Tibetan
བ་ཅན། །འཕྲད་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་ཅན། །མི་འབྲལ་བ་ཡི་དགོངས་པ་ཅན། །ཕན་བདེའི་དགོངས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི། རང་ལ་བདོག་པ་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་འདོད་པའི་གཏོང་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྤོང་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བཟོད་པ་ནི། ཕ་རོལ་གྱི་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ཁྲོ་བར་བསྲན་སེམས་དགེ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ །བརྩོན་འགྲུས་ནི། དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། བསམ་གཏན་ནི། དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། ཤེས་རབ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྟོགས་པ་བྱེད་ལས་དང་བཅས་པ། དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་ནས་སྤྱོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །སྦྱིན་པའི་བྱེད་ལས་རྫས་དེ་དག་གཞན་གྱིས་ཐོབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་མི་འཚེ་བ་དང་། ལན་དུ་མི་ཁྲོ་བ་དང་། དགེ་བ་སྤྱོད་པ་དང་། སེམས་གནས་པས་ཞི་ལྷག་སྐྱེད་པ་དང་། རྟོགས་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་རྣམས་བྱེད་ལས་སོ། །གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ནས་སྣང་བའི་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱེད་ལས་ངོ་མཚར་ཅན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ནས། །དགེ་བའི་ལས་འབྲས་རྟེན་བྱས་པ། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་འདི་རྨད་བྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེས་ནི་འཁོར་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་འགྲུབ་སྟེ། འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བདག་མེད་བཟོད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་གནས་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། །ཡོངས་སྨིན་བྱ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱེད་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད། །བསམ་པས་རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས་ལ་གནས། །དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་འཁོར་བ་གནས་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་མོད་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་པོ་ལྔ་བསོད་ནམས་དང་། །ཕྱི་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ལ། དང་པོ་གསུམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་རྒྱུ་ངོ་བོ་བྱེད་ལས་ཡིན་ཞིང་། བསམ་གཏན་སེམས་དང་། ཤེས་རབ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་ཡིན་པར། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསླབ་གསུམ་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །ཡང་དག་བཤད་དེ་དང་པོ་གསུམ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་གཏོགས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསོད་ནམས
Chinese
具足者。远离相遇之意者。不离之意者。利益安乐之意，向您敬礼。如是。六度是：想把属于自己的东西布施给别人的布施之心，以及行善等事业。戒律是：舍弃不善之方的心，以及行善等事业。忍辱是：对于他人的损害等不嗔恨而忍耐之心，以及行善等事业。精进是：对于善事生起欢喜，以及行善等事业。禅定是：心专注于所缘，以及行善等事业。智慧是：了知佛法的词句意义，以及行善等事业。所有这些在显现而无自性的状态中行持，即是度。布施的事业是那些事物被他人获得。同样，不损害他人，不反过来嗔恨，行持善事，心安住而生起止观，了悟后没有怀疑等是事业。知晓任何事物都未成立，而在显现的聚集中行持，是度的事业，具有奇妙之处。菩提心释中说：诸法知晓空性后，以善业果为所依，比奇妙更奇妙，比稀有更稀有。如是。由此也能成办轮回有情之广大义利。请问光护经中说：虽安住于无我忍耐平等性，却对有情生起大悲心。为令成熟故而布施，却不希求业之异熟。以思恒常安住于涅槃，彼之行持是安住轮回。虽了悟诸法为空性，却信赖业之异熟。如是。其中前五度是福德，后一度是智慧之聚。最初三种是戒律学处的因，本体和事业，禅定是心，智慧是智慧的学处，精进是所有一切的助伴。经庄严论中说：于三学自在后，胜者宣说六度，最初三种，后二者是二种，一者也属于三者。布施，戒律，福德
English
The one who possesses. The one with the intention of being separated from encounters. The one with the intention of not being separated. I prostrate to you, the intention of benefit and happiness. Thus it is. The six perfections are: The mind of generosity that wants to give one's own possessions to others, along with virtuous activities. Morality is: The mind of abandoning non-virtuous aspects, along with virtuous activities. Patience is: The mind of enduring without anger towards harm from others, along with virtuous activities. Diligence is: Taking joy in virtuous deeds, along with activities. Meditation is: The mind abiding single-pointedly on the object, along with activities. Wisdom is: Understanding the words and meanings of the Dharma, along with activities. All of these, practicing in the state of appearance but without inherent existence, is perfection. The activity of generosity is that those things are obtained by others. Similarly, not harming others, not retaliating with anger, practicing virtue, cultivating calm and insight by abiding in the mind, and having no doubt after realization are activities. Knowing that nothing is established, and practicing in the collection of appearances, is the activity of perfection, which is wonderful. In the Bodhicitta Commentary, it says: Having known the emptiness of all phenomena, relying on the results of virtuous deeds, this is more wonderful than wonderful, more rare than rare. Thus it is. By this, the vast benefit of sentient beings in samsara can also be accomplished. In the Sutra Requested by Light Protector, it says: Although abiding in selflessness, patience, and equality, great compassion arises for sentient beings. Although giving charity to fully ripen them, there is no expectation for the ripening of karma. With thought, one always abides in nirvana. That action is abiding in samsara. Although one realizes that all phenomena are empty, one trusts in the ripening of karma. Thus it is. Among them, the first five perfections are merit, and the last one is the collection of wisdom. The first three are the cause, essence, and activity of the discipline of morality, meditation is the mind, wisdom is the discipline of wisdom, and diligence is the companion of all. In the Ornament of the Sutras, it says: Having mastered the three trainings, the Victorious Ones taught the six perfections. The first three, the latter two are two kinds, one also belongs to all three. Generosity, morality, merit.
Tibetan
་ཀྱི། ཚོགས་ཡིན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །གསུམ་པོ་གཞན་ནི་གཉིས་ཀ་སྟེ། །ལྔ་ཆར་ཡང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཞེས་པ་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་པ་བསོད་ནམས། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས། གཞན་བཞི་གཉིས་ཀའམ། ཡང་ན་དང་པོ་བསོད་ནམས། ལྷག་མ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་འདོད་ཀྱང་། འདིར་སྤྱོད་འཇུག་ལྟར་རོ། །དེའང་དགེ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས། རྗེས་བསྔོ་བ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་ན་ཐར་བ་ཆ་མཐུན་ནོ། །མ་ཟིན་ན་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་འདིར་ཐར་བའི་རྒྱུར་དཀའ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་དོན་ཡོད་དང་། །རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བཤད་པས། ཚོགས་སྦྱོར་དུ་དེ་གསུམ་གྱིས་མ་ཟིན་ན། ཕ་ཆེར་དོན་མེད་ལ། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་དོན་ཡོད་པའོ། །དག་པ་ས་གསུམ་དུ་རྣམ་ཀུན་དོན་ཡོད་པས་ཚོགས་གཉིས་རླབས་པོ་ཆེ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཡང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་དུ་དབང་བཅུ་ཐོབ་པས་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྫོགས་ལ། མན་ཆད་དུ་འབད་ཀྱང་ཆེར་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་དགེ་བ་རླབས་པོ་ཆེ། །སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི། །ཐར་ལམ་བགྲོད་པའི་གཅེས་པ་རྣམ་གསུམ་ཉིད། །ཅེས་པ་འདིར་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ནི། དགེ་བ་གང་བྱེད་དེའི་དུས་ན་ཡོད་པ་དེ་དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུས་མཉམ་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་སྔ་ཕྱི་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་ཉིད་སྒོམ་དུས་སྦྱོར་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་། དངོས་གཞིའི་སྟོང་པ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་ཕྱོགས་མ་གོ་བར་ཟད་དེ། འདས་པ་དངོས་མེད་དང་། ད་ལྟ་བ་དངོས་པོ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སོ། །དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་བློ་རྫས་ནི་སྙིང་རྗེ། ངོ་བོ་གང་དུའང་མི་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་པ། དེ་གཉིས་བློ་རྫས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་ལྡོག་པ་སོ་སོ་བ་ཟུང་འཇུག་གམ་དམིགས་མེད་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་མེད་པ་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པ་གཉིས་རོ་གཅིག་པས། ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གནད་གལ་བོ་ཆེའོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་མདོར་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཡང་སྔ་མ་ལས། བརྩོན་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་སྤྱོད། །ལྟ་བ་མཁའ་འདྲ་སྟོང་ཉིད་བཅྭོ་བརྒྱད་དང་། །སྒོམ་པ་འོད་གསལ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་བདུ
Chinese
的。 资粮是智慧和知识的， 三者之外的其余两个是二者的结合， 五者全部都是知识的资粮。 如是说。 入行论中说： 这些支分全部， 世尊说是为了智慧的缘故。 如是说。 经庄严论中说： 布施是福德， 智慧是知识， 其余四者是二者的结合， 或者第一个是福德， 其余五个是知识这样认为。 在这里按照入行论的观点。 那么，无论做什么善事，以加行发心，正行证悟无自性，后行回向这三者摄持，就是解脱的顺缘。 如果没有摄持，在这个以信解行地的阶段，很难成为解脱之因。 经庄严论中说： 大部分无意义，有意义和， 一切时有意义应知晓。 这样说，在资粮道中没有被这三者摄持，大部分是无意义的，从第一地到第七地是有意义的。 在清净的三地中一切时有意义，因此二资粮得以圆满。 那么，在第一地以上获得十自在，因此无量资粮得以圆满，在第一地以下即使努力也无法完全圆满。 如意宝藏中说： 特别是大乘的广大善， 加行是发心，正行是无所缘， 后行以回向完全摄持， 是通往解脱道的三种珍宝。 这里说的方法是慈悲， 无论做什么善事，在那时存在，和智慧空性同时双运，因此没有先后。 有些人认为修法性时，加行是慈悲，正行是空性双运，这是没有理解要点， 因为过去是无实，现在是实有双运，这是笑话。 那么，获得发心且不退失的意之本体是慈悲，本体于任何也不执着是空性， 这二者意之本体相同而反体各异是双运或者无所缘，那本身就是空性， 无所缘转为空性二者成为一体，因此认为是本体无有差别的双运。 这是非常重要的要点。 菩萨道的果总结起来是： 那么，从前面来说： 一切精进唯行利他事， 见如虚空十八空性理， 修光明法三十七道品。
English
Of. Accumulation is of wisdom and knowledge, The other three are a combination of the two, All five are accumulations of knowledge. Thus it is said. From the Bodhisattvacaryāvatāra: All these limbs, The Subduer said are for the sake of wisdom. Thus it is said. From the Ornament of the Sutras: Giving is merit, Wisdom is knowledge, The other four are a combination of the two, Or the first is merit, The remaining five are considered knowledge. Here, it is according to the view of the Bodhisattvacaryāvatāra. So, whatever virtue is done, with the preliminary thought of enlightenment, the main practice of realizing selflessness, and the subsequent dedication, if these three are embraced, it is a condition for liberation. If not embraced, it is difficult to become a cause for liberation in this stage of practice with faith. From the Ornament of the Sutras: Mostly meaningless, meaningful and, Always meaningful should be known. Thus it is said, if not embraced by these three in the path of accumulation, most of it is meaningless, and from the first to the seventh ground it is meaningful. In the three pure grounds, it is always meaningful, therefore the two accumulations are perfected. So, above the first ground, the ten powers are obtained, therefore immeasurable accumulations are perfected, and below the first ground, even if effort is made, it is not fully perfected. From the Treasury of Wish-Fulfilling Jewels: Especially the vast virtue of the Great Vehicle, The preliminary is the thought of enlightenment, the main practice is without object, The subsequent is completely embraced by dedication, These are the three treasures for traversing the path of liberation. Here, the method is compassion, Whatever virtue is done, it exists at that time, and wisdom emptiness is simultaneously united, therefore there is no before or after. Some people think that when practicing Dharmata, the preliminary is compassion, and the main practice is emptiness union, this is not understanding the point, Because the past is unreal, and the present is real union, this is a joke. So, the mind of obtaining the thought of enlightenment and not degenerating is compassion, the essence of not focusing on anything is emptiness, These two minds have the same essence but different aspects are union or non-object, that itself is emptiness, Non-object turns into compassion, the two become one, therefore it is considered a union of essences without difference. This is a very important point. The fruit of the Bodhisattva path is summarized as: So, from the previous one: All diligence is only for the benefit of others, View like the sky eighteen emptinesses, Practice clear light thirty-seven factors of enlightenment.