Tibetan
冈波巴大师教言集GM11ཁུ་དབོན་གསུམ་གྱི་གསུང་སྒྲོས། 1-10-33b ༄༅། །ཁུ་དབོན་གསུམ་གྱི་གསུང་སྒྲོས། ༄། །རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་གསུང་སྒྲོས། ༄༅། །བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། སྟོང་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་འཁྲུངས། སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ལུས་ལྷ། ངག་བཟླས་པ། ཡིད་ཆོས་ཉིད་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་འཁྲུངས། མ་རྟོགས་ན་སངས་མི་རྒྱ། ཡུ་ཕུའི་ལུགས་ཀྱིས། ཆོས་ཀྱི་འཁྱེར་ལུགས་འདིས། ཡར་ལ་འགྲོ་བ་ལས་མར་ལ་མི་འགྲོ་བ་ཡིན། དབང་པོ་རབ་ 1-10-34a སངས་རྒྱ་བ་ཡིན། འབྲིང་འཕགས་པའི་གནས་ལྔར་སྐྱེ་བ་ཡིན། ཐ་མ་ཡང་ལྷར་སྐྱེ་གསུང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དྲན་རིག་སྣ་ཚོགས་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དོན་དམ་ཡིན། ད་ལྟ་ཡོད་པའི་ངོ་བོའི་ཉམས་འདི་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་ཡོང་བ་ཡིན། ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་ལོངས་སྤྱད་དུ་བཏུབ་པ། ཆབ་རོམ་ལ་ཆུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་པ་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ནི་འོད་ལས་འོད་ཆད་པ་བཞིན་དུ་འདོད། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འོད་ལས་འོད་ཆད་པ་བཞིན་དུ་འདོད། གཉིད་ཆེ་བ་ཡང་མི་ལྟོ། ངོ་བོ་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་ནས་མི་འཇིག་པས་ཆོག་པ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ན་རྟོག་པ་དང་། རྟོག་མེད་གཉིས་སུ་འདུས། རྟོག་པ་རང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན། ཅིག་ཏུ་རྟོགས་པས་ཐམས་ཅད་ཚུར་ཐོབ་ནས་འོང་བ་ཡིན། ཁྱེད་ཅག་ལ་བཤད་རྒྱུ་ཡང་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་དོན་དམ་དེ་བླ་མའི་གསུང་གིས་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས། རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན། རྟོག་གེ་བས་མཐོང་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་དོན་དམ་མཐོང་བས། དོན་དམ་ཡང་འཇིག་པར་འགྱུར། དོན་དམ་གྱིས་མཐོང་ན་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ཡིན་བྱ་བ་ཅིག་པུས་རང་གི་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བ་དེ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པར་བསྒོམས་ན་ཡང་དེ་ལྟར་སྐྱེ་ཞིང་འདུག །འཕགས་པའི་གནས་གཞན་དུ་བསྒོམས་ནའང་འོང་ཞིང་འདུག །འདུག་ས་ཡང་འདི་རང་དུ་བསྒོམས་ན་ཡང་འོང་ཞིང་འདུག །འོད་གསལ་དེ་སུ་ཡི་ཡིན་ན་རང་གི་ཡིན། རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ། རང་གིས་རང་རིག །རང་གསལ་གསལ་ལ་མ་འགགས། སྟེང་འོག་མེད་པར་འོད་གསལ། མཐའ་དབུས་མེད་པར་འོད་གསལ། རྣམ་རྟོག་ཡོད་མེད་མེད་པར་འོད་གསལ་དུ་འདུག་ལ། དེའི་ངང་ལ་གནས་པ་དེ་འཇིག་ 1-10-34b རྟེན་ལས་འདས་པ་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ལ་བོགས་འདོན་རྒྱུ་མེད། དེ་ལས་རྟོགས་པ་བོགས་འདོན་ན། འདོད་པ་རང་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། དེ་ལས་བོགས་སམ་རྟགས་སམ་དེ་ལས་འཕུལ་ས་འབྱུང་ན། དེ་རང་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་གསུང་ངོ་། །ངོ་བོ་སྐྱེས་ནས་ཡུན་རིང་བསྒོམས་པའི་རྒད་པོ་ཀུན་ལ་བོགས་སམ། དྲི་རྒྱུ་འོང་ཞིང་འད
Chinese
冈波巴大师教言集GM11 叔侄三人的语录 叔侄三人的语录 冈波巴大师的语录 顶礼上师仁波切！ 以波罗蜜多的方式，依靠菩提心、如幻观和三空性，证悟在相续中生起。以密咒的方式，依靠身本尊、语念诵、意法性三者，证悟在相续中生起。不证悟就不能成佛。以瑜伽士的方式，这种修持佛法的方式，是向上提升而不是向下堕落。根器上等者能够成佛，中等者能转生到五种圣地，下等者也能转生为天人。 从二谛的角度来说，各种各样的念头和觉知都是世俗谛。心的本体是胜义谛。现在所体验到的这种本体的觉受，即使成佛后也会存在。各种各样的显现，都可以被利用，就像冰块中可以产生水一样。空性和悲心无二无别，就像光中生出光一样。所有的分别念都像光中生出光一样。不要过于贪睡。认识到本体不生不灭，不灭就足够了。如果将所有的法归纳起来，可以概括为分别念和无分别念两种。分别念本身也是法身。一旦证悟了一个，所有的证悟都会随之而来。虽然没有什么要对你们说的，但是胜义谛即使通过上师的教言也无法完全领悟，因为它超越了思维的范畴。如果通过思辨来观察，那就是以世俗谛来观察胜义谛，那么胜义谛也会因此而坏灭。如果以胜义谛来观察，那么包括分别念在内的一切，都只是自己觉性的光明，它与虚空的边际相同，如果这样修持，也会产生同样的效果。在其他的圣地修持也会有同样的效果。即使在这个地方修持也会有同样的效果。光明是谁的呢？是自己的。证悟和未证悟遍及一切。自己认识自己，自明自显而无碍。没有上下地光明，没有边际和中心地光明，没有分别念的有和无地光明。安住在这种状态中，就是超越世间。对于它，没有什么可以增益的。如果从中提取证悟，那么这种希求本身就是有缺陷的。如果从中产生增益、征兆或者推动力，那么它本身就是有缺陷的。 本体生起后，对于长期修持的老修行人来说，会有增益或者疑问产生。
English
Collected Teachings of Gampopa GM11: The Utterances of the Three Relatives (Uncle, Nephew, and Grand-nephew) The Utterances of the Three Relatives The Utterances of Lord Gampopa Homage to the precious Lama! According to the system of the pāramitās (perfections), realization arises in the mindstream by relying on the mind of bodhicitta (enlightenment), the view of māyā (illusion), and the three emptinesses. According to the system of mantra, realization arises in the mindstream by relying on the body as deity, speech as recitation, and mind as dharmatā (suchness). If one does not realize this, one will not attain buddhahood. According to the system of the yogi, this way of practicing dharma goes upwards and not downwards. Those with sharp faculties will attain buddhahood; those with middling faculties will be born in the five noble realms; and even those with lesser faculties will be born as gods. From the perspective of the two truths, all kinds of thoughts and awareness are relative truth. The essence of mind is ultimate truth. This experience of the essence that is present now will also come from buddhahood. Although various kinds of knowledge arise, they can be used, just as water comes from ice. Emptiness and compassion are inseparable, like light emanating from light. All thoughts are like light emanating from light. Do not sleep too much. Realize that the essence is free from arising and ceasing, and it is enough not to perish. If all dharmas are condensed, they are condensed into two: thought and non-thought. Thought itself is also the dharmakāya (body of truth). Realizing one thing, everything comes back to you. There is nothing to say to you, but the ultimate truth cannot be fully attained even by the words of the lama, because it is beyond the realm of thought. If one sees with thought, then one sees the ultimate truth with relative truth, and the ultimate truth will also perish. If one sees with ultimate truth, then this, including thought, is just one's own mind, which is luminous. If one meditates on it as being equal to the edge of the sky, it will arise and remain in that way. If one meditates on it in other noble places, it will come and remain in that way. If one meditates on it in this very place, it will come and remain in that way. Whose is the luminosity? It is one's own. Realization and non-realization pervade everything. One knows oneself, self-illuminating and unobstructed. Luminous without top or bottom, luminous without beginning or end, luminous without the presence or absence of conceptual thought. Remaining in that state is called transcending the world. There is nothing to add to it. If one extracts realization from it, then that desire itself is flawed. If one extracts gain, signs, or impetus from it, then that itself is flawed. After the essence has arisen, there will be gain or questions for the old practitioners who have meditated for a long time. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུག་གམ་མི་འདུག་ཞུས་པས། དྲི་རྒྱུ་ཡང་མེད། བོགས་འདོན་རྒྱུ་ཡང་མེད། ངའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཀྱིན་བླའོ་འདྲ་དེ་བཏང་འགྲོ་ཡིན་འདུག་གསུངས། ངོ་བོ་གཅིག་ཆོད་དུ་སོང་བ་ལ་ཡང་རྨི་ལམ་དུ་ངོ་བོ་མི་ཟིན་པར་འདུག །བར་དོ་ཟིན་ནམ་མི་ཟིན་ཞུས་པས། བླ་མ་ཀུན་ན་རེ་རྨི་ལམ་དུ་ཟིན་དགོས་གསུང་སྟེ། ངས་བལྟས་པས་རྨི་ལམ་དུ་མ་ཟིན་ཡང་། བར་དོར་ཟིན་འོང་། ད་ལྟ་བསྒོམ་པ་བས་རྨི་ལམ་མི་གསལ་དུ་འགྲོ་བས་མི་ཟིན། བར་དོར་ད་ལྟ་བས་ཀྱང་གསལ་དུ་འགྲོ་བས་ཟིན་འོང་གསུང་། ད་ལྟ་ངོ་བོ་ལྡང་འཇུག་པ་ཅིག་ཤི་ན། བར་དོར་ལྡང་འཇུག་འོང་ངམ། ཅིག་ཆོད་ལ་འགྲོ་ཞུས་པས། ད་ལྟ་ངོ་བོ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཡོད་ན་བར་དོར་ཡང་ཅིག་ཆོད་ལ་འགྲོ། ལྡང་འཇུག་པ་དེ་བར་དོར་ཡང་ལྡང་འཇུག་འོང་སྟེ། དེར་བསྒོམས་པས་འདི་བས་བོགས་ཆེ་བས་ཅིག་ཆོད་ལ་འགྲོ་གསུང་། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྒྱུན་དུ་རྟོགས་ནས་གནས་པས། ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་བསྒོམ་དགོས་བསམ་མི་དགོས་ཞུས་པས། གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་ཡིན། གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཚེ་སྔ་མ་ཕན་ཆད་བསྒོམས་པས། འདི་རང་ལ་བསྒོམ་མི་དགོས་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འོང་བ་ཡིན། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་བསྒོམ་ལ་སོང་བ་ཡིན། རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི། དོན་རྟོགས་པས་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབྱུང་བ་ཡིན། ལོགས་སུ་ 1-10-35a ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་། དོན་དམ་གཉིས་བསྒོམ་མི་དགོས། དོན་དམ་རྟོགས་ན་བྱམས་སྙིང་རྗེ་གཞན་དོན་དུ་འབྱུང་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ཡིན། ངོ་བོ་རྟོགས་ཟེར་ཡང་མི་དགེ་བ་ལ་འཇུག །བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཆུང་བར་འདུག་ན། ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་གསུང་བ་དེ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །རྗེ་བཙུན་སྙུང་བའི་དུས་སུ་ཐུགས་མི་བདེ་བ་འོང་ཡིན་གདའ་འམ། མི་གདའ་ཞུས་པས། ན་དུས་སུ་ཡང་སེམས་མི་བདེ་བ་དང་། གནོད་པ་ཅང་མི་ཡོང་བར་འདུག །གང་ན་སར་འོད་གསལ་དུ་བསྒོམས་པས། འོད་གསལ་དུ་ཕྲི་ལེ་འོང་ཞིང་མི་གནོད་པར་འདུག །འདྲེས་ན་བའི་མི་ལ་སྔགས་བཏབ་པ་བས། གང་ན་སར་དམིགས་པ་གཏད་ནས་འོད་གསལ་བསྒོམས་ན་ཕན་པ་འདུག་གསུང་། ངོ་བོ་དང་མཉམ་བཞག་འདྲེས་པ་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར་བ་ལགས་ཞུས་པས། བསྒོམ་པ་ཞེས་པ་ནང་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་གང་བྱེད་ཀྱང་། འོད་གསལ་དང་མ་བྲལ་བར་དུས་རྟག་ཏུ་ངོ་བོར་སོང་ན་འདྲེས་པ་ཡིན་གསུང་། རེས་འགའ་དྲན་པ་ཤོར་ནས་རྣམ་རྟོག་ཐོག་ཏུ་འགྲོ། དྲན་པ་རྙེད་ནས་ངོ་བོར་འོང་བ་དེ་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་ནམ་ཞུས་པས། དེ་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་གསུང་། འོ་ན་ངོ་བོ་དེ་ཆ་ཅིག་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནམ། བསྒོམ་ཡུན་ཐུང་ནས་མ
Chinese
当被问及是否证悟时，他说：‘无需提问，也无需揭示。我只是让那些自诩为上师的人到我这里来。’即使已经证悟了本性，在梦中仍然无法辨认出来。当被问及是否能在中阴阶段证悟时，他说：‘所有的上师都说必须在梦中证悟。但依我看，即使在梦中没有证悟，在中阴阶段也能证悟。现在因为修习不够，梦境不够清晰，所以无法证悟。但在中阴阶段，会比现在更加清晰，所以能够证悟。’如果现在一个证悟本性的人死去，在中阴阶段是会继续证悟，还是会陷入迷惑呢？’他说：‘如果现在本性持续不断地显现，那么在中阴阶段也会继续证悟。那些陷入迷惑的人，在中阴阶段仍然会陷入迷惑。但在那里修习，会比这里更有益处，所以能够证悟。’如果已经持续不断地证悟了胜义菩提心，是否还需要修习世俗菩提心呢？’他说：‘有三种情况：串习而生、修习而生和证悟而生。串习而生是指前世已经修习，所以今生无需修习，菩提心自然生起。修习而生是指今生通过修习而生起。证悟而生是指证悟了实相，自然而然地对未证悟的众生生起慈悲心和菩提心。’ 无需分别修习世俗菩提心和胜义菩提心。如果证悟了胜义，慈悲心自然会为了利益他人而生起，这是因果关系。烦恼也会自然而然地止息。即使说证悟了本性，仍然会造作恶业。如果慈悲心和菩提心微弱，那就是没有真正生起本性。上师杰尊（Jetsun，至尊）就是这么说的。’当被问及杰尊生病时是否感到不适时，他说：‘生病时，他的内心没有不适，也没有任何痛苦。无论在哪里，他都修习光明，光明逐渐显现，没有任何损害。’与其为病人念诵咒语，不如专注于病人所在之处，修习光明，这样更有益处。’当被问及什么是本性和禅定融合时，他说：‘修习是指无论行住坐卧，都与光明不分离，时刻安住于本性之中，这就是融合。’当被问及‘有时会失去正念，陷入妄念之中。当恢复正念，回到本性时，这是否是不融合呢？’他说：‘那是不融合。’‘那么，是不是对本性的证悟还不彻底呢？是不是因为修习时间太短了呢？’
English
When asked if he had realized the nature, he said, 'There is no need to ask, and no need to reveal. I just let those who claim to be lamas come to me.' Even having realized the nature, one still cannot recognize it in dreams. When asked if one can realize it in the bardo (intermediate state), he said, 'All lamas say that one must realize it in dreams. But in my view, even if one does not realize it in dreams, one can realize it in the bardo. Now, because the practice is not enough, the dreams are not clear enough, so one cannot realize it. But in the bardo, it will be clearer than now, so one will be able to realize it.' If a person who has realized the nature dies now, will he continue to realize it in the bardo, or will he fall into confusion?' He said, 'If the nature is constantly present now, then one will continue to realize it in the bardo. Those who fall into confusion will still fall into confusion in the bardo. But practicing there will be more beneficial than here, so one will be able to realize it.' If one has continuously realized the ultimate bodhicitta (mind of enlightenment), is it necessary to practice relative bodhicitta?' He said, 'There are three kinds: arising from habituation, arising from practice, and arising from realization. Arising from habituation means that one has practiced in previous lives, so in this life there is no need to practice, and the bodhicitta arises naturally. Arising from practice means that it arises from practice in this life. Arising from realization means that having realized the truth, compassion and bodhicitta naturally arise for sentient beings who have not realized it.' There is no need to separately practice relative bodhicitta and ultimate bodhicitta. If one realizes the ultimate, compassion will naturally arise for the benefit of others, which is the cause and effect. Afflictions will also naturally subside. Even if one says one has realized the nature, one will still commit evil deeds. If compassion and bodhicitta are weak, then the nature has not truly arisen. That is what Lama Jetsun (至尊) said.' When asked if Jetsun felt uncomfortable when he was sick, he said, 'When he was sick, his mind was not uncomfortable, and there was no harm. Wherever he was, he practiced luminosity, and the luminosity gradually appeared, without any harm.' Rather than reciting mantras for the sick, it is more beneficial to focus on where the sick person is and practice luminosity.' When asked what is meant by the blending of nature and meditation, he said, 'Practice means that no matter what one does, whether walking, standing, sitting, or lying down, one is inseparable from luminosity and always abides in the nature, which is blending.' When asked, 'Sometimes one loses mindfulness and falls into conceptual thoughts. When one regains mindfulness and returns to the nature, is that non-blending?' He said, 'That is non-blending.' 'Then, is it that the realization of the nature is not thorough enough? Is it because the practice time is too short?' --------------------------------------------------------------------------------