Tibetan
ས་བུའི་ཐེག་པ་བཞག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལྟར་ཐབས་བསྐྱེད་པའི་འཁོར་ལོ་ལྷའི་རང་བཞིན་གསང་སྔགས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ངེས་པ་དང་། ཆོས་སྐུར་ལྟར་ཤེས་རབ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལམ་དུ་བྱེད་པས། འབྲས་བུ་ཆ་འདྲ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ། སྔ་མ་ལས། འདྲ་བའི་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་ཐེག་པ་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱོན་ཚུལ་མང་ན་ཡང་། འདིར་ཐེག་ཆེན་ངེས་དོན་བླ་མེད་ཀྱི་ལུགས་ལ། སྐུ་གསུམ་སྟོན་པ་ཡང་ཕྱི་ལྟར་ན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། ནང་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ། གསང་བ་ལྟར་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངོ་བོར་འདོད། ཞོར་དུ་གསང་བ་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། གསུང་ཚུལ་གསུམ་གྱི་སྤྱིར་དབྱེ་བ། རིམ་པ་དགུ་ངེས་པར་དབྱེ་བ། ཕྱི་ནང་བཤད་པའི་འགགས་བསྡུས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྐུ་གསུམ་སོ་སོའི་སྟོན་པས་ཆོས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དབང་པོའི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་པ་ལས། སྙིང་པོའི་དོན་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པ་དང་། དུས་གསུམ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་དང་གསུམ་དུ་ངེས་སྟེ། ཨ་ཏི་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། བསྟན་པའི་ལུགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཇི་ལྟར་སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་བཞིན། །དབང་པོའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་དང། །འོ་མ་ལ་ནི་མར་བཞིན་དུ། །བསྡུ་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་དང་། །ཚ་བའི་ནད་ལ་ག་བུར་བཞིན། །གཉེན་པོའི་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། གསུང་ཚུལ་དགོངས་པ་གསུམ་དུ་བཅས། །གཉེན་པོའི་བསྡུས་དང་དབང་པོའི་དོན། །ཚིག་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གཉེན་པོའི་དོན་དུ་གསུང་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དེ་དག་ཆ་མཉམ་པའི་ཉོན་མོངས་བ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གི་གཉེན་པོར་འདུལ་བ། མདོ་སྡེ། མངོན་པ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཆ་མཉམ་པའི་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ངོ་། །དབང་པོའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། ཐེག་པ་རིམ་པ་དགུའོ། །བསྡུས་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་རིམ་དགུའི་ངེས་པར་དབྱེ་བ་ནི། དེ་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ། ཆུང་ངུའི་འབྲིང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ། ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ། འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ཀྲི་ཡའི་ཐེག་པ། འབྲིང་གི་འབྲིང་ཨུ་པ་ཡའི་ཐེག་པ། འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ཡོ་གའི་ཐེག་པ། ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་མ་ཧཱའི་ཐེག་པ། ཆེན་པོའི་འབྲིང་ཨ་ནུའི་ཐེག་པ། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཨ་ཏིའི་ཐེག་པ་སྟེ་རིམ་པ་དགུ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་དགུ་ལ་བསྟེན་པ་ནི། །ཁམས་གསུམ་པོ་ཡང་ཡང་དག་གི །ལམ་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་དང། བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཆུང་ངུ་གསུམ་ལ་བསྟེན་པ་ནི། །མཚན་མ་འཛིན་ལས་ཉན་ཐོས་ཏེ། །འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་རང་རྒྱལ་ཉིད། །རྟོགས་འཇུག་ཅན་ལ་བྱང་སེམས་སོ། །འབྲིང་པོ་གསུམ་ལ་བསྟེན་པ་ནི། །རབ་ཏུ་དམན་ལ་བྱ་བ་སྟེ། །དམན་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པའོ། །རྣམ་གཡེང་ཅན་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཉིད། །ཆེན་པོ་གསུམ་ལ་བསྟེན་པ་ནི། །སེམས་ཡས་པ་ལ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། །སེམས་བཅུ་པ་ལ་རྫོགས་པ་ཉིད། །མཆོག་གསུང་རབ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེ། །ཞེས་སོ། དེ་ཡང་དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད་པ་ལ་ལྔ་ལས། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག དབྱེ་བ། ལྡང་ཚད། དེའི་འཐད་པའོ། །ངོ་བོ་ནི། འཁོར་བ་ལས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཐར་བར་འདོད་པའི་བློ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། སྟོན་པ་ལས་ཆོས་ཉན་ནས་གཞན་ལ་སྒྲོགས་ཤིང་སྲིད་པ་ཐ་མའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་སློབ་དཔོན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་སོ། །དགོས་པ་ནི། འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ། །འབྲས་བུ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་འཐོབ་པའོ། །དབྱེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་གཉིས་ལས། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི། རགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འདི་གཡག་རྔ་དང་ནེའུ་སིང་ལྟར་ཚོགས་པ་གཅིག་སྣང་བ་ཡང་། དོན་དམ་པར་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ལྡན་སིལ་བུར་འདོད་པ། ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཀུན་རྫོབ་སྐད་ཅིག་དོན་དམ་ཆ་མེད་པ་བུམ་ཆུ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཕུང་བོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ། རགས་སྣང་རྡུལ་ཕྲན་བར་བསྐོར་བ་དང་བཅས་པར་འདོད་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་རྡུལ་ཕྲན་དང་སྐད་ཅིག་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་ཡང་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་བླང་དུ་ཤེས་ནས། སྡུག་བསྔལ། ཀུན་འབྱུང་བ། འགོག་པ། ལམ་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ནས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ། ཀུན་འབྱུང་སྤང་བྱ། ལམ་བསྟེན་བྱ། འགོགས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་སྤང་བྱ་དང་། སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པས། ལམ། རིག་པ། བསྒྲུབ་པ། ངེས་པར་འབྱིན་པ། འགོག་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ་པ། བདག་མེད་པའི་ཚུལ་སྒོམ་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་བ་དང
Chinese
确立地基乘是因为，如来佛时的果位色身二身一样，生起方便的轮，确定是天性密咒的轮。如法身一样，以智慧圆满次第不可思议的智慧之轮为道。因为果位相似作为道，所以那样说。如前者所说：因为作为相似的道，果位乘是真实宣说。这样。第三，指示那本身共同和不共同的出现方式虽然很多，但此处大乘了义无上的规矩是，指示三身也以外相而言是释迦牟尼佛，内相而言是大金刚持，密相而言认为是普贤王如来的体性。顺便从秘密咒语的自性中，分为三种说法的总类，确定分为九个次第，内外讲述的扼要归纳，这三者中，第一是，三身各自的导师所说的一切法，与根器的次第相结合而宣说，其中，归纳心要之义而宣说，以及三时总的，和分别对治而宣说，确定为三种。如阿底大圆满中说：教法的规矩有三种，如同阶梯的次第一样，为了根器的意义而宣说，如牛奶中的酥油一样，为了归纳的意义而宣说，如热病中的樟脑一样，为了对治的意义而宣说。这样。又如决断中说：说法确定为三种意，对治的归纳和根器的意义，词句归纳而宣说。这样。其中，为了对治的意义而宣说的是，法蕴八万四千，贪嗔痴那些等分的烦恼二万一千的对治调伏。经藏，律藏，论藏三藏等分的二万一千，即是法门八万四千。为了根器的意义而宣说的是，九乘次第。为了归纳的意义而宣说的是，内外密咒二者。第二，九次第的确定区分是，那也是小之小声闻乘，小之中等独觉乘，小之大菩萨乘，中之小克里亚乘，中之中等邬ུ་པ་ཡའི་乘，中等的大的瑜伽乘，大的小的摩诃乘，大的中等阿努乘，大的大的阿底乘，次第共有九种。出自《现观庄严论》：如是依于九种者，三界亦能入于正道。又出自《大庄严经》：依于小的三种者，执著相者为声闻，有意识者为独觉，有证悟入者为菩萨。依于中的三种者，于极劣者为事部，于劣者为行部，于散乱者为瑜伽部。依于大的三种者，于心高者为生起次第，于心第十者为圆满次第，于胜妙经部为大圆满。如是，首先宣说声闻乘，分五部分：体性、词义、分类、量、及其合理性。体性是：欲从轮回中独自解脱之意乐，成为证悟人无我的方便。词义是：从导师处听闻佛法后，为他人宣说，并成就最后有之菩提，因依赖于导师，故为声闻。必要是：必定从轮回中解脱。果是：获得有余依和无余依的阿罗汉果。分类有：分为说一切有部和经部两种。说一切有部是：粗大的世俗谛，如同牦牛尾和尼辛草一样，显现为一体，但胜义谛中，认为是具有分位的微尘。识的因，世俗谛是刹那，胜义谛是无分，如同瓶中的水一样。蕴、界、处，认为是粗大的显现，与微尘的间隔周遍。虽然承认人无我，但承认法有微尘和刹那。又以四谛所摄的法，知晓因果取舍后，以苦、集、灭、道四谛的行相，以缘的方式，以四种行相为对境而知晓，知晓的方式是知晓苦，集是应断，道是应修，灭是应得。苦是应知，集是应断，以空性和无我的行相证悟道，即是理，是智，是修，是出离，灭是寂静，是殊胜，是无我的方式，通过修习而能见到三界之
English
Establishing the ground vehicle is because, like the two bodies of the Buddha's time, the wheel of arising means is determined to be the wheel of the nature of the deity's secret mantra. Like the Dharmakaya, the wheel of inconceivable wisdom in the order of perfect wisdom is taken as the path. Because the fruit is similar as the path, it is said that way. As the former said: Because it is taken as a similar path, the fruit vehicle is truly declared. Like this. Third, although there are many common and uncommon ways of showing that itself, here, according to the supreme rule of the Great Vehicle, the three bodies are also shown as Shakyamuni Buddha in appearance, the Great Vajradhara in inner appearance, and the essence of Samantabhadra in secret appearance. By the way, from the nature of the secret mantra, it is divided into three types of general statements, definitely divided into nine stages, and the essential summary of internal and external explanations, among these three, the first is that all the teachings taught by the teachers of the three bodies are combined with the order of faculties. It is said that the meaning of the essence is summarized and said, and the three times are general, and the specific treatment is said, which is determined as three types. As it is said in Ati Great Perfection: There are three types of teaching rules, just like the steps of a ladder, for the meaning of the faculties, like ghee in milk, for the meaning of summarization, like camphor in fever, for the meaning of treatment. Like this. Also, as it is said in the determination: The way of speaking is determined as three meanings, the summary of treatment and the meaning of faculties, the words are summarized and declared. Like this. Among them, what is said for the meaning of treatment is that the Dharma aggregates are 84,000, and the afflictions of greed, hatred, and ignorance are equally subdued by 21,000. The Sutra Pitaka, the Vinaya Pitaka, and the Abhidhamma Pitaka are equally divided into 21,000, which are the 84,000 Dharma gates. What is said for the meaning of the faculties is the nine vehicle stages. What is said for the meaning of summarization is the two internal and external mantras. Second, the definite distinction of the nine stages is that it is also the small Hinayana, the small middle Pratyekabuddha, the small great Bodhisattva, the middle small Kriya, the middle middle U
English
The vehicle of Upa, the medium great Yoga vehicle, the great small Maha vehicle, the great medium Anu vehicle, the great great Ati vehicle, thus there are nine levels. From the *Ornament of Clear Realization*: "Thus, relying on the nine, one enters the path of the three realms." And from the *Great Array Sutra*: "Relying on the three small ones, those who grasp at characteristics are Shravakas, those with awareness are Pratyekabuddhas, and those who enter with realization are Bodhisattvas. Relying on the three medium ones, for the extremely inferior is the Kriya, for the inferior ones is the Charya, and for the distracted ones is Yoga. Relying on the three great ones, for those with high minds is the generation stage, for those with the tenth mind is the completion stage, and for the supreme scriptures is the great completion." Thus, first, there are five parts to explaining the Shravaka vehicle: essence, definition, division, measure, and its validity. The essence is: the intention to liberate oneself alone from samsara, which becomes a means to realize the selflessness of the individual. The definition is: having heard the Dharma from the teacher, proclaiming it to others, and accomplishing the enlightenment of the final existence, because it relies on the teacher, it is called Shravaka. The necessity is: to definitely liberate from samsara. The result is: to attain the Arhat fruit of remainder and no remainder. The division is: divided into the Vaibhashika and Sautrantika. The Vaibhashika is: the coarse conventional truth, like a yak tail and a neusing grass, appears as one assembly, but in the ultimate truth, it is considered to be fragmented particles with parts. The cause of consciousness, the conventional truth is momentary, the ultimate truth is without parts, like water in a vase. The aggregates, elements, and sources, are considered to be coarse appearances, pervaded with intervals of particles. Although they acknowledge the selflessness of the individual, they acknowledge the existence of particles and moments in the self of phenomena. Moreover, knowing the cause and effect of abandonment and adoption in the Dharma contained in the four truths, focusing on the four aspects of suffering, origin, cessation, and path, the way of knowing is knowing suffering, origin is to be abandoned, path is to be cultivated, and cessation is to be attained. Suffering is to be known, origin is to be abandoned, and the path is realized with the aspects of emptiness and selflessness, that is, reason, wisdom, practice, liberation, cessation is peace, is excellent, is the way of selflessness, through practice, one can see the three realms.