Tibetan
ན་ཐབས་ཤེས་ཡ་མ་བྲལ་བ་ཡིན། བླ་མའི་ཞལ་ནས། སྒོམ་པ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ལྟ་བ་དཀའ། ཞེས་གསུང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འཇིག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་ན། བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱ་གསུང་། གནས་པ་ཡུན་ཐུང་ཡང་མི་ལྟོ། །ཡུན་རིང་བར་འདོད་པ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། རྟོགས་པ་ཕྲ་མོས་མི་ལྟོ། རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན། གར་འཕྲོས་པའི་ས་རང་དུ་ལྟོས་དང་། ཚུར་ལོག་འོང་གི་གསུང་། གཉིས་ཡུལ་དང་སེམས་གཉིས། མེད་ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་འདྲ། །དོན་ནི་གླང་པོ་རིག་པ་ཆོས་སྐུ། ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་བརྟན། །ཉམས་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་འཆར་ཞིང་། གཙོ་མའི་གསེར་བཞིན་གར་ཡང་འགྱུར། ནུབ་ནས་འགྲོ། །རྟོགས་པ་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་ཁྱེར་བར་བྱ། ཅེས་གསུང་ངོ་། །ཨྠི་། ། བླ་མ་སྟོང་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཅིག་གིས། སྐྱེ་མེད་ངེས་སུ་འཇུག་དགོས་མ་ངེས་ན། སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་སོ་སོར་བརྟག་མིན་གྱི་འགོག་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གར་སྐྱེ་ཆ་མེད་པ་ཡིན། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ངེས་ན། དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད། དེ་ཉིད་མིན། །སྡོང་པོ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་མིན། །ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་མེད་མིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ནི། སངས་རྒྱས་བྱོན་རུང་མ་བྱོན་རུང་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན། སྐྱེ་མེད་གཅིག་པུར་བྱས་ན་ཆད་ལྟར་འགྲོ། སྐྱེ་མེད་ལ་རིག་པ་ཁོང་རྐྱལ་དུ་གནས་པ། དཔེ་འོ་མ་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པ་དང་འདྲ། རིག་པའི་ངོ་བོ་གསལ་ལ་མ་འགགས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་ལམ་མོ། །གསལ་བའི་ 1-23-10a ཉམས་སུ་མྱོང་རྒྱུ་ཅིག་མེད་ན། ལམ་དུ་མི་འགྲོའོ། །མིག་ནད་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་སྣང་བ་སྟེ། ནད་བསལ་ཙ་ན། སྐྲ་ཤད་ནམ་མཁའ་ལ་ཕར་མ་དེངས། ཚུར་མིག་ལ་ཡང་མ་ཐིམ་སྟེ། དང་པོ་ཉིད་ནས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ང་ནི་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་མཐོང་བའོ། །ལུས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ཀ་བྱང་སྟེ། ཁྱད་པར་ལུས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བྱང་ངོ་། །ངག་སྔགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་སྔགས་བཟླས་པས། ངག་གི་སྨྲ་བའི་བདེན་པ་འགྲུབ་སྟེ། ཚེ་འདིར་སྨྲ་བ་སྙན་པ་དང་། དགྲ་བགེགས་ལ་སོགས་པས་མི་ཚུགས་པ་དང་། ཕྱིས་བཟླས་པ་མ་བྱས་ཀྱང་། ངག་ནུས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྲིབ་པ་གསུམ་ཀ་བྱང་སྟེ། ཁྱད་པར་ངག་གི་སྒྲིབ་པ་བྱང་ངོ་། །ཡིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་ནི་གཉུག་མ་དེ་རྟོགས་ན། དཀར་པོ་ཅིག་ཐུབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་ནི་གསུམ་ཀ་བྱང་། དགོས་པ་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་དང་། ཐ་མལ་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག །རབ་ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པས་བདེན་པ་མཐོང་བར་བཤད། ཐ་མལ་གྱི་ཞེན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་མིང་དང་རུས་སྤངས་ཏེ། རིགས་ནི་རྡོ་རྗེའི་རིགས། མིང་ནི་ཧེ་རུ་ཀའོ། །ཟུང་འཇུག་ག
Chinese
与方便智慧不可分离。上师说：‘没有从禅修中产生的见解是困难的。’如果领悟到觉性的本质与一切生灭分离，据说没有禅定也能通过领悟成佛。安住短暂也不观察，想要长久是过患。细微的领悟也不观察，那是自己的本性。在何处散乱就在何处观察，会回来的。’二取是境与心二者，如同没有水的牛奶混合在一起。意义是如大象般的觉性，稳固如法身。体验是显现多种多样，像纯金一样无论在哪里都会变化，最终消失。领悟要带到虚空界中。这是上师所说。 阿底。一位证悟空性（Śūnyatā）的上师说，如果不能确定地进入无生（anutpāda），那么对于显现的不确定性，就要分别观察，进行遮止，因为无生之处没有生起之处。如果不确定无生的本质，那就是它本身，那就是它自己的特征。那不是它本身。是树，但不是果实。是功德，但不是没有领悟。如果领悟了心的自性，那就是领悟了一切法的自性。心的等持（samādhi）与二取分离的本质，无论佛陀出现与否，都不会改变。如果只执着于无生，就会走向断见。无生之中，觉性如囊中之物般存在，比如牛奶中遍布酥油。如果习惯于觉性的本质清晰而不间断，那就是道。如果没有任何清晰的体验，那就不是道。对于有眼病的人来说，会看到毛发，一旦治愈了眼病，毛发既不会升到空中，也不会沉入眼中，因为一开始就没有成立。我将不存在的看作存在。身体具有天神的慢（māna），因此三种遮障都会清净，特别是身体的遮障会清净。语言具有咒语的慢，因此通过念诵咒语，能成就语言的真实，今生语言悦耳，不会被敌人和障碍等所阻碍，即使以后不念诵，语言也会具有力量，三种遮障都会清净，特别是语言的遮障会清净。心具有法性的慢，因此如果领悟了本初，就叫做‘能胜白法’，三种遮障都会清净，必要之处是能转变中等和下等的执着，殊胜之处是领悟双运（yuganaddha），从而见到真谛。下等的执着是舍弃世俗的名字和种姓，种姓是金刚种姓，名字是黑汝嘎（Heruka）。双运……
English
Inseparability from skillful means and wisdom. The Lama said, 'A view that does not arise from meditation is difficult.' If one realizes that the essence of awareness is separate from all arising and ceasing, it is said that one can attain Buddhahood through realization without meditation. Do not observe even if abiding is short; wanting it to be long is a fault. Do not observe subtle realization; that is one's own nature. Look at the ground where it has scattered, and it will return.' Dualistic grasping is the duality of object and mind, like milk mixed with water. The meaning is that awareness is like an elephant, stable as the Dharmakāya (法身). Experience is the arising of various things, changing like pure gold wherever it goes, eventually disappearing. Realization should be carried into the realm of space. This is what the Lama said. Ati. A Lama who has realized emptiness (Śūnyatā) said that if one cannot definitively enter into non-arising (anutpāda), then for the uncertainty of appearances, one must separately examine and apply cessation, because there is no place of arising in non-arising. If one is not certain of the essence of non-arising, then that is itself, that is its own characteristic. That is not itself. It is a tree, but not a fruit. It is a quality, but not without realization. If one realizes the nature of the mind, that is realizing the nature of all phenomena. The essence of the mind's samādhi (等持) that is separate from duality does not change whether the Buddha appears or not. If one clings only to non-arising, one will go towards nihilism. In non-arising, awareness abides like something in a bag, like butter pervading milk. If one becomes accustomed to the essence of awareness being clear and uninterrupted, that is the path. If there is no clear experience, that is not the path. For someone with an eye disease, they will see hairs; once the eye disease is cured, the hairs neither rise into the sky nor sink into the eye, because they were not established from the beginning. I see what does not exist as existing. The body possesses the pride (māna) of the deity, therefore all three obscurations are purified, especially the obscuration of the body is purified. Speech possesses the pride of mantra, therefore by reciting mantras, the truth of speech is accomplished, in this life speech is pleasing, and one is not obstructed by enemies and obstacles, etc., and even if one does not recite later, speech will have power, all three obscurations are purified, especially the obscuration of speech is purified. The mind possesses the pride of the nature of reality, therefore if one realizes the original nature, it is called 'the white that can overcome', all three obscurations are purified, the need is to transform the attachment of the middling and lower faculties, the supreme is to realize union (yuganaddha), thereby seeing the truth. The lower attachment is to abandon worldly names and lineages, the lineage is the Vajra lineage, the name is Heruka. Union... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་རྟོགས་པ་ནི། རེས་འཇོག་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ལས། དོན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པས་ནའོ། །འབྲིང་ནི་འཁོར་ལོ་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ་བོ། །རྒྱུད་ནས། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའམ། ཡང་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཐ་མ་ནི་ལྷ་མི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྐྱེའོ། །རབ་ཀྱིས་བདེན་པ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ལྷ་སྐུ་བཟུང་བའི་ཡུལ་ཡིན། དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པའི་སེམས་ཡིན། བཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དུ་ཤེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་བདེན་པ་མཐོང་བའོ། །བརྟན་པའི་ཚད་ནི། རབ་བདེན་པ་མཐོང་། འབྲིང་སྒྱུ་མར་ངེས། །ཐ་མས་མོས་པ་བྱེད། ངོ་བོ་ལྷ། ངེས་ཚིག་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའོ། །དབྱེ་བ་ཐ་དད་པས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཨྠི་། ན་མོ་གུ་རུ། ནད་ཞི་བར་བྱས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནད་སྨ་ 1-23-10b དབབ་པ་ནི། ནད་སྔ་མའི་སྟེང་དུ། དེ་བས་ཀྱང་ཆེ་བ་ཅིག་བསམ་པས་ཞི་སྟེ་འོང་། ནད་ཚར་གཅད་པ་ནི། དང་པོ་ནད་དེ་གང་ནས་བྱུང་། བར་དུ་གང་ན་གནས། ཐ་མ་གར་སོང་དང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་བརྟགས་པས་ཞི་སྟེ་འོང་། ནད་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ནི། ནད་དུ་འཛིན་པ་ཡང་སེམས། ན་བར་བྱེད་པ་ཡང་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ། སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་དེ། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གོ་ན་ལྟ་བ། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ། ནང་དུ་སེམས་ལ་ཤར་ན་རྟོགས་པ། རྟོགས་པའི་དོན་དེ་ལ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་བསྒོམ་པ། དེ་ལ་མ་ཡེངས་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ། དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། དོན་དངོས་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་བློ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བློས་བྱས་པ་ཡིན། དོན་དངོས་ནི། སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ། འོད་གསལ་བ་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ། ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་མ་བཅོས་པ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་དེ། དོན་དངོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ། རྟེན་དང་བྲལ་བ། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ། དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པ། བརྗོད་པའི་ཚིག་གང་གིས་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་པ། རྟོག་གེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གང་གིས་ཀྱང་ནི་དེ་མི་ཤེས། །བླ་མའི་བྱིན་བརླབས་སྒོམ་པ་ཡིན། །ཤེས་རབ་མིག་གིས་དེ་མཐོང་འགྱུར། །ཁྱེད་དང་མཐུན་ན་ལེགས། མི་ཁོ་བོའི་འདོད་པ་དེ་ལགས། ཞེས་གསུང་ངོ་།། །།རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསུམ་ནི། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས། སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བར་རྟོགས་པར་བྱ། སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་། དོན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ། གཉིས་མེད་སྨྲ་བར་མི་བཏུབ་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཉམས་སུ་བླངས་པའི་ཆོས་གསུམ་ནི། དང་པོ་རྩོལ་བསྒྲུབ་དང་བྲལ་བ
Chinese
证悟的程度是：上等者，仅在意识领域中将（现象）视为如幻，实际上是无二的缘故。中等者，获得转轮王的果位。《续部》中说：‘获得金刚持，或者转轮王的果位。’下等者，转生为殊胜的天人。上等者能见到真相的原因是：因为是执持本尊身相的境界，生起此境界的是执持的心，由于了知能持与所持无二，因此证悟一切法的自性，从而见到真相。稳固的程度是：上等者见到真相，中等者确信如幻，下等者生起信心。本体是本尊，确立之词是次第生起，因为差别不同。’如是说。阿底！那摩咕噜！平息疾病的方法有三种，首先是引发疾病：在旧病的基础上，想着比它更大的疾病，疾病就会平息。根除疾病：首先要知道疾病从何而来，中间在哪里停留，最终去了哪里，通过观察颜色和形状来平息疾病。将疾病带入道用：要知道执着于疾病也是心，导致生病的也是心。要了知心是无生的。显现和存在的万法都不是心之外的事物。如果理解心是无生的，那就是见地。如此见地的意义，如果在内心生起，那就是证悟。对于证悟的意义，一心专注于此就是修行。不离此专注就是行持。’据说，在修持的时候，有总的修持方式和实际的修持方式。首先是：将心安住在一切法皆是空性、无生、什么都不是的状态上，这是通过心来完成的。实际的修持是：与心一同生起的，光明清澈的觉性本质，就是法身，它那未被改造的显明自性，就是实际的意义。如此的意义，是无所依赖的，不落入任何一方的，无法用比喻来象征的，任何言语都无法触及的，不是思辨者的活动范围。无论用什么都无法了解它，这是上师加持的修持，用智慧之眼才能见到它，如果与你相应就很好，这是我的愿望。’如是说。应当证悟的三法是：从什么都不是的状态中，证悟到显现为万象。即使显现为万象，也要证悟到其本质什么都不是。证悟到二者是不可言说的。应当修持的三法是：首先是远离勤作和成办
English
The degrees of realization are: The highest, it only appears as if phenomena are considered as illusion in the realm of mind, but in reality, it is non-dual. The middle, obtains the rank of a Chakravartin (wheel-turning king). The Tantra says: 'Obtains Vajradhara, or the rank of a Chakravartin.' The lowest, is born as a special deva or human. The reason why the highest sees the truth is: because it is the realm of holding the deity's form, and what generates this is the mind that holds. Because of knowing that the holder and the held are non-dual, one realizes the nature of all dharmas, thereby seeing the truth. The measure of stability is: The highest sees the truth, the middle is certain of illusion, the lowest generates faith. The essence is the deity, the defining word is arising in sequence, because the differences are different.' Thus it is said. Ati! Namo Guru! There are three ways to pacify diseases, first is to induce the disease: on top of the old disease, thinking of a disease even greater than it, the disease will be pacified. Eradicating the disease: first know where the disease came from, where it stays in the middle, and where it goes in the end, pacify the disease by observing its color and shape. Bringing the disease into the path: know that clinging to the disease is also the mind, and what causes the sickness is also the mind. Know that the mind is unborn. All phenomena of appearance and existence are not things outside of the mind. If one understands that the mind is unborn, that is the view. The meaning of such a view, if it arises in the inner mind, that is realization. For the meaning of realization, focusing on it with one mind is meditation. Not straying from this focus is conduct.' It is said that during practice, there is a general way of practice and an actual way of practice. First is: placing the mind on the state where all dharmas are emptiness, unborn, and nothing, this is done through the mind. The actual practice is: the nature of awareness that arises together with the mind, clear and luminous, is the Dharmakaya, its unaltered clear nature is the actual meaning. Such a meaning is independent, not falling into any side, cannot be symbolized by metaphors, cannot be touched by any words, is not the scope of activity of speculators. No matter what is used, it cannot be understood, this is the practice of the Guru's blessing, it can only be seen with the eye of wisdom, if it corresponds with you, that is good, this is my wish.' Thus it is said. The three dharmas to be realized are: from the state of nothing, realize that it appears as manifold. Even if it appears as manifold, one must realize that its essence is nothing. Realize that the two are inexpressible. The three dharmas to be practiced are: first is to be free from effort and accomplishment --------------------------------------------------------------------------------