Tibetan
སོ། །བག་ཆགས་འདྲིས་ཡུན་རིང་བས། ཅིར་སྣང་སྒྱུ་མར་མ་ཤེས་བར་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི། བག་ཆགས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་སྔོན་བསུ། བག་ཆགས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲེང་། བག་ཆགས་ཀྱི་ལས་དེ་འཕྲལ་དུ་འགྲོ། དེ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་དུས་གསུམ་དུ་རྒྱུ་བས། ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཁྱེར་བས། སྣང་བ་ལ་བདེན་འཛིན་ན་བུན་བཞིན་དུ་ཡལ་ནས་འགྲོ་བ་ཡིན། དུག་ལྔ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་མ་སློངས་བར་དུ། ཉམས་ལེན་དགོས། ཞེ་སྡང་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་པས། སྐྱེ་མེད་ཀྱང་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ཙམ་ན། སྐྱེ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བར་བྱས་ལ་གོམས་པས་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེ་བ་དང་། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མར་ཤེས་ཙམ་ན་ལམ་དུ་སློངས་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཀ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དུག་ལྔས་མ་གོས་པར་ཤེས་ཙམ་ན་ལམ་དུ་སློངས་པ་ཡིན་ནོ། །དུག་ལྔ་ཡུན་རིང་པས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒྲིམ་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་སྤྱི་ཚན་དུ་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པས། གདམ་ངག་དགོས་ཚན་དུ་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པར་བྱར་རུང་སྟེ། ནམ་སངས་རྒྱས་ན་ཐོག་མཐའ་བྱུང་བ་དེ་རང་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་གིས་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱིན་བསྒོམ་དགོས་པ་ཡིན། རང་བཙན་ས་མ་ཟིན་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན། གནས་སྐབས་སུ་བཟང་ངན་འོང་ན་ངན་པ་ལ་གཡེངས་པས། དེ་ཕྱིར་ཁྲིད་ཉེན་ཡོད། དཔེར་ན་གླང་ 1-7-9a ཆེན་གཞན་ཐོན་ཡང་། མཇུག་མ་མ་ཐོན་པ་ཡིན། མཇུག་མའི་ཕྱིར་ལྡོག་དགོས་པ་ཡོད་པས། འཁོར་བའི་འབྲེལ་ཐག་མ་ཆོད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་དགོས། །ཆོས་དེ་ལས་མ་མཆིས།། །། ༄། །དངོས་པོ་གང་ཐོངས་ཐོངས་གཏོང་དགོས། རྣམ་པ་ཀུན་ལ་ཆོས་ཅིག་སྙན་དུ་གསོལ་བའི་དབང་དུ་བགྱིས་ན། ཆོས་བཤའ་མ་ཅིག་བྱེད་པ་ལ། ཚེ་འདི་མི་རྟག་ཅིང་ལོང་མེད་པས་དངོས་པོ་གང་ཐོངས་ཐོངས་གཏོང་དགོས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ནི་མེ་དང་ཆུ་ཙམ་ལ་སློབ་དགོས་ཏེ། མེ་ཆུ་རང་ལ་བཏོང་བློ་མེད་པར་ཤེས་ཙམ་ན་འཇུར་འགེགས་ཀྱི་ཡི་དགས་སུ་སྐྱེ་ལ། ཆུང་ངུ་ལ་གོམས་པས་མཐར་ཆེན་པོ་མགོ་དང་རྐང་ལག་གཏོང་བ་འོང་བ་དང་། མིག་ཏོང་བ་འོང་བ་ལ་ཚེགས་མེད་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་སོང་ཙམ་ན་འཁོར་བ་དང་དབྱེས་བྱས་པ་ཡིན། དེ་ནས་དང་པོ་སྦྱིན་པ་མེ་ཆུ་ལ་སླབ། དེ་ནས་དངོས་པོ་དམན་པ་ལ་སླབ། དེ་ནས་རང་ལ་དགོས་དགོས་པོ་ཞེན་ཞེན་པོ་བཏང་དགོས། དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ཀྱིས། འུབ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་བ་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་ཚིག་གཉིས་ལས་མེད་དེ། ལུང་ལས། ཇི་ལྟར་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྟན། །བདག་དང་བདག་གིས་མི་དམིགས་རྣམ་པར་བྱང་བར་གསུངས། ཤེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཛིན་པ་ཡོད་རིང་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད། དེ་ཡང་བ
Chinese
索！习气串习久远，在未了知显现如幻之前修持，乃是习气之业先迎，习气之业随后牵引，习气之业即刻显现。如是，习气于三时中流转，故当将一切显现执取为如梦如幻之自性，于显现上若执实有，则如雾般消散。因五毒本具，故于未将烦恼转为道用之前，需勤修。嗔恨本具，虽无生亦本具，故于嗔恨生起之际，即使是无生亦令其生起，串习之故，嗔恨便不生起，如是了知梦幻，即是转为道用。如是，五毒皆应如是了知。于未为五毒所染污而了知之际，即是转为道用。五毒久远，故于未空尽轮回之前，需精进。三界总集之轮回本无始，然于窍诀之必要处，轮回可令其有始，何时成佛，即是始末显现之时。如是，为三界一切有情之利益，我当修持，直至未得稳固之自在地之前，皆当修持。于此期间，若有善恶显现，则易为恶所牵引，故有误入歧途之险。譬如大象已出，然尾巴未出。因尾巴需令其返回，故于未断轮回之系缚前，皆当修持。此法更无余胜。 嗡！无论获得何物，皆应舍弃。 若以一切方式祈请开示一法，则当行持一殊胜之法：此生无常且无闲暇，故无论获得何物，皆应舍弃。布施当如火与水一般学习，了知火与水无有为己之念，则将转生为悭吝之饿鬼，于微小处串习，终将毫不费力地舍弃头、手足等巨大之物，乃至舍弃眼目。如是行持，即是与轮回诀别。故首先当学布施于火与水，继而学布施微小之物，再后则当舍弃于己所需且执着之物。如是修持，依波罗蜜多之理，总摄而言，于轮回与涅槃二者，唯有二句：经云：‘如是执取，如是即是遍染污之因，于无我与我所不执，方为清净。’当知，执取存在多久，遍染污即存在多久。
English
So! Because karmic imprints have been familiar for a long time, practicing without knowing that whatever appears is like an illusion means that the karma of karmic imprints welcomes you first, the karma of karmic imprints follows you, and the karma of karmic imprints goes immediately. Likewise, because karmic imprints flow in the three times, taking everything that appears as the nature of dreams and illusions means that clinging to appearances as real will vanish like mist. Because the five poisons are inherent, you need to practice until you have transformed afflictions into the path. Because hatred is inherent, and unborn is also inherent, as soon as hatred arises, even the unborn is made to arise, and through familiarity, hatred does not arise. Knowing dreams as illusions is transforming them into the path. Likewise, you should know all five afflictions. Knowing without being tainted by the five poisons is transforming them into the path. Because the five poisons are long-lasting, you must persevere until samsara is emptied. Because samsara, as the general category of the three realms, has no beginning, in terms of essential instructions, samsara can be made to have a beginning. Whenever you attain Buddhahood, that is when the beginning and end appear. Likewise, for the sake of all sentient beings in the three realms, I must practice and meditate until I have gained independent ground. If good or bad arises in the meantime, you will be distracted by the bad, so there is a danger of being led astray. For example, a great elephant has emerged, but its tail has not. Because you have to turn back for the sake of the tail, you must meditate until you have severed the ties of samsara. There is no dharma superior to this. Om! Whatever you obtain, you must give away. If you were to request a single dharma in all ways, you must practice a single excellent dharma: this life is impermanent and without leisure, so whatever you obtain, you must give away. Giving should be learned from fire and water, knowing that fire and water have no thought for themselves, you will be born as a miserly preta. By becoming familiar with small things, you will eventually give away large things like your head, hands, and feet without difficulty, even giving away your eyes. Acting in this way is separating from samsara. So first learn to give to fire and water, then learn to give small things, and then you must give away what you need and are attached to. Practicing in this way, according to the way of the pāramitās, in summary, there are only two words for samsara and nirvana: the scriptures say, 'As you grasp, so is the cause of all afflictions; not fixating on self and what belongs to self is said to be purification.' Know that as long as grasping exists, all afflictions exist. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
དག་འཛིན་ལས་ཆགས་པ་སྐྱེ། བདག་འཛིན་ལས་སྡང་བ་སྐྱེ། བུར་འཛིན་པ་ལས་ཆགས་པ་སྐྱེ། དགྲར་འཛིན་པ་ལས་སྡང་བ། སྙན་པར་འཛིན་པ་ལས་ཆགས་པ། མི་སྙན་པར་འཛིན་པ་ལས་སྡང་བ། དེ་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་ལས་ཆགས་པ་སོགས་གཉིས་སྣང་གིས་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བཟུང་བས་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་ཏེ། གཏན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལས་ལོག་པ་ལས་བདག་དང་བདག་གིར་མི་དམིགས་པར་བྱ་བར་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་བདག་བདེན་ནམ་མི་བདེན་བལྟ། བདག་རྟག་གམ་མི་རྟག་བལྟ། བདག་ལ་རང་བཞིན་འདུག་གམ་མི་འདུག་བལྟ། དེ་བཞིན་དུ་བལྟས་ 1-7-9b པས་བདག་མི་རྟག་པར་མཐོང་བས་བདག་གི་ཆགས་པ་དང་བྲལ། བདག་ལ་ཞེན་པ་མི་འདུག་ན་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ། དེ་སྔ་ཕན་ཆད་དུ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་བདག་གི་བ་བྱུང་། བདག་དང་བདག་གིར་བྱུང་བས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན། བདག་གི་བུ་དགྲ་ནོར་དེ་ལ་སོགས་པ་བདག་བྱུང་བས་བདག་གི་བ་མང་པོ་བྱུང་བ་ཡིན། དེས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ལགས། བདག་ནི་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། བདག་མི་རྟག་པར་ཤེས་པར་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་བདག་མི་དམིགས་ཏེ། བདག་མི་དམིགས་པས་བདག་གི་བ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པས། བདག་དང་བདག་གིར་མི་དམིགས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བར་གསུངས། ཤེས་ལུང་ལས་བཤད། དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས་བདག་འཛིན་ཐམས་ཅད་སྤང་དགོས་ལ། འཁོར་བ་ཧྲུལ་པོར་བཏོང་བ་ཡིན་པས་བདག་འཛིན་མི་དམིགས་པར་ཉམས་སུ་བླངས་དགོས། རྣམ་པར་བྱང་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་དུ་མེ་དང་ཆུ་ནས་རང་གི་ལུས་སྦྱིན་པའི་བར་ལ་བསླབ་ཅིང་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ངོས་བཟུང་ཞིང་སྤངས་། སྐྱོན་འཚང་ཐམས་ཅད་གང་འདུག་བལྟ་ཞིང་ཡུལ་འདོན། ཕྱིས་ནམ་འོང་མི་ཤེས་པས། ན་བ་བློ་རྡེག་འཆི་བ་ཐོག་བབས་འགྱོད་པ་ལས་ངན་ཡིན་པས་ད་ལྟ་རང་ནས་འབད་ལ་ཉམས་སུ་བླང་འཚལ་ལོ། །ཆོས་དེ་ལས་མ་མཆིས།། །། ༄། །ནམ་གཞག་གཏན་གྱི་སོ་ནམ་རེ་ཟིན་པར་བྱེད་དགོས། རྣམ་པ་ཀུན་ལ་ཆོས་ཅིག་སྙན་དུ་གསོལ་ན། ད་ལྟའི་སྐབས་སུ་བསམ་མནོ་བག་རེ་བཏང་འཚལ་ཏེ། འཆི་བ་བྱ་བ་ནམ་ཡོང་ཆ་མེད། འཆི་བདག་གི་ཞགས་པས་ཟིན་ཙ་ན་རང་དབང་མ་མཆིས། ད་ལྟ་རང་ལ་རང་དབང་ཡོད་དུས་འདིར་ནམ་གཞག་གཏན་གྱི་སོ་ནམ་རེ་ཟིན་པར་བྱེད་དགོས་ཏེ། བླ་མ་ཡི་དམ་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་དང་པོར་བཀལ་དགོས་ཏེ། དད་པ་དང་འདུན་པ་མོས་པ་དང་གུས་པས་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་གདབ། ཚེ་འདིའི་ཁེ་གྲགས་ཆེ་ལྟོ་ག་ན་སྣུམ་ལ་སོགས་པས། ཆོས་ཞེ་ནས་བྱེད་པ་ལ་ཕན་པ་མེད་པས་རྒྱབ་ཏུ་སྐྱུར་ནུས་འཚལ། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱོགས་སུ་འབུལ་ཞིང་། ཉམས་ལེན་ལ་དྲིལ་བ་ 1-7-10a ཅིག་དགོས་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱ
Chinese
执著于喜爱会产生贪恋，执著于厌恶会产生憎恨。执著于儿子会产生贪恋，执著于敌人会产生憎恨，执著于悦耳之声会产生贪恋，执著于刺耳之声会产生憎恨。同样地，执著于赞扬会产生贪恋等等，因为二元对立的显现，将知识执著为各种各样的东西，所以无法从轮回中解脱，最终会堕入痛苦的境地。因此，要从这些执著中解脱，就要做到不执著于‘我’和‘我的’。同样地，在修行时，要观察‘我’是真实的还是不真实的，‘我’是常恒的还是无常的，‘我’是否具有自性。像这样观察，当认识到‘我’是无常的时候，就会脱离对‘我’的贪恋。如果对‘我’没有执著，那么就会脱离所有的执著。过去到现在，因为执著于‘我’，所以产生了‘我的’。因为有了‘我’和‘我的’，所以才会在轮回中漂泊。因为有了‘我的’儿子、敌人、财富等等，所以才会有那么多的‘我的’。这就是在轮回中漂泊的原因。要知道‘我’就像梦境和幻觉一样。要知道‘我’是无常的。像这样认识到‘我’，就不会执著于‘我’。因为不执著于‘我’，所以也不会执著于所有的‘我的’。因此，不执著于‘我’和‘我的’，就是清净。如《智慧之光》中所说。因此，必须舍弃所有的我执，将轮回视为毫无价值之物，要修持不执著于我执。清净是超越痛苦的涅槃之法。因此，要学习从火和水中舍弃自己的身体，舍弃所有的执著，舍弃所有的贪恋，认识并舍弃所有的过错，观察所有的缺点在哪里，并将其去除。因为不知道什么时候会发生什么，生病、沮丧、死亡就像闪电一样突然降临，后悔是恶业的结果，所以现在就要努力修行。除此之外没有其他的法了。南无！ 要抓住这千载难逢的修行机会。 如果能以各种方式向您禀告一个佛法，那就是现在要稍微思考一下，死亡何时到来是无法预料的。一旦被死主的绳索抓住，就失去了自由。现在我们还有自由的时候，要抓住这千载难逢的修行机会。首先要将希望寄托于上师、本尊、三宝。以信心、渴望、虔诚和恭敬来恳切祈祷。对于今生的利益、名声、美食和舒适等等，如果为了这些而修行佛法，是没有益处的，所以要将它们抛在脑后。将身体和财富全部供养给上师三宝，需要将修行融入生活，为了所有众生，证得圆满的佛果。
English
Attachment arises from clinging to what is liked, hatred arises from clinging to what is disliked. Attachment arises from clinging to a son, hatred arises from clinging to an enemy, attachment arises from clinging to pleasant sounds, hatred arises from clinging to unpleasant sounds. Similarly, attachment arises from clinging to praise, and so on. Because of the appearance of duality, clinging to knowledge as various things, one cannot be liberated from samsara and ultimately goes to a place of suffering. Therefore, to turn away from these attachments, it is said that one should not fixate on 'I' and 'mine'. Similarly, when practicing, one should observe whether 'I' is real or unreal, whether 'I' is permanent or impermanent, whether 'I' possesses inherent existence. By observing in this way, when one sees that 'I' is impermanent, one is separated from attachment to 'I'. If there is no clinging to 'I', then one is separated from all clinging. From the past until now, because of clinging to 'I', 'mine' has arisen. Because 'I' and 'mine' have arisen, one wanders in samsara. Because of 'my' son, enemy, wealth, and so on, many 'mine' have arisen. This is why one wanders in samsara. One should know that 'I' is like a dream and an illusion. One should know that 'I' is impermanent. By knowing in this way, one does not fixate on 'I'. Because one does not fixate on 'I', all 'mine' are not fixated upon. Therefore, it is said that not fixating on 'I' and 'mine' is purification. As stated in the 'Luminous Wisdom'. Therefore, all clinging to 'I' must be abandoned, and samsara must be regarded as worthless. One must practice not fixating on clinging to 'I'. Purification is the Dharma of Nirvana, which transcends suffering. Therefore, one must learn to give up one's body from fire and water, abandon all clinging, abandon all attachment, recognize and abandon all faults, observe where all shortcomings lie, and remove them. Because one does not know what will happen in the future, sickness, depression, and death come suddenly like lightning, and regret is the result of bad karma, so one must strive and practice now. There is no other Dharma than this. Namo! One must seize this once-in-a-lifetime opportunity for practice. If I could offer you a Dharma in various ways, it would be to contemplate a little now, as the time of death is unpredictable. Once caught in the noose of the Lord of Death, there is no freedom. Now, while we have freedom, we must seize this once-in-a-lifetime opportunity for practice. First, we must place our hope in the Guru, Yidam, and Three Jewels. Pray earnestly with faith, longing, devotion, and respect. If one practices Dharma for the sake of worldly gain, fame, food, comfort, and so on, it is of no benefit, so one must cast them aside. Offer the entire body and possessions to the Guru and Three Jewels, and it is necessary to integrate practice into life, in order to attain perfect Buddhahood for all sentient beings. --------------------------------------------------------------------------------