Tibetan
མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་གསུང་།། །། ༄། །ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག་དགོས། གུ་རུ་ན་མོ། །སློ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཆོས་རང་གཤའ་མར་བྱེད་ཅིང་སྙིང་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ན། དང་པོར་ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག་དགོས། དེའི་གོ་བ་ཡང་བརྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི། གྲགས་པ་དང་། སྙན་པ་ལ་སོགས། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་དོན་དུ་གཉེར་ན་བློ་མ་ལོག་པ་ཡིན། མཁས་པས་ཀྱང་མི་ཕན། བཙུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ཡོད་ཀྱང་མི་ཕན་པས། འཆི་བ་དང་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་ནས། ཚེ་འདི་ལས་བློ་ལོག་པ་ཅིག་མེད་པའི་ཐབས་མེད་པ་ཡིན་གསུང་། ཤི་བའི་གཏིང་ལ་མེད་ནས་མི་འགྲོ། ཡང་ལས་ཀྱིས་སྐྱེ་བར་འདུག་པས། ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ཅིག་ཅིས་ཀྱང་དགོས། མི་དགེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་ཨ་ཅང་ཡང་ཆེས་ཏེ། འཕྲ་མོས་ཀྱང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས། སྡིག་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་སྤང་། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྤང་། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བྱ་བ་ཡང་དེ་རང་ཡིན། ཡང་ལྷ་དང་མི་ཐོབ་པར་འདོད་པས། དགེ་བ་སྤྱད་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ན་མིར་སྐྱེས་ཀྱང་གྲོག་མེད། ད་ལྟ་དང་ཁྱད་མེད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་ཐར། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས་བདེ་བ་མེད། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཡིན། 1-10-44a དེས་ན་འཁོར་བ་ལ་སྐྱུག་ལོག་པ་གལ་ཆེ། དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་བྱུང་ནས། རང་གཅིག་པུ་ཞི་བདེ་བསམས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་ན། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གསུངས་པ་ཡིན། ཉི་ཚེ་ཕྱོགས་ཅིག་གི་སྟོང་པ་དེ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མེད་པས། ལམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རང་མཆོག་ཡིན། འཇིག་རྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་བོད་རིགས་ངན་ཡིན་ཡང་། གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་བློ་སྦྱོང་བས་བོད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་དུ་བྱེད། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཟེར་ཡང་། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་བསྒོམས་ནས། ཅི་བྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་གསུང་། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་གསང་སྔགས་ནས་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་གསུངས། ཇོ་བོ་རྗེའི་ཞལ་ནས་སྔར་གྱི་གསུམ་པོ་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་བསྒོམས་ན། དེར་འདུས་གསུང་བ་ཡིན་པར་འདུག །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འོ་སྐོལ་གྱི་ཕ་དང་མར་མ་བྱས་པ་མེད། ལན་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས་པས་གསུང་། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་གནད་ཀས་གསུང་། ཕ་མ་བྱས་པའི་དུས་ན་ཐམས་ཅད་དྲིན་ཅན་ཡིན་པས་འདི་རྣམས་ལ་བདག་གིས་ཕན་པར་བྱ། བདེ་བར་བྱ་སྙམ་པ་དེ་བྱམས་པ། རང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པར་སྙམས། རང་བདེ་བ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་འདོད
Chinese
要获得无上的菩提（藏文：བྱང་ཆུབ་，梵文天城体：बोध，梵文罗马拟音：bodhi，汉语字面意思：觉悟）。 务必对今生感到厌离。 古汝那摩！尊贵的上师说：如果真正地修行佛法，并从内心深处去实践，首先必须对今生感到厌离。其含义在于，如果为了获得财富、尊敬、名声和赞誉等世间八法而努力，那就是没有对今生产生厌离。即使是智者也无济于事，即使是僧侣等有功德的人也无济于事。因此，通过修习死亡和无常，必须想方设法对今生感到厌离。他说：‘如果死后一无所有，那还不会走投无路，但因为业力还会导致轮回，所以务必相信业果。’即使是很小的恶行也要避免，因为经书中说，即使是微小的恶行也会导致堕入恶道。因此，要舍弃微小的罪恶，通过对治力来舍弃。持守别解脱戒也是如此。此外，如果想要获得天人和人身，行善可以获得善趣，但如果没有获得无上的菩提，即使转生为人也没有意义。现在和过去没有什么不同，无法从轮回的痛苦中解脱。一切都是无常的，所以没有安乐。痛苦的真相的特征就是无常。 1-10-44a 因此，对轮回感到厌恶非常重要。像这样，如果对轮回的痛苦感到厌倦，并独自思考寂静，从而证悟人无我，那么就能获得声闻乘的寂灭。对于这种片面的空性，因为没有佛陀利益众生的事业，所以大乘才是最殊胜的道路。如果从世俗的角度来看，即使藏族人很糟糕，但如果一心专注于利益他人，也能成为大乘种姓。即使口中一直说大乘、大乘，也要修习慈、悲、菩提心这三者之间的关联，无论做什么都要为了利益众生，这才是大乘。他说：‘世俗菩提心，在密宗中讲了四无量心等等。’ 觉沃杰说：‘如果修习之前的三者之间的关联，就能聚集在一起。’ 意思是说，没有哪个众生没有做过我们的父母。他说：‘已经做过无数次的父母了。’ 他说：‘轮回没有开始也没有结束。’ 在做父母的时候，一切众生都对我们有恩，所以我要利益他们，让他们快乐，这就是慈爱。就像自己不想要痛苦一样，所有的众生也不想要痛苦。就像自己想要快乐一样，所有的众生都想要快乐。
English
To attain unsurpassed Bodhi (藏文：བྱང་ཆུབ་，梵文天城体：बोध，梵文罗马拟音：bodhi，汉语字面意思：Enlightenment). One must turn away from this life. Guru Namo! The venerable master said: If one truly practices the Dharma and takes it to heart, one must first turn away from this life. Its meaning is that if one strives for the eight worldly concerns such as wealth, respect, fame, and praise, then one has not turned away from this life. Even the wise cannot help, and even those with virtues such as monks cannot help. Therefore, by contemplating death and impermanence, one must find a way to turn away from this life. He said, 'If there is nothing after death, then one will not be at a loss, but because karma still leads to rebirth, one must believe in karmic results.' Even small evils must be avoided, because the scriptures say that even small evils can lead to falling into lower realms. Therefore, abandon even the smallest sins, and abandon them through antidotes. Keeping the Pratimoksha vows is also the same. Furthermore, if one wants to attain the bodies of gods and humans, practicing virtue can lead to higher realms, but if one does not attain unsurpassed Bodhi, even being born as a human is meaningless. There is no difference between now and the past, and one cannot escape from the suffering of samsara. Everything is impermanent, so there is no happiness. The characteristic of the truth of suffering is impermanence. 1-10-44a Therefore, it is very important to be disgusted with samsara. In this way, if one becomes weary of the suffering of samsara and contemplates peace alone, thereby realizing the selflessness of the individual, then one can attain the Nirvana of the Shravaka. For this one-sided emptiness, because there is no activity of the Buddha to benefit sentient beings, the Mahayana path is the most supreme. If viewed from a worldly perspective, even if Tibetans are bad, if they focus solely on benefiting others, they can become of the Mahayana lineage. Even if one keeps saying Mahayana, Mahayana, one must cultivate the connection between love, compassion, and Bodhicitta, and whatever one does, one must do for the benefit of sentient beings, and that is Mahayana. He said, 'Conventional Bodhicitta, in Tantra, speaks of the four immeasurables, etc.' Jowo Je said, 'If one cultivates the connection between the previous three, they can be gathered together.' It means that there is no sentient being who has not been our father and mother. He said, 'They have been our parents countless times.' He said, 'Samsara has no beginning and no end.' When they were our parents, all sentient beings were kind to us, so I will benefit them and make them happy, that is love. Just as one does not want suffering, all sentient beings also do not want suffering. Just as one wants happiness, all sentient beings want happiness. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པར་སྙམ་པས། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་སྙིང་རྗེ། རང་བཞན་དུ་སྣང་བ་འདི་སེམས་ཡིན་པས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་སྙམ་པ་ཡིན། དོན་ལ་བདག་ཏུ་སྣང་བ་སེམས། སེམས་རང་ལ་བལྟས་པས་དངོས་པོ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བས། བདག་གི་དོན་རང་བྱ་རྒྱུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས། འོ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ 1-10-44b དུ་བདག་གིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན། བློ་དེ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་རིམས་ཀྱིས་སྦྱོང་བ་ཡིན་གསུང་། མཐར་ཕྱིན་པའི་དགོངས་པའོ།། ༈ །། ༄། །དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདིས། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན། འདི་ལ་ཆོས་ཉིད་ཟེར་བ་ཡིན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་གོ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཀུན་ནས་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱབ་པས། རིགས་པས་གཞིགས་ནས་ཡུལ་སྟོང་པར་མོས་པས་བསྒོམས་པས་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་བར་གསུངས། ལམ་ཅིག་ཡིན། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། འབྲལ་བ་ལ་ཕན། འོ་སྐོལ་ལྟ་བ་དང་བསྒོམ་པ་གཉིས་སུ་བྱེད། ལྟ་བ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཕྱི་ནས་མི་འཚོལ། རང་གི་སེམས་རིག་པ་གསལ་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་འདི་རང་ཆོས་ཉིད་ཡིན། འདུས་མ་བྱས་ཟེར་བ་ཡིན། རིག་མཁན་རང་ལ་རང་བཞིན་མི་འདུག་པས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་མཐའ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཟེར་ཏེ། ལྟ་བ་ཡིན། བསྒོམ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཟེར་ཏེ་ལྟ་བ་ཡིན། བསྒོམ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དང་པོར་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བས་ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས། གནས་དབེན་པར་གདན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཞུགས་མིག་འབྲས་མི་འགུལ་བར་ཐད་ཀར་ལྟ།། ལུགས་དང་གཟིགས་ལུགས་སུ་བྱ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ། རང་ལུས་ལྷར་གསལ་བའི་སྤྱི་བོར་བླ་མ་བསྒོམས་ལ། རང་གི་ཇི་ལྟར་འདུག་པ། དེ་རང་གི་ཐད་ཀར་མ་བཅོས་པར་རང་ལུགས་སུ་ལྷན་གྱིས་བཞག །བཅོས་ན་རྟོག་པ་ཡིན་པས་མ་བཅོས་པ་ 1-10-45a གལ་ཆེ། དེའི་ངང་ལས་རྟོག་པ་བྱུང་ན་མི་སྤང་རང་ཤར་ཡིན་པས་ཐད་ཀ་དེ་རང་དུ་མ་བཅོས་པར་རང་ལུགས་སུ་རྩེན་གྱིས་བཞག །གཉིས་སུ་མི་བྱ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན། གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མ་རིག་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས་འཁྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན། མདོར་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བློའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བར་བསྒོམས་གསུངས། ལས་དང་པོ་པ་ཐུན་ཆུང་ལ་གྲངས་མང་བར་བྱ། དེ་ལྟར་རྒྱུན་དུ་མ་ཡངས་པར་བསྒོམས་པས། ཉམས་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཡང་རིམས་ཀྱིས་འཆར། སྣང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིས། རྐྱེན་གྱིས་མི་གནོད་ཅིང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རང་
Chinese
因此心想：‘要使众生脱离痛苦。’这种想法就是慈悲。显现为自他的现象是心，因此认为仅仅是显现。实际上，执著于自我的现象是心。观察心自身，由于没有对事物的具体认知，因此自我的目的无法实现。那么，为了所有众生的利益，我将证得圆满正等觉佛果。’这种想法就是菩提心。据说，对于这种智慧，要次第修习发愿菩提心和行菩提心。这是究竟的密意。 殊胜的胜义菩提心。 此胜义菩提心遍及轮回和涅槃的一切。这被称为法性。理解法性的意义在于，般若波罗蜜多完全遍及外境。通过理性分析，对外境的空性生起信解，并通过禅修，法性得以显现。这是一条道路。它有助于断除对事物的执著。我们分为见和修两种。见也不向外寻求法性。自己明晰且无执著的心识本身就是法性。这被称为无为法。由于能认知者自身没有自性，所以被称为法界。也称为真如、真实的边际、胜义谛，这是见。通过修行来实践，从而获得大手印的加持。胜义谛是见。通过修行来实践，首先要放下身心等，远离勤作。因此，在寂静处，在舒适的坐垫上，如来以不动的眼神直视前方。要按照这种方式去看。修习菩提心。观想自身为本尊，头顶上方观想上师。保持自己原有的状态，不要矫揉造作，自然而然地安住。如果矫饰，就会变成分别念，所以不矫饰非常重要。在这种状态中，如果生起分别念，也不要抛弃，因为它是自生的，所以直接保持原状，自然而然地安住。不要二元对立。大手印是无二的。一切二元对立的显现都是由无明引起的各种错觉。总之，据说大手印要修习成远离分别念的状态。初学者应该缩短每次禅修的时间，但增加禅修的次数。这样持续不断地修习，四种瑜伽的证悟也会次第显现。由于显现和心识是无二的，所以不会受到外缘的损害，并且轮回和涅槃的一切功德都会自然而然地具备。
English
Therefore, thinking, 'I shall free sentient beings from suffering,' this thought is compassion. The appearance of self and other is mind, therefore it is thought of as merely appearance. In reality, the appearance of self is mind. Looking at the mind itself, since there is no concrete recognition of things, the purpose of self cannot be achieved. Then, for the benefit of all sentient beings, I shall attain perfect and complete enlightenment. This thought is Bodhicitta (བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་, bodhicitta, bodhicitta, the mind of enlightenment). It is said that for this wisdom, aspiration and action Bodhicitta are cultivated sequentially. This is the ultimate intention. The supreme ultimate Bodhicitta. This ultimate Bodhicitta pervades all of Samsara and Nirvana. This is called Dharmata (ཆོས་ཉིད་, dharmatā, dharmata, the nature of reality). Understanding the meaning of Dharmata means that Prajnaparamita (ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་, pāramitā, paramita, perfection) completely pervades external objects. Through rational analysis, faith arises in the emptiness of external objects, and through meditation, Dharmata is manifested. This is a path. It helps to abandon attachment to things. We divide it into view and practice. The view does not seek Dharmata from the outside. One's own clear and unattached consciousness is itself Dharmata. This is called unconditioned. Since the knower itself has no nature, it is called Dharmadhatu (ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་, dharmadhātu, dharmadhatu, the realm of dharma). It is also called Suchness (དེ་བཞིན་ཉིད་, tathatā, tathata, thusness), the true limit, the ultimate truth, this is the view. Practicing through meditation is empowered by Mahamudra (ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་, mahāmudrā, mahamudra, great seal). The ultimate truth is the view. Practicing through meditation, first, one should let go of body and mind, etc., away from effort. Therefore, in a secluded place, on a comfortable cushion, the Tathagata (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་, tathāgata, tathagata, thus-gone) looks straight ahead with unmoving eyes. One should look in this way. Meditate on Bodhicitta. Visualize oneself as a deity, and visualize the Lama (བླ་མ་, guru, guru, teacher) above one's head. Maintain one's original state, without artificiality, and rest naturally. If one is artificial, it becomes conceptual thought, so it is very important not to be artificial. In this state, if conceptual thought arises, do not abandon it, because it is self-arisen, so keep it directly as it is, and rest naturally. Do not be dualistic. Mahamudra is non-dual. All dualistic appearances are various illusions caused by ignorance. In short, it is said that Mahamudra should be meditated upon as being free from the defilements of the mind. Beginners should shorten the duration of each session but increase the number of sessions. By meditating continuously in this way, the four yogas of experience will also arise sequentially. Since appearance and mind are non-dual, one will not be harmed by circumstances, and all the qualities of Samsara and Nirvana will be naturally present. --------------------------------------------------------------------------------