Tibetan
འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས། དམངས་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་སྙིང་རྗེར་བཅལ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དུས་རྟག་ཏུ་བླ་མ་མི་བརྗེད་པར་བྱའོ། །སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུ་གཉུག་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་སུ། སྣང་བ་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ནུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོར་མཉམ་པ་སྟེ་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་གཞན་ནས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མའི་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་དག་ལ་དྲིས། བླ་མའི་ཞལ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་རྟོགས་ན། ཡིད་ནི་འཆིང་བ་མེད་པ་སྟེ། ཤེས་པ་རྣལ་མ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་ཆད་པ་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྣང་གྲགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པའི་མ་རིག་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་ཅིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ན་རྒྱལ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲའོ། །གང་ཟག་གཞན་གྱིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །འདི་ནི་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་ལྡན་སྤྲུལ་པའི་བླ་མས་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ན། སེམས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་དང་མེད་པར་ 2-2-7b རྟོགས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཆིང་བ་སྟེ། དོན་གྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན། སེམས་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ལྟོས་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུན་གྱིས་སོ། ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་སྣང་བ་བཞག་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །སྒོམ་བྱ་བསྒོམ་བྱེད་གཉིས་སུ་མི་བྱ་སྟེ། དངོས་གཞི་འཁྲུལ་པས་མི་རྙེད་དོ། མཁས་པ་སྟོང་ཉིད་འཆད་པས། སངས་རྒྱས་རང་ལ་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སྷོ། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དེ་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་ཏེ། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉུག་མའི་དོན་དེ་དག་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་སྐད་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན། ནམ་མཁའ་མི་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འགགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དག་རྣམ་རྟོག་གིས་བློས་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་མཐའ་མི་རྫོགས་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་མཐའ་རྙེད་པ་མ་ཡིནདེའི་ཕྱིར་ན་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བརྡའ་དང་། ཐ་སྙད་དང་ཡང་བྲལ་བར་བྱའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སྐྱེས་བོ་རྣམས་བསླུས་སོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གི་རིག་པའི་ཚིག་གི་མཚ
Chinese
转变之后，由于那时不会退转，远离了种种分别念，没有种姓和婆罗门之分。那时应当努力积聚福德资粮，广行慈悲。时时不要忘记上师。应当证悟显现世间万法本即法身。当对它的串习达到究竟时，所有显现为感官对境的事物都将融入本初的自性之中，并且如实地证悟到那与自性平等无二的状态。俱生智并非从他处获得，而应请教上师口中的甘露。如果证悟了上师口诀的真谛，心便不再有束缚，因为觉性本就是法身。同样，念头也不会停止，因为显现和声音本就是大手印法身。因为烦恼和真如无二无别，三界之无明即是智慧，因为二者不可分割。因为它深奥难测，所以如同广阔的海洋。其他人无法言说。这是过去、现在、未来诸佛的密意，唯有证悟的化身上师才能开示。 因此，认为心是实有或非实有，都会束缚法身，无法产生究竟的果实。所以，对于心本初的自性一无所有的道理，就以那样的状态去观察吧，所有的瑜伽士们！就像水倒入水中一样，将显现安住在心中，了知二者无二无别。不要将所修和能修执为二元对立，因为通过概念分别无法找到实相。精通空性理论的学者们，并没有证悟到佛陀本就在自身之中。平凡的觉性是三身和五智的自性，但却无法加以分析，因为它是不可言说的。本初的真谛会自然而然地显现出来。例如，如同虚空不可思议一样，俱生智的自性本无生、住、灭，那些体验并非是分别念所能理解的。即使是聪慧之人也无法穷尽心的边界，因为心是无法被寻找到的。因此，应当远离对它的描述和概念。由于未能证悟大乐一味，众生被迷惑了。以现量和比量的逻辑言辞……
English
After transformation, because there is no regression at that time, it is free from various discriminations, and there is no distinction between castes and Brahmins. At that time, one should strive to accumulate merit and practice compassion extensively. Do not forget the Lama at all times. One should realize that the manifested world is inherently the Dharmakaya. When the habituation to it reaches its culmination, all phenomena that appear as objects of the senses will dissolve into the primordial essence, and one will realize that state of equality with one's own nature. The innate wisdom is not obtained from elsewhere, but should be inquired from the nectar of the Lama's words. If one realizes the essence of the Lama's instructions, the mind will no longer be bound, because awareness itself is the Dharmakaya. Similarly, thoughts will not cease, because appearance and sound are inherently the Mahamudra Dharmakaya. Because afflictions and suchness are inseparable, the ignorance of the three realms is wisdom, because the two are indivisible. Because it is profound and immeasurable, it is like a vast ocean. Others cannot speak of it. This is the intention of the Buddhas of the past, present, and future, and only the realized incarnate Lama can reveal it. Therefore, conceiving the mind as existent or non-existent binds the Dharmakaya and prevents the arising of the ultimate fruit. Therefore, contemplate the truth that the primordial nature of the mind is devoid of anything, in that very state, all you yogis! Just as water is poured into water, settle appearances in the mind, knowing them to be non-dual. Do not make the object of meditation and the meditator dualistic, because reality cannot be found through conceptual distinctions. Scholars who are proficient in the theory of emptiness have not realized that the Buddha is within themselves. Ordinary awareness is the nature of the Trikaya and the five wisdoms, but it cannot be analyzed, because it is inexpressible. The primordial truth will naturally manifest itself. For example, just as space is inconceivable, the nature of innate wisdom is inherently without arising, abiding, or ceasing, and those experiences are not seen by the mind through conceptualization. Even a wise person cannot exhaust the boundaries of the mind, because the mind cannot be found. Therefore, one should be free from descriptions and concepts about it. Because of the failure to realize the single taste of great bliss, beings are deluded. With the words of logic based on direct perception and inference... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོན་ཆས། གཞན་དག་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སུས་ཀྱང་མཚོན་པར་མི་ནུས་སོ། །གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སུས་ཀྱང་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་གིས་ཀྱང་བརྟག་པས་མི་རྙེད་དོ། །སྐྱེ་འགག་མེད་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ནི་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་པ་རྣལ་མ་རང་བཞིན་ཆོས་སྐུར་འཁྱེར་བར་བྱའོ། །མི་ཤེས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་དག་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ 2-2-8a མྱོང་བའི་དོན་དེ་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་དང་། མཚན་མའི་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ལམ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་གཉེན་པོ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བློས་བཅོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་རྟོག་པ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་རང་གར་བཞག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ། །བསྟན་བཅོས་སུ་རིག་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ལ་རིག་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཀུན་ལ་འབད་པ་བྱས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་གང་ཟག་གཅིག་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བའི་སྐལ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སྡིག་གི་རྣམ་སེམས་ཉིད་རྣལ་མ་མ་བཅོས་པ་དེ་ཚད་བཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྟག་དཀའོ།། །།སྨིན་མི་སླུ་བར་སོ་སོར་འཆི་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཟུག་རྔུའི་རྟོག་པས། བདེ་བ་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་དེ་ཉིད་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་གོམས་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱིས་གཉུག་མའི་མུ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཅིར་སྣང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྣང་བའི་ཚེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པས་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པས་གཟིགས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་སྲིད་ན། དངོས་སུ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་མ་ཡེངས་པར་བག་ཡོད་པར་གྱིས་ཤིག །རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རང་གི་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ནས་ཚོལ། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་དེས། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །བདག་ཉིད་ལ་རེ་བ་དང་། དོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་མི་དགོས་ཏེ། དེ་ 2-2-8b བས་ན་ཟུག་རྔུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་དང་བསམ་བྱ་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས། སེམས་རྣལ་མ་ཇི་ལྟ་བའི་ཚུལ་དུ་བཞག་པར་བྱ་ཞིང་། སེམས་མ་བཅོས་པ་དང་། སྣང་སྲིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ལ་དྲན་པས་སྒྲིམས་ཏེ། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིའི་ཚུལ་ཡེངས་པ་མེད་པའི་གུས་པས་འབད་ན། ལྷན་ཅིག
Chinese
虽然谴责他人，却无人能描绘那真实本身。无人能描绘那本初的真实。因此，即使自己探究也无法找到。无生无灭显现的本性是无法寻获的，因为那不是知识。因此，应将纯粹的知识转化为自性法身，体验那无知的体验。那位上师的口诀是纯净的，通过它们不会被遮蔽。如此体验的意义，不应以二边的法，或以名相的行进之路，或以烦恼和对治的次第来人为地改造。 圣者的咒语之念如果是念头，那既非圣者也非佛陀。将觉性安住于自性之中，即是普贤王如来。如果在论典中研究知识，以及如来之教言和续部，并努力将知识与一切联系起来，但由于脱离了名言的分别，任何人都无法生起见道的机会。为何如此呢？因为善恶之念本身，未经改造的真实，是无法衡量，难以探究的。 成熟时，会各自死去而不欺骗，通过名言的痛苦之念，不分别快乐的显现，在四种行为中无有差别地习惯它。以持续的忆念，从本初开始，当一切显现为大手印时，通过非共同的、真实的证悟，也能以神通亲见。那些也以因果的方式存在吗？那在梦中也不可能，更不用说亲眼所见了。在一切行为中，不要从那真实本身中散乱，保持正念。证悟的那一刹那，即成佛。那就在自己的家中。如果不能如此证悟，就向外寻找。为了证悟它，那位上师啊，让自己认识自己吧！如果证悟了脱离希望和怀疑的自性，就不需要名言的安立，因为它是一种痛苦。完全舍弃能思和所思二取之念，应将心安住于本然状态，以忆念专注于未改造的心和显现世间的大乐之境，在四种行为中以不散乱的恭敬精进，即能俱生。
English
Although condemning others, no one can depict that very reality. No one can depict that primordial reality. Therefore, even if one investigates oneself, it cannot be found. The nature of arising without birth or cessation is not to be found, because that is not knowledge. Therefore, pure knowledge should be transformed into the self-nature Dharmakaya, experiencing that experience of unknowing. That master's oral instructions are pure, and through them, one will not be obscured. The meaning of experiencing in this way should not be artificially altered with the Dharma of the two extremes, or with the path of conceptual progression, or with the order of afflictions and antidotes. If the mantra-thought of noble beings is a thought, then it is neither noble nor Buddha. Leaving awareness in its own state is Samantabhadra. Even if one studies knowledge in treatises, as well as the Tathagata's teachings and tantras, and strives to connect knowledge with everything, because of being free from the conceptualizations of terminology, no one has the opportunity to generate the path of seeing. Why is that? Because the very thought of good and evil, the unaltered reality, is immeasurable and difficult to investigate. When ripened, one will die separately without deception, and through the thought of the pain of terminology, without distinguishing the clarity of bliss, one should become accustomed to it without difference in the four activities. With continuous mindfulness, starting from the primordial, when everything appears as Mahamudra, through uncommon, true realization, one will also see with clairvoyance. Do those also exist in the manner of cause and effect? That is not possible even in a dream, let alone seeing it directly. In all activities, do not be distracted from that very reality, maintain mindfulness. In that very moment of realization, one becomes a Buddha. That is in one's own home. If one does not realize it in this way, one goes outside and seeks. To realize it, that lama, let yourself know yourself! If one realizes the self-nature free from hope and doubt, there is no need for the establishment of terminology, because it is a pain. Completely abandon the thoughts of grasping the thinker and the thought, one should leave the mind in its natural state, with mindfulness focused on the uncorrected mind and the realm of great bliss of phenomenal existence, in the four activities, strive with undiverted reverence, and one will be coemergent. --------------------------------------------------------------------------------