Tibetan
བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག ཟབ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་སྙམ་དུ་བཟོད་མེད་མོས་གུས་ཀྱི་གདུང་ཤུགས་མཆི་མ་འཁྲུགས་པ་ཙམ་དུ་བསྐྱེད་ཅིགབྱས་ལ། བླ་མས། ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། ཟབ་ལམ་གྱི་ཉམས་རྟོགས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག ཅེས་སོགས་བརྒྱུད་པའི་བཤར་འདེབས་ཀྱིས་བྱིན་ཕེབས་པའི་རྗེས་ལ། བླ་མ་ཉིད་ཚད་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེས་འོད་དུ་ཞུ། སློབ་མའི་སྤྱི་བོ་ནས་ཐིམ་པས་སློབ་མའི་སྒོ་གསུམ་དང་བླ་མའི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་ལ་ཤེས་པ་ལྷོད་ནས་འཇོག་ཏུ་བཅུག་པས་བྱིན་རླབས་ཀྱི་འུར་ལངས། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་བླ་མར་ཤེས། རྣམ་རྟོག་མོས་གུས་སུ་ཤར། དེའི་ངང་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་པས་རིག་མདངས་མོས་གུས་སུ་ལམ་མེ། གཤིས་འཛིན་མེད་དུ་ཁྲོལ་ལེར་ཤར་བས་མོས་གུས་རང་རིག་ཏུ་གྲོལ། རང་རིག་སྐྱེ་མེད་ཀ་དག་གི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ངང་ལ་བསལ་བཞག་མེད་པ་རང་བབས་སུ་བསྐྱང་དུ་གཞུག་གོ །འདི་ནི་རྩ་བའི་དངོས་བསྟན་ལ་མེད་ཀྱང་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས་ཉམས་མྱོང་བོགས་ཆོད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་བྱིན་རླབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དོན་ཁྲིད་ལས། དེ་ནས་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད། སེམས་སྟོང་པར། སྟོང་པ་སྣང་བར། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ། གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དུ། དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་དུ། ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད་དོ། ཅེས་རྣམ་གྲངས་བདུན་དུ་བསྟན་པ་ལས། དང་པོ་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་རང་བབས་སུ་བཞག་པ་ལས། རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡིད་ལ་ཝལ་གྱིས་འཆར་དུ་བཅུག་ནས། འདི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟར་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། གཞི་གཅིག་ལའང་རིགས་དྲུག་སོགས་ལས་མི་མཐུན་པའི་འགྲོ་བ་སོ་སོ་ལ་སྣང་བ་རིས་མེད་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་པས་དགྲ་གཉེན་དུ་མར་ངེས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་སེམས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གཟིགས། མི་གཟིགས་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་འགྱུར་ན་མཚན་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པ་
Chinese
请加持！为了让甚深道的证悟在相续中生起，请加持！如此以难以忍受的胜解信的悲切之情生起泪水。之后，上师说：“祈请法身普贤王如来！请加持让甚深道的修证在相续中生起！”等等，以传承的祈请文加持降临之后，上师以无量的慈悲化为光，从弟子的顶门融入，使弟子的身语意和上师的金刚三身无别，在离戏的境界中，让觉性放松安住，从而生起加持的喧腾。三门之显现知为上师，分别念生起为胜解信。在那样的境界中放松宽坦，觉性之光明显为胜解信，无有实执地坦然显现，从而胜解信解脱为自明觉，自明觉解脱于无生本来清净的法界之中。在那样的境界中，无有取舍，自然安住。这虽然在根本的开示中没有，但是上师们的实践经验，对于高效地生起，加持是极其巨大的。
English
Bless! Please bless that the realization of the profound path may arise in the continuum! Thus, with unbearable longing of devotion, generate tears. Then, the Lama says: "I pray to the Dharmakaya Samantabhadra! Please bless that the experience and realization of the profound path may arise in the continuum!" After the blessings descend through the lineage supplication, the Lama himself dissolves into light with immeasurable compassion. By dissolving from the crown of the disciple, the disciple's three doors and the Lama's three vajras become inseparable, and in the state of freedom from elaboration, awareness is allowed to relax and rest, thus raising the roar of blessings. The appearances of the three doors are known as the Lama. Conceptual thoughts arise as devotion. Relaxing and loosening in that state, the radiance of awareness is vividly devotion. Because it arises openly without clinging to characteristics, devotion is liberated into self-awareness. Self-awareness is said to be liberated into the unborn, primordially pure space. In that state, without elimination or retention, let it be maintained naturally. Although this is not in the root instruction, the practice experience of the Lamas has a very great blessing for the efficient generation [of realization].
Tibetan
རྣམ་རྟོག་ལམ་མེར་འཆར་བ་འདི་ལས་ཅི་ཞིག ཀློང་གསལ་ལས། སེམས་ཀྱི་དྲན་བསམ་རིག་པའི་རྩལ། །སྣང་ཤེས་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཀུན། །རིག་པ་དག་ལས་ལོག་པ་མེད། །ཅེས་དང་། གུར་ལས། རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཕྱིར་གྱུར་པའི། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་དེ་ཡང་། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགག་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་འདི་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཐག་ཆད་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། འགྱུ་བྱེད་ཉིད་ལ་ཚུར་བལྟས་པས། མ་སྤངས་རང་གྲོལ་སིལ་བུ་འདྲ། །ཞེས་དང་།བདེ་བ་རབ་འབྱམས་ལས། རྩ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །བཙལ་བས་མ་རྙེད་ངོས་བཟུང་མེད། །ཇི་བཞིན་ཡེ་བཞིན་སྟོང་པའི་ངང་། །བརྗོད་བྱ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་སྟོང་པ་སྣང་བར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་། རང་རྩལ་མ་འགགས་པའི་འཆར་སྒོ་ཅིར་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ལས། འགགས་མེད་རྩལ་ནི་ཅི་ཡང་འཆར། །སྟོང་གསལ་རིག་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད། །ཅེས་དང་། སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་སྣང་། །སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བཞི་པ་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དེ་ཡང་སྣང་བ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་མེད་དེ། སྟོང་ཉིད་རང་རྩལ་ཆུའི་ཟླ་གཟུགས་བཞིན་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་སོ་སོ་རང་གི་ངོ་བོར་གནས་པ་སྟེ། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། དམིགས་པས་སྣང་བའི་ཡུལ་རྣམས་ལ། །རང་བཞིན་མེད་པར་སུས་རྟོགས་པའི། །འདི་ལ་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལྔ་པ་གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་རང་བྱུང་གི་རིག་པ་ཧྲིག་གེ་བ་སྤྲོས་བྲལ་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནས། སྐུ་གསུམ་གྱི་དབྱིངས་སུ་རང་གྲོལ་བ་སྟེ། ཕྲ་བཀོད་ལས། རྗོགས་སངས་རྒྱས་ནི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་དུས་གསུམ་འགྱུར་བ་མེད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དྲུག་པ་དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། །ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་དུག་ལྔའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ནས་ཆམ་གྱིས་བཞག་པས་ཞེ་སྡང་མ་སྤངས་གསལ་སྟོང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་གྲོལ། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་བདེ་སྟོང་དང་། གཏི་མུག་མི་རྟོག་པ། ང་རྒྱལ་དང་ཕྲག་དོག་རང་གསལ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་རྣམས་སུ་འཆར་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངང་དུ་གྲོལ། དེས་མ
Chinese
从念头纷然生起之中，还有什么呢？《虚空光明》中说：“心的念头是觉性的妙用，所有显现和觉知都转变为觉性，没有偏离觉性。”又如《古尔》中说：“从珍贵的心之外，既没有佛，也没有众生。”如是宣说。第二，认识心为空性：心，不存在有无、生灭、常断等任何状态，由于远离一切戏论，无法用“这个”来指代，因此，确信其为空性。经中说：“观照能动之自性，不舍而自解，如细雨般。”又《安乐遍满》中说：“无根的心性，寻之不得，无从把握，如实本然空性中，所说是自生智慧。”如是宣说。第三，认识空性为显现：本体虽为空性，无有改变，但自力未止息，显现为任何事物。经中说：“无碍之力显现一切，觉知空明，无有改变。”又说：“空性之自性显现一切，显现之相无有生。”如是宣说。第四，认识显空无二：显现也无其他因缘，空性自力如水中月影般，显空无二各自安住于自性之中。《日月和合》中说：“以所缘显现之境，谁能了知其无自性，于此显空无二。”如是宣说。第五，认识无二为自解脱：如是显空无二，自生之觉性，明亮而离戏，非造作且任运成就，从三身之界中自解脱。《细微布置》中说：“圆满佛陀即是自明觉，本体三时无有改变。”如是宣说。第六，认识五毒为自解脱：无论生起嗔恨等五毒的任何念头，都直视其本体，猛然放下，嗔恨不舍，自解脱为明空智慧。同样，贪欲解脱为乐空，愚痴解脱为无分别，我慢和嫉妒显现为自明本初之本体，并在五种智慧的状态中解脱。由此
English
What else is there besides the arising of thoughts? In "Vast Expanse of Clarity," it says: "The mind's thoughts are the play of awareness. All that transforms into appearances and cognitions does not stray from awareness." Also, in "The Gur," it says: "Apart from the precious mind, there is neither Buddha nor sentient being." Thus it is said. Second, to recognize the mind as emptiness: That mind is not established as anything, such as existence or non-existence, arising or ceasing, permanence or annihilation. Because it is free from all elaboration, it cannot be pointed to as "this." Therefore, be certain that it is emptiness. In the Tantra, it says: "By looking back at the very one that moves, it is self-liberated without abandonment, like scattered rain." Also, in "Joyous Abundance," it says: "The nature of mind, without a root, cannot be found by searching, and cannot be grasped. In the state of emptiness, just as it is, primordially, what is expressed is self-arisen wisdom." Thus it is said. Third, to recognize emptiness as appearance: Although the essence is emptiness, without change, because the self-display is unceasing, it appears as anything whatsoever. In the Tantra, it says: "Unceasing display arises as anything. Knowing emptiness and clarity, there is no change." And: "The nature of emptiness appears as anything. The characteristic of appearance has no birth." Thus it is said. Fourth, to recognize appearance and emptiness as non-dual: Moreover, appearance has no other cause or condition. The self-display of emptiness, like the moon's reflection in water, is such that appearance and emptiness are non-dual, each abiding in its own essence. In "Union of Sun and Moon," it says: "For those who realize that the objects that appear through focus have no inherent existence, for them, appearance and emptiness are non-dual." Thus it is said. Fifth, to recognize non-duality as self-liberation: Thus, the non-dual, self-arisen awareness, clear and free from elaboration, uncompounded and spontaneously accomplished, is self-liberated into the expanse of the three kayas. In "Subtle Arrangement," it says: "Complete Buddhahood is self-awareness itself. The essence does not change in the three times." Thus it is said. Sixth, to recognize the five poisons as self-liberation: Whatever thoughts arise in the form of the five poisons, such as anger, by staring directly at their essence and letting go abruptly, anger is not abandoned but self-liberated into clear and empty wisdom. Similarly, desire is liberated into bliss and emptiness, delusion into non-conceptuality, and pride and jealousy appear as the self-luminous, intrinsic essence, and are liberated into the state of the five wisdoms. By this