Tibetan
ས་རང་དགའ་རྣལ་མ་འདི་ཉིད་དམ་པའོ། །གཉུག་མའི་དོན་དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་སྣང་ཞིང་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། 2-2-5a དེ་ལས་གཞན་པའི་མཐའ་ཞིག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་རྗེ་བཙུན་པ་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཉིད་གནས་པ་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཡང་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད། །དབྱེ་སྒོ་ཐ་དད་པ་ཡི་ཚུལ་སྣང་ཡང་། །ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་གཞན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་དཔྱད་ཅིང་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ངེས་པའོ། །དེ་བས་ན། བླ་མ་དག་གིས་སྨྲས་པའི་རྣལ་མའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བ་སྟེ་སྙིང་པོ་གཉུག་མའི་དོན་ལ་གོམས་པས། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྙིང་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་བཞིན་པའི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་དཔེར་ན། སྐྱུ་རུ་ར་ལག་མཐིལ་དུ་བཞག་པའམ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཨ་མྲི་ཏ་མེ་ལོང་གཡའ་དག་པའི་སྟེང་དུ་བཞག་ན། ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་གསལ་བ་བཞིན་དུ། གཉུག་མའི་དོན་འདི་རྟོགས་པ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རོ་གཅིག་པས། བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་འཇོག་གོ། །དོན་དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཉུག་མའི་དོན་ནི། འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབོད་དེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་གཉུག་མ་དེ་དག །ཐོག་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་དང་། མེད་པར་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བས། སྙིང་པོའི་དོན་འདི་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པས་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྙན་པའི་འོ་དོད་དང་། བདེ་བའི་འོ་དོད་དང་། གྲགས་པའི་འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབོད་དོ། །དུག་གི་སྔགས་ཅན་ལ་དུག་གིས་མི་ཚུགས་པ་བཞིན་དུ། དེ་ཉིད་ 2-2-5b སྨན་གྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན། རྟོག་པ་ལོགས་སུ་དོར་ནས། ཡེ་ཤེས་གཞན་ནས་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་གིས་ཅི་ཙམ་ན་ངེས་པར་སངས་རྒྱ་ནུས་ན། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་བླངས་ནས་རྟག་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་ཤི་གནས་གྱུར་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་བླངས་ཏེ། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་གྲུབ་སྟེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ཉིད་གཉུག་མའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་འཛིན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་བྲལ་བས་ཇི་བཞིན་བསམ་དུ་མེད་དོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་དོན་ཅི་ཡང་མེད་པའ
Chinese
此自生本然即是神圣的。如果证悟了本初的意义，那么显现和声音的一切都是它的本质。 没有任何人，包括佛陀和至尊者，能够了解除此之外的任何极端。心性安住，金刚智慧是：虽然显现种种，却是本初的本质。虽然显现出不同的区分方式，但除了它自身的意义之外，没有其他。应当分析和习惯于心性什么都不是，这是确定的。因此，上师们所说的本然的觉性，通过习惯于本初的意义而自然理解，平等性的意义融入心中，如实地证悟如是的本质。例如，就像把余甘子放在手掌中，或者把珍宝阿姆利塔放在干净的镜子上，内外一切都清晰一样。当证悟了这本初的意义时，一切法都证悟为心性，并以大乐成为一体，自然安住于无我的意义中。这个意义不是其他中观派等所能证悟的，因为它远离了执着，没有禅定，通过证悟而成就佛果。俱生本初的意义是，总是呼唤着‘哦哦’。俱生的智慧，存在于一切众生的相续中的本初，从一开始就远离了对事物存在的执着和不存在的执着。因此，这个核心的意义是平凡的觉性。通过证悟而成就佛果。一切都是大乐的自性。总是呼唤着悦耳的‘哦哦’声，快乐的‘哦哦’声，和声音的‘哦哦’声。就像毒药无法伤害持有毒咒的人一样，它本身 变成了最好的药物。因此，放弃分别念，从其他地方获得的智慧不是真正的智慧。体验平凡的觉性本身就变成了本质。这些能以多快的速度确定成佛呢？通过接受平凡的觉性，超越了常断的生死的住处，自己为自己接受了那如实的所有果实之精华，在那一瞬间，就成就了大乐的精华，证得了圆满正等觉。因为那本初的意义是无修的。不是要修持的，因为远离了二取的分別念，所以如实地不可思议。平凡觉性的意义是什么都没有。
English
This self-originated naturalness is sacred. If one realizes the meaning of the primordial, then all that appears and sounds is its essence. No one, including Buddhas and supreme beings, can know any extreme other than that. The nature of mind abides, Vajra wisdom is: although various appearances arise, it is the essence of the primordial. Although different ways of distinction appear, there is nothing other than its own meaning. One should analyze and become accustomed to the nature of mind being nothing, this is certain. Therefore, the natural awareness spoken of by the Lamas is naturally understood through habituating oneself to the meaning of the primordial, the meaning of equality enters the heart, and one realizes the suchness of the thusness. For example, just as placing an Amla fruit in the palm of one's hand, or placing a precious Amrita jewel on a clean mirror, everything inside and out is clear. When one realizes this primordial meaning, all phenomena are realized as the nature of mind, and becoming one with great bliss, one naturally abides in the meaning of selflessness. This meaning is not realized by other Madhyamikas, etc., because it is free from attachment, without meditation, and Buddhahood is attained through realization. The meaning of the co-emergent primordial is that one always calls out 'O O'. The co-emergent wisdom, the primordial that exists in the continuum of all beings, from the beginning is free from attachment to the existence of things and attachment to non-existence. Therefore, this core meaning is ordinary awareness. Buddhahood is attained through realization. Everything is the nature of great bliss. One always calls out the melodious 'O O' sound, the joyful 'O O' sound, and the resounding 'O O' sound. Just as poison cannot harm one who holds a poison mantra, it itself becomes the best medicine. Therefore, abandoning conceptual thought, the wisdom obtained from elsewhere is not true wisdom. Experiencing ordinary awareness itself becomes the essence. How quickly can these determine the attainment of Buddhahood? By accepting ordinary awareness, transcending the abode of constant and annihilationist birth and death, one takes for oneself the essence of all fruits of that suchness, and in that instant, the essence of great bliss is accomplished, and perfect and complete enlightenment is attained. Because that primordial meaning is without practice. It is not to be practiced, because it is free from the conceptual thought of dualistic grasping, so it is truly inconceivable. The meaning of ordinary awareness is that there is nothing. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས། འཁྲུལ་པ་ལོགས་སུ་མི་རྟོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་སྙིང་པོའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་རྟོག་པ་དེ་ལ། རྟོག་གེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་གིས་བསླང་བར་མི་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་རང་དགའི་ཚུལ་དུ་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡིད་ལུས་དང་། སེམས་ལ་གནས་ཀྱང་དེ་ལ་མ་ཞེན་ཅིག །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་པའི་གཉུག་མའོ། །ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །གཉུག་མ་དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་བདེ་བ་དེ་དག་ལ་ཡིད་གདུང་བར་མི་བྱའོ། །འོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གཉུག་མ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཟས་ཟ་ཞིང་། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་སྐོམ་དུ་འཐུངས་ལ། བདེ་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་རང་དགའི་ཚུལ་ཏེ་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་དང་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱེད་ཅིང་། སྣང་བ་སེམས་ལ་མ་ཐིམ་བར་དུ་རྟག་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་སེམས་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅིང་རྟོགས་པའོ། །རྨོངས་པའི་བསམ་གཏན་ནམ། སྟེང་འོག་གི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དང་སྐུ་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཞི་གནས་ 2-2-6a བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཤེས་པ་ཁུགས་སུ་བཅུག་ནས་ནན་གྱིས་བསྡུས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐབས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་ནས་མེད་པར་འགྱུར་བས། གཉིས་འཛིན་གྱི་གནས་དེར་མཉམ་པར་བཞག་པས་བྱེ་མ་བཙིར་བའི་མར་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མི་བྱེད་པར་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྲོས་པའི་ལམ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །གཉུག་མའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ། །དབུས་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མྱོང་དུ་ཡོད་ཀྱང་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས། བདག་གིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་སྲིད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མི་རྟོགས་ཏེ། དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་མ་བཅོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་རྟོག་པ་ནི་བདག་གི་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ན། བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉུག་མའི་ངོ་བོ་གར་འགྲོ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་། དེ་ལྟར་རང་གི་ཡིད་རྟོགས་ན། །གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་དོ། །དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་ཤིང་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཐོབ་ཏུ་ཡོད་
Chinese
那些了解自性的人们，不会将错觉视为独立存在，因为错觉本身就是核心的意义。因此，对于那未被自性清净之心所染污的觉知，不应以逻辑思辨的禅定来干扰，而是应将其安住在自然自在的状态中，并以体验之心和身体去感受它，即使它存在于心中，也不要执着于它。这是圣者们的根本教诲的精髓所在。即使体验到这种根本状态，也不要对其中的快乐产生贪恋。那么，是否意味着不需要修行呢？并非如此。要以根本的禅定为食粮，以圣者的教诲为饮品，将乐空融合为一体，这就是自然自在的状态。以持续不断的觉知，在心与心之间进行认识，在显现未融入心之前，要不断地重复练习，这样就能证悟心性。愚昧的禅定，或者专注于上下脉、气、明点、身形和手印等对境，会使意识变得僵化和收缩，最终只会产生痛苦。为什么呢？因为这种方法缺乏自然的智慧、清晰的觉性、无分别的智慧、喜乐以及法身大乐的自性。在这种二元对立的状态中进行禅修，就像从沙子中榨油一样徒劳无功。因此，不应将胜义智慧视为二元对立，而应将其视为一体。如果能证悟一体性，那就是瑜伽士开展的道路。根本的自性没有开始和结束，它像虚空一样。中心也因为一无所有而不存在。虽然可以体验到它，但无法用语言来完全表达，我无法描述它。因此，对于这种体验，不要将轮回和涅槃视为二元对立，因为它们是无二无别的。如此，自性的本质就是未被造作的心。不要向任何人询问这种觉知的意义。为什么呢？因为所有的造作都是痛苦的根源。根本的自性在哪里显现，平凡的意识就会自然解脱，并能看到自己成佛。如此证悟自心，就没有其他的解脱果位了。因此，如果能不断地练习并最终达到圆满，就能获得无二的涅槃境界。这些境界也是可以获得的。 种子字和咒语部分：无
English
Those who understand the nature of reality do not perceive illusion as separate, because it is the very essence of meaning. Therefore, do not disturb the awareness that is unstained by the conceptual impurities of the naturally pure mind with intellectual meditations. Instead, let it rest in its natural, self-liberated state, and experience it with the mind and body. Even if it resides in the heart, do not cling to it. This is the essence of the instructions of the holy ones. Even when experiencing this fundamental state, do not crave the pleasures within it. Does this mean there is no need for practice? No. Nourish yourself with the food of fundamental samadhi and drink the nectar of the holy guru's instructions. Unite bliss and emptiness into one, which is the state of natural ease. With continuous mindfulness, recognize the nature of mind within mind. Until appearances dissolve into the mind, constantly familiarize yourself with this practice. By doing so, you will realize and accomplish the very nature of mind. Foolish meditation, or focusing on objects such as the channels, energies, bindus, body postures, and mudras, only creates a state of mental rigidity and contraction, ultimately leading to suffering. Why? Because such methods lack natural wisdom, clear awareness, non-conceptual insight, bliss, and the very nature of the Dharmakaya's great bliss. Meditating in such a dualistic state is like trying to extract oil from sand. Therefore, do not treat ultimate wisdom as dualistic; instead, see it as one. If you realize this oneness, it is said to be the path of the yogis' activity. The fundamental essence has no beginning or end; it is like space. The center does not exist because it is nothing. Although it can be experienced, it cannot be fully expressed in words; I cannot describe it. Therefore, do not perceive samsara and nirvana as separate in this experience, for they are indivisible. Thus, the nature of reality is the unconditioned mind. Do not ask anyone about the meaning of this realization. Why? Because all fabrications are the cause of suffering. Wherever the fundamental essence manifests, ordinary consciousness naturally liberates itself, and one sees oneself as a Buddha. When you realize your own mind in this way, there is no other fruit of liberation. Therefore, if you practice continuously and ultimately reach perfection, you will attain the supreme state of non-dual nirvana. These states are attainable. Seed Syllables and Mantras: None --------------------------------------------------------------------------------