Tibetan
རྟགས་དེ་རྣམས་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པ་ལས་འོང་། གནས་པ་སྲང་སྲེང་ཙམ་ལ་མི་འོང་གསུང་། ལུས་སེམས་བདེ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་ཞི་གནས་ཡིན་གསུང་། རྩ་རླུང་ཆུན་ན་སེམས་ཆུན་པས། ཉོན་མོངས་པས་མི་གོས། རྩེ་གཅིག་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡང་མཆི། སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་། འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་དམ་སྙམ་པའི་ཡིད་ཆེས་ནང་ནས་སྐྱེ། ལུས་བདེ་བ་འབྱུང་བ་རོ་སྙོམས་འབྱུང་། རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པས། སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ལྟ་བུ་ཡང་འོང་། བཏང་ན་བཏང་དབང་ཡོད་པ། མི་བཏང་ན་མི་བཏང་བའི་དབང་ཡོད་པ་ཡང་འོང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏིང་ནས་གོ་བ་ལྟ་བུ་ཡང་འོང་། ད་ཡང་འདི་ལས་ལྷག་པ་ཅིག་ཀྱང་མེད་དམ་སྙམ་པ་ཡང་འོང་། ཆོས་སྐྱོང་དང་མཁའ་འགྲོས་ཀྱང་གྲོགས་བྱེད་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་སྒོམ་ན་རུང་སྙམ་པ་འབྱུང་། བླ་མ་ལ་དད་གུས་ཆེར་སྐྱེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་དད་གུས་ཆེར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ནི། །དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མདའ་བསྣུན་འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབོད་པར་བྱེད། །འོ་དོད་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་སྙན་པའི་འོ་དོད་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་གཉུག་མ་དེ། བདག་རང་ལ་ཡོད། གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས། །ཤེས་པའོ། །བདེ་བའི་འོ་དོད་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་བདེ་བ། ཆོས་སྐུ་དེ། རང་གི་སེམས་རིག་པ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན། ལོགས་ནས་བཙལ་དུ་མེད། 1-23-8b ཤེས་པའོ། །གྲགས་པའི་འོ་དོད་ནི། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན། ལོགས་ནས་མ་བྱུང་། ཁྱེད་དེ་ལ་འཇིགས་མི་དགོས། ཤེས་པའོ། །ཤེས་པ་སྒོམ་དུ་འདོད་པ་དང་། མི་འདོད་པ་གཉིས་ཡོད་དེ།འདོད་པ་ནི། དང་པོ་ནས་ལྡང་འཇུག་ཉུང་ངོ་། །རྩེ་གཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ། སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བའི་ཉམས་འཆར་ཏེ། ནང་ནས་དང་བ་འདྲེན་ནུས་ཀྱང་། རྟོགས་པ་མེད་པས་ཐེ་ཚོམ་འབྱུང་། ཉམས་ཀྱང་རེས་ཕྱལ་ལེ་བ་ལོང་ངེ་བ་འོང་། རེས་ཤེས་པ་རླན་དང་བྲལ་ནས། སྒོམ་ཡེ་མེད་དམ་སྙམ་པ་ཡང་འོང་། རེས་རྣམ་རྟོག་ལུང་མ་བསྟན་རབ་རིབ་ཀྱིས་གནོད་པའང་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་བཟང་ངན་མང་དུ་བྱུང་ཡང་། རྩ་བ་ཐ་མལ་ཤེས་པ། སེམས་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ། མ་བཅོས་པ་གོམས་སུ་བཅུག་པས། སྤྲོས་བྲལ་འཆར་ཏེ། རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པའི་རིག་པ་སྐྱེ་འགག་ཐམས་ཅད་བྲལ་བར་རྟོགས། གོང་དུ་བཤད་པའི་ཉམས་བཟང་ངན་བག་རེ་ནི་འོང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཡང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་རྟོགས་པ་གོམས་པས། ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས། བློ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་པས། ཐེ་ཚོམ་དང་རིག་པ་ངེས་པས་ཉམ་ང་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཤེས་པའི་ཉམས་བཟང་ན། ཅི་ལྟར་བྱུང་ཡང་དེ་ལ་སྐྱོན་ཡོན་དུ་མི་བལྟ་བར་རང་གི་ཤེས་པ་ར
Chinese
这些征象来自于止观双运。并非仅仅通过短暂的止修就能获得。无论身心产生何种安乐，都可称之为止。气脉聚集时，心也随之聚集，不会被烦恼所染污。有时也能获得专注一境的自在。即使佛陀亲临，也会生起‘是否还有比这更殊胜的？’的信念。身体的安乐源于诸元素的平衡。由于专注一境，心也能获得自在。可以随心所欲地放下，也可以随心所欲地不放下。有时似乎能从根本上理解一切法。有时也会想‘是否还有比这更殊胜的？’护法和空行母也会提供帮助，其他人也会觉得修行是可行的。对上师的虔诚和恭敬会大大增加，对大乘佛法的虔诚和恭敬也会大大增加。莲花生大士如是说。 俱生智的自性并非空无一物，而是像箭一样，不断地发出呼唤。在三种呼唤中，最悦耳的呼唤是俱生智的智慧。存在于一切众生相续中的本初智慧，就在自己心中，无需向外寻求。这是需要了解的。安乐的呼唤是远离一切痛苦的安乐，即法身。它就是你自己的觉性，无需向外寻求。这是需要了解的。名声的呼唤是，一切显现和声音的法都是你自己的心，并非来自外部。你不必害怕它。这是需要了解的。对于想要修习觉性的人来说，有两种情况：想要修习和不想要修习。想要修习的人，一开始升起和融入的体验较少。当专注一境在相续中生起时，会出现一种空灵而喜悦的体验，能从内心深处引出喜悦，但由于没有证悟，会产生怀疑。体验有时会变得混乱和迟钝，有时觉性会变得干燥，甚至会怀疑自己是否在修行。有时，妄念和无记的昏沉会造成障碍。尽管会出现许多好的和坏的体验，但要抓住根本的平凡觉性，认识心的本性，并习惯于不作任何改变。这样，就能生起离戏的智慧，并证悟自宗的觉性，即一切生灭皆空的道理。虽然之前提到的好坏体验仍然会发生，但由于习惯于在任何时候都持续不断地证悟菩提心，就能彻底理解极其深奥和微妙的意义，并在心中获得定解，从而不会因怀疑和不确定的觉性而感到恐惧。在觉性的良好体验中，无论发生什么，都不要将其视为好坏，而是要保持觉性的本初状态。
English
These signs come from the union of Śamatha (calm abiding) and Vipaśyanā (insight). They do not come from just a little bit of calm abiding. Whatever happiness arises in body and mind is said to be Śamatha. When the channels and winds gather, the mind also gathers, and is not overcome by afflictions. Sometimes one also gains mastery over one-pointedness. Even if the Buddha were to appear, one would have the faith arising from within, thinking, 'Is there anything more superior than this?' The body's happiness arises from the balance of the elements. By abiding in one-pointedness, it is as if one gains mastery over the mind. One can let go if one wants to, and one can have the power not to let go if one doesn't want to. Sometimes it seems as if one understands all the Dharmas from the depths. And sometimes one thinks, 'Is there anything more superior than this?' Dharma protectors and Ḍākinīs also help, and everyone else also thinks it is okay to meditate. Great devotion and respect arise for the Lama. Great devotion and respect arise for the Mahāyāna Dharma. Thus, it was said. That which is the co-emergent nature itself is not the absence of things and entities, but constantly makes the sound of 'arrow-joining-arrow'. Among the three kinds of cries, the pleasant cry is the wisdom of co-emergence. That which is the innate nature present in the continuum of all beings is present in oneself. One does not need to seek it from others. It is knowing. The cry of bliss is the bliss of abandoning all suffering, which is the Dharmakāya. It is none other than one's own mind, one's own awareness. There is no need to seek it separately. It is knowing. The cry of fame is that all the Dharmas of appearance and sound are one's own mind. They do not come from elsewhere. You do not need to be afraid of it. It is knowing. There are two kinds of people: those who want to meditate on knowing and those who do not want to meditate. For those who want to meditate, the arising and dissolving of experiences is initially small. When one-pointedness arises in the continuum, a clear and joyful experience arises, and one can draw joy from within, but because there is no realization, doubt arises. The experience also becomes sometimes confused and dull. Sometimes awareness becomes dry, and one wonders if one is meditating at all. Sometimes, conceptual thoughts and non-virtuous obscurations cause harm. Although many good and bad experiences like that arise, one should grasp the root of ordinary awareness, recognize the nature of the mind, and become accustomed to not altering it. Thus, freedom from elaboration arises, and one realizes that the awareness of settling into one's own way, all arising and ceasing, is devoid of all. The good and bad experiences mentioned above will still occur somewhat, but because one is accustomed to realizing Bodhicitta continuously at all times, one thoroughly understands the extremely profound and subtle meaning, and because one has certainty in one's mind, one does not fear doubt and uncertain awareness. In a good experience of awareness, no matter what arises, one should not regard it as good or bad, but rather maintain the original state of one's awareness. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྣལ་མ། མ་ཡེངས་པར་བསྐྱངས་ན། རང་གིས་མ་ཚོར་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡང་མ་ཆགས་ཤིང་། ཞེན་པ་མེད་པའི་ཉམས་འབྱུང་ངོ་། །རོ་གཅིག་གི་ཉམས་ཀྱང་དེ་རང་ཡིན་ཏེ། ཕྱིའི་ཡུལ་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའོ། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་ལྷན་གྱིས་རྟོགས་ན་སྒོམ་དུ་མེད་པའི། ཅིག་ཅར་བའི་གང་ཟག་ལ་ནི། བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པ་དང་སྤྲོས་བྲལ་འཆར་རོ། །རིམས་ཀྱིས་པ་ནི། གོམས་པ་ལས་འཆར་རོ། །ཞེས་གསུང་ངོ་། །གསང་སྔགས་པ་ནི། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་པར་ 1-23-9a འགྲོ་སྟེ། དེ་ཡང་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན། བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་གཅིག་དང་། སློབ་མ་སྐལ་ལྡན་གཅིག་ཕྲད་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། ཏཻ་ལོ་པས། ནཱ་རོ་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་དེ་ཡིན། རང་གི་རིག་པའི་དེ་ཁོ་ན། །ཏཻ་ལོ་པའི་ས་བསྟན་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་རིག་པ་ངོ་ཤེས་པར་རྟོགས་པས། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གལ་ཆེ་གསུང་། ངོ་ཤེས་པ་ལ་ནི། རིག་པ་ངོས་བཟུང་མེད་པ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། མི་འགྱུར་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འོད་གསལ་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ནི། མ་རིག་པ་དེ་ཡང་། རིག་པ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་འདས་གཉིས་རྩད་གར་གཅོད་ན། རྗེ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། རིག་མ་རིག་གཉིས་སུ་གཅོད་གསུང་། སྤྱིར་མ་རིག་ཅིའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་ཞེ་ན། མདོ་ལས། རིག་པ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ། ཅེས་གསུངས་སོ་པའི་འཁོར་དུག་ལྔ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ལ། དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་འཆར་བ་སྟེ། དེ་སུས་ཀྱང་མི་ཁེགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ནི་དོན་གྲུབ་པའོ། །ཅེས་གསུང་ངོ་། །ཨྠི། གཉུག་མ་རབ་རིབ་ཅིག་སྐྱེས་ཀྱང་། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་ན། གཉུག་མ་དེས་མི་ཕན། མར་འགྲོ་བ་ལས། ཡར་མི་འགྲོ། ཚེ་འདི་ལ་ཆགས་པར་མ་བྱེད། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་ངེས་སུ་ཆུག །བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོངས། དེ་ལྟར་ངེས་ན། གཉུག་མ་མེད་ཀྱང་སླ། ཁོང་ཡར་འགྲོ་བ་ལས། མར་མི་འགྲོ་གསུང་། གཉུག་མ་རྣལ་མ་ཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན། ངོ་བོ་། རྒྱུ། འབྲས་བུ་གསུམ་ཡིན། ངོ་བོ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་སྐྱེ་འགག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཡིན། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། དེའི་བྱིན་བརླབས་དང་། ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ལས། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་ 1-23-9b བ་དེ་ཡིན། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་མྱོང་ལས། །སྐུ་གསུམ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །གསུམ་པོ་དེ་གཏུམ་མོ་ལས་འབྱུང་བས་གཉུག་མའི་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་ནི་གཏུམ་མོ་ཡིན། གཉུག་མ་སྐྱེས་ཀྱང་། སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ཙམ་དུ་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། གཏུམ་མོ་མེད་ན། ཤེས་རབ་རྐྱང་པ་ཡིན། ཡོད་
Chinese
如果能不散乱地守护（自性），就会在自己没有察觉的情况下，产生不执著于任何禅定，没有贪恋的体验。这种‘一味’的体验也是如此，即觉悟到外境的二元对立是不存在的。如果自心与法身同时觉悟，那么对于无需修习的顿悟者来说，上师的指示和离戏的境界就会显现。对于渐悟者来说，则是通过串习而显现。’ 密宗行者能在一生一世中成就，这也是通过加持的力量而成就的。一位具有证悟的上师和一位具足善缘的弟子相遇并进行指导，就像帝洛巴（Tilopa）对那诺巴（Naropa）进行指导一样。‘自己的觉性，不在帝洛巴的指示之中。’ 此外，认识觉性并体验它非常重要。对于认识觉性而言，觉性是不可捉摸的，远离戏论，并且是不变的。对于体验而言，则是指无漏的俱生喜乐和光明。对于证悟而言，则是指即使是不觉，也确信其为觉性，并毫无怀疑地证悟。 如果想彻底断除轮回和涅槃的分别，米拉日巴尊者（Jetsun Milarepa）说：‘要断除觉与不觉的分别。’一般来说，为什么会有不觉呢？经中说：‘因为不认识觉性，所以称为不觉。’轮回的根本是五毒，但对于这样的人来说，五毒会显现为五智，因为这是任何人都无法阻挡的，所以这样的人是成就者。 即使生起一丝本觉的光芒，如果执着于外境等等，本觉也无济于事，只会向下沉沦，不会向上提升。不要执着于此生，要确信显现和声音的法如同幻象和梦境一般。修习慈悲心和菩提心。如果能这样确信，即使没有本觉也很容易。只会向上提升，不会向下沉沦。’如果相续中生起一丝纯正的本觉，那么就具有体性、因和果三个方面。体性是指并非不存在的意义，远离一切生灭。果是指法身。通过法身的加持和积累二资粮，就会显现色身二身。 ‘从乐、明、无念的体验中，会产生三身之果。’这三者是从拙火中产生的，所以本觉传承的因是拙火。即使生起了本觉，也要像幻象和梦境一样圆满二资粮。如果没有拙火，就只有智慧。有了拙火...
English
If one guards (the nature of mind) without distraction, without oneself being aware, a state of non-attachment to any samadhi and without clinging will arise. The experience of 'one taste' is also the same, which is realizing the non-duality of external objects. If one's own mind and Dharmakaya are simultaneously realized, then for the person of sudden enlightenment who does not need to practice, the guru's introduction and the state of non-elaboration will arise. For the gradualist, it arises from habituation.' Mantrayana practitioners can attain enlightenment in one lifetime and one body, and this is also achieved through the power of blessings. When a realized guru and a fortunate disciple meet and give instructions, it is like Tilopa giving instructions to Naropa. 'One's own awareness is not in Tilopa's instructions.' Furthermore, it is important to recognize awareness and experience it. For recognizing awareness, awareness is intangible, free from elaboration, and unchanging. For experience, it refers to the uncontaminated, co-emergent bliss and luminosity. For realization, it means even ignorance is believed to be awareness, and one realizes it without doubt. If you want to completely cut off the distinction between samsara and nirvana, Jetsun Milarepa said: 'Cut off the distinction between awareness and non-awareness.' In general, why is there non-awareness? The sutra says: 'Because of not knowing awareness, it is called non-awareness.' The root of samsara is the five poisons, but for such a person, the five poisons will appear as the five wisdoms, because this cannot be stopped by anyone, so such a person is an accomplished one. Even if a glimpse of original awareness arises, if one clings to external objects, etc., the original awareness will not help; it will only go downwards and not upwards. Do not cling to this life; be sure that the phenomena of appearance and sound are like illusions and dreams. Cultivate loving-kindness, compassion, and bodhicitta. If one is sure of this, it is easy even without original awareness. It will only go upwards and not downwards.' If a genuine original awareness arises in the mindstream, then it has three aspects: essence, cause, and result. Essence refers to the meaning that is not non-existent, free from all arising and ceasing. The result is the Dharmakaya. Through the blessings of the Dharmakaya and the accumulation of the two accumulations, the two form bodies will arise. 'From the experience of bliss, clarity, and non-thought, the result of the three bodies will arise.' These three arise from tummo, so the cause of the lineage of original awareness is tummo. Even if original awareness arises, one should perfect the two accumulations as if they were illusions and dreams. Without tummo, there is only wisdom. With tummo... --------------------------------------------------------------------------------