Tibetan
་མའི་ཞལ་ནས། དེ་ཐམས་ཅད་བློས་བྱས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། སྒོམ་ལས་མ་བྱུང་གི་ལྟ་བ་དཀའ་གསུང་ངོ་། །རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། བཀའ་གདམས་པ་ཡང་ལྟ་བ་ལ་རྩིས་ཆེ་སྟེ། གྲུབ་མཐའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟར་ལགས་ཟེར་བ་ལ་རྩིས་མི་ཆེ། ལྟ་བ་རང་ཤར་ལ་རྩིས་ཆེ། ལར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉམས་ཐོག་ནས་སྨྲ་བ་ཅིག་དགོས། སྟོང་ཉིད་ཤེས་བྱའི་གཤིས་སྒོམ་པ་དང་། རྩ་རླུང་སྒོམ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་ཉམས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་ཉམས་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཆོས་ཤ་རུས་ཆོད་པ་མི་འོང་། ཆོས་ཤ་རུས་ཆོད་པ་ལ། དོན་དམ་ལ་སྐྱེ་མེད་སྐྱེས་པའི་ཉམས་ཅིག་དགོས་གསུང་། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མར་མཐོང་བ། བློའི་ཡུལ་དུ་བྱར་མི་འདོད། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གཟིགས་ན། རྣམ་རྟོག་གི་བློས་མི་མཐོང་གསུང་ངོ་།། །།རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཅིག་ལམ་དུ་སློང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་གཅིག་ལམ་དུ་སློངས་ན་ཡོ་སློངས་བ་ཡིན། དེ་ཅི་ལྟར་སློང་ན། དབང་བཞི་པ་ལམ་དུ་སློང་བ་ཡིན། བུམ་པའི་དབང་གི་དགོས་པ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད་ན། ཐ་མལ་པའི་ཞེན་པ་ལྡོག་ནས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་བཟློག་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔར་བྱེད་པ་ཡིན། གསང་བའི་དབང་གིས་རང་ལ་ཡོད་པའི་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཚིག་དབང་རིན་པོ་ཆེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ངོ་སྤྲོད་ 2-3-4a པར་བྱེད་པ་ཡིན་གསུང་། མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དབང་གི་ལམ་གྱིས་སྨིན་པར་བྱས་ནས། སྨིན་པ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཐབས་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཉོན་མོངས་པའི་དྲྭ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། བདག་གི་སེམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འབའ་ཞིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སེམས། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་། ལྷའི་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལམ་བསྒོམས་པས། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་སྟེ། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་དང་བྲལ་ནས། རྟོག་མེད་སྐྱེ་བ་ནི་མཆོག་དགའ། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་བདུན་དང་བྲལ་ནས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའོ། །དེའི་དུས་ན། ནང་རྟགས་ལྔ་དང་། ཕྱིའི་རྟགས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་དང་། ལུས་སེམས་སྦྱངས་པའི་རྟགས་མང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཡིན་ན། དེ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ནས་ཆོས་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བླ་མས་ངེས་ཤེས་དྲངས་ནས་བདེ་བ་རྟོག་མེད་སྒོམ་པ་ནི། འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དགའ་བདེ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནང་གི་དགའ་བ་བརྟན་པའི
Chinese
阿妈（Ama，对女性长者的尊称）说：‘那些都是通过分别念建立的宗派主张。’她还说：‘没有从禅修中产生的见解是困难的。’ 仁波切（Rinpoche，对高僧的尊称）说：‘噶当派（Kadampa）也非常重视见解，但并不重视说“我们的宗派见解是这样的”，而是重视自生的见解。’一般来说，所有的佛法都需要通过体验来说明。通过修习空性、认识诸法的自性，以及修习气脉，会产生体验。但那也只是一种体验，并不能使佛法融入血肉。要使佛法融入血肉，需要证悟胜义谛中无生而生的体验。’他说：‘将世俗谛视为幻象，不应将其作为思维的对象。如果过去、现在、未来的诸佛都无法见到，那么就更不可能通过分别念的思维来见到。’ 仁波切说：‘密宗的续部是为了引导一条道路，如果只引导一个方面，就会产生偏差。’那么应该如何引导呢？应该引导第四灌顶的道路。瓶灌顶的必要性是什么呢？是为了转变凡夫的执着，生起本尊的慢心；是为了转变五毒烦恼，成为五种智慧。秘密灌顶是为了生起自身本具的安乐。智慧灌顶是为了生起无漏的安乐。词灌顶则能证悟法身。 未成熟者通过灌顶之路使其成熟，成熟者通过生起次第和圆满次第使其解脱。也就是说，自性身远离一切烦恼的 сети（藏文，梵文天城体，jāla，汉语字面意思：网），自我的心是空性的自性，仅仅是善逝（Sugata）的行境，是法界的心，证悟大乐的自性。因此，依靠如幻的本尊之身，修习生起次第的道路，就能在相续中生起止观双运的禅定，远离八十种分别念的自性，无念的生起是极喜（Paramānanda）。远离七种分别念的自性，俱生喜（Sahajānanda）就产生了。那时，会出现内五相和外八相等征兆，以及身心调柔的许多征兆。这是初禅的真实基础，对此生起定解，就能证得法身。上师引导生起定解，修习无分别的安乐，这就是意识的现前，修习初禅的喜乐。
English
Ama (a respectful term for elderly women) said, 'Those are all philosophical tenets established through conceptualization.' She also said, 'A view that does not arise from meditation is difficult.' Rinpoche (a respectful term for high-ranking monks) said, 'The Kadampa school also highly values the view, but it does not value saying 'Our school's view is like this,' but rather values the self-arisen view.' Generally, all Dharma needs to be explained through experience. Through practicing emptiness, recognizing the nature of phenomena, and practicing the channels and energies, experiences will arise. But that is only an experience, and it cannot make the Dharma integrate into flesh and blood. To make the Dharma integrate into flesh and blood, one needs to realize the experience of no-birth arising in the ultimate truth.' He said, 'Seeing the conventional truth as an illusion should not be taken as an object of thought. If the Buddhas of the past, present, and future cannot see it, then it is even more impossible to see it through conceptual thought.' Rinpoche said, 'The tantras of Secret Mantra are to guide a path, but if only one aspect is guided, it will lead to deviation.' So how should it be guided? The path of the fourth empowerment should be guided. What is the necessity of the vase empowerment? It is to transform the attachment of ordinary beings and generate the pride of the deity; it is to transform the five poisons into the five wisdoms. The secret empowerment is to generate the bliss inherent in oneself. The wisdom empowerment is to generate uncontaminated bliss. The word empowerment introduces the Dharmakaya. The immature are matured through the path of empowerment, and the matured are liberated through the two stages of generation and completion. That is to say, the Svabhavikakaya (essence body) is free from all the nets of afflictions, the self's mind is the nature of emptiness, it is solely the realm of the Sugata (Buddha), the mind of the Dharmadhatu, realizing the nature of great bliss. Therefore, relying on the illusory body of the deity, practicing the path of the generation stage, one can generate the samadhi of Shamatha and Vipassana in the continuum, free from the eighty aspects of conceptual thought, the arising of non-thought is Paramānanda (supreme joy). Free from the seven aspects of conceptual thought, Sahajānanda (innate joy) arises. At that time, there will be signs such as the five inner signs and the eight outer signs, and many signs of the body and mind being tamed. This is the actual basis of the first dhyana, and by generating certainty about this, one can realize the Dharmakaya. The Lama guides the generation of certainty, practicing non-conceptual bliss, which is the manifestation of consciousness, practicing the joy and bliss of the first dhyana. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སྟོབས་བཟུང་བ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ན། གང་དག་བག་ཆགས་སྲབ་པ་དང་། །རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་འཛོམ་པ་ལས། །མེ་ལོང་དག་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སེམས་ཉིད་མངོན་སུམ་དག་གིས་རྟོགས། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་དང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་ 2-3-4b སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ནས། སེམས་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་ཚད་མས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེད་ན། ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་མ་སྐྱེས་པས། སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པ། རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ། དུས་ཐམས་ཅད་པའོ། །འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ནི། རིག་པ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའོ། །དུས་ཐམས་ཅད་པ་ནི། དུས་འདི་ནས་ཡོད་དང་འདི་ནས་མེད་བྱ་བ་མ་ཡིན། མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་པའོ། །སེམས་གྲུབ་མཐའི་བློས་མ་བསྒྱུར་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ། གྲུབ་མཐའི་བློས་བསྒྱུར་བ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ། རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཤེས་པ་ཤེས་རབ། ཤེས་བྱ་གསུམ་གང་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ནི་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ། །ཤེས་བྱ་ནི་བློའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ནི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་བྱའོ། །ཞེས་གསུང་ངོ་། །ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཚེ་འདི་བློས་བཏང་ནས་ཆོས་གཤའ་མར་བྱེད་པ་ལ། བླ་མ་མ་ནོར་བ་ཞིག་དང་འཕྲད་དགོས། ཆོས་མ་ནོར་བ་ཞིག་དང་འཕྲད་དགོས། བླ་མ་ནོར་བ་དང་ཕྲད་ན། ཆོས་ནོར་བ་དང་ཕྲད་ནས། ལམ་མ་ནོར་བ་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ། དེ་མ་སྐྱེས་ན། འབྲས་བུ་མ་ནོར་བ་རྒྱུད་ལ་མི་འཆར། དེ་མ་ཤར་ན་སངས་མི་རྒྱ། དེས་ན། བླ་མ་མ་ནོར་བ་ཞིག་དང་ཕྲད་ན། ཆོས་མ་ནོར་བ་ཞིག་དང་ཕྲད། དེ་དང་ཕྲད་པས་ལམ་མ་ནོར་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ། དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་འབྲས་བུ་མ་ནོར་བ་རྒྱུད་ལ་འཆར་གསུང་། ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་བྱེད་ན། དང་པོ་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལྡོག་པ་ཅིག་དགོས། དེ་ནས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ 2-3-5a བསྒོམས་པས། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་བློ་ལྡོག་དགོས། དེ་ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས། འཁོར་བ་ན་གནས་པའི་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཞིག་དགོས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་གཉིས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་སངས་རྒྱས། དེ་གཉིས་མ་སྐྱེས་ན་སངས་མི་རྒྱ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གསོག་པ་དང་། བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པ་དང་། བཟླས་པ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཞབས་ཏོག་གི་ཚུ
Chinese
执持力量，是证悟空性的瑜伽行者的现量。 那么，对于普通人来说，它是如何产生的呢？ 那些业习薄弱，因缘和合的人， 如同清净镜子中的影像一般， 以现量证悟自性。 如此证悟自性的空性，是无漏戒律最初的现量， 因为对自性的空性生起了定解。 生起定解后，以量成立自性的空性。 如果没有生起定解，就没有生起无漏的种子，这被称为非择灭。 如是说。 又，仁波切说：自性不变，无有间断，遍及一切时。 不变是指：由于没有形成形状和颜色，所以不变。 无有间断是指：觉性没有间断。 遍及一切时是指：不是说从这时有，从这时没有，因为不生不灭，所以遍及一切时。 未被宗派知见所改变的心是分别念，被宗派知见所改变的心是识，证悟时是智慧。 知者、智慧、所知三者是什么呢？知者是自证的体性，所知是成为意识对象的一切，智慧是指证悟那一切。 如是说。 又，仁波切说：如果舍弃今生而真正修法，必须遇到一位没有错误的上师，必须遇到没有错误的法。 如果遇到错误的上师，遇到错误的法，就不会在相续中生起没有错误的道，如果没有生起，就不会在相续中显现没有错误的果，如果没有显现，就不会成佛。 因此，如果遇到一位没有错误的的上师，就会遇到没有错误的法，遇到它，没有错误的道就会在相续中生起，它在相续中生起，没有错误的果就会在相续中显现。 如果真正修法，首先需要通过修习无常的力量，对今生产生厌离心，然后通过修习轮回的过患，对整个轮回产生厌离心，然后通过修习慈悲心和菩提心，想要为了安住在轮回中的母亲们获得佛果。 如果两种菩提心在相续中生起，就能成佛，如果这两种心没有生起，就不能成佛。积累资粮、修习生起次第、念诵等等，也是为了服务于这两种心。
English
Holding power is the direct perception of a yogi who realizes emptiness. Then, how does it arise for ordinary people? Those whose karmic imprints are weak and whose causes and conditions are complete, Like reflections in a clear mirror, Realize the nature of mind through direct perception. Thus, realizing the emptiness of the nature of mind is the initial direct perception of the undefiled precepts, Because a definite understanding arises regarding the emptiness of the nature of mind. After a definite understanding arises, the emptiness of the nature of mind is established through valid cognition. If a definite understanding does not arise, the seed of the undefiled is not produced, and this is called cessation through non-discrimination. Thus it is said. Also, Rinpoche said: The nature of mind is unchanging, without interruption, and all-pervasive in time. Unchanging means: Because it is not formed into shape and color, it is unchanging. Without interruption means: Awareness has no interruption. All-pervasive in time means: It is not that it exists from this time and does not exist from that time, because it is unborn and unceasing, it is all-pervasive in time. The mind that is not transformed by sectarian views is conceptual thought, the mind that is transformed by sectarian views is consciousness, and at the time of realization it is wisdom. What are the knower, wisdom, and the known? The knower is the nature of self-awareness, the known is everything that becomes the object of the mind, and wisdom refers to that which realizes that itself. Thus it is said. Also, Rinpoche said: If you abandon this life and truly practice Dharma, you must meet a lama who is without error, you must meet a Dharma that is without error. If you meet a lama who is in error, and meet a Dharma that is in error, the path without error will not arise in your mindstream, and if it does not arise, the fruit without error will not manifest in your mindstream, and if it does not manifest, you will not attain Buddhahood. Therefore, if you meet a lama who is without error, you will meet a Dharma that is without error, and by meeting it, the path without error will arise in your mindstream, and when it arises in your mindstream, the fruit without error will manifest in your mindstream. If you truly practice Dharma, first you need to have a mind that turns away from this life through the power of meditating on impermanence, then you need to turn away from all of samsara by meditating on the faults of samsara, then you need to have the desire to attain Buddhahood for the sake of all mothers who dwell in samsara by meditating on loving-kindness, compassion, and bodhicitta. If the two aspects of bodhicitta arise in your mindstream, you will attain Buddhahood, and if these two do not arise, you will not attain Buddhahood. Accumulating merit, practicing the generation stage, reciting mantras, and so on, are also to serve these two minds. --------------------------------------------------------------------------------