Tibetan
ཡིན་ནོ། །རབ་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་། འབྲིང་རིག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད་དུ་མཐོང་། ཐ་མ་སྤྲོས་པ་སྤྱད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྩེ་གཅིག་སྦྱོང་། རབ་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས། འབྲིང་གིས་དབུགས་འགྲོ་འོང་མི་ཚོར་བར་རྟོགས། ཐ་མས་ལུས་མེད་དམ་སྙམ་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་ལ་བལྟས་པས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ལ་རིག་པ་ཞེས་བྱ། སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་མ་བཅོས་མ་བསླད་པ་དེ་རྣལ་མ། གསལ་བ། ཡང་དག་པ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གཉིས། སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་དང་། སྣང་ལ་ངེས་པའོ། །སྟོན་ཀའི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་སྣང་ལ་མ་ངེས་པའོ། །ཡར་ལ་མི་རེ། མར་ལ་མི་དོགས། གཞན་གྱིས་བསྒྱུར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་དེ་སྣང་ལ་ངེས་པའོ། །མ་ངེས་པ་ལ་ཡང་ཞི་གནས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ 1-23-6a མི་རྟོག་པ་འོང་སྟེ། ཉམས་ལ་རེས་ཡིན་ནམ་སྙམ། རེས་མིན་ནམ་སྙམ་པ་དེ། མི་རྟོག་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས་མར་ལྡོག་ཉེན་ཡོད་དོ། །དང་པོ་སློབ་པའི་དུས་རིག་པ་གསལ་སིང་ངེ་བ་དེ་ལ་བསླབ། དེ་ཡང་། ཤེས་པ་མ་ཡེངས་པ་ལ་བསླབ། དེ་ཡང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡེངས་པ་ལ་བསླབ། དེ་གོམས་ཙ་ན། རང་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡིན་གསུང་། སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ཤོར་བར་བྱས་ན། རྣམ་རྟོག་ཅི་བྱུང་ཡང་ཆོས་སྐུ་ཡིན། ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དང་། ཁུག་རྣ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཙམ་བྱུང་ཡང་། ནམ་མཁའ་རང་ལ་དེངས་ནས་འགྲོ་བ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་འཕྲོར་མ་བཏུབ་ན་སླར་ཐུ་བ་ཡིན་གསུང་། ཡི་དམ་ལྷར་བསྐྱེད་ནས་འོད་གསལ་འབའ་ཞིག་བསྒོམ། གསལ་སིང་ངེ་བ་དེ་ཉམས་མྱོང་ཡིན། དེ་ལ་མ་ཡེངས་པ་དེ་གནས་པ་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན། གསལ་ལ་མ་འགགས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་ཤེས་པ་རྩེ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། རིག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད། ཡོད་མེད་ལས་འདས་པར་རྟོགས་པ་དེ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་ཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེ་དུ་མ་རོ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་མཉམ་བཞག་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྟོན་ཀའི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། རེ་དོགས་མེད་པ། མི་འགྱུར་བ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དེ་ཡིན། དེ་ལ་སློབ་པའི་དུས་སུ། རིགས་པ་གསལ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བསླབ། དེ་ལ་གོམས་ཙ་ན། རང་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡིན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་མ་ཤོར་བར་བྱས་ནས། རྣམ་རྟོག་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ནང་རྟགས་སུ་དུ་བ་ལྟ་བུ། སྨིག་སྒྱུ་ལྟ་བུ། སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུ། སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་འོང་སྟེ། དུ་བ་ 1-23-6b སྨིག་སྒྱུ་བྱུང་ཙ་ན་ཅུང་ཟད་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་ཡིན།
Chinese
是的。上等者将自心视为佛，中等者将觉性的本质视为无生，下等者依靠实践来一心专注。上等者如实证悟心的本质，中等者证悟到呼吸的出入都感觉不到，下等者证悟到似乎没有身体。观察心，将那无任何实体的意义称为觉性。心性那未被改造、未被污染的本质是真实的、清晰的、正确的，并且在所有时间里都持续不断。它分为两种：显现而不确定和显现而确定。像秋天的晴空一样，证悟到心性无二，这就是显现而不确定。向上不期望，向下不担忧，即使被他人改变也不会改变，这就是显现而确定。对于不确定者，也会有止禅的安乐和无分别念产生，会想：‘这是体验吗？’‘这不是体验吗？’这种想法是由无分别念引起的，有向下退转的危险。最初学习时，要学习觉性清晰明亮的状态。并且，要学习不散乱的觉知。并且，要学习觉性的本质不散乱。一旦习惯了，就会对自己产生定解。如果心性的本质没有丧失，那么无论生起什么念头，都是法身。就像天空中出现云朵和雾气等，无论出现多少，都会在天空中自行消散。如果念头无法立即消除，就会再次出现。观想本尊为本尊，只修光明。清晰明亮的状态是体验，不散乱就是安住，对于智慧的本质一无所见就是证悟，清晰而不停滞，刹那间的觉知就是一心专注的瑜伽，证悟到觉性的本质是无生，超越有无，这就是离戏瑜伽，虽然显现为多种多样，但证悟到其自性为一，这就是多味一体的瑜伽，无间断地证悟到显现与空性无别，这就是大平等持。心的本质就像秋天的晴空，没有希望和担忧，不会改变，在所有时间里都持续不断。在学习时，要学习觉知清晰而不散乱。一旦习惯了，就会对自己产生定解。不要失去心的本质，要了知所有的念头和现象都是心。止禅的内在征象会出现如烟雾、如幻影、如萤火虫、如无云晴空般的景象，当出现烟雾和幻影时，就稍微能自主智慧了。 是的。上等者将自心视为佛，中等者将觉性的本质视为无生，下等者依靠实践来一心专注。上等者如实证悟心的本质，中等者证悟到呼吸的出入都感觉不到，下等者证悟到似乎没有身体。观察心，将那无任何实体的意义称为觉性。心性那未被改造、未被污染的本质是真实的、清晰的、正确的，并且在所有时间里都持续不断。它分为两种：显现而不确定和显现而确定。像秋天的晴空一样，证悟到心性无二，这就是显现而不确定。向上不期望，向下不担忧，即使被他人改变也不会改变，这就是显现而确定。对于不确定者，也会有止禅的安乐和无分别念产生，会想：‘这是体验吗？’‘这不是体验吗？’这种想法是由无分别念引起的，有向下退转的危险。最初学习时，要学习觉性清晰明亮的状态。并且，要学习不散乱的觉知。并且，要学习觉性的本质不散乱。一旦习惯了，就会对自己产生定解。如果心性的本质没有丧失，那么无论生起什么念头，都是法身。就像天空中出现云朵和雾气等，无论出现多少，都会在天空中自行消散。如果念头无法立即消除，就会再次出现。观想本尊为本尊，只修光明。清晰明亮的状态是体验，不散乱就是安住，对于智慧的本质一无所见就是证悟，清晰而不停滞，刹那间的觉知就是一心专注的瑜伽，证悟到觉性的本质是无生，超越有无，这就是离戏瑜伽，虽然显现为多种多样，但证悟到其自性为一，这就是多味一体的瑜伽，无间断地证悟到显现与空性无别，这就是大平等持。心的本质就像秋天的晴空，没有希望和担忧，不会改变，在所有时间里都持续不断。在学习时，要学习觉知清晰而不散乱。一旦习惯了，就会对自己产生定解。不要失去心的本质，要了知所有的念头和现象都是心。止禅的内在征象会出现如烟雾、如幻影、如萤火虫、如无云晴空般的景象，当出现烟雾和幻影时，就稍微能自主智慧了。
English
Yes. The superior sees one's own mind as Buddha, the intermediate sees the essence of awareness as unborn, and the inferior relies on practice to train with one-pointed concentration. The superior realizes the essence of mind as it is, the intermediate realizes without sensing the coming and going of breath, and the inferior realizes as if there is no body. Observing the mind, that meaning which is nothing whatsoever is called awareness. The uncorrected and unpolluted essence of mind itself is real, clear, correct, and continuous at all times. It is divided into two: appearing but uncertain, and appearing and certain. Like the center of the autumn sky, realizing that mind itself is non-dual is appearing but uncertain. Not expecting upwards, not worrying downwards, and not changing even when changed by others, that is appearing and certain. For the uncertain, there will also be the bliss of calm abiding and non-conceptual thought, thinking: 'Is this an experience?' 'Is this not an experience?' This thought is caused by non-conceptual thought, and there is a danger of regressing downwards. When first learning, one should learn the clear and bright state of awareness. And, one should learn non-distracted awareness. And, one should learn that the essence of awareness is not distracted. Once one is accustomed to it, certainty will arise within oneself. If the essence of mind itself is not lost, then whatever thoughts arise are the Dharmakaya. Just as clouds and fog appear in the sky, no matter how much appears, it will clear away by itself in the sky. If thoughts cannot be eliminated immediately, they will reappear. Visualizing the Yidam as the Yidam, only meditate on luminosity. The clear and bright state is experience, not being distracted is abiding, not seeing the essence of wisdom in anything is realization, clear and unceasing, the momentary awareness is one-pointed yoga, realizing that the essence of awareness is unborn, transcending existence and non-existence, that is yoga free from elaboration, although appearing as various, realizing its nature as one, that is the yoga of one taste of many, continuously realizing that appearance and emptiness are inseparable, that is great equanimity. The essence of mind is like the center of the autumn sky, without hope or worry, unchanging, and continuous at all times. When learning, one should learn awareness that is clear and not distracted. Once one is accustomed to it, certainty will arise within oneself. Do not lose the essence of mind, and know that all thoughts and phenomena are mind. The inner signs of calm abiding will appear like smoke, like a mirage, like fireflies, like a cloudless sky, when smoke and mirages appear, one will be slightly in control of wisdom. Yes. The superior sees one's own mind as Buddha, the intermediate sees the essence of awareness as unborn, and the inferior relies on practice to train with one-pointed concentration. The superior realizes the essence of mind as it is, the intermediate realizes without sensing the coming and going of breath, and the inferior realizes as if there is no body. Observing the mind, that meaning which is nothing whatsoever is called awareness. The uncorrected and unpolluted essence of mind itself is real, clear, correct, and continuous at all times. It is divided into two: appearing but uncertain, and appearing and certain. Like the center of the autumn sky, realizing that mind itself is non-dual is appearing but uncertain. Not expecting upwards, not worrying downwards, and not changing even when changed by others, that is appearing and certain. For the uncertain, there will also be the bliss of calm abiding and non-conceptual thought, thinking: 'Is this an experience?' 'Is this not an experience?' This thought is caused by non-conceptual thought, and there is a danger of regressing downwards. When first learning, one should learn the clear and bright state of awareness. And, one should learn non-distracted awareness. And, one should learn that the essence of awareness is not distracted. Once one is accustomed to it, certainty will arise within oneself. If the essence of mind itself is not lost, then whatever thoughts arise are the Dharmakaya. Just as clouds and fog appear in the sky, no matter how much appears, it will clear away by itself in the sky. If thoughts cannot be eliminated immediately, they will reappear. Visualizing the Yidam as the Yidam, only meditate on luminosity. The clear and bright state is experience, not being distracted is abiding, not seeing the essence of wisdom in anything is realization, clear and unceasing, the momentary awareness is one-pointed yoga, realizing that the essence of awareness is unborn, transcending existence and non-existence, that is yoga free from elaboration, although appearing as various, realizing its nature as one, that is the yoga of one taste of many, continuously realizing that appearance and emptiness are inseparable, that is great equanimity. The essence of mind is like the center of the autumn sky, without hope or worry, unchanging, and continuous at all times. When learning, one should learn awareness that is clear and not distracted. Once one is accustomed to it, certainty will arise within oneself. Do not lose the essence of mind, and know that all thoughts and phenomena are mind. The inner signs of calm abiding will appear like smoke, like a mirage, like fireflies, like a cloudless sky, when smoke and mirages appear, one will be slightly in control of wisdom. --------------------------------------------------------------------------------