Tibetan
ད་པའི་ཞེན་ཆགས། བཟའ་བཏུང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱིད་འདོད། གནས་དང་མཁར་ལས་ཀྱི་བྱ་བཞག ཟིན་མེད་བྲེལ་དོའི་རྣམ་གཡེང་། ཉིན་མཚན་ཆགས་སྡང་གི་འཁོར་ཡུག གོང་འོག་སེམས་འཛིན་གྱི་ཁུར་ལས། ལོ་འདོད་འཇིག་རྟེན་ཀྱི་སྣང་ཤེས། ཐོས་བསམ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཁ་ཆོས། ཆགས་སྡང་འགྲན་སེམས་ཀྱི་མེ་དཔུང་། རྟག་ཏུ་ཟུག་རྔུའི་ཚེར་མ། ཅི་བྱས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ། རྟག་ཏུ་རེ་བའི་སོ་ཚིས། སློབ་དཔོན་དད་མེད་ཀྱི་འཆད་རེས། གྲོགས་མཆེད་འགྲན་སེམས་ཀྱི་ཕྲག་དོག དྲག་ཤོས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རི་བོ། ཞན་ཤོས་ཐོས་མེད་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད། ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་འཛོལ་བའི་ཉེས་པ་ཤུན་ཏུ་མང་བས་ཐར་བ་དམ་པ་ལྷ་ཆོས་རབ་ཏུ་དཀའ་སྟེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁྱིམ་དོན་ཆེ་ཆུང་སྤངས་ནས་ཐོག་མར་རབ་བྱུང་དཀའ། ཞེས་པ་དང་། གང་ཞིག་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཡོན་ཏན་སྣོད་མ་གྱུར། །སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་མ་ཞུགས། །རབ་བྱུང་དེ་ནི་རབ་བྱུང་མ་ཡིན་ཁྱིམ་པའང་མིན། །ཆུ་མེད་ཁྲོམ་པ་རི་མོའི་མར་མེ་བཞིན། །ཞེས་པ་དང་། སྔ་མ་ལས། ཁྱིམ་ནས་གནས་པ་འདོད་པ་ཡི། །མི་ངོམས་བཞིན་དུ་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ན་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱེད་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་ལས་བཟློག་པ་གལ་ཆེའོ། །དྲན་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བཟུང་ནས་ཡེངས་མེད་དུ་བཞེངས་བསྐུལ་གདབ་པ་ནི། ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། རྟག་ཏུ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་པས། །དལ་འབྱོར་བསམ་སྟེ་ཐར་བའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ། །ཞེས་དེ་ལྟར་རྙེད་དཀའི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་ནས་ད་རེས་ཐར་བའི་ལམ་སྣ་མ་ཟིན་ན། གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་སྟོང་པར་ལོག་པ་བས་ཀྱང་མདོ་ཆུང་བས་ཟབ་མོ་ཆོས་ཤིག་བསྒྲུབས་ཏེ་ལམ་སྣ་ཅི་ཟིན་བྱ། སྤྱོད་ལམ་དུས་དྲུག་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲིས་པས་དངོས་པོ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་། དོན་ཡོད་མེད་ཀྱི་བྱ་བ་ངོས་ཟིན་པས་ཤེས་བཞིན་གྱི་བྱ་རས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་མ་ཡེང་པར་རང་གིས་རང་ལ་བསྐུལ་བ་ནི། དཔེར་ན་གྲུ་ཡོད་དུས་ཆུ་ལས་མ་སྒྲོལ་ན། དེ་ནས་མི་སྒྲོལ་བས་དེ་དུས་ཅི་སྒྲོལ་བྱེད་པ་ལྟར། དལ་འབྱོར་གྱི་གྲུ་རྙེད་དུས་འབད་དགོས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གྲུ་འདི་ཕྱི་ནས་རྙེད་དཀའ་བས། །རྨོངས་པའི་དུས་སུ་གཉིད་མ་ལོག །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཅང་ཤེས་ཀྱི་རྟ་མཆོག་ཡོད་དུས་སུ་ཤུལ་རིང་གི་ལམ་བགྲོད་དགོས་པ་དང་། དྲོད་གཤེར་དང་ཆུ་ལུད་འཛོམ་དུས་སུ་ས་བོན་ཅི་ཐེབས་བྱེད་པ་དང་། དཔའ་བོ་དཔུང་ཚོགས་ཡོད་དུས་སུ་དགྲ་འདུལ་བ་དང་
Chinese
对现世的执着，贪图饮食享乐的安逸，营建住所和城池的事业，无休止的忙碌奔波，日夜的爱恨情仇，对上下级的心怀顾虑，追求世间名利的认知，听闻思辨的虚假外表，爱恨嫉妒的熊熊火焰，总是刺痛的荆棘，所作所为皆是今生的事务，总是怀抱希望的期待，上师不具信心的讲授，朋友间相互嫉妒的攀比，最为强烈的世间八法之山，最为薄弱的缺乏闻思的行径，佛法与自相续混淆的过失极其众多，因此获得解脱和证悟佛法极其困难。律经中说：“舍弃大小家事而首先出家是困难的。”又说：“有些人虽然出家了，却没有成为功德的容器；虽然剃了头发和胡须，却没有进入修行的行列；这种出家不是真正的出家，也不是在家之人，就像没有水的市场，如同图画中的酥油灯。”前面也说到：“居住在家中贪图享乐的人，在不知满足中死去。”因此，如法修行佛法，从世间现象中转变过来至关重要。以正念和觉知来把握，毫不散乱地策励自己。如意宝藏中说：“常以正念和觉知保持谨慎，思维暇满人身，修持解脱的菩提。”像这样，获得难以获得的暇满人身，如果这次没有把握住解脱的门径，比去金洲空手而归还要糟糕。因此，修持一个深奥的佛法，无论如何都要把握住解脱的门径。在所有六时的行住坐卧中，通过熟悉而不忘记事物的忆念，以及认识到有意义和无意义行为的觉知，来把握正念和觉知的行为。不要让六识散乱于外境，要自己策励自己。例如，有船的时候不渡河，之后就无法渡河了，那时又能做什么呢？获得暇满人身的船只时，必须努力。入行论中说：“此船后难得，愚昧时勿眠。”同样，拥有聪慧的良马时，必须行走遥远的路途；温暖湿润和肥料充足时，应该播种什么种子；勇士和军队具备时，应该征服敌人
English
Attachment to the present life, desiring the pleasures of food and drink, engaging in the affairs of building residences and cities, endless busy activities, the cycle of love and hate day and night, the burden of worrying about superiors and subordinates, the perception of worldly fame and fortune, the superficial appearance of listening, contemplating, and meditating, the raging fire of love, hate, and jealousy, the thorns that always prick, all actions are for the sake of this life, always holding expectations of hope, teachers giving instructions without faith, friends competing with jealousy, the mountain of the eight worldly concerns being the strongest, the weakest being the conduct without learning and contemplation. The faults of mixing Dharma with one's own mind are extremely numerous, therefore, attaining liberation and realizing the Dharma is extremely difficult. The Vinaya Sutra says, "It is difficult to renounce small and large household affairs and first become a renunciate." It also says, "Some may have gone forth, but have not become vessels of virtue; although they have shaved their hair and beards, they have not entered the path of practice; this renunciation is not a true renunciation, nor is it that of a householder, like a market without water, like a butter lamp in a painting." The former also said, "Those who dwell at home desiring pleasure, will die without satisfaction." Therefore, practicing the Dharma properly and turning away from worldly appearances is crucial. Holding onto mindfulness and awareness, urging oneself without distraction. The Wish-Fulfilling Jewel Treasury says, "Always be mindful and aware, be cautious, contemplate the leisure and endowments, and accomplish the Bodhi of liberation." Like that, having obtained the difficult to obtain leisure and endowments, if one does not grasp the path of liberation this time, it is worse than returning empty-handed from the Isle of Gold. Therefore, practice a profound Dharma, and in any case, grasp the path of liberation. In all six times of walking, standing, sitting, and lying down, through familiarity, do not forget the mindfulness of things, and through recognizing meaningful and meaningless actions, grasp the actions of mindfulness and awareness. Do not let the six consciousnesses be distracted by external objects, and urge yourself. For example, if one does not cross the river when there is a boat, then one cannot cross it later, what can one do then? When one obtains the boat of leisure and endowments, one must strive. The Bodhicharyavatara says, "This boat is difficult to find again, do not sleep in times of delusion." Similarly, when one has a wise, excellent horse, one must travel a long road; when warmth, moisture, and fertilizer are abundant, what seeds should one sow; when a hero and an army are present, one should conquer the enemy.
Tibetan
། གསེར་དངུལ་གྱི་གཏེར་ཁ་རྡོལ་དུས་སུ་ཐབས་ཅི་ལོན་བྱེད་པ་དང་། སྟོན་ཁའི་ལོ་ཏོག་སྨིན་དུས་སུ་ཅི་འདུས་བྱེད་པ་དང་། འཇིགས་སར་སྐྱེལ་མ་ཡོད་དུས་སུ་ཅི་སྒྲོལ་བྱེད་པ་དང་། གཡར་པོའི་ཀ་ཆ་ཡོད་དུས་སུ་བརྩོན་པ་ཆེར་བསྐྱེད་པ་དང་། བྲན་གཡོག་གི་བྱ་བཞག་བྱེད་དུས་སུ་ལས་བསྒྲུབས་པ་ལྟར། དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་དུས་འདིར་དལ་ཁོམ་མེད་པར་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། མི་རྟག་པ་མྱུར་དུ་འོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བསམ་ན་གཉིད་ལོག་པ་དང་། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཙམ་ཡང་ཁོམ་གླགས་མེད་པར་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་རིགས་ཏེ། དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཚེ་འདི་གནོད་མང་རླུང་གིས་བཏབ་པ་ལྟའི། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བས་ཀྱང་མི་རྟག་ན། །དབུགས་རྔུབ་དབུགས་དབྱུང་གཉིད་ཀྱི་ལོག་པ་ལས། །སད་ཁོམ་གང་ལགས་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དོན་ཅན་གྱི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་འོས་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ལས། །འགྲོ་ཉལ་འདུག་དང་ཟས་ལ་སོགས་པ་ནའང། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་སྐྱོན་དྲུག་རྣམས་སྤངས་ནས། །མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པ་ན། །བཀྲེས་པས་ཟས་མཐོང་ལ་སོགས་དཔེས་འཇུག་སྟེ། །ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་དགེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། ཞེས་འགྲོ་བ་དང་། ལྡང་བ་དང་། འཆགས་པ་དང་། ཉལ་བ་དང་། སད་པ་དང་། ཁ་ཟས་ཟ་བ་དང་། ཕྱི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དགག་སྒྲུབ་འཁྲུལ་བ་མཐོང་བ་དང་། གཏམ་སྨྲ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ལེ་ལོ་དང་། སྙོམ་ལས་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། གཡེང་བ་དང་། འདུ་འཛི་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མ་ཞི་བའི་ཆ་ལུང་མ་བསྟན་དང་བཅས་པ་རྣམས་བསྡམས་ཏེ། ང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་མལ་པ་འདི་དག་དང་མི་མཚུངས་ཏེ་སེམས་ཤིན་ཏུ་བསྲུང་དགོས་པའོ། །ད་ཅི་ནས་མི་དགེ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་ངམ་སྙམ་དུ་སེར་བཏབ་ལ། བྱུང་འདུག་ན་བཤགས་བསྡོམ་བྱ། མ་བྱུང་ན་དགའ་བ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེས་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་ལ་སྐབས་སུ་གང་བབ་ལས་གདམ་ཀ་མེད་པར་བྱ་བའི་དཔེ་ནི། བཀྲེས་པའི་མིས་ཟས་བཟང་ངན་གང་བྱུང་ཟ་བའམ། སྐམ་པས་གདུང་བ་སྐོམ་གང་རྙེད་འཐུང་བའམ། དབུལ་པོས་ནོར་རྫས་གང་རྙེད་འཆང་བའམ། སྨན་པ་མཁས་པས་སྨན་གང་རྙེད་བསགས་པའམ། རྨོངས་པོའི་མི་བུ་ཚ་གང་བྱུང་གཅེས་པར་གསོ་བའམ། ཉེན་པའི་མི་སྐྱབས་གང་རྙེད་འཚོལ་བ་ལྟར། དགེ་སྦྱོར་གང་ལ་ཡང་བརྩོན་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་
Chinese
当金银矿藏涌现之时，要如何获取？当秋收作物成熟之时，要如何积聚？当畏惧之处有护送之时，要如何解脱？当有借贷关系之时，要如何精进努力？如同奴仆从事劳作一般，当获得暇满人身宝之时，在此不要懈怠，要精进于佛法，因为无常迅速到来。思及于此，即使是睡觉和呼吸之间，也不应有空隙，理应精进于佛法。如吉祥燃灯智尊者所说：此生如同被多害之风吹动，比水泡还要无常。呼吸之间，从睡眠中醒来，哪里有空闲，这真是太稀奇了！如是说。显示应当精进于有意义之事的道理是这样说的。《如意宝藏论》中说：行住坐卧以及饮食等，舍弃懒惰等六种过失后，为了成就增上生和决定胜的重大意义，就像饥饿者见到食物一样，日夜都要精进于善法。行走、站立、坐着、睡觉、醒来、吃饭、对外境的显现进行取舍和错乱的见解，以及说话等一切时节，都要约束懒惰、懈怠、放任、散乱、喧闹，以及身语意三不寂静的未授记等，我已进入大乘殊胜的佛法，与这些凡夫俗子不同，所以要极其守护自心。现在怎么会产生这样的不善呢？这样责备自己，如果已经产生，就要忏悔和发露。如果没有产生，就要修习欢喜。像这样忆念，对于有相和无相的善行，在任何情况下都要毫不选择地去做，比如饥饿的人无论食物好坏都吃，口渴难耐的人无论找到什么水都喝，贫穷的人无论得到什么财物都持有，精通医术的医生无论得到什么药物都积攒，愚昧的人无论生下什么样的孩子都珍爱地养育，面临危险的人无论找到什么庇护都寻求一样，对于任何善行都要精进地去做。这是
English
When gold and silver mines erupt, how should one acquire them? When autumn crops ripen, how should one accumulate them? When there is an escort in a fearful place, how should one be liberated? When there are debts, how should one greatly increase diligence? Just as a servant performs labor, when one obtains the precious human body with leisure and opportunity, one should not be idle but diligently engage in the Dharma, because impermanence comes quickly. Thinking about this, even between sleeping and breathing, there should be no gap, and one should diligently engage in the Dharma. As the glorious Atiśa said: This life is like being blown by many harmful winds, even more impermanent than a water bubble. Between breathing, waking up from sleep, where is there leisure? This is truly amazing! As it is said. Showing the reason why one should diligently engage in meaningful activities is said as follows: In the Wish-Fulfilling Treasury, it says: In walking, sleeping, sitting, and eating, etc., abandoning the six faults such as laziness, to accomplish the great meaning of higher realms and definite goodness, like a hungry person seeing food, one should engage in diligence in virtue day and night. Walking, standing, sitting, sleeping, waking up, eating, taking and rejecting external appearances and confused views, and all situations such as speaking, one should restrain laziness, idleness, indifference, distraction, busyness, and the unpacified aspects of body, speech, and mind, including the unpredicted. I have entered the Great Vehicle, the supreme Dharma, and I am not the same as these ordinary people, so I must greatly protect my mind. How could such a non-virtue arise now? Reproach yourself like this, and if it has arisen, confess and reveal it. If it has not arisen, cultivate joy. In this way, remembering, for virtuous actions with and without signs, one should do whatever arises without choice, like a hungry person eating whatever food is available, a thirsty person drinking whatever water is found, a poor person holding whatever wealth is obtained, a skilled doctor accumulating whatever medicine is obtained, an ignorant person cherishing and raising whatever child is born, a person in danger seeking whatever refuge is found, one should diligently engage in any virtuous action. This is