Tibetan
གམ་དང་། གྲུ་གསུམ་དང་། ནར་མོའི་གཟུགས་ཅན་སོགས་དངོས་པོར་འཛིན་དུ་རུང་བ་དང་མི་རུང་བར་བརྟག་དཔྱད་ལེགས་པར་བཏང་། དེ་བཞིན་དུ་དཀར་སེར་དམར་ལྗང་མཐིང་ཁ་སོགས་ཁ་དོག་ལ་བརྟག་པ་དང་། གཞན་ཡང་སེམས་དང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གམ་ཐ་དད་དུ་འདུག དགའ་མི་དགའ་སྙན་མི་སྙན་སྐྱིད་སྡུག་སྣ་ཚོགས་སུ་བྱུང་དུས་སེམས་དང་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་འདུག་གམ་ཐ་དད་དུ་འདུག གཅིག་ན་སེམས་ལ་ཁ་དོག་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་ལུས་དང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་ན་སོ་སོར་གང་ལ་འདུག་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང་རྗེས་མེད་རང་ཡལ། སེམས་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་དུ་སོང་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་མཚངས་རིག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་འགག་དང་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པ་གང་གི་ཡང་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་རིག་པ་གསལ་དྭངས་ཧྲིག་གེ་བ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་ལས་གདོད་ནས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཀ་དག་ལ། །འཁྲུལ་ཞེས་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཅི། །དེ་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་གདོད་ནས་དག།ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟག་པ་ནི། དེ་ལྟར་གཞིའི་མཚངས་མ་རྙེད་ཀྱང་བདག་མེད་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། བར་དུ་གང་ན་གནས། མཐར་གང་དུ་འགྲོ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བྱུང་། ཇི་ལྟར་གནས། ཇི་ལྟར་འགགས་སོགས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཀློང་གསལ་ལས། དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་གནས་པ་ཅི། །ཡོད་དམ་ཞེ་ན་དངོས་པོ་སྟོང་། །མེད་དམ་ཞེ་ན་བརྟག་དཔྱད་གསལ། །སྟོང་གསལ་ངོས་བཟུང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་སེམས་རང་གནས་སུ་བཞག་ཅིང་སེམས་ཕྱི་ནང་གི་གནས་ས་བཙལ་ཀྱང་གནས་མཁན་གྱི་ངོ་བོ་མ་རྙེད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཕྲོ་དགུ་འཕྲོ་འདི་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཤེས་པ་འགྱུ་འགྱུ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་འགྱུ་གང་དུ་འགྲོ་འགྲོ་མཁན་གྱི་ངོ་བོ་ཡོད་ནས་འགྲོའམ་མེད་ནས་འགྲོ། མེད་ནས་འགྲོ་ན་འགྲོ་མཁན་དོན་མ་མཆིས། འགྲོ་མཁན་གྱི་ངོ་བོ་བྱེད་པ་པོ་དེ། འགྲོ་བ་ལྷ་མི་ལྟར་དུ་འགྲོའམ། ས་ལ་འཛུལ་ལམ། གནམ་ལ་འཕུར་རམ། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གཟུགས་ལྟར་འགྲོའམ། མཚན་མ་ཁ་དོག་ཆེ་ཆུང་ཇི་ལྟར་འདུག་བརྟག་པ་ནི་སེམས་ཚོལ་གྱི་མན་ངག་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་ནན་ཏན་དུ་བྱས་ཏེ་ཉིན་མཚན་དུ་འབད་ནས་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཚོལ་པ། སེམས་ཀྱིས་སེམས་འདུལ་བ།སེམས་ཀྱི་མཚངས་བཙལ་བ། །སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་བཤིགས་པ། སེམས་ཀྱི་རྫུན་ཁུང་སྡིབ་པ་ཞེས། དཔེར་ན་བདེན་རྫུན་ཁྲིམས་རར་གཏུག་པ་བཞིན་དུ་ཕུ་དེད་མདའ་དེད་ཕུབ་ཐོག་ཏུ་མདུང་སྒྲིལ་བའམ་ཁབ་མིག་ཏུ་སྲད་བུ་འཛུད་པ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཞིབ་མོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་འདུལ་བ་རྡོས་རྡོ་བཅགས་པ་ལྕགས་ཀྱིས་ལྕགས་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གོང་དུ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་མཚན་མ་དངོས་ཅན་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོས་སླེབ་ཚེ་བལྟ་བྱའི་ཡུལ་ཉིད་རང་བཞིན་སྟོང་པ་རྩ་བྲལ་དུ་དག་པས་སྡོང་པོ་རྩ་བ་བཅད་ན་ལོ་འདབ་ངང་གིས་སྐམ་པ་བཞིན། །ལྟ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་འདི་ཞེས་མི་མཚོན་པ་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་དག་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་ཤར། དེའི་ཚེ་གནས་ན་གནས་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་ཞིང་། འཕྲོ་ན་འཕྲོ་བའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་རང་རྩལ་འགག་མེད་ཀྱི་རིག་པ་རང་བབས་སུ་བསྐྱངས་པས་ཡེ་སྟོང་ཀ་དག་གི་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བཏགས་གྲོལ་ལས། ཕྱི་ནང་ཀུན་བརྟགས་ཡེ་སྟོང་གྲོལ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་དག་ཤེས་ན། །གཞི་དོན་མངོན་གྱུར་རང་སར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་སྔར་ཡང་བྱུང་བས་སོ་སྙམ་ན། སྔ་མ་ནི། ཡུལ་ལ་བརྟགས་ནས་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཡུལ་ཅན་ལ་བརྟག་ནས་ངོ་བོའི་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་ལྟར་སྔ་མ་ནི་སེམས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་།ཕྱི་མ་ནི་ཕབ་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་གནས་ལུགས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བརྟག་དཔྱད་ཞིབ་མོས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནན་ཏན་མཐར་ཆགས་སུ་མཛོད་ཅིག། སྤྱི་དོན་བཅུ་བདུན་པ་རིག་པའི་རྩལ་དབང་དང་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། གོང་དུ་སྤྲོས་བཅས་བུམ་དབང་བསྐུར་ནས་ཁྲིད་ཀྱི་རིམ་པ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ནས་བཟུང་སྟེ། ལུས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའི་འདུག་སྟངས་བར་དུ་སྦྱངས་པ་དང་། དེ་ནས་སྤྲོས་མེད་གསང་དབང་བསྐུར་ནས་ངག་གི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་དང་། དེ་རྗེས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་ནས་སེམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དེ་ནས་ཚིག་དབང་བསྐུར་ལ་རྟོག་པ་རྩད་བཅད་དང་མཚངས་བཙལ་ལ་སྦྱངས་པ་བྱ་བ་སྟེ་འདི་དག་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེས
Chinese
对于可以被认为是物体的东西，如圆形、三角形和长方形等，要进行仔细的检查，看它们是否真的可以被认为是物体。同样地，也要检查颜色，如白色、黄色、红色、绿色、蓝色等。此外，也要考察心、身、语、意三者是一体的还是分离的。当出现喜不喜欢、悦耳不悦耳、快乐痛苦等各种感受时，心与这些感受是一体的还是分离的？如果是一体的，那么心就应该有颜色，因为它与身体是一体的。如果是分离的，那么就要考察它们各自存在于何处。通过考察和分析，发现它们既不是一体的，也不是分离的，因此身体会自然消散，变成不可分割的微粒，不留痕迹。心就像鸟飞过天空，不留痕迹，这就是心的本性，即觉性。这种觉性不落入任何一方，无论是主体和客体、生和灭、常和断等等。这种什么都不是的觉性，清晰、明亮、澄澈。它超越了可以用语言描述的范畴，因为它从一开始就从错误的征兆中解脱出来。正如《珍珠鬘》中所说：在最初的原始清净中，甚至不能说有“错觉”这个词。同样，什么又是不错觉呢？因此，错觉从一开始就是清净的。第三是考察生处、住处、去处。虽然没有找到基的本性，但这种将无我执为我的心的本质，最初是从哪里产生的？中间住在哪里？最终去向哪里？也要考察分析它是如何产生的？如何住留？如何灭去的？正如《虚空光明》中所说：那么，心住在哪里呢？如果说有，那么事物是空的。如果说没有，那么考察是清晰的。空性和明性是不可分割的。因此，当心安住在其自身状态中，并且寻找心的内外住所时，虽然没有找到居住者的本质，但念头不断生灭，过去、未来、现在不断追逐，这种流动的意识是如何流动的？它去向哪里？是先有去者的本质才去的，还是没有去者的本质才去的？如果没有去者的本质而去，那么去者就没有意义。这个去者的本质，这个行动者，是像天人一样行走，还是钻入地下，还是飞向天空？是像六道众生的形态一样行走吗？它的形状、颜色、大小如何？这种考察是寻找心的重要诀窍，因此要认真对待，日夜努力考察。
English
Carefully examine things that can be considered objects, such as circles, triangles, and rectangles, to see if they can truly be considered objects. Similarly, examine colors such as white, yellow, red, green, and blue. Furthermore, consider whether the mind, body, speech, and intention are one or separate. When various feelings such as liking and disliking, pleasant and unpleasant, happiness and suffering arise, are the mind and these feelings one or separate? If they are one, then the mind should have color, because it is one with the body. If they are separate, then examine where each of them resides. Through examination and analysis, it is found that they are neither one nor separate, therefore the body will naturally dissipate, becoming indivisible particles, leaving no trace. The mind is like a bird flying through the sky, leaving no trace, which is the nature of the mind, namely awareness. This awareness does not fall into any side, whether it is subject and object, birth and death, permanence and annihilation, and so on. This awareness, which is nothing, is clear, bright, and lucid. It transcends the realm that can be described by language, because it is liberated from the signs of delusion from the very beginning. As it is said in "The Pearl Garland": In the original, primordial purity, one cannot even say there is such a thing as "delusion." Likewise, what is non-delusion? Therefore, delusion is pure from the very beginning. Third, examine the place of arising, dwelling, and going. Although the nature of the ground has not been found, where does this essence of the mind, which grasps selflessness as self, first arise from? Where does it dwell in the middle? Where does it go in the end? Also examine and analyze how it arises, how it dwells, and how it ceases. As it is said in "Vast Expanse of Clarity": Then, where does the mind dwell? If you say it exists, then things are empty. If you say it does not exist, then examination is clear. Emptiness and clarity are indivisible. Therefore, when the mind is placed in its own state, and the inner and outer abodes of the mind are sought, although the essence of the dweller is not found, how does this flow of thoughts, which never ceases, which follows after the past, future, and present, how does this moving consciousness move? Where does it go? Does it go because there is an essence of the goer, or does it go because there is no essence of the goer? If it goes without the essence of the goer, then the goer is meaningless. This essence of the goer, this actor, does it walk like gods and humans, or does it enter the ground, or does it fly into the sky? Does it walk like the forms of the six realms of beings? What is its shape, color, size? This examination is an important key instruction for finding the mind, therefore it should be taken seriously, and one should strive day and night to examine it.
Chinese
又如以心觅心，以心调伏心，寻心之踪迹，拆心之房屋，堵心之虚假孔穴。譬如真假对簿公堂，如顺毛倒毛，矛头相向，或如穿针引线般，应仔细探究心之体性。其中，以心调伏心，犹如以石击石，以铁断铁。如是，经过上述考察与分析，当以观者的对治法，未能于任何处成立有实事的相时，所观之境自性即为空性，清净无根，如断树之根，则枝叶自枯。观者之觉性，亦无法指明为何物，于各自本觉之体性中，本初清净，任运成就之智慧自显。彼时，安住则观安住之体性，动摇则观动摇之体性，由此，于离能知所知之自力，无碍之觉性中，自然安住，则俱空本净之实相得以显现。如《系解》所云：“内外皆考察，俱空即解脱。”又云：“若知阿赖耶，完全清净时，基义现前证，自处即解脱。”如是宣说。若问，是否因曾有生处、三有轮回，故今仍有耶？前者乃是于境上考察，而于不成立上定论者，而此处乃是于有境上考察，而于体性上定论者。如法王遍知所言，前者乃于心无基无根上定论，后者乃于安住于所定之义上，开显实相。如是说，故应以精细之观察分析，再三殷重彻底行之。
English
Furthermore, it is like searching for the mind with the mind, subduing the mind with the mind, seeking the traces of the mind, demolishing the house of the mind, and blocking the false holes of the mind. For example, it is like truth and falsehood being brought to court, like aligning spears against each other whether the fur is stroked smoothly or against the grain, or like threading a needle, one should carefully investigate the nature of the mind. Among these, subduing the mind with the mind is like breaking stone with stone, or cutting iron with iron. Thus, after the above examination and analysis, when the antidote of the observer arrives, failing to establish any real characteristic anywhere, the object of observation itself is emptiness by nature, purified without root, like cutting the root of a tree, then the branches and leaves will naturally wither. The observer's awareness also cannot be pointed out as what it is, and in the nature of each individual's self-awareness, the primordial purity and spontaneously accomplished wisdom naturally manifest. At that time, if abiding, then observe the nature of abiding; if moving, then observe the nature of moving. Thus, in the self-power free from the knower and the known, in the unobstructed awareness, naturally abiding, the state of primordial emptiness and purity is revealed. As the ‘Tied Liberation’ says: "Examining all inside and out, emptiness is liberation." And also: "If one knows the Alaya, when it is completely pure, the meaning of the ground is realized, liberation is in its own place." Thus it is said. If one asks, is it because there were places of birth and the three realms of samsara in the past that they still exist now? The former is to examine the object and to conclude that it is not established, while here, it is to examine the subject and to conclude on the nature. As the Dharma Lord Omniscient said, the former is to conclude that the mind is without basis or root, while the latter is to reveal the reality of abiding in the meaning of what has been concluded. Thus it is said, therefore, one should repeatedly and thoroughly engage in detailed observation and analysis with diligence.