Tibetan
་བཟང་པོ་ཞིག་འདོད་ཀྱང་སེམས་འཁྲུགས་ནས་འདི་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཉོན་མོངས་རེད་སྙམ་པ་དང་བྱིང་རྨུགས་འཐིབ་གསུམ་དང་། ཞི་གནས་རྟིང་པོ་དང་སྟོང་ལྟ་ཧད་པོ་རེད་སྙམ་ནས་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་ནི་མི་རྙེད་དོ། །དཔེར་ན་གཅེར་བུ་ཚེར་མའི་གསེབ་ཏུ་ཞུགས་པ་བཞིན་ངེས་པ་རྙེད་པའི་དུས་མི་ཡོང་བས་བཅའ་བཅོས་དགག་སྒྲུབ་སྤང་བླང་རེ་དོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ངང་ནས། ངོ་བོའི་གཉུག་མ་སྐྱོན་གྱི་དྲི་མས་མ་གོས་པར་རང་མལ་དུ་གནས་པ་གནད་ཡིན། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྟོགས་ན་གང་གིས་འཆིང་བར་ནུས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲོས། །འཆིང་བ་གང་ཡིན་དེ་ནི་གྲོལ་བ་ཉིད། །བཅིང་དང་འཆིང་བར་གྲོལ་བ་མ་གྲུབ་པས། །ནགས་ལ་གནས་པའི་གླང་ཆེན་ནགས་དེར་ཡན་དུ་ཆུགས། །ཞེས་དང་། ཏཻ་ལོ་པ་ཡི་ཞལ་སྔ་ནས། ཀྱེ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ངག་གི་ལ་བཟླས་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཏཻ་ལོ་ངས་ནི་ཅི་ཡང་གཏན་དུ་མེད། །རང་གིས་རང་ཉིད་མཚོན་ཏེ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཅེས་དང་། ན་རོ་པའི་ཚིག་བསྡུས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་འཁྲུལ་བའི་བློ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་རིག་པའི་རྩལ་དང་རོལ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་སོ་སོར་བསྒྲུབ་པ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ། གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ། སོ་སོ་མ་ཡིན་པ། ཐ་མི་དད་པ། རང་ཤར་བ། རང་གྲོལ་བ། གང་ཤར་ལ་སྤང་བླང་མེད་པ། རྣམ་རྟོག་ངོ་བོ་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བ། རྐྱེན་ངན་གྲོགས་སུ་འཆར་བ། ལྟ་ངན་གཡང་དུ་བཀུགས་པ། རྣམ་རྟོག་ངོ་བོ་ཝལ་པོ་རྗེས་མེད། རྣམ་རྟོག་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད། རྣམ་རྟོག་གི་ཕ་འཆེར་བཟུང་བ་མེད། རྣམ་རྟོག་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབུད་ཤིང་། རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་གདབ་ཡིན་ཏེ། ཀློང་གསལ་ལས། ཕྱི་ནང་ཀུན་བཏགས་ཡེ་སྟོང་གྲོལ། །ཞེས་པའི་གནད་ཤེས་ན་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲོལ་བའོ། །ངོ་བོ་གསལ་འདེབས་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་ནི། མེར་ཆུང་བའི་དུས་སུ་སེར་བུ་ཆུང་ཡང་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། ནགས་ལ་མེ་ཆེན་མཆེད་ཙམ་ན་རླུང་ཆེན་ཀུན་ཀྱང་གྲོགས་སུ་འགྱུར། རྡོ་སོལ་གྱི་རི་ལ་མེ་མཆེད་ན་ཆར་བ་བབ་པ་གྲོགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་རོ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རོ་བརྒྱ་གཤའ་མ་གཅིག་གིས་འདེད་པ་ལྟར་དང་། བྱ་བརྒྱ་འུར་རྡོ་གཅིག་གིས་འདེད་པ་ལྟར་དང་། ཆུ་བརྒྱ་ཟམ་པ་གཅིག་གིས་སྒྲོལ
Chinese
即使想要好的，心却散乱，心想这又是分别念、烦恼，以及掉举、昏沉、沉没三者，又想寂止是呆板，空观是茫然，因此得不到安乐的机会。比如像赤身裸体进入荆棘丛中一样，不会有得到决定的时刻，因此要远离一切造作、破立、取舍、希冀、疑虑，以及远离所修、能修的分别念，在本体的本初未被过失的垢染所染污的状态中安住是关键。对此，圣龙树说：如果证悟，什么能够束缚你，请你说。什么是束缚，那就是解脱。因为系缚和束缚中没有成立解脱，所以在森林中居住的大象，就在那森林中随意游荡吧。又，帝洛巴的尊前说：奇哉！这是自明智慧，不是言语的念诵，不是意识的行境。帝洛我什么也没有确定，请你自己以自己来象征而了知。又，那若巴的简略语中说：一切法都是自己的心，向外见到实有是错乱的心。如是。之后，包含显有轮回涅槃的一切法，都是自己觉性的妙用和嬉戏的幻化，除此之外，没有成立任何各自去实执的，因此是无二的，不可作二的，不是各自的，不相异的，自生的，自解脱的，任何显现都没有取舍的，分别念的本体解脱为法身的，逆缘显现为助伴的，恶见引诱到悬崖的，分别念的本体如瓦波无痕，分别念没有真实成立，分别念的父亲没有执着，分别念是智慧的燃料，分别念是智慧的明灯。克隆萨尔中说：内外一切分别念，本来空性中解脱。如果知道这个要点，那么一切分别念的聚合就解脱为智慧。本体明朗成为助伴是：在火小的时候，即使是小的冰雹也会成为损害。森林中大火蔓延的时候，一切大风都会成为助伴。煤炭山上火蔓延的时候，下雨也会成为助伴，一切都融入平等性一味中。这就像一百种味道被一种精华驱赶一样，像一百只鸟被一颗石子驱赶一样，像一百条河流被一座桥梁度过一样。
English
Even if you want something good, your mind becomes distracted, and you think, "This is just conceptual thought and affliction," as well as agitation, dullness, and sinking. You also think, "Calm abiding is dull, and emptiness is just staring blankly." Therefore, you don't find an opportunity for happiness. It's like entering a thorn bush naked; there will be no time to find certainty. Therefore, it's crucial to be free from all fabrication, negation, affirmation, acceptance, rejection, hope, and doubt, and to abide in the state where the essence of the original nature is not stained by the dirt of faults, free from the conceptualization of what is meditated upon and the meditator. On this, the master Nagarjuna said: "If you realize it, tell me what can bind you? Whatever is binding is itself liberation. Since bondage and liberation are not established, let the elephant dwelling in the forest roam freely in that forest." Also, the venerable Tilopa said: "Hey ho! This is self-aware wisdom. It is not the recitation of words, nor the object of the mind. Tilopa, I have nothing to determine. Please understand by symbolizing yourself with yourself." Also, in Naropa's concise words, it says: "All phenomena are one's own mind. Seeing external objects as real is a deluded mind." Thus it is. After that, all phenomena included in samsara and nirvana are the play of one's own awareness and the magical display of its power. Other than that, nothing is established by separately clinging to things as real. Therefore, it is non-dual, cannot be made into two, is not separate, is not different, is self-arisen, is self-liberated, there is no acceptance or rejection in whatever arises, the essence of conceptual thought is liberated into the dharmakaya, adverse conditions arise as helpers, wrong views are lured into the abyss, the essence of conceptual thought is like a valpo without a trace, conceptual thought is not truly established, the father of conceptual thought has no clinging, conceptual thought is the fuel of wisdom, conceptual thought is the clear lamp of wisdom. In the Klong gsal, it says: "All internal and external constructs are liberated into original emptiness." If you know this key point, then all collections of conceptual thoughts are liberated into wisdom. The essence of clarity becoming a helper is: when the fire is small, even small hail becomes a harm. When a great fire spreads in the forest, all great winds become helpers. When fire spreads on a coal mountain, the falling rain becomes a helper, and everything merges into the equality of one taste. This is like a hundred flavors being driven away by one essence, like a hundred birds being driven away by one slingshot, and like a hundred rivers being crossed by one bridge.
Tibetan
་བ་ལྟར་དོན་ངོ་བོ་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་འདུས་ཏེ་རྣམ་རྟོག་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་རགས་པ་སོགས་ཅི་ཤར་ཀྱང་གཉེན་པོས་ཟིན་ན་རང་ཞི་རང་དག་དུ་འགྲོ་སྟེ། རྟོག་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་བལྟས་ནས་ཞི་བ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་མཐའ་དག་དེ་དང་མཚུངས། དཔེར་ན་ཚྭ་གཅིག་གི་རོ་མྱོང་བས་ཚྭ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རོ་གཅིག་པ་ཤེས་པ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཆུ་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པས་ཆུ་ཀུན་གྱི་དོན་ཤེས་པ་དང་འདྲ། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རང་ཞི་ནས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྐྱེན་གང་གིས་མི་གཡོ་བའི་ངང་ནས་ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ་ལྷག་གིས་མཐོང་སྟེ། ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འཇུག་པ། ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གནས་ཏེ། ཞི་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཞི། གནས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ངང་ལ་གནས་ཏེ་གནས་པ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་གང་ན་མི་གནས་པ་ནི་གནས་པའི་མཆོག །ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ་ནི། དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་རིས་སུ་བཅད་པའི་ཁ་དོག་གང་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གསལ་བ། རྣམ་པ་མ་འགག་འདི་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དོན་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་འདས་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་པ་ལ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རྟགས་ནི་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལོག་ནས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བར་མི་འཇུག་ཅིང་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་བརླན་པས་བདག་གཞན་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུན་མི་གཅོད། གདམས་པ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པས་ཉིན་མཚན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དུས་འདས་ཤིང་འཁོར་མོ་ཡུག་ཏུ་གནས་པའི་ལུས་ལ་བདེ་དྲོད་སྐྱེས། སེམས་ལ་རྟོགས་པ་འཆར། འདོད་ཡོན་ལ་སྲེད་པ་ཆུང་། ལུས་ཡོད་པ་མི་ཚོར་བ་དང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་མི་ཚོར་བའི་ཉམས་བཟང་པོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཤིང་རང་གཅིག་པུར་དབེན་པའི་གནས་ལས་འབྲལ་མི་ཕོད་པའི་རྟགས་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་མཉམ་བཞག་དེའི་ངང་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་བྱ་བ་ཤེས་མེད་རྡོ་ཚན་ལ་ཁ་བ་བབ་པ་བཞིན་མཉམ་རྗེས་གཉིས་མེད་དུ་གྲོལ་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྲེ་ཁ་གང་། བློ་བདེ་ཁོང་ནས་ཤར། ཉམས་མྱོང་ཆང་གི་གླུམ་ལངས་པ་བཞིན་རང་རྒྱུད་གྲོལ། གནས་ལུགས་ངང་ཆེན་གྱི་དེད་དཔོན་ཡུལ་དུ་སླེབ་པ་ལྟར་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཉམས་རྟོགས་གོང་དུ་འཕེལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ནི། ཡེ་ནས་རང་ལ་གནས་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ངོར་གནས་པ། བཏང་བཞག་དང་འཆར་ནུས་མེད་པ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ལྟ་ཐོག་ནས་འཁྱེར་ཞིང་རྟག་པ་འཁུ་ལྡོག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འཕྲལ་དུ་ཉམས་བཟང་པོ་བྱུང་ཚེ། རྒྱུན་དུ་འཕྲོ་མ་མཐུད་ལ་འགྲོ་བ
Chinese
就像（食物）的味道一样，多种事物的本质融合为一体，无论粗大的、细微的、粗糙的念头等出现什么，如果被对治力所掌握，就会自息自净。就像观察一个念头的本质而平息一样，所有的念头都与此相同。例如，品尝一种盐的味道，就能知道所有盐的味道都是一样的；了解东西方海水的同一性质，就能了解所有水的意义，这与此类似。像这样，所有念头都自然平息，从止的禅定中，在任何因缘都无法动摇的状态中，以观的本质彻底照见，止观双运，安住于一个本质之中。止是所有烦恼和念头的平息；住是安住于自性之中，安住是远离执著，不住于任何地方才是安住的殊胜之处。观的本质是：任何事物和特征的区分、颜色都不成立，本质是空性，自性光明，显现不灭，这是无法言说的，安住于离言思的境界，这被称为止观双运的禅定。那时，征兆是对轮回生起厌离心，不投入今生的事务，被慈爱和悲悯所滋润，不间断地成办自他二利。对诀窍生起定解，日夜以禅定度日，持续不断地安住，身体生起安乐暖热，心中生起证悟，对欲妙的贪恋减少，不觉知身体的存在，以及不觉知呼吸出入的良好体验在相续中生起，出现不忍离开独自寂静处的征兆，在那个等持的状态中，后得的行为了知如同雪落在无知觉的石头上一样，于定后二者无二无别中解脱，福德的量器充满，喜悦从内心升起，如同体验到酒的泡沫一样，自相续解脱。如同处世之道的伟大舵手抵达目的地一样，止观双运的体验证悟不断增上，功德在相续中生起，这是本来就安住于自我的自生智慧安住于自性，放下和显现的能力不可思议，从行住坐卧四种威仪之上掌握，这被称为恒常不退转的瑜伽。
English
Just as the taste (of food), the essence of many things merges into one, and whatever arises, whether gross, subtle, or coarse thoughts, if grasped by the antidote, it will self-pacify and self-purify. Just as pacification is achieved by observing the essence of one thought, all thoughts are the same as that. For example, by tasting the flavor of one salt, one knows that the flavor of all salts is the same; understanding the same nature of the water of the eastern and western oceans, one understands the meaning of all water, and this is similar to that. In this way, all thoughts naturally subside, and from the samadhi of quiescence, in a state unshakable by any condition, the essence of insight is thoroughly seen by insight, uniting quiescence and insight, abiding in one essence. Quiescence is the pacification of all afflictions and thoughts; abiding is abiding in one's own nature, abiding is being free from grasping, and not abiding anywhere is the supreme place of abiding. The essence of insight is: any distinction of things and characteristics, colors, is not established, the essence is emptiness, the self-nature is luminosity, appearance is unceasing, this is inexpressible, abiding in the state beyond words and thoughts, this is called the samadhi of the union of quiescence and insight. At that time, the signs are that aversion arises towards samsara, one does not engage in the affairs of this life, one is moistened by love and compassion, and one does not cease to accomplish the benefit of oneself and others. Certainty arises towards the instructions, one spends days and nights in samadhi, continuously abiding, comfort and warmth arise in the body, realization arises in the mind, attachment to desirable qualities diminishes, one does not perceive the existence of the body, and good experiences of not perceiving the inhalation and exhalation of breath arise in the continuum, signs appear that one cannot bear to leave the solitary and secluded place, in that state of equipoise, the activity of post-meditation is known as if snow falls on an insentient stone, one is liberated in the non-duality of equipoise and post-meditation, the measure of merit is filled, joy arises from within, like experiencing the foam of wine, one's own continuum is liberated. Just as the great helmsman of the way of life arrives at the destination, the experience and realization of the union of quiescence and insight continuously increase, and qualities arise in the continuum, this is the self-born wisdom that is originally abiding in oneself abiding in its own nature, the ability to let go and manifest is inconceivable, grasping from the four postures of conduct, this is called the yoga of constant non-regression. When good experiences arise immediately, one should continuously connect the remaining parts and proceed.