Tibetan
ར་འགྲོ་མར་འགྲོའི་བརྟག་ཞིབ་མ་བྱས་ཚེ་མི་མངོན། བརྟག་ཞིབ་བྱས་ཚེ་མི་ནོར་ཕོ་མོ་སོགས་ཡར་འགྲོ་མར་འགྲོ་མང་བར་མཐོང་བ་དང་། ཆུ་རྙོག་མ་དང་ལྡན་པའི་ཚེ་གཟུགས་བརྙན་འབུ་སྲིན་སོགས་མི་མཐོང་སྟེ། ཅུང་ཟད་དྭངས་བས་གཟུགས་བརྙན་མངོན་པ་ལྟར། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་བརྟག་ཞིབ་མ་བྱས་ཚེ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་མ་བཤད་ཅིང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་ཅུང་ཟད་བྱུང་ཚེ་མཐོང་བས་འདི་ནི་དགེ་བའོ། །འདི་ནི་མི་དགེ་བའོ། །འདི་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །འདི་ནི་ཐོག་མའོ། །ཐ་མ་དང་བར་མ་སོགས་རྣམ་རྟོག་རྩི་ཡིས་ཟིན་པ་བྱུང་ན་མི་རྟོག་པ་རྙེད་པ་ཡིན། དེ་ཡང་གནས་པ་དང་པོ་རི་གཟར་ཀྱི་འབབ་ཆུ་བཞིན་ཚབ་ཚུབ་ལོང་ལོང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །བར་དུ་ཆུ་ཆེན་དལ་དུ་འབབ་པ་ལྟར། ཐ་མ་ཆུ་ཕྲན་རྒྱ་མཚོར་ཐིམ་པ་བཞིན་ཞི་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པར་འབྱུང་། ཞི་གནས་ལ་སྐྱོན་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་བཤད། སྐྱོན་ཅན་ཞི་གནས་འཐུམ་པོ་རྨོངས་ཤིང་གཉིད་རྨུགས་ཀྱིས་ནོན་པ་ལྟ་བུ་དང་། འཐུམ་པོ་དང་རྟིང་པོ་བྱ་བ་རྒྱུ་མཐུན་ཏེ། དེ་ལ་རིག་པ་བསྒྲིམ་ཞིང་གསལ་གདབ་པས་སེལ་ལོ། །རིག་པ་རྒོད་ཅིང་འཕྲོ་བ་རྣམས་ལ་ལུས་སེམས་ཆ་ནས་ཀློད་པ་གྲོལ། ཞི་བའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་ལྷོད་ཀྱི་ཀློད་ལ་བལྟ། འཇུར་བུས་བཅིང་བའི་སེམས་ཉིད་འདི། །ལྷོད་ཀྱིས་ལྷོད་ནས་གྲོལ་བ་ཐོབ། །བླུན་པོ་གང་གི་འཆིང་བྱེད་པ། །མཁས་པ་དེ་ཡི་ཡོངས་སུ་གྲོལ། །ཞེས་བྱིང་རྒོད་ཉམས་དང་བསྟུན་ཅིང་བསྒྲིམ་ལྷོད་དེ་བཞིན་བསྟུན། བཟང་པོའི་ཉམས་བདེ་བ་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ་ཤེས་ཉམས་དང་། སྣང་ཉམས། མཐོང་ཉམས་དང་། སྟོང་ཉམས་དང་། ཉམས་སྣ་ཚོགས་གོང་ལྟར་ཤར་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའི་བདག་པོས་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །དབྱར་གྱི་སྤང་ལ་ཅི་ཡང་སྐྱེ། །རྣལ་འབྱོར་ཉམས་ལ་ཅི་ཡང་འཆར། །ཉམས་བཟང་པོ་ལ་མ་ཆགས་མ་ཞེན། སེམས་ཀྱི་རྩལ་དང་རོལ་བ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པར་དགོས། དེ་ཡང་ཕག་མོའི་རྟོགས་བརྗོད་ལས། ལྟོས་ཤིག་རང་གི་སེམས་ལ་ལྟོས། །སེམས་ཉིད་ཅི་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། །གྲུབ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ངོ་མཚར་ཆེ། །སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་སེམས་སུ་འདུས། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཉིད་འདི། །རྣལ་འབྱོར་མི་རྟོག་བསམ་མི་ཁྱབ། །གསལ་བ་དེ་ཡི་ངོ་བོར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་དང་ནང་ཉམས་ཀྱི་འཛིན་པ་སེམས་ཡིན་པས། དེ་ཡང་ལུང་ལས། སེམས་ཉིད་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །མྱ་ངན་འདས་དང་སྲིད་འཕྲོ་བ། །འདོད་པ
Chinese
如果不对上下行进进行观察，则不会显现。如果进行观察，就会看到人和牲畜、男女等上下行进的众多现象。就像浑浊的水中看不到影像、昆虫等，稍微澄清后影像就会显现一样。心的自性也是如此，如果不进行观察，就不会阐述这些自性，心中稍微产生错乱时就能看到，这即是善，这即是不善，这即是未被记说的，这即是初始，最终和中间等分别念被妄念所占据时，就能找到无分别。而且，最初的安住就像陡峭山上的流水一样，粗暴喧嚣地流淌。中间就像大河缓慢流淌一样。最终就像小溪融入大海一样，安住在止的禅定中。止的禅定分为有缺点和无缺点两种。有缺点的止的禅定就像昏沉、愚昧、被睡眠和昏沉压制一样。昏沉和迟钝是相同的原因，对此要收紧觉知并施加清晰，以此来消除。对于觉知散乱和游荡的情况，要从身心两方面放松。以寂静的观点来看待放松的松弛。被绳索束缚的心性，通过放松来获得解脱。愚人所束缚的，智者完全解脱。这样，随着掉举和昏沉的状态，相应地收紧和放松。好的体验是安乐、清晰、无分别的觉受，以及显现的体验、所见的体验、空性的体验，以及各种体验如上述般显现，但各种体验是心的幻化，就像天空的主人展现各种景象，夏天的草地上生长各种植物，瑜伽士的体验中显现各种现象一样。对于好的体验不要执着和贪恋，需要认识到心的力量和玩乐是虚假的。就像猪女的证悟之歌中所说：看看自己的心吧！心性什么也没有成立。在没有成立的心性中，各种显现非常奇妙。仅仅是显现就融入了心。一切众生的心性，瑜伽士无法思议，不作分别。显现为清晰的自性。就像这样，外在显现的对境和内在体验的执着都是心。因此，经文中说：心是万物的种子，是痛苦的止息和轮回的延续，是欲望
English
If one does not examine the going up and down, it will not be apparent. If one examines, one will see many phenomena of people and livestock, men and women, going up and down. Just as in muddy water one cannot see images, insects, etc., but when it is slightly clear, images appear. The nature of the mind is also like this; if one does not examine it, one will not explain these natures, and when a slight confusion arises in the mind, one can see that this is virtue, this is non-virtue, this is what has not been declared, this is the beginning, and when the final and intermediate conceptualizations are occupied by delusion, one can find non-conceptualization. Moreover, the initial abiding is like the flowing water on a steep mountain, flowing roughly and noisily. The middle is like a large river flowing slowly. The final is like a small stream merging into the ocean, abiding in the samadhi of quiescence. Quiescence is divided into two types: with flaws and without flaws. Quiescence with flaws is like being dull, ignorant, and suppressed by sleep and drowsiness. Dullness and sluggishness have the same cause, and one must tighten awareness and apply clarity to eliminate them. For those whose awareness is scattered and wandering, one must relax both body and mind. Look at the relaxation of letting go with a peaceful view. This mind bound by ropes, through relaxation, attains liberation. What the fool binds, the wise completely liberate. Thus, according to the states of excitement and sinking, adjust tightening and loosening accordingly. Good experiences are the feeling of bliss, clarity, non-conceptual awareness, as well as the experience of appearance, the experience of seeing, the experience of emptiness, and various experiences appearing as above, but the various experiences are the magical manifestations of the mind, just as the lord of the sky shows various scenes, various plants grow on the summer meadow, and various phenomena appear in the yogi's experience. Do not be attached to or crave good experiences; one needs to realize that the power and play of the mind are unreal. Just as the Song of Realization of the Pig Woman says: Look at your own mind! The nature of mind does not establish anything. In the nature of mind that does not establish anything, various appearances are very wonderful. Merely appearing, it merges into the mind. The mind-nature of all sentient beings, the yogi cannot conceive, does not conceptualize. It appears as the nature of clarity. Like this, the objects of external appearance and the clinging to internal experiences are all mind. Therefore, the scriptures say: Mind is the seed of all things, the cessation of suffering and the continuation of samsara, is desire.
Tibetan
འི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་ཞལ་ནས། འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་རྩ་བར་གྱུར་བའི་སེམས། །རྟོགས་ན་བསྒོམ་དུ་མེད་དེ་ལྷུག་པར་ཞོག །རང་ལ་བཞག་ནས་གཞན་དུ་ཚོལ་བ་ཨ་རེ་སྡུག །འདི་ཡིན་འདི་མིན་མེད་དོ་གཉུག་མའི་ངང་། །ཞེས་དང་། ཧེ་བཛྲ་ལས། རང་བཞིན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེད་པ། །བདེན་མེད་རྫུན་མེད་དེ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟར། །འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ངེས་ཤེས་སྐྱེས། །ཞེས་དང་། ཉམས་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་ལ་ཡང་རེ་དོགས་དང་ཆ་འཛིན་མི་བྱ་བར་ཡོད་མེད་ཞེན་འཛིན་བྱུང་ན་གོལ་སའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་སྟེ། ངོ་སྤྲོད་པ་དང་། གོལ་ས་གཅོད་པ་དང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་གདམས་པ་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་སྐྱོ་ངལ་མེད་པར་ལེགས་པར་སྦྱང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས། གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་བློ་འདས་ཆེན་པོ་ལ་བཟླ་ཞིང་ངོ་སྤྲད་དགོས་ཏེ། མདོ་ལས། གདམས་པ་ཟབ་མོ་ངོ་སྤྲད་བཅས་པ་དགོས་སོ། །ངོ་སྤྲོད་དེ་ཡང་ཕྱག་ལེན་བཅས་པ་དགོས། ཞལ་ཤེས་དེ་ཡང་ཉམས་མྱོང་བཅས་པ་དགོས། ཉམས་མྱོང་དེ་ཡང་གཞན་དོན་འབྲེལ་བ་དགོས། སློབ་མ་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ལ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་སོགས་གནས་ལུགས་རིག་པའི་རྩ་བདར་ལེགས་པར་བཅད་ནས་དྲིལ་བས་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱ། མདོ་ལས། ཁམས་གསུམ་ནི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཞེས་པས། སེམས་ཡོད་པ་ལྟར་བྱས་ནས་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བརྟག་ཞིབ་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས། རྟོགས་འབུལ་རིམ་པར་བྱས་པས་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་ཤིང་ཐག་ཆོད་པའོ། །གཞན་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱ་ཉམས་རྟོགས་རྒྱུད་ཚོད་དང་བསྟུན་ནས་གེགས་སེལ་བོག་འདོན་ཉམས་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ལམ་དུ་བླངས་ཤིང་གནད་དུ་འགྲོ་བར་བྱས་ལ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུས་ཤིང་ཐག་ཆོད་བྱུང་ན་ངོ་སྤྲོད་རན་པའི་སྐབས་ཡིན། དེ་ལྟར་མ་བྱུང་ན་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་ཕན་མི་ཐོགས་ཏེ། མི་མ་མཐོང་བ་ལ་མིང་བརྗོད་རྒྱུ་མེད་པ་དང་ཡི་གེ་མ་མཐོང་བ་ལ་བརྡ་དོན་སྤྲད་རྒྱུ་མེད་པ་ལྟར། ཉམས་སུ་མ་ལེན་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་མུན་ནག་གི་རྫས་ལ་བཤད་པ་དང་འདྲའོ། །དོན་མི་གོ །གནས་སྐབས་སུ་དུས་ལ་བབ་ཚེ་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་དེ་ཡང་གཞན་དུ་ན་ཉམས་བཟང་ངན་དང་མཐོ་དམན་རྣམས་ལ་ངོ་སྤྲོད་པར་འདུག་ཀྱང་ཉམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་ནས་ངེས་པ་མེད་པའི་ཉམས་སྣ་ཚོ
Chinese
能赐予果实的，如意宝般的心，我顶礼！如此说。大婆罗门萨ra哈说：轮回涅槃一切之根本的心，若能证悟则无需修习，安住于自然状态。安住于自身却向外寻觅，真是可悲！无所谓是此非此，本来的状态。如此说。嘿 Vajra 中说：自性本来未生起，无真无假即是如此。一切如水中月，生起欲乐瑜伽的定解。如此说。对于任何体验的显现，不应有期望、怀疑和执着，若生起有无的执着，即是歧途。第三部分分为二：介绍和断除歧途。第一部分是：如此一来，通过毫不厌倦地精进修习内外密三种教言，仅仅是了知一切法为空性，仅仅是了悟心性为空性，是无法证悟究竟之义的。因此，需要反复修习并介绍无二双运、超离思维的伟大境界。经中说：甚深教言必须伴随介绍。介绍也必须伴随实修。口诀也必须伴随体验。体验也必须与利他相关。对于后来的学生们，要将生处、住处、去处等实相智慧的根本彻底斩断并加以归纳，从而精通方便。经中说：三界唯是心。因此，要装作心是存在的一样，让初学者反复进行考察，通过逐渐地提交证悟，使根器上等者自己认识自己的面目并作出决断。对于其他人，要根据他们的修学、证悟、根器来调整教言，将消除障碍、去除垢染、好的坏的体验全部纳入道用，并使其成为关键，如果一切都融入于心并作出决断，那就是介绍的适当时机。如果不是这样，即使介绍也无济于事，就像没有见过人就无法说出他的名字，没有见过文字就无法传达其含义一样。对于没有实修的人进行介绍，就像是对黑暗中的事物进行描述一样，无法理解其含义。在适当的时候进行介绍，但如果介绍的对象是好的坏的、高的低的体验，那么就会变成体验的显现，从而产生不确定的各种体验。
English
That which bestows fruits, like a wish-fulfilling jewel, to that mind I prostrate! Thus it is said. The great Brahmin Saraha said: The mind that is the root of all samsara and nirvana, if realized, there is no need to meditate, rest in the natural state. To rest in oneself but seek elsewhere, how sad! There is no such thing as this or that, the natural state. Thus it is said. Hevajra says: The nature is primordially unborn, neither true nor false, it is just like that. All are like the moon in the water, the certainty of the yoga of desire arises. Thus it is said. For any manifestation of experience, there should be no expectation, doubt, or attachment. If attachment to existence or non-existence arises, it is a wrong path. The third part has two aspects: introduction and cutting off wrong paths. The first part is: Thus, by diligently studying the instructions of the three inner, outer, and secret teachings without weariness, merely knowing all dharmas to be emptiness, merely realizing the nature of mind to be emptiness, one cannot realize the ultimate meaning. Therefore, one must repeatedly practice and introduce the great non-dual union, beyond mind. The sutra says: Profound instructions must be accompanied by introduction. Introduction must also be accompanied by practice. Oral instructions must also be accompanied by experience. Experience must also be related to benefiting others. For the students who follow, the root of the wisdom of reality, such as the place of arising, dwelling, and going, must be thoroughly cut off and summarized, thereby becoming skilled in means. The sutra says: The three realms are only mind. Therefore, pretending that the mind exists, let the beginners repeatedly examine it, and by gradually submitting realizations, the superior faculties will know their own face and make a decision. For others, adjust the instructions according to their learning, realization, and capacity, and take all obstacles, purifications, good and bad experiences into the path, and make them essential. If everything is integrated into the mind and a decision is made, then it is the appropriate time for introduction. If it is not like that, even if introduced, it will not be helpful, just as one cannot say the name of a person one has not seen, and one cannot convey the meaning of a word one has not seen. To introduce to someone who has not practiced is like describing something in the dark, one cannot understand its meaning. When the time is right, introduce it, but if the introduction is about good, bad, high, or low experiences, then it will become a manifestation of experience, resulting in uncertain experiences of various kinds.