬菜等，因此首先要努力结合。然后逐渐扩大范围。习惯了这些，逐渐地，舍弃自己的身体也会有比现在丢掉蔬菜更容易的时候。第四，修持这些方便和智慧的次第是：凭借串习方便的力量，自己如果修习智慧，那人就能迅速获得菩提，不是仅仅修习无我。这样说道。也就是说，首先要通过三士道的次第来调伏自心，果
English
It has been explained that the Dharma, the Perfection of Wisdom, other than those methods, must be understood as the wisdom that is inseparable from those methods. As Sharawa said: "We have no doubt that method and wisdom are established separately for us." But in the Ornament of the Sutras, it says: "Completely grasping the means of non-discrimination." Having explained non-discrimination as a means, and knowing the cause and effect of conventional truth as wisdom, and so on. In the Compendium of the Great Vehicle, it says that non-discrimination in the three spheres is the supreme skillful means. If you are confused about which of these two it is, in order to eliminate this confusion, clearly distinguishing between the two is abandoning the Perfection of Wisdom, that is, all virtuous Dharmas such as whiteness or erasing its sound, or the Perfection of Giving other than it. As stated in the Sutra of the Jewel Crown with the example of drawing the image of a king, the mindstream of sentient beings is like a canvas, and if all aspects of method and wisdom, like a painter, are complete, then the three bodies of the Buddha, like the image of a king, will be completely perfected. If any one is missing, it will not be perfected, so it is necessary to meditate on emptiness with all the supreme aspects by completing all the parts of the six or ten perfections, the four means of gathering, the four immeasurables, the thirty-seven factors of enlightenment, and so on. Therefore, it is said in this way, and one must also gradually learn the methods. The six perfections, such as giving, also arise gradually, and giving itself is first external objects, then internal objects, and the external objects themselves must also be guided to giving vegetables, etc., so one must first strive to combine them. Then gradually expand the scope. Having become accustomed to these, gradually, there will come a time when giving up one's own body will be easier than losing vegetables now. Fourth, the order of meditating on these methods and wisdom is: "By the power of familiarizing with methods, if one meditates on wisdom, that person will quickly attain enlightenment, not by meditating on selflessness alone." It is said in this way. That is, first, one must tame one's mind through the stages of the three types of individuals, and the result
Tibetan
བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དེའི་རྒྱུ་སྦྱིན་པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་བར་གྱི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་གོམས་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས་འཕུལ་ཆེན་པོས། ཇི་ལྟར་མདུད་པའི་དབང་གིས་ན། །གོས་ལ་ཚོན་བཀྲ་མི་བཀྲ་བ། །དེ་བཞིན་འཕེན་པའི་དབང་གིས་ན། །གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བཀྲ་མི་བཀྲ། །ཞེས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་དང་ཤུགས་ལས་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས། སྒོམ་བྱ་གང་ཞིག་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་དེས་ནི། ཐབས་གོམས་པར་བྱས་པ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཇོ་བོའི་བླ་མ་ཨ་ཝ་ངྷུ་ཏི་པའི་ཞལ་ནས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཅིག་པུར་ནི། །རྟོགས་བྱར་རང་གིས་རྟོགས་པ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གསལ་བ་ལས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་འདོད། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ལམ་ཐབས་ཤེས་ཡ་མ་བྲལ་བས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འདོད། །སྟོང་ལས་སྙིང་རྗེ་གཞན་མིན་ཏེ། །སྙིང་རྗེ་ཡང་ནི་ཤེས་རབ་མཆོག །ཅེས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མྱུར་དུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལས་གཞན་ཐབས་རྣམས་བརྟན་པ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་པ་མེད་པར་བདག་མེད་པ་གཅིག་པུ་བསྒོམ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱང་མི་རྟོགས་ལ། གལ་ཏེ་རྟོགས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་སུ་ཆ་བས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་མིན། ཞེས་པ་སྟེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། དེ་ཡང་ཐབས་གོམས་པར་བྱས་པས་དེའི་འཕུལ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་རབ་རང་ཤུགས་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཐབས་དག་བརྟེན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གོམས་པར་བྱེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་འོང་བ་ཞིག་དགོས་ལ། ཐབས་གོམས་པར་བྱས་པས་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྩེན་གྱིས་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡོང་བས། ཐབས་གོམས་དབང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཐབས་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པ་ཡོང་བ་ནི། སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་འཇིག་པ་ཤེས། །འཇིག་པ་ཤེས་པས་མི་རྟག་ཤེས། །མི་རྟག་ཉིད་ལ་འཇུག་ཤེས་ན། །དེས་ནི་ཆོས་ཀྱང་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའམ། རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། །ནམ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་རྟག་པ་གོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར། ལས་འབྲས་གོམས་ན་ཡང་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་གེགས་བསལ་ཞིང་ཚོགས་བསག
Chinese
儿子，想要获得大菩提，就要认真串习从布施到禅定的方法，凭借着巨大的推动力。 如同凭借着缠绕的力量，衣服上的色彩鲜艳不鲜艳一样，同样凭借着投射的力量，解脱的智慧鲜艳不鲜艳。 如《经庄严论》所说，具有从智慧和力量中产生的自性者，所修的任何对境，就是对人无我和法无我二者的意义，般若波罗蜜多进行如理作意，那么，依靠串习的方法，就能到达智慧的顶峰。因此，觉沃的上师阿瓦adhuti巴说： 空性和悲心唯一者，自己证悟所证悟。 空性显现光明后，欲求自性之双运。 如是所说，道路方法智慧不可分离，空性悲心无有差别，那就是诸佛的智慧。空性并非悲心之外，悲心也是殊胜的智慧。 如学师龙树所说之理，能迅速获得圆满菩提的果位。除此之外，如果其他方法没有稳固串习，仅仅修持人无我，那么连人无我也无法证悟。即使证悟了，也只是声闻乘的范畴，无法获得圆满菩提。 如夏惹瓦所说：也是因为串习了方法，依靠那巨大的推动力，智慧自然而然地产生。依靠方法，智慧串习空性，也需要不舍弃世俗的因果差别而双运。因为串习了方法，依靠这些就能到达智慧的顶峰，所以，凭借串习方法的威力，自己等等所说，依靠方法就能到达智慧的顶峰，就是： 知生故而知灭，知灭故而知无常，若知趣入于无常，彼亦知法而成。 或者，自性变为他性，无论何时皆不应理。 以这种方式，仅仅串习无常也能到达智慧的顶峰。如果串习了业果，那么因为相信业果，就能遣除违缘，积累资粮。
English
Son, if you wish to attain great Bodhi, you must diligently practice the methods from generosity to meditation, relying on great impetus. Just as, depending on the power of wrapping, the colors on a cloth are vivid or not, similarly, depending on the power of projection, the wisdom of liberation is vivid or not. As stated in the Ornament of the Sutras, one who possesses the nature of arising from wisdom and strength, whatever object of meditation, that is, the meaning of the two selflessnesses, the Prajnaparamita, contemplating it properly, then, relying on the practiced methods, one will reach the peak of wisdom. Therefore, Jowo's master, Awadhuti, said: Emptiness and compassion are the only ones, realized by oneself as what is to be realized. From the clarity of emptiness, one desires the union of essence. As it is said, the path, method, and wisdom are inseparable, emptiness and compassion are inseparable, that is the wisdom of the Buddhas. Emptiness is not other than compassion, and compassion is also the supreme wisdom. As taught by the teacher Nagarjuna, one will quickly attain the fruit of complete Bodhi. Apart from that, if other methods are not firmly practiced, merely meditating on the selflessness of the person, then even that cannot be realized. Even if it is realized, it is only within the scope of the Hearers, and one cannot attain complete Bodhi. As Sharawe said: It is also because of practicing the methods that, relying on that great impetus, wisdom arises naturally. Relying on the methods, wisdom practices emptiness, it is also necessary to not abandon the distinctions of conventional cause and effect but to unite them. Because of practicing the methods, relying on these, one can reach the peak of wisdom, therefore, by the power of practicing the methods, oneself, etc., as said, relying on the methods, one can reach the peak of wisdom, that is: Knowing birth, one knows destruction, knowing destruction, one knows impermanence, if one knows how to enter impermanence, then one also knows the Dharma. Or, the nature changing to another nature is never reasonable. In this way, merely practicing impermanence can also reach the peak of wisdom. If one practices karma and its results, then because of believing in karma and its results, one can remove obstacles and accumulate merit.