English
First, impermanence is needed; without it, one falls into the path of the Shravakas (Listeners) and others. Impermanence is also needed in the end; without it, the two bodies (Rupa-kaya and Dharma-kaya) will not arise. Similarly, impermanence is needed at the beginning; without it, one will not turn away from this life. It is also needed in the middle; without it, one will cling to permanence and stray into the path of the Shravakas and others. It is also needed in the end because impermanence and emptiness are of the same meaning. Karma and its result are also needed at the beginning; if the discipline is pure, the door to the evil destinies will be closed. It is also needed in the middle; one perfects the two accumulations (accumulation of merit and accumulation of wisdom) as if in a dream or illusion. It is also needed in the end; the ultimate conventional truth is the two Rupa-kayas. Therefore, the stages of the path are very important. If these are not present, even if a glimpse of innate awareness arises, if one clings to the world and relatives, that innate awareness will not help. One will only sink downwards and not rise upwards. Do not cling to this life; be certain that all phenomena of appearance and sound are like dreams and illusions. Cultivate loving-kindness, compassion, and the mind of Bodhicitta. If one is certain in this way, even without innate awareness, he will rise upwards and not sink downwards. Then, if a genuine innate awareness arises in the continuum, what are the nature of innate awareness, the result of innate awareness, and the cause of innate awareness? The nature is: it is not a non-existent meaning, it is free from all arising and ceasing. The result is: that which is without arising and ceasing is the Dharma-kaya, from which the two Rupa-kayas arise. The Rupa-kayas also arise from the bliss-clarity-non-conceptuality of innate awareness; therefore, the three kayas are the result of innate awareness. Bliss-clarity arises from Tummo (inner heat); therefore, Tummo is the cause of innate awareness. Even if innate awareness arises, if there is no Tummo, it is only mere wisdom. If there is Tummo, it is the union of skillful means and wisdom. Lama Milarepa said: 'It is more difficult to have a view that does not arise from meditation, so it is very important to strive in Tummo.' What kind of Dharma is needed for individuals of superior, middling, and inferior faculties? The view of the Paramitas is: among the three types of individuals, the superior individual cultivates loving-kindness, compassion, and the mind of Bodhicitta, and realizes the ultimate Madhyamaka (Middle Way) view. The middling individual, based on the Dharma of the middling individual, understands that all practices are impermanent. The inferior individual, based on the Dharma of the inferior individual, what should he actually do? Because he fears the suffering of the three evil destinies, he has faith in karma and its results and practices them accordingly. Even though he is called an inferior individual, he has the correct view of worldly people. Whoever has this view will not fall into the evil destinies even for thousands of lifetimes.' So, how should these three types of individuals be guided? -------------------------------------------------------------------------------- ཆུང་ངུ་ 2-3-7b
Tibetan
དེ་ཡང་། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདས་ནས། མཐོ་རིས་ལྷ་མིའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚོད་ཙམ་ཡིན་ཏེ། མིག་ཡར་ལ་བལྟས་པའི་དུས་ན། འཁོར་བ་གང་ལ་ཡང་སྐྱིད་མེད། འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་རི་བོ་ཆེ་ཚིག་པའི་དབུས་ན་རང་ཉིད་འདུག་པའམ། རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་དུ་གཟིངས་འབྱམས་པའམ། གཙང་པོའི་དཀྱིལ་དུ་གྲུ་འབྱམས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཅི་ཐོབ་བྱེད་དགོས། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་སྟེ། དེས་མི་འོང་བས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅི་ཐོབ་བྱེད་དགོས། དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་མ་ཡིན། ཐབས་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པ་སྒྲུབ། བསྐྱེད་རིམ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཐ་མལ་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག། །རབ་ཀྱིས་རང་ལྷར་མཐོང་། ཇི་ལྟར་མཐོང་ན། རིགས་ལྔར་མཐོང་། ལྷ་མོ་ལྔར་མཐོང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་མཐོང་། དེ་ལ་སོགས་པ། ཕྱི་ནང་གང་བྱེད་ཀྱི་ལྷར་མཐོང་། འབྲིང་གིས་སྒྱུ་མར་ངེས། ཐ་མས་མོས་པ་བྱེད་དོ། །རྫོགས་རིམ་ནི། རབ་ཀྱིས་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་། འབྲིང་གིས་ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས། ཐ་མས་སྤྲོས་བཅས་ལ་བརྟེན་ནས་རྩེ་གཅིག་སྤྱོད་དོ། །འོ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཁྱད་པར་གང་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་འདི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱིས་གཞིགས་ནས་སྟོང་པར་བྱེད། གཟུང་བ་མེད་ན་དེར་འཛིན་མེད། གཟུང་ཡུལ་རྩད་ཆོད་ན། འཛིན་པ་སྒྲོག་རང་བརྡལ་ལ་འགྲོ་ཟེར་ནས། ནང་འཛིན་པའི་སེམས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་མི་གཏོང་ངོ་། །གསང་སྔགས་པ་ནི། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་མི་གཏོང་། རྒྱས་འདེབས་བྱེད། སེམས་དང་པོ་གང་ནས་སྐྱེས་བལྟས་པས། 2-3-8a གང་ནས་ཀྱང་མ་སྐྱེས། བར་དུ་གང་ན་གནས་བལྟས་པས་གང་ན་ཡང་མི་གནས། ཐ་མ་གར་འགག་བལྟས་པས། གར་ཡང་མི་འགག །རང་བཞིན་ཅི་ལྟ་བུ་འདུག་བལྟས་པས། ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པ། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི། རྣམ་རྟོག་གི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ལ་གནས་ན། ཐ་མར་མི་འཛིན་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་གསང་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད། དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱིས་གཞིགས་ནས། མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་བྱས་ནས། ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྟར་བློས་བྱས་ནས་འཇོག་པ་ནི། དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱ
Chinese
此外，从三恶道的痛苦中解脱出来，达到等同于天界神人的境界。当向上看时，轮回中没有任何快乐可言。轮回的本质就像身处燃烧的山中央，或是在大海中央船只倾覆，或是在河流中央船只倾覆一般。总之，必须努力获得涅槃。中等之人，是声闻乘的道路，获得阿罗汉的果位。因为这还不够，所以必须努力获得无上菩提。这不是波罗蜜多的道路，而是生起次第和圆满次第两者。通过生起次第，可以证悟双运。通过中等和下等的生起次第，可以遣除平凡的执着。上等者将自己视为本尊。如何观想呢？观想为五部佛，观想为五佛母，观想为十六位菩萨等等。无论是外在还是内在，都观想为本尊。中等者确认为幻化，下等者则生起信心。圆满次第方面，上等者将自己视为佛，中等者证悟自性本无生，下等者则依赖有相，一心修行。那么，波罗蜜多和密咒有什么区别呢？波罗蜜多是将总相作为对境，通过一和多来观察外在所执之境，使其成为空性。没有所执，就没有能执。如果所执之境被彻底根除，那么能执就会自行瓦解。因此，不对内在能执之心进行思辨。而密咒士则不对外在所执之境进行思辨，而是进行扩展。观察最初的心从何处生起，它没有从任何地方生起。观察它在中间位于何处，它没有位于任何地方。观察它最终在哪里止灭，它没有在任何地方止灭。观察它的自性如何，它没有成为任何事物的体性。像这样，没有任何事物，这被称为觉性，是智慧的行境，而不是分别念的行境。因此，（藏文：སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ།），（梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：各自自证智慧的行境）。安住于这样的意义之中，最终就不会执着。波罗蜜多和密咒的区别在于，波罗蜜多是将总相作为对境。总相是，通过一和多来观察一切法的体性，在不成立的基础上，使一切法都不成立，像虚空一样清净，这就是将总相作为对境。 观察最初的心从何处生起，它没有从任何地方生起。观察它在中间位于何处，它没有位于任何地方。观察它最终在哪里止灭，它没有在任何地方止灭。观察它的自性如何，它没有成为任何事物的体性。像这样，没有任何事物，这被称为觉性，是智慧的行境，而不是分别念的行境。因此，（藏文：སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ།），（梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：各自自证智慧的行境）。安住于这样的意义之中，最终就不会执着。波罗蜜多和密咒的区别在于，波罗蜜多是将总相作为对境。总相是，通过一和多来观察一切法的体性，在不成立的基础上，使一切法都不成立，像虚空一样清净，这就是将总相作为对境。
English
Furthermore, having transcended the suffering of the three lower realms, reaching the level of gods and humans in the higher realms. When looking upwards, there is no happiness in any part of samsara (cyclic existence). The nature of samsara is like being in the middle of a burning mountain, or a ship capsizing in the middle of the ocean, or a boat capsizing in the middle of a river. In short, one must strive to attain nirvana (liberation from suffering). The intermediate person follows the path of the Shravakas (listeners), attaining the fruit of Arhatship (one who has destroyed the enemies of afflictions). Since this is not sufficient, one must strive to attain unsurpassed Bodhi (enlightenment). This is not the path of the Paramitas (perfections), but rather both the generation stage and the completion stage. Through the generation stage, one accomplishes the realization of union. Through the intermediate and lower generation stages, one reverses ordinary clinging. The highest sees oneself as the deity. How does one visualize? One visualizes as the five Buddha families, visualizes as the five goddesses, visualizes as the sixteen Bodhisattvas, and so on. Whether external or internal, one visualizes as the deity. The intermediate one ascertains it as illusion, the lower one generates faith. In terms of the completion stage, the highest sees oneself as a Buddha, the intermediate one realizes the essence as unborn, the lower one relies on what is with characteristics and practices with one-pointedness. So, what is the difference between the Paramitas and the Secret Mantra? The Paramitas take the general appearance as the object, examining the external object of grasping through one and many, making it emptiness. If there is no object of grasping, there is no grasper. If the object of grasping is completely eradicated, then the grasper will collapse on its own. Therefore, one does not speculate on the internal mind of grasping. The Mantrika (practitioner of mantra) does not speculate on the external object of grasping, but expands it. When looking at where the initial mind arises from, it does not arise from anywhere. When looking at where the initial mind arises from, it does not arise from anywhere. When looking at where it abides in the middle, it does not abide anywhere. When looking at where it ultimately ceases, it does not cease anywhere. When looking at what its nature is like, it is not established as the essence of anything. Like that, there is nothing, this is called awareness, it is the domain of wisdom, not the domain of the mind of conceptual thought. Therefore, (Tibetan: སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ།), (Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: , Chinese literal meaning: the domain of self-aware wisdom of each individual). Abiding in such meaning, one will ultimately not cling. The difference between the Paramitas and the Secret Mantra is that the Paramitas take the general appearance as the object. The general appearance is, examining the nature of all phenomena through one and many, based on non-establishment, making all phenomena non-established, like the sky being completely pure, this is taking the general appearance as the object. --------------------------------------------------------------------------------