Tibetan
冈波巴大师教言集GM29མདོ་སྔགས་ཀྱི་སྒོམ་དོན་བསྡུས་པ་བཞུགསོ། 2-3-1a ༼ས༽།།ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་༐ ༄༅། །མདོ་སྔགས་ཀྱི་སྒོམ་དོན་བསྡུས་པ་བཞུགསོ། ༄། །ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་བསྡུས་པ་ལགས། མདོ་སྔགས་ཀྱི་སྒོམ་དོན་བསྡུས་པ་བཞུགསོ།། 2-3-1b ༄༅༅། །ན་མོ་གུ་རུ། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་ནས། སྐྱབས་སུ་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན་པར་ཤེས་ཤིང་། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་མི་གཏོང་བ་ནི། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ཆོས་ཡིན་པས། དུས་རྟག་ཏུ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སོམས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་གྱིས། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་ཡིད་ཕྱུང་ནས། རང་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས། དགེ་བ་བཅུ་སྒྲུབ་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ཆོས་ཡིན་པས། དུས་རྟག་ཏུ་འཁོར་བའི་སྡུག་ 2-3-2a བསྔལ་སོམས་ལ། མི་དགེ་བ་ཕྲ་མོ་ནས་སྤོངས། དགེ་བ་མཐའ་དག་དང་དུ་ལེན་པར་གྱིས། འཁོར་བའི་མ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མ་བཟོད་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་ཆོས་ཡིན་པས། དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་བསམས་པས། ངན་སོང་ལ་བློ་ལོག་ནས་མཐོ་རིས་ལྷ་མི་ཐོབ་པར་འདོད་པས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འཁོར་བ་མཐའ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་བསམས་ནས། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་བློ་ལོག་སྟེ་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་བླངས། འདུལ་བ་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་བྱས་ནས་ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས། ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་བློ་ 2-3-2b ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བདག་མེད་རྣམ་གཉིས་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། བཀའ་གདམས་ཀྱི་གཞུང་ཤིང་དེ་འདྲ་བ་ཅིག་ཡིན་གསུང་ངོ་།། །།གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། བཀའ་གདམས་པའི་ལུགས་སུ། དང་པོ་ནས་རྫོགས་པར་མི་སྟོན། དང་པོ་ཚོགས་གསོག་ཙམ་སྟོན། དེ་ནས་བསྐྱེད་རིམ་ཅིག་ཙམ་སྟོན། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་སྟོན། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་མཆོད་བསྟོད། དེ་ནས་རྫོགས་རིམ་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། དང་པོ་ནས་རྫོགས་པར་མི་སྟོན། དགེ་བཤེས་ལྕགས་རི་བའི་ཞལ་ནས། ལྟ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་བྱ་བ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། དོན་དམ་པ་ལ་བལྟ་རྒྱུ་མེད་གསུང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་སེམས་ཡིན་གསུང་། ནཱ་རོ་པའི་བཞེད་པས། མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དབང་གི་ལམ། སྨིན་པ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་གདན་ཐོག་གཅིག
Chinese
冈波巴大师教言集GM29《总摄经续修要》 2-3-1a （萨）法王达波拉杰之语。 总摄经续修要。 法王达波拉杰的修行要点汇集。 总摄经续修要。 2-3-1b 那摩咕噜。（藏文：ན་མོ་གུ་རུ།） 畏惧三恶道的痛苦，了知唯一的皈依处是佛，纵然为了性命也不放弃皈依，这是下士之法。应当时常思念三恶道的痛苦，而行皈依。彻底厌离轮回，希求获得解脱寂灭，因此断除十不善，奉行十善，这是中士之法。应当时常思念轮回的痛苦, 2-3-2a 从细微处断除不善，采纳一切善行。无法忍受轮回中如母有情的痛苦，为了他们希求获得无上菩提，这是上士之法。应当时常勤奋修持慈悲。思念恶道之苦，从而厌离恶道，希求获得天界人道的安乐，因此皈依三宝，断除十不善，修持十善。之后，思念一切轮回的痛苦，从而厌离一切轮回，希求获得解脱寂灭，因此受持比丘圆满戒，将调伏作为修行的手段，从而对今生感到厌离。之后，修持世俗菩提心，从而对小乘法感到厌离。 2-3-2b 之后，修持二种无我，这是噶当派的根本教义。如果是密宗的灌顶，也按照噶当派的传统，不从一开始就展示圆满次第，最初只展示积资，然后展示少许生起次第，之后展示迎请智慧尊，然后是灌顶、供养和赞颂，之后才展示圆满次第，而不是一开始就展示圆满次第。格西甲日瓦说：‘见解是世俗谛，远离二边的中观，是波罗蜜多的见解，不应观察胜义谛。’他说密宗的见解是心。那若巴的观点是：‘未成熟者令成熟是灌顶道，成熟者令解脱是生圆二次第，一座之上。’
English
Collected Teachings of Gampopa GM29: A Summary of the Essential Points of Sutra and Tantra Practice 2-3-1a (Sa). The words of Dharma Lord Dagpo Lhaje. A Summary of the Essential Points of Sutra and Tantra Practice. This is a compilation of the essential points of practice of Dharma Lord Dagpo Lhaje. A Summary of the Essential Points of Sutra and Tantra Practice. 2-3-1b Namo Guru. (藏文：ན་མོ་གུ་རུ།) Fearing the suffering of the three lower realms, knowing that the only refuge is the Buddha, and not abandoning taking refuge even for the sake of one's life, this is the Dharma of a person of small capacity. Therefore, always contemplate the suffering of the three lower realms and take refuge. Completely turning away from all of samsara, desiring to attain liberation and nirvana, therefore abandoning the ten non-virtues and practicing the ten virtues, this is the Dharma of a person of medium capacity. Therefore, always contemplate the suffering of samsara, 2-3-2a abandoning even the slightest non-virtue, and embracing all virtues. Unable to bear the suffering of all mother sentient beings in samsara, desiring to attain unsurpassed enlightenment for their sake, this is the Dharma of a person of great capacity. Therefore, always strive to cultivate loving-kindness and compassion towards sentient beings. By contemplating the suffering of the lower realms, turning away from the lower realms and desiring to attain the happiness of gods and humans in the higher realms, therefore taking refuge in the Three Jewels, abandoning the ten non-virtues and practicing the ten virtues. Then, contemplating the suffering of all of samsara, turning away from all of samsara and desiring to attain liberation and nirvana, therefore taking the vows of a fully ordained bhikshu, making discipline the means of practice, thereby becoming disillusioned with this life. Then, cultivating relative bodhicitta, thereby turning away from the Hinayana. 2-3-2b Then, cultivating the two types of selflessness, this is the fundamental teaching of the Kadampa school. Even if it is a tantric empowerment, according to the Kadampa tradition, the completion stage is not shown from the beginning. At first, only the accumulation of merit is shown, then a little of the generation stage is shown, then the invocation of the wisdom being is shown, then the empowerment, offerings, and praises, and then the completion stage is shown, but not the completion stage from the beginning. Geshe Chakriwa said: 'The view is the relative truth, the Madhyamaka that is free from the two extremes is the view of the Paramitas, there is nothing to be observed in the ultimate truth.' He said that the tantric view is the mind. Naropa's view is: 'Making the immature mature is the path of empowerment, making the mature liberated is the two stages of generation and completion, on a single seat.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་། རིམས་ཀྱིས་པའི་ལུགས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། གདན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་ཅིག་ཅར་བའི་དུས་སུ་སྟོན། རིམ་གྱིས་པ་ནི་འོག་མ་འོག་མ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས། གོང་མ་གོང་མ་སྟོན་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་རྫོགས་རིམ་སྒོམ། དེ་ཡང་ནང་ནས་ཤར་བ་དེ་རྫོགས་རིམ་གཤའ་མ་དེ་ཡིན། ནང་ནས་མ་ཤར་ན་ཟབ་པའི་རྫོགས་རིམ་དུ་མིང་བཏགས་ཀྱང་། དོན་ལ་བློས་བྱས་ཅིག་ཡིན་གསུང་། སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པ་ལ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་། ཇོ་བོ་རྗེའི་ལུགས་ཀྱིས་ཕྱི་ནས་སྤྱོད་པར་བཞེད། བླ་མ་མི་ལའི་བཞེད་པས་ནང་ནས་སྤྱོད་པ་ཡིན། བླ་མ་ནི་བར་དེར་སྤྱོད། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། 2-3-3a བླ་མའི་བཞེད་པས། རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གསུང་། དེ་ཡང་། གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་སྐོར་ནས་བཤད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ནང་ནས་ཤར་བ་ཡོ་མཐུན། བླ་མའི་ཞལ་ནས། ནང་ནས་བྱུང་བ་དང་མི་མཐུན་ན། ཡང་ན་རང་གི་ནོར། ཡང་ན་གཞན་གྱི་ནོར་གསུང་། ཚན་ཅིག་ནས་ཐབས་གཙོ་ཆེར་བཤད། ཚན་ཅིག་ནས་ཤེས་རབ་གཙོ་ཆེར་བཤད་དེ། བློ་དམན་པའི་དུས་སུ་ཐབས་གཙོ་ཆེ་བ་མན་ངག་ཡིན། བློ་ཡར་སོང་ཙ་ན་ཤེས་རབ་གཙོ་ཆེ་བ་ཤུགས་ཀྱིས་འོང་བ་ཡིན། དེ་ཡོ་ལ་མི་དགོས་སྙམ་ཙ་ན་དགོས་སྡོ་བ་ཅིག་ཡིན་གསུང་། ཤུགས་འབྱུང་གིས་འགག་པ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན། ཤུགས་འབྱུང་ཞེས་པ་ནི་བཅོས་མ་དང་བྲལ་བ་ཅིག་ཡིན། སྒོམ་ཆེན་པ་རྣམས་ལ་ཞུ་ན། གནས་པའི་དུས་སུ་རྟོག་མེད་དེ་རྒྱུན་སྲིད་པ་ཡིན། ངོ་བོ་ལ་རྟོག་མེད་རྒྱུན་བསྲིང་ན་ཆོས་ཀྱི་གནད་མ་གོ་བ་ཡིན། ཆོས་ཤ་རུས་མ་ཆོད་པ་ཡིན། གདོད་མ་ནས་རྒྱུན་ཆད་མ་མྱོང་བའི་གནད་ཀས་གསུང་ངོ་།། །།ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། དོན་དམ་པ་འདི་འདྲ་བ་ཅིག་ཡིན་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟན་པར་མི་ནུས། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཀག་པས་ཀྱང་མི་ཁེགས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་གསུང་། དགེ་བཤེས་ཡོན་བདག་གི་ཞལ་ནས། གྲུབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་པས་གཞིགས་ནས། ཤ་བ་སྐྱེའུ་ཆུད་པ་ལྟར་འགྲོ་ས་འདི་ལས་མེད་ཟེར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་བློ་ཕུགས་གཏད་བྱས་པས། དེ་ནི་ཁྱོད་རང་གིས་བྱ་བ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ངོ་བོར་མི་འོང་། ཕུང་འདྲེ་མཁན་པོ་ལོགས་ན་ཡོད་པར་ཆ་མེད་པར་གསུང་ངོ་། །དགེ་བཤེས་ལྕགས་རི་བའི་ 2-3-3b ཞལ་ནས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མ་རྟོགས་སུ་མི་སྟེར་བར་རབ་རིབ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་དང་། ལྟ་བའི་རབ་རིབ་བོ། །མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་ནི་གོ་སླ། ལྟ་བའི་རབ་རིབ་ནི། གྲུབ་མཐའི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བློ་བསླད་པ་དེ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །བླ
Chinese
应当修习顿悟和渐悟两种方式。顿悟是指在同一个座垫上一次性地修习。渐悟是指在获得下下稳固的基础上，再修习上上。例如，在生起次第获得稳固后，再修习圆满次第。其中，从内心生起的才是真正的圆满次第。如果不是从内心生起，即使名为甚深圆满次第，实际上也是人为造作。一般来说，虽然如此，但要从一切轮回中解脱，必须要有胜义菩提心。对此，觉沃杰（藏语：ཇོ་བོ་རྗེ，意为尊者）的观点是从外在行持，米拉日巴（藏语：མི་ལ་རས་པ，意为米拉尊者）的观点是从内在行持，上师则是在两者之间行持。心性本具是法身。 上师的观点是，觉性和空性是同时生起的。这可以从获得成就者的事迹中得知，金刚持（梵语：Vajradhara）的续部中也有记载，对于瑜伽士来说，从内心生起是相符的。上师说，如果与从内心生起的不同，要么是自己的错误，要么是别人的错误。有些侧重于方便，有些侧重于智慧。对于智慧低下的人来说，方便是重要的诀窍。当智慧提升时，智慧自然而然地显现。如果认为不需要方便，那就是一种需要克服的执着。自然生起需要一种阻碍。自然生起是指没有造作。对于修行者来说，安住时无分别的状态是持续的。如果在本体上持续保持无分别，那就是没有理解佛法的要点，没有真正地理解佛法。从原始以来就没有间断的要点。 此外，仁波切（藏语：རིན་པོ་ཆེ，意为珍宝）说，要说什么是胜义谛，即使是佛也无法完全说明。没有间断的状态，即使佛想要阻止也无法阻止，佛也无法完全看到。格西（藏语：དགེ་བཤེས，意为善知识）和施主说，依靠宗派，通过理性分析，就像狐狸钻入刺丛一样，认为只有这条路可走。如果你把所有的分别念和想法都寄托于此，那就是你自己的行为，那不会成为你的本体，就像邪魔外道一样，不知道真相。 格西 嘉色瓦（藏语：དགེ་བཤེས་རྒྱ་སེ་བ，人名）说，龙树（梵语：Nāgārjuna）的中观有两种迷雾，无法让人理解，即无明的迷雾和见解的迷雾。无明的迷雾容易理解，见解的迷雾是指被各种宗派的分别念所迷惑。
English
One should practice both sudden and gradual approaches. The sudden approach is to meditate all at once on a single seat. The gradual approach is to gain stability on the lower levels before practicing the higher levels. For example, after gaining stability in the generation stage, one meditates on the completion stage. Among these, what arises from within is the true completion stage. If it does not arise from within, even if it is called profound completion stage, it is actually artificial. Generally speaking, although this is the case, to be liberated from all samsara, one must have ultimate bodhicitta. Regarding this, Jowo Je's (Tibetan: ཇོ་བོ་རྗེ) view is to practice from the outside, Milarepa's (Tibetan: མི་ལ་རས་པ) view is to practice from the inside, and the Lama practices in between. The nature of mind is inherently the Dharmakaya. The Lama's view is that awareness and emptiness arise simultaneously. This can be known from the stories of those who have attained accomplishment, and it is also recorded in the tantras of Vajradhara. For yogis, what arises from within is consistent. The Lama said that if it is different from what arises from within, it is either one's own mistake or someone else's mistake. Some emphasize method, and some emphasize wisdom. For those with low intelligence, method is an important key instruction. When intelligence increases, wisdom naturally arises. If one thinks that method is not needed, that is an attachment that needs to be overcome. Natural arising needs an obstruction. Natural arising means without artificiality. For meditators, the state of non-conceptuality during abiding is continuous. If one continuously maintains non-conceptuality in the essence, then one has not understood the key point of the Dharma, and has not truly understood the Dharma. The key point is that it has never been interrupted since the beginning. Furthermore, Rinpoche (Tibetan: རིན་པོ་ཆེ) said that to say what ultimate truth is like, even the Buddha cannot fully explain it. The state of being uninterrupted cannot be stopped even if the Buddha wants to stop it, and the Buddha cannot fully see it. Geshe (Tibetan: དགེ་བཤེས) and patrons said that relying on sectarian views and analyzing with reason, like a fox entering a thorny thicket, they think that this is the only way to go. If you entrust all your conceptual thoughts and ideas to this, then that is your own action, and it will not become your essence, just like heretical teachers who are unaware of the truth. Geshe Chakriwa (Tibetan: དགེ་བཤེས་ལྕགས་རི་བ) said that Nagarjuna's (Sanskrit: Nāgārjuna) Madhyamaka has two kinds of obscurations that prevent understanding, namely the obscuration of ignorance and the obscuration of views. The obscuration of ignorance is easy to understand, while the obscuration of views refers to being misled by various sectarian conceptualizations. --------------------------------------------------------------------------------