Tibetan
ནང་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱང་གཞི་རྩ་མ་གྲུབ་པ་ནི་སྟོང་པའོ། །བཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་བཅས་པ་ནི་མཚན་མའོ། །ཆོས་ཟབ་པ་དང་། མི་ཟབ་པ་འབྲིང་པོ་གསུམ་ནི། མི་ཟབ་པ་ནི་རྒྱུ་དགེ་མི་དགེ་ཡོད་པར་བཟུང་བ་ལས། འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་མྱོང་ནས། ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི་མི་ཟབ་པའོ། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་མ་མྱོང་། རེ་ཞིག་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་ནི་འབྲིང་པོའོ། །ཟབ་པ་ནི་གཉུག་མ་སྟེ། རྒྱ་མཚོ་དང་འདྲ་གཏིང་མི་སྙེད་པས་ཟབ་པའོ། །སེམས་དང་སེམས་ཅན་སེམས་ཉིད་གསུམ་ནི། སེམས་ནི་ངར་འཛིན་གྱི་རིག་པའོ། །སེམས་ཅན་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །སེམས་ཉིད་ནི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཆོས་སྐུའོ། །རྒྱུ་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ནི། བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས་ན་རྒྱུ། འཕེལ་བར་བྱེད་པས་ན་ལམ། རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ན་འབྲས་བུའོ། །དེ་ཡང་མར་ 1-10-47a གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྒྱུ་མ་རིག་པ་ལས་སྡིག་པ། སྡིག་པ་ཆུང་ངུ་ལས་ཆེན་པོར་འཕེལ་བས་འབྲས་བུ་ངན་སོང་གསུམ་མོ། །ཡར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྒྱུ་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་ན་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ། འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ། གསང་སྔགས་ནི་རྒྱུ་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས། འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་མོ།། ༈ །།འཆི་བ་བསྒོམས་པས་ཚེ་འདིའི་དོན་མི་བྱེད། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་པས་འཁོར་བར་མི་སྐྱེ། ལས་དང་འབྲས་བུ་བསྒོམས་པས་ངན་སོང་དུ་མི་སྐྱེ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བར་མི་སྐྱེ། ཆོས་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་སུ་མི་སྐྱེ། འཆི་བ་བསྒོམས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་གསུམ། ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡོད་དེ། སྐྱོ་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན། དད་པ་བསོ་བ་ཡིན། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ལྕག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་མི་ཆགས་པ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིན། འཆི་བ་བསྒོམས་པ་ལ་རབ་འབྲིང་གསུམ་ཡོད་དེ། རབ་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཞག་ཏུ་མི་འཛིན། འབྲིང་ཟླ་བར་མི་འཛིན། ཐ་མས་ལོར་མི་འཛིན་པའོ།། །།བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུའི་འོད། །སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་དེ་ཡིན། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི། དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡིན། དེ་ཡང་ཉི་མ་དང་ཉི་མའི་འོད་བཞིན་ནམ། ཙནྡ་དང་ཙནྡ་གྱི་དྲི་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསུམ་ 1-10-47b དང་། ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཆོས་གསུམ་ནི། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་རྟོགས་པར་བྱའ
Chinese
执持内在的心，其根本未成立，即是空性。所执与能执二者皆是相。深奥之法、不深奥之法、中等之法这三种：不深奥之法是执着于善与不善之因，从而体验到快乐与痛苦之果，并对业果深信不疑。所有轮回与涅槃之法，从未真实存在过，暂时将其理解为如梦如幻，这是中等之法。深奥之法是本初状态，如大海般深不可测。心、有情、心性这三者：心是执我的觉知。有情是指一切有情众生。心性是无间断的法身。因、道、果这三者：产生作用的是因，增长作用的是道，完成作用的是果。如果以恶业为例，从无明之因产生罪业，小罪业增长为大罪业，其果报是三恶道。如果以善业为例，布施等六度是因，觉知是菩提心。道是六度，或者说是三学。果是三身。密宗方面，因是觉知菩提心，道是生起次第和圆满次第，果是三身。 如果修习死亡，就不会贪恋今生的事物；如果修习轮回的过患，就不会再投生于轮回；如果修习业和果报，就不会堕入恶道；如果修习慈爱、悲心和菩提心，就不会转生为声闻和缘觉；如果修习深奥的空性，就不会转生到无色界。修习死亡有三种利益和五种功德：会生起厌离心，会增长信心，会成为精进的鞭策，不会执着于世间，会趋向于涅槃。修习死亡有上、中、下三种程度：上等者对事物不会执着超过一天，中等者不会执着超过一个月，下等者不会执着超过一年。 顶礼尊贵的上师们！心性本具生起之法身（藏文：སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།），显现本具生起之法身之光（藏文：སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུའི་འོད།）。心性本具生起，指的是心的自性或本质。显现本具生起，指的是从心性中产生的各种念头。这就像太阳和阳光，或者旃檀和旃檀的香气一样。其中，需要了悟的三种法和需要修持的三种法是：显现本具生起，在什么都不是的状态中，显现出各种各样的现象，这就是需要了悟的。
English
The mind that grasps inwardly, its basis not established, is emptiness. That which is grasped and that which grasps together are signs. The three kinds of profound and not profound teachings are: the not profound is to grasp that there are virtuous and non-virtuous causes, and from experiencing the results of happiness and suffering, to have faith in karma and its results. All phenomena of samsara and nirvana have never existed; to temporarily understand them as like dreams and illusions is the intermediate. The profound is the primordial state, like the ocean, unfathomable in depth, hence profound. The three of mind, sentient beings, and mind-essence are: mind is the awareness that grasps at self. Sentient beings are all sentient beings. Mind-essence is the uninterrupted Dharmakaya. The three of cause, path, and result are: that which causes to arise is the cause; that which causes to increase is the path; that which causes to be perfected is the result. If we take the example of evil, from the cause of ignorance arises sin; from small sins, it increases to great sins, and the result is the three lower realms. If we take the example of good, the pāramitās (perfections) are the cause, awareness is bodhicitta (the mind of enlightenment). The path is the six pāramitās, or the three trainings. The result is the three kayas (bodies of the Buddha). In terms of secret mantra, the cause is awareness bodhicitta, the path is the two stages of generation and completion, and the result is the three kayas. If you meditate on death, you will not pursue the aims of this life. If you meditate on the faults of samsara, you will not be reborn in samsara. If you meditate on karma and its results, you will not be reborn in the lower realms. If you meditate on loving-kindness, compassion, and bodhicitta, you will not be reborn as a śrāvaka (hearer) or pratyekabuddha (solitary realizer). If you meditate on the profound teaching of emptiness, you will not be reborn in the formless realms. Meditating on death has three benefits and five qualities: it gives rise to renunciation, it increases faith, it becomes a whip of diligence, it does not cling to the world, and it turns towards nirvana. There are three levels of meditating on death: the highest does not hold onto things for a day, the intermediate does not hold onto them for a month, and the lowest does not hold onto them for a year. Homage to the noble lamas! Mind-essence, co-emergent, is the Dharmakaya (藏文：སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།). Appearance, co-emergent, is the light of the Dharmakaya (藏文：སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུའི་འོད།). Mind-essence, co-emergent, is the nature or essence of mind. Appearance, co-emergent, is the conceptual thought that arises from it. This is like the sun and the sunlight, or sandalwood and the fragrance of sandalwood. Among these, the three dharmas to be realized and the three dharmas to be practiced are: appearance, co-emergent, in the state of being nothing, various appearances arise; this is what needs to be realized. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོ། །སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་དོན་ལ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་སྨྲར་མི་བཏུབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཆོས་གསུམ་ནི། དང་པོ་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བས་ལུས་སེམས་གློད་པ་དང་། བར་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སེམས་མ་བཅོས་པ་སོ་མར་བཞག་པ་དང་། ཐ་མར་བྱུང་ཚོར་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།། །། ༄། །ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་གསུམ། ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ནི། ལྟ་བ་མ་བཅོས་པ་གཉུག་མའི་ཤེས་པ། བསྒོམ་པ་མི་རྟོག་པ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ། སྤྱོད་པ་མ་ཞེན་པ་ཚོགས་དྲུག་རྒྱ་ཡན་ལྷུག་པ། ཐབས་མ་ཡེངས་པ་དྲན་རྟོག་རྒྱུན་ཆགས་སོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་རྒྱུ་ཅིག །སྣང་བ་དང་སེམས་ཉིད་ཐ་མི་དད། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། བྱིས་པས་མ་ཤེས་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་འཁྲུལ། བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་སྒྲོས་དམ་པ། སློ་དཔོན་བསྒོམ་ཆུང་ལ་གདམས་པ།། །།ནད་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ལ། བློ་བཅོས་པའི་ཐབས་ལ་གཉིས་ཏེ། རྗེས་སུ་བཟུང་བ་དང་ཚར་བཅད་པ་གཉིས་སོ། །རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཐབས་ལ་གཉིས། ནད་ཉིད་ཐབས་སུ་འཁྱེར་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་པ་གཞན་དུ་འཁྲིད་པའོ། །ནད་ཐབས་སུ་འཁྱེར་བ་ནི། ཀུན་ཏུ་བཏགས་པའི་ནད་ནི། ཆོས་སམ་བསྒོམ་མ་ཡགས་པས་ནད་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱིས་ནི་ནད་མེད་པ་ལ་ནད་དུ་བཟུང་སྟེ། ནད་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་མ་ནོར་བ་ཅིག་དང་ཕྲད་པའི་ཐབས་ཡིན། ཆོས་མ་ནོར་བར་རྒྱུད་ལ་ 1-10-48a སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱང་དེ་ཡིན། འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པས་ཁོས་ནད་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་བར། ཡོན་ཏན་འབྱུང་སྙམ་ནས་ནད་ལ་དད་པས་རང་ཞིར་འགྲོ །ནད་མི་སོས་པའི་རྩ་བ་རེ་དོགས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། རེ་བས་འགགས། དོགས་པས་བསུ་བ་ལ། ཁོས་ནད་དེ་ཉིད་ཐབས་སུ་ཤེས་པས། ན་ཡིས་དོགས་པ་དང་། སོས་སུ་རེ་བ་མེད་པར་ཞེན་པས་འཛིན་པ་བཏང་བས། ནད་རང་ཞིར་ཞི། འདྲེའི་གནོད་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱ། རྗེས་ནི་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཚུལ་དུ་བཅོས་པའོ། །རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ལྷའི་བྱིན་བརླབས་ཚུལ་དུ་ཡང་འཁྱེར། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བློ་གཞན་དུ་འཁྲིད་པའི་ཚུལ་དུ་བློ་སྦྱང་བ་ནི། བློ་ནད་ལ་མི་གནས་པར་ཁོའི་ཤེས་པ་གར་འཇུག་འཇུག་ན་ཕར་ཁྲིད། བློ་གཞན་དུ་ཡེངས་པས་ནད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཉིད། ཤེས་རབ་ཏུ་ངོ་ཤེས་ནས། བློ་གར་སྒྱུར་སྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། ཡང་ན་བློ་ཚར་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་ནད་ཞི་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ནད་དེ་རང་གི་ཐོག་ཏུ་ནད་རྩི་འཚི་བ་བློ་གར་འགྲོ་འགྲོ་བསམས་པས། སྔར་གྱི་ནད་ཞི་བར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། ཡང་ན་ནད་ཉིད་གང་ནས་བྱུང་རྩད་དཔྱད་པ་དང་། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་བཏགས་པས་ནད་
Chinese
要认识到，虽然显现为多种多样，但实际上什么都不是。要明白，二元对立是无法言说的。 对此，有三种修持之法：首先，对于俱生心性，要放下身心，不作任何努力和修持；其次，中间不要有任何怀疑，保持心如其本来的状态；最后，要认识到所有生起的感受都是无生的。 观、修、行三者： 观是未加修饰的本觉；修是不作分别的平常觉；行是不执著，六根自由自在；方便是不散乱，念头持续不断。 实际上，佛与众生根源相同，显现与心性没有差别，本觉的自性即是真如。然而，孩童因不了解而误解了精要之义。这是上师仁波切的珍贵教言，是对修行者贡琼的开示。 治疗疾病的方法有两种：转变心念的方法有两种：随顺和断除。 随顺的方法有两种：将疾病本身作为方法，以及用智慧将意识引导到其他地方。 将疾病作为方法是指：虚妄分别的疾病，是由于对佛法或禅修不精进而导致的疾病。你将无病执著为有病，依靠这个疾病，就能遇到不错误的佛法。这也是让不错误的佛法在相续中生起的方法，也是迅速获得果报的方法。 如果这样教导他，他不会将疾病视为过患，而是认为能从中产生功德，从而对疾病产生信心，疾病自然平息。疾病无法痊愈的根源在于希望和怀疑：希望会阻碍，怀疑会迎合。他将疾病本身视为方法，对生病不怀疑，对痊愈不抱希望，放下执著，疾病自然平息。对于邪魔的侵害，也应如此处理。随顺是作为随顺的方式来治疗。 随顺也可以作为接受上师加持的方式。以智慧将意识引导到其他地方来调伏心念是指：不让意识停留在疾病上，而是将他的意识引导到任何它想去的地方。将意识转移到其他地方，将执著于疾病的意识，认识为智慧。无论意识如何转变，都是法性使然。或者，也可以通过断除的方式来平息疾病：直接针对疾病本身，当意识无论去向何方时，都这样思考，之前的疾病自然会平息，这是法性使然。或者，追溯疾病的根源，并赋予它颜色和形状，这样也能平息疾病。
English
One must realize that although things appear in various forms, in reality, they are nothing at all. One must understand that duality is inexpressible. For this, there are three practices: First, for the co-emergent nature of mind, relax the body and mind without effort or practice; second, in between, without any doubt, leave the mind uncorrected in its natural state; and finally, one must recognize that all arising sensations are unborn. The Three: View, Meditation, and Action: View is uncorrected, innate awareness; meditation is non-conceptual, ordinary awareness; action is non-attachment, the six senses are free and unrestrained; means is non-distraction, continuous mindfulness. In reality, Buddhas and sentient beings have the same root, appearances and mind-essence are not different, the innate nature is Suchness itself. However, children, not understanding, are confused about the essential meaning. These are the precious words of the Lama Rinpoche, instructions to the practitioner Gomchung. Regarding the methods for pacifying illness, there are two methods for transforming the mind: following and cutting off. There are two methods of following: taking the illness itself as a method, and leading the awareness elsewhere with wisdom. Taking the illness as a method means: the illness of conceptual imputation, which has become an illness due to not being diligent in Dharma or meditation. You are holding onto no-illness as illness, and relying on that illness, you will encounter an unerring Dharma. This is also the method for causing the unerring Dharma to arise in the continuum, and it is also the method for quickly obtaining results. If he is taught in this way, he will not see the illness as a fault, but thinking that qualities will arise from it, he will have faith in the illness and it will naturally subside. The root of not recovering from the illness is hope and doubt: hope obstructs, doubt welcomes. He knows that the illness itself is the method, and without doubting the illness or hoping for recovery, he releases attachment and the illness naturally subsides. The same should be done for harm from spirits. Following is healing in the manner of following. Following can also be taken as a way of receiving the blessings of the deities. Training the mind by leading the awareness elsewhere with wisdom means: not letting the awareness dwell on the illness, but leading his awareness wherever it wants to go. Transferring the awareness elsewhere, recognizing the awareness that clings to the illness as wisdom. No matter how the awareness transforms, it is the nature of Dharma. Alternatively, the illness can be pacified through the gate of cutting off: directly targeting the illness itself, thinking about where the awareness goes, the previous illness will naturally subside, this is the nature of Dharma. Alternatively, tracing the origin of the illness and assigning it a color and shape will also pacify the illness. --------------------------------------------------------------------------------