Tibetan
དམ་ཞེ་ན། ཐོབ་ཅེས་སློབ་མའི་བློ་ལ་མཚོན་དུ་ཟད་ཀྱང་། རྟོགས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ངོ་བོར་མཚོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། སེམས་གཅིག་པུ་ལས་གཞན་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་དེ། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་དང་སེམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དེ། ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་བཞིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ 2-2-6b དེ་དག་འཆིང་བ་ནི་འཁོར་བར་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་མ་བཅིངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གློད་ནས་བཞག་ན། གྲོལ་ཞིང་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསམ་པར་བྱས་ན། དེས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་ནས། ནམ་ཞིག་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་རྟོགས་པ་སྟེ། འཁོར་བར་མི་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་དང་། མཚན་མས་གཡོས་པ་ཐམས་ཅད་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཡང་། །དེ་ཉིད་ཡོད་དེ་རྟོགས་པ་མེད། །ཐམས་ཅད་རོ་སྙོམས་རང་བཞིན་པས། །ཏིལ་དང་ཏིལ་གྱི་མར་བཞིན་དུ། །གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་ཡི། །རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་རྟོགས་པ་མེད། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའོ། །སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་སྟེ་གོམས་པར་བྱས་པ་ཁོ་ནའོ། །བྱ་བྱེད་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྡང་བ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ངེས་ཤིང་རྟོགས་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཆིང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་ཡིད་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་སྤང་བྱ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་རྩོལ་བས་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ཉིད་དུ་སེམས་མི་གཡོ་སྟེ། མཚན་མ་ལ་སྤྲོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །འགྱུར་བ་མེད་དེ། གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྟན་པར་ཤེས་པ་གནས་ཏེ་ཤིན་དུ་ཡུན་རིང་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་ནུས། དེ་ཉིད་བློ་ཆུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཆིང་བ་དང་བཅས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་གོམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་དུ་མེད་པ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རྣལ་མར་བཞག་པས། ཕྱི་ནང་གི་གཡེང་བས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡུན་རིང་ཤེས་པ་བྱིང་བ་དག་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མི་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གར་ཡང་འགྱུར་ 2-2-7a ཞིང་དེ་ལ་ཞེན་པ་མེད་ན། དྲན་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟེན་པས་བརྟེན་པར་གནས་སོ། །དེ་ནས་རྗེ་བཙུན་པ་དག་གིས་བུ་ཞེས་བོས་ནས། ཁྱོད་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ལེན་པར་འདོད་པ་རྣམས། དེ་ལྟར་རང་ལ་མཚོན་ཏེ་ལྟོས་ཤིག །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་དང་སྣང་བ་གཉིས་མེད་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་བས། རེ་དོགས་གཉིས་འཛིན་མེད་ཅིང་བཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ། བླང་དོར་གྱི་སྤྱོད་པ་དག་འབྱུང་བར་མི་
Chinese
至于‘证得’，仅仅是在弟子的心中显现，但并非真正地在证悟之时显现其本质。因此，除了心之外，没有轮回和涅槃的分别。显现和声音的法，与心性法身无二无别，如同太阳和阳光一般。瑜伽士的心，如果被束缚，就会被轮回束缚；如果以不束缚的方式放松，就会解脱。如果以‘什么都不是’的方式去思考，就能获得无上之境。习惯于平凡的觉知，当它变得强大时，就能证悟。那时，对于轮回的非概念状态，以及所有被相所动摇的事物，都会自然而然地舍弃。一切众生，皆有此（本性），只是没有证悟。一切皆是平等自性，如芝麻和芝麻油一般。如同珍贵的宝珠，虽然在自己身上，却没有证悟。因此，一切皆是法身。证悟其精髓之义，就能成佛。生起精进的力量，就是去习惯它。所有显现为能动和所动的概念，以及不做任何事的心之本质，所有这些都是本初的本质。如果确定并证悟了这一点，众生就能自然解脱，不会被束缚。这些也会持续不断地进入心中。那些不同的概念，通过舍弃和不舍弃的努力来解脱，在体验它的那一刻，心不会动摇，也不会执着于相。不会改变，不会被突发的因缘所损害。稳定地安住于觉知，不会轻易地改变。这就是小智慧，终究会被束缚。不习惯于依赖它，将无修饰的平凡觉知如实安住，就不会被内外散乱所扰。因此，不要将长时间的昏沉视为优点，无论它如何变化，如果不执着于它，通过反复忆念，就能安住于稳定。然后，上师们呼唤道：‘孩子们，你们想要领受法身精髓的人们，就这样在自己身上显现并观察吧！’这就是它的意义。当心和显现融为一体时，没有希望和恐惧的执着，在体验没有执取的本质时，不会产生取舍的行为。 至于‘证得’，仅仅是在弟子的心中显现，但并非真正地在证悟之时显现其本质。因此，除了心之外，没有轮回和涅槃的分别。显现和声音的法，与心性法身无二无别，如同太阳和阳光一般。瑜伽士的心，如果被束缚，就会被轮回束缚；如果以不束缚的方式放松，就会解脱。如果以‘什么都不是’的方式去思考，就能获得无上之境。习惯于平凡的觉知，当它变得强大时，就能证悟。那时，对于轮回的非概念状态，以及所有被相所动摇的事物，都会自然而然地舍弃。一切众生，皆有此（本性），只是没有证悟。一切皆是平等自性，如芝麻和芝麻油一般。如同珍贵的宝珠，虽然在自己身上，却没有证悟。因此，一切皆是法身。证悟其精髓之义，就能成佛。生起精进的力量，就是去习惯它。所有显现为能动和所动的概念，以及不做任何事的心之本质，所有这些都是本初的本质。如果确定并证悟了这一点，众生就能自然解脱，不会被束缚。这些也会持续不断地进入心中。那些不同的概念，通过舍弃和不舍弃的努力来解脱，在体验它的那一刻，心不会动摇，也不会执着于相。不会改变，不会被突发的因缘所损害。稳定地安住于觉知，不会轻易地改变。这就是小智慧，终究会被束缚。不习惯于依赖它，将无修饰的平凡觉知如实安住，就不会被内外散乱所扰。因此，不要将长时间的昏沉视为优点，无论它如何变化，如果不执着于它，通过反复忆念，就能安住于稳定。然后，上师们呼唤道：‘孩子们，你们想要领受法身精髓的人们，就这样在自己身上显现并观察吧！’这就是它的意义。当心和显现融为一体时，没有希望和恐惧的执着，在体验没有执取的本质时，不会产生取舍的行为。
English
As for 'attainment,' it merely appears in the mind of the disciple, but it does not truly manifest its essence at the time of realization. Therefore, apart from the mind, there is no distinction between samsara and nirvana. The dharmas of appearance and sound are non-dual with the Dharmakaya (chos sku, the body of truth) of mind-essence, like the sun and its rays. The mind of a yogi, if bound, will be bound by samsara; if released in an unbound manner, it will be liberated. If one contemplates in the manner of 'nothing whatsoever,' one will attain the unsurpassed state. By becoming accustomed to ordinary awareness, when it becomes powerful, one will realize it. At that time, the non-conceptual state of samsara, and all things shaken by signs, will be naturally abandoned. All beings possess this (nature), but they have not realized it. Everything is of equal nature, like sesame and sesame oil. Like a precious jewel, although it is on oneself, one has not realized it. Therefore, everything is Dharmakaya. Realizing its essential meaning leads to Buddhahood. Generating the power of diligence is simply to become accustomed to it. All concepts that appear as acting and being acted upon, and the essence of mind that does nothing, all these are primordial essence. If one ascertains and realizes this, beings will be naturally liberated and will not be bound. These will also continuously enter the mind. Those different concepts, liberated through the effort of abandoning and not abandoning, at the moment of experiencing it, the mind will not waver, nor will it cling to signs. It will not change, nor will it be harmed by sudden circumstances. Steadily abiding in awareness, it cannot be easily changed. This is small wisdom, which will ultimately be bound. Not becoming accustomed to relying on it, placing the unadorned ordinary awareness as it is, one will not be disturbed by internal and external distractions. Therefore, do not regard prolonged dullness as a virtue; no matter how it changes, if one does not cling to it, through repeated mindfulness, one can abide in stability. Then, the masters call out: 'Children, those of you who wish to receive the essence of Dharmakaya, manifest and observe it in yourselves in this way!' This is its meaning. When mind and appearance become one, there is no clinging to hope and fear, and when experiencing the essence without attachment, actions of acceptance and rejection will not arise. As for 'attainment,' it merely appears in the mind of the disciple, but it does not truly manifest its essence at the time of realization. Therefore, apart from the mind, there is no distinction between samsara and nirvana. The dharmas of appearance and sound are non-dual with the Dharmakaya (chos sku, the body of truth) of mind-essence, like the sun and its rays. The mind of a yogi, if bound, will be bound by samsara; if released in an unbound manner, it will be liberated. If one contemplates in the manner of 'nothing whatsoever,' one will attain the unsurpassed state. By becoming accustomed to ordinary awareness, when it becomes powerful, one will realize it. At that time, the non-conceptual state of samsara, and all things shaken by signs, will be naturally abandoned. All beings possess this (nature), but they have not realized it. Everything is of equal nature, like sesame and sesame oil. Like a precious jewel, although it is on oneself, one has not realized it. Therefore, everything is Dharmakaya. Realizing its essential meaning leads to Buddhahood. Generating the power of diligence is simply to become accustomed to it. All concepts that appear as acting and being acted upon, and the essence of mind that does nothing, all these are primordial essence. If one ascertains and realizes this, beings will be naturally liberated and will not be bound. These will also continuously enter the mind. Those different concepts, liberated through the effort of abandoning and not abandoning, at the moment of experiencing it, the mind will not waver, nor will it cling to signs. It will not change, nor will it be harmed by sudden circumstances. Steadily abiding in awareness, it cannot be easily changed. This is small wisdom, which will ultimately be bound. Not becoming accustomed to relying on it, placing the unadorned ordinary awareness as it is, one will not be disturbed by internal and external distractions. Therefore, do not regard prolonged dullness as a virtue; no matter how it changes, if one does not cling to it, through repeated mindfulness, one can abide in stability. Then, the masters call out: 'Children, those of you who wish to receive the essence of Dharmakaya, manifest and observe it in yourselves in this way!' This is its meaning. When mind and appearance become one, there is no clinging to hope and fear, and when experiencing the essence without attachment, actions of acceptance and rejection will not arise. --------------------------------------------------------------------------------