Tibetan
ད་པ། མིག་གཡས་གཅུས་དང་གཡོན་གཅུས་མེད་པ། ཚབ་ཚུབ་ཁྱག་ཁྱོག་མེད་པ། ཧར་ཧར་གདངས་ཆེ་བ་མ་ཡིན། བཙུམ་པ་མ་ཡིན། ཁ་མིག་བཀྲ་ལམ་མེ་བ་དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་མ་འགགས་པ། ལུས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཀློད་པ། སོག་མའི་ཕོན་ཐག་གཤིགས་པ་བཞིན། འབོལ་ཤིག་གེ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། བདེ་དང་ལྷོད་དང་ཡང་དང་གསུམ། ཕྱི་འབྱུང་བཞི་ལུས་ཀྱི་ལྷོད་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ཀློང་གསལ་ལས། ལུས་མི་འགུལ་བ་དལ་བར་བྱ། །ངག་ནི་མི་སྨྲ་རང་སར་བཞག །སེམས་ནི་མི་འཕྲོ་ངང་ལ་ཀློད། །མིག་གཉིས་ཟིམ་བུས་མཁའ་ལ་གཏད། །ཁ་ནི་ཡུད་ཙམ་གདངས་པ་ལས། །སོ་ཡི་བར་དུ་ནས་ཐར་ཙམ། །སྒོ་གསུམ་རླུང་གིས་དལ་བ་ལས། །ཡུད་ཙམ་ཕྱིར་ལ་འདུར་བའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ནི་དྲན་བསམ་མི་སྤྲོ་ཞིང་། །མིག་གཉིས་སྣ་ཡི་རྩེ་ལ་གཏད། སྣ་ཡང་སེམས་ཀྱི་རྩེ་ལ་གཏད། །གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ལ་མཉམ་པར་བཞག །ཅེས་དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ན་གཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་རྩད་བཅད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བཟང་ངན་སྐྱིད་སྡུག་གི་བྱེད་པ་པོ་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་སྒོ་གསུམ་ལ་རག་ལས་པས། དེ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ་གཙོ་གང་ཆེ་བར་འདུག་ལེགས་པར་བརྟག་པས་ལུས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་གྲང་དྲོ་བརྒྱག་ལྟོག་དང་། ངག་གི་བཟང་ངན་གྱི་སྨྲ་བརྗོད། ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ལྔའི་འཛིན་པ་བཟང་ངན་གྱི་བླང་དོར་སོགས་གང་ས་ནས་གཙོ་གང་ཆེ་བར་འདུག་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད། གཞན་ཡང་འཁོར་བར་འཁྱམས་མཁན་དང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་པོ་དེ་གང་། བདེ་སྡུག་གི་རྟེན་དང་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་པོ་དེ་སུ། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་བརྒྱུད་ནས་ལས་བཟང་ངན་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་ལས་བདེ་སྡུག་སོ་སོར་མྱོང་མཁན་དེ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སོ་སོར་ནས་བསམ་གཞིག་ལེགས་པར་བཏང་ལ་སོ་སོར་རེད་དམ། གསུམ་ཀ་ཚོགས་པ་གཅིག་གིས་བྱེད་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པ་བྱུང་ན་རྐུན་པོ་ངོས་ཟིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཀློང་གསལ་ལས། ཉག་གཅིག་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཞེས་དང་།གསང་བ་སྙིང་པོ་ལས། གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱིརྩ་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་།དོ་ཧ་ལས་ཀྱང་།སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །གང་ལས་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འགྲོ་བར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའང་དོན་འདི་ལ་དགོངས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚངས་བཙལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་འདིའི་དབྱིབས་ཁ་དོག་མཚན་མ་ལ་བརྟག་དགོས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཟླུམ་པོ་དང་། གྲུ་བཞི་དང་། ཟླ་
Chinese
然后，眼睛不要向右或向左倾斜，不要模糊或摇摆不定，不要过度睁大，也不要闭合。口和眼要明亮，感官之门不要关闭。身体方面要放松，就像卸下肩上的重担一样，要舒适地安住。舒适、放松和轻盈这三点，是外在四大元素放松身体的方法。《虚空光明》中说：身体不动，缓慢地做；语言不说话，保持在自己的位置；心不散乱，放松于自然状态；双眼半闭，注视虚空；口稍微张开，牙齿之间像能通过一粒大麦。通过三扇门，气息缓慢地流动，片刻后向外散发。同样在其中说：心不散布记忆和思考，双眼注视鼻尖，鼻子也注视心的尖端，集中于一点，保持平静。像这样保持平静的时候，应该如何检查保持者和所保持者的本质呢？首先，进行根本的调查：像这样，好坏、苦乐的制造者，一切行为的基础依赖于三扇门。那么，身体、语言和心这三者中，哪个最重要呢？仔细检查身体的舒适与不适、冷热、饥饿和饱腹，语言的好坏表达，以及心的五种感官的执着，好坏的取舍等等，从各个方面检查哪个最重要。此外，在轮回中漂泊者和成为佛陀者是谁？苦乐的所依和否定肯定者是谁？经历过去和未来，从善恶业的果报中分别体验苦乐者，是身体、语言和心三者各自体验吗？还是三者集合在一起体验？通过思考和检查，如果确定一切的根源是心，就像认出小偷一样。《虚空光明》中说：唯一是轮回和涅槃一切的基础。以及《秘密藏》中说：无根的心性，是所有现象的根源。以及《多哈》中也说：心性是唯一一切的种子，从那里产生存在和超越痛苦。等等，所说的也是这个意思。第二，寻找特征：像这样，轮回和涅槃一切的根源，这个心的形状、颜色、特征需要检查。也就是说，圆形、方形和月亮
English
Then, the eyes should not be squinted to the right or left, not be blurred or wavering, not be excessively wide open, nor be closed. The mouth and eyes should be bright, and the doors of the senses should not be blocked. In terms of the body, relax, like unloading a burden from the shoulders, and abide comfortably. Comfort, relaxation, and lightness, these three, are the methods for relaxing the body through the four outer elements. In the 'Klong gsal,' it says: 'The body does not move, do it slowly; speech does not speak, remain in its own place; the mind does not scatter, relax in its natural state; the two eyes half-closed, gaze at the sky; the mouth slightly open, with a space between the teeth like a barleycorn can pass through. Through the three doors, the breath flows slowly, and after a moment, it dissipates outward.' Again, in the same, it says: 'The mind does not spread memories and thoughts, the two eyes gaze at the tip of the nose, and the nose also gazes at the tip of the mind, concentrate on one point, and remain calm.' When remaining calm like this, how should one examine the nature of the holder and the held? First, conduct a fundamental investigation: Like this, the maker of good and bad, joy and sorrow, the basis of all actions depends on the three doors. So, among the body, speech, and mind, which is the most important? Carefully examine the body's comfort and discomfort, cold and heat, hunger and satiety, the good and bad expressions of speech, and the mind's clinging to the five senses, the acceptance and rejection of good and bad, etc., examine from all aspects which is the most important. Furthermore, who is the one wandering in samsara and the one becoming a Buddha? Who is the basis of joy and sorrow and the one who negates and affirms? Experiencing the past and future, from the results of good and bad karma, separately experiencing joy and sorrow, do the body, speech, and mind each experience separately? Or do the three gather together and experience? Through thinking and examining, if it is determined that the root of everything is the mind, it is like recognizing a thief. In the 'Klong gsal,' it says: 'The one and only is the basis of all samsara and nirvana.' And in the 'G Sang ba snying po,' it says: 'The rootless nature of mind is the root of all phenomena.' And in the 'Doha,' it also says: 'Mind itself is the one seed of all, from which existence and transcendence of suffering arise.' Etc., what is said also refers to this meaning. Second, searching for characteristics: Like this, the root of all samsara and nirvana, the shape, color, and characteristics of this mind need to be examined. That is, round, square, and moon