Chinese
因贪恋名利和恭敬而修行佛法，对别人的财富心生嫉妒和吝啬，不思量说法者的功德而寻找过失，信仰并亲近罪恶的导师，寻求解脱之法却不寻求佛法的功德。背离大乘的六种行为是：不寻求菩萨的法藏，却寻求外道的幻术；做世俗的闲谈，不寻求广闻博学；寻求文字的听闻，不寻求解脱；想要精通各门学问，却不寻求善知识。因此，要舍弃这三种过失、六种垢染和三十六种罪过，通过具备优良功德的方式来学习听法。 所要听闻的法，在此处必须了解轮回的本质是痛苦。正如前面所说，暇满人身难以获得且容易坏灭，无法逃脱死亡。不仅是死亡，而且现在自己所造的善恶业，其果报会成熟为善趣和恶趣两种。如《律经》中所说：业纵经百劫，不坏亦不失，因缘会遇时，果报还自受。就像播种小麦不会长出青稞，播种青稞不会变成小麦一样，各自善业的果报是生于善趣，恶业的果报是堕入恶道，像水桶上下转动一样轮回，经历各种各样的业并感受果报，因此痛苦的本质是无止境的。全知法王说：如此无常三界轮回法，因其变异而极度痛苦，痛苦变异与行苦三者，六道众生皆可怜。以及《教诫国王经》中说：大王，此有为是变异，此有为是无常，此有为是痛苦。即痛苦之苦、变异之苦、行苦这三种痛苦折磨着六道众生，使他们沉溺于痛苦的海洋。
English
Practicing Dharma out of attachment to fame, gain, and respect, being jealous and stingy towards others' wealth, not contemplating the virtues of the speaker but seeking faults, believing in and relying on evil teachers, seeking intellectual arguments but not seeking the merits of the Dharma. The six actions that deviate from the Mahayana are: not seeking the treasury of Bodhisattvas but seeking the magic of non-Buddhists; engaging in worldly gossip and not seeking extensive learning; seeking verbal learning but not seeking liberation; wanting to be proficient in various fields of knowledge but not seeking virtuous friends. Therefore, one should abandon these three faults, six stains, and thirty-six transgressions, and learn to listen to the Dharma through possessing excellent qualities. The Dharma to be listened to is that one must understand that samsara is by nature suffering. As mentioned above, the leisure and endowment of human life are difficult to obtain and easy to perish, and one cannot escape death. Not only death, but also the results of one's own good and bad deeds will ripen into the two paths of happiness and suffering. As it is said in the Vinaya Sutra: "Actions, even after hundreds of kalpas, will not be wasted or lost. When the causes and conditions meet, the results will be experienced by the embodied beings themselves." Just as planting wheat will not produce barley, and planting barley will not turn into wheat, the results of good deeds are birth in the happy realms, and the results of bad deeds are birth in the lower realms, revolving like a water bucket, experiencing various kinds of karma and suffering the consequences. Therefore, the nature of suffering is endless. The Omniscient Dharma Lord said: "Thus, the impermanent Dharma of the three realms of samsara, due to its change, is extremely painful. The three of suffering, change, and conditioned existence, all beings in the six realms are pitiable." And in the Sutra of Advice to the King, it is said: "Great King, this existence is change, this existence is impermanent, this existence is suffering." That is, the suffering of suffering, the suffering of change, and the suffering of conditioned existence torment these six kinds of beings and drown them in the ocean of suffering.
Tibetan
ང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དག་སྡུག་བསྔལ་སྔ་མ་མ་སངས་བཞིན་དུ་ཕྱི་མས་ནོན་པར་འགྱུར་ཞིང་བཟོད་གླགས་མེད་པ་ནི་ཚད་མེད་མཐའ་ཡས་ཤིག་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ནམ་མཁའ་དང་། །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་། །ཇི་ལྟར་མཐའ་ཡས་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་དུས་ཐུང་ཡང་། །བཟོད་དཀའ་ཡུན་རིང་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་པ་དང་། ལས་རྣམ་འབྱེད་ལས། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་བསིལ་བའི་སྐབས་མེད་པས་མེའི་འོབས་ལྟ་བུའོ། །འཇིགས་ཤིང་ཉམ་ང་བས་གཅན་གཟན་གྱི་ཁྲོད་ན་གནས་པ་ལྟ་བུའོ། །གནོད་པ་མང་བས་མི་རྒོད་ཀྱི་ནང་ན་གནས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐར་བའི་གོ་སྐབས་དཀའ་བས་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་མུན་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བས་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ལྟ་བུའོ། །བདེ་འགྲོའི་སྲོག་འཇོམས་པས་དུག་ཧ་ལ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་བླང་དོར་ལ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བླང་དོར་མ་བྱས་པར་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་ཀྱང་དེ་ཡི་རྒྱུ་དགེ་བ་ལ་མ་སྤྱད། སྡུག་བསྔལ་འདོར་བར་འདོད་ཀྱང་དེ་ཡི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ལ་ནན་གྱིས་ཞུགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔའམ་དུག་གསུམ་ལ་གཙོ་ཆེར་སྤྱད་པས་ཀུན་འབྱུང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་རྒྱུག་ཅིང་སྤྱོད་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཅན་མྱོང་ཡང་ད་དུང་བྲེད་མ་ཤེས་པར་དང་དུ་ལེན་པས་ཆད་པ་བཅད་པའི་རྐུན་པོ་ལག་པ་བྲེག་པ་ཞིག་གིས་ཡང་བརྐུས་ཏེ་མགོ་གཅོད་པའི་ཆད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྡུག་བསྔལ་འདོར་འདོད་སེམས་ཡོད་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་རྒྱུག །བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་གཏི་མུག་པས། །རང་གི་བདེ་བ་དགྲ་ལྟར་འཇོམས། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་འཇོམས་ན། འདོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་མཐུ་རྒྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇུག་པ་ནི། ཕྱེ་མ་ལེབ་མར་མེའི་འོད་ཀྱི་གཟུགས་འདོད་ནས་ཕྱིན་པས་ཚིག་པ་དང་། རི་དྭགས་གླིང་བུའི་སྒྲ་ལ་ཉན་པས་བསད་པ་དང་། བུང་བ་སྦྲང་རྩིའི་འབྱུང་གནས་མེ་ཏོག་ལ་འཇིབ་པས་ཀྱང་འབྱར་བའམ། ཁ་ཟུམ་ནས་ཤི་བ་དང་། ཉ་རྣམས་ཉ་པས་ལྕགས་ཀྱུའི་རྩེའི་ཟས་ཀྱི་རོས་བསླུས་ཏེ་བསད་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་བསིལ་བའི་རེག་བྱ་འདོད་ནས་མཚོར་ཞུགས་པས་ཤི་བ་ལྟ་བུ་སྟེ།དོ་ཧ་མཛོད་ཀྱི་གླུ་ལས།སྲིད་པའི་ཕྱག་རྒྱས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་བསླུས། །ཞེས་པ་དང་།ཀྱེ་ཧོ་རྨོངས
Chinese
是这样的。 也就是说，众生之苦，前苦未消，后苦又至，无有止境，是无量无边的。 如《宝鬘论》云： “十方虚空与大地，水火风轮皆无边，如是众生诸苦痛，当知亦是无边际。” 又说：“苦痛虽短亦难忍，何况长时受诸苦。” 又如《业分别论》云：“有情之苦，无有清凉之时，如火坑也。 恐怖畏惧，如处猛兽之中也。 损害众多，如处野蛮人中也。 解脱机会难得，如处王室暗室也。 一再发生，如海浪也。 摧毁善趣之命，如毒药哈拉拉。” 如是说。 又因于取舍之理愚昧无知，于因果取舍不辨，虽欲得乐，然不修乐因之善业。 虽欲离苦，然却精勤趣入不善之因。 痛苦之因，主要在于烦恼五毒或三毒，故而趋入积聚之自性而行事。 虽感受彼之果，痛苦之自性，种种不同之相，然仍不知畏惧而接受，譬如受了断手之刑的盗贼，再次行窃，而遭受断头之刑一般。 《入行论》云：“虽有除苦之意乐，然却趋入痛苦中，虽欲得乐愚昧故，如敌摧毁自乐。” 如何摧毁呢？ 因贪执耽著五欲之境，烦恼势力增长而趋入痛苦，譬如飞蛾贪恋灯火之光而烧身，野兽因听闻笛声而被杀，蜜蜂贪恋花蜜而粘住或闭口而死，鱼儿被渔夫以铁钩上的食物之味诱惑而杀害，大象贪恋清凉之触而入湖溺亡一般。多哈藏之歌中说：“有情众生皆被有情之手印所欺骗。” 唉，愚昧啊！
English
It is like this. That is to say, the suffering of sentient beings is such that before the previous suffering has subsided, the next one overwhelms them, and there is no end to it, it is immeasurable and limitless. As it says in the "Precious Garland": "Just as the sky in all directions, and the earth, water, fire, and wind are limitless, so too, the suffering of sentient beings is considered limitless." And: "Even short-lived suffering is hard to bear, what need is there to mention long-lasting suffering?" Also, as it says in the "Distinction of Actions": "The suffering of existence is like a pit of fire, without any chance of coolness. It is frightening and terrifying, like living among wild beasts. It is full of harm, like living among barbarians. The opportunity for liberation is difficult, like a dark room in a royal palace. It occurs again and again, like the waves of the ocean. It destroys the life of happy migrations, like the poison hala." So it is said. Furthermore, due to being ignorant of what to accept and reject, without distinguishing between cause and effect, one desires to attain happiness, but does not engage in the virtuous deeds that are the cause of happiness. One desires to abandon suffering, but diligently engages in the non-virtuous causes of suffering. The cause of suffering is mainly the five poisons or three poisons of the afflictions, therefore one runs and acts according to the nature of accumulation. Although one experiences the result of that, the nature of suffering in various forms, one still does not know fear and accepts it, like a thief who has had his hand cut off and then steals again, thus incurring the punishment of having his head cut off. As it says in the "Entering the Bodhisattva's Way": "Although one has the intention to eliminate suffering, one runs directly into suffering. Although one desires happiness, due to delusion, one destroys one's own happiness like an enemy." How does one destroy it? Due to attachment and clinging to the five objects of desire, the power of the afflictions increases and one enters into suffering, like a moth that goes towards the light of a lamp desiring its form and gets burned, a wild animal that is killed by listening to the sound of a flute, a bee that gets stuck or dies with its mouth closed while sucking nectar from a flower, fish that are deceived and killed by the taste of food on the tip of a fisherman's hook, and an elephant that enters a lake desiring the cool touch and drowns. In the song of the Doha Treasury it says: "All sentient beings are deceived by the seal of existence." Alas, foolishness!
Tibetan
་རྣམས་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ། །ཉ་དང་ཕྱེ་ལེབ་གླང་ཆེན་བུང་བ་དང་།འདིར་ནི་རི་དྭགས་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱོས། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་ལྔ་པོ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ཡི་དབང་གིས་འཁོར་བར་མཐའ་མེད་པར་འཁྱམས་པ་འདི་ནི་དུག་ལས་ཀྱང་འཇིགས་པར་གསུངས་ཏེ། སློབ་སྤྲིང་ལས། ཡུལ་དང་དུག་མཚུངས་དང་པོ་མྱོང་བ་ཙམ་ན་བདེ། ཡུལ་དང་དུག་མཚུངས་རྣམ་སྨིན་རྩུབ་པ་མི་བཟད་ལྡན། །ཡུལ་དང་དུག་མཚུངས་གཏི་མུག་མུན་པས་འཐིབ་པོར་བྱེད། །ཡུལ་དང་དུག་མཚུངས་ཤུགས་བཟློག་དཀའ་ཞིང་གཡོ་བ་ཡིན། །ཡུལ་དང་དུག་རྣམས་བློ་ཡིས་ངེས་པར་བརྟགས་བྱས་ན། །ཉེས་ན་དུག་སླ་མི་བཟད་རང་བཞིན་ཡུལ་རྣམས་ཡིན། །དུག་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལ་དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཟད། །ཡུལ་ནི་ཚེ་རབས་གཞན་དུའང་དུག་ཏུ་འགྱུར་བར་བྱེད། །དུག་ནི་དུག་དང་བསྲེས་ན་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར། །གསང་སྔགས་མཆོག་དང་དུག་སེལ་སྨན་གྱི་གསོ་བར་རུང་། །དུག་ནི་ཐབས་ལྡན་སྤྱད་ན་མི་ལ་ཕན་འགྱུར་གྱིས། །དུག་ཆེན་ཡུལ་ནི་ནམ་ཡང་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྲིད་པ་འདི་དག་ཕན་ཚུན་དུ་འཁོར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལས། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་མི། །བྱོལ་སོང་རིགས་དྲུག་ཟོ་ཆུའི་འཁྱུད་མོ་བཞིན། །གཅིག་ནས་གཅིག་བརྒྱུད་སྡུག་བསྔལ་ཕ་མཐའ་ཡས། །ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པར། །འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འགལ་མེ་ཡི། །འཁོར་ལོ་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་དུ། རྒྱུ་རྐྱེན་འདིས་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བའི་ཚེ་ཡང་གཉེན་བཤེས་དང་། དགྲ་དང་བར་མའི་རྐྱེན་སྦྱར་བས་བདེ་སྡུག་དང་ཕན་གནོད་ཀྱི་གྲངས་མཐའ་ཡས་པས་གཉེན་དགྲར་གྱུར་པ་དང་། དགྲ་མཛའ་བོར་གྱུར་པ་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། དྲི་མེད་འོད་ཟེར་གྱི་ཞལ་ནས། ཚེ་རབས་བགྲངས་ཚེ་སེམས་ཅན་རེ་རེས་ཀྱང་། །མཛའ་བཤེས་དགྲ་དང་བར་མའི་ཁུར་ཁྱེར་ནས། །བདེ་སྡུག་ཕན་གནོད་སྦྱིན་པ་གྲངས་མཐའ་ཡས། །ཕ་ཉིད་མར་གྱུར་མ་ཉིད་སྲིང་མོ་ཉིད། །དེ་ཉིད་བུར་གྱུར་ངེས་པ་མ་མཆིས་ཤིང་། །མཛའ་བོ་དགྲར་གྱུར་པ་ཡང་ཐུག་པ་མེད། །ཅེས་དང་། བཤེས་སྤྲིང་ལས། དེས་པ་འདོད་པས་ཕོངས་དང་འཆི་བ་དང་། ན་དང་རྒས་སོགས་སྔུག་བསྔལ་དུ་མ་ཡི། །འབྱུང་གནས་འཁོར་བ་ལ་ནི་སྐྱོ་མཛོད་ཅིག །དེ་ཡི་ཉེས་པ་ཤེས་ཀྱང་གསན་པར་མཛོད། །ཕ་ནི་བུ་ཉིད་མ་ནི་ཆུང་མ་ཉིད། །སྐྱེ་བོ་དགྲ་གྱུར་པ་ཡང་བཤེས་གཉེན་དག །བཟློག་པ་ཉིད་དུ་མཆིས་པ
Chinese
他们合拢箭杆说道：像对待鱼、蝴蝶、大象、蜜蜂和这里的鹿一样看待（这些事物）吧。如此说。从这五种境中生起烦恼，并因此无止境地在轮回中漂泊，据说这比毒药还要可怕。如《劝友书》中所说：境与毒相同，最初品尝时是快乐的；境与毒相同，其异熟是粗暴且难以忍受的；境与毒相同，以愚痴的黑暗使其昏暗；境与毒相同，难以逆转且动摇不定；境与毒，若以智慧确定地观察，有害则毒药容易，难以忍受的自性是境；毒药在一生中成为毒药就结束了；境在其他世中也会变成毒药；毒药与毒药混合会完全平息；能以殊胜密咒和解毒药来治疗；毒药若以善巧方便使用，则能利益人；大毒境却永远不是那样。如是这些有情互相轮转并受苦。《大圆满心性休息》中说：天与非天、地狱、饿鬼、人，旁生六道如水车之轮，从一处到另一处，痛苦无边。以及，《宝鬘论》中说：三道无始无终无中，轮回的坛城，如逆转的火轮，以因缘之力而流转。如是，在轮回中，轮回之时，也因亲友、敌人和中等人的因缘聚合，而有无量的苦乐和利害，亲友变成敌人，敌人变成朋友等，是不可思议的。无垢光尊者的开示：若计算生世，每个有情也，带着亲友、敌人和中等人的重担，给予苦乐利害，数量无边。父亲变成母亲，母亲变成姐妹，那又变成儿子，没有定准，朋友变成敌人也没有尽头。以及，《亲友书》中说：因贪求而贫困、死亡，以及疾病和衰老等众多痛苦的，生源轮回当厌离，彼之过患知亦请谛听，父亲是儿子，母亲是妻子，众生成为敌人，也为善知识，反转之事亦有。
English
They said, joining their arrows: Look upon (these things) as you would fish, butterflies, elephants, bees, and deer here. Thus it is said. From these five objects, afflictions arise, and due to this, wandering endlessly in samsara, it is said to be more terrifying than poison. As it is said in the "Letter to a Disciple": Objects and poison are similar, pleasant only at the first taste; objects and poison are similar, their ripening is harsh and unbearable; objects and poison are similar, they obscure with the darkness of delusion; objects and poison are similar, difficult to reverse and unsteady. If objects and poison are examined with certainty by the mind, then poison is easier to deal with, the unbearable nature is that of objects. Poison only becomes poison in one lifetime; objects become poison in other lifetimes as well. Poison, when mixed with poison, is completely pacified; it can be cured with supreme secret mantras and antidote medicines. Poison, when used skillfully, can benefit people; but the great poison of objects is never like that. Thus, these beings revolve among each other and suffer. In the "Great Perfection, Resting the Mind Itself," it says: Gods and demigods, hell beings, hungry ghosts, humans, animals, the six realms are like the turning of a water wheel, from one to another, suffering is endless. And, in the "Garland of Jewels," it says: The three paths, without beginning, end, or middle, the mandala of samsara, like a wheel of fire turning backwards, by the power of cause and condition, one revolves in samsara. Thus, in samsara, even in a lifetime in samsara, due to the combination of relatives, enemies, and neutral parties, there is an infinite number of joys and sorrows, benefits and harms, so that relatives become enemies, and enemies become friends, and so on, which is inconceivable. As stated by the Venerable Vimalamitra: When lifetimes are counted, each sentient being also carries the burden of friends, enemies, and neutrals, giving joys and sorrows, benefits and harms, the number is endless. Father becomes mother, mother becomes sister, and that becomes son, there is no certainty, and there is no end to friends becoming enemies. And, in the "Friendly Epistle," it says: From desire for possessions, poverty and death, and sickness and old age, and the many sufferings, be disgusted with samsara, the source of arising. Knowing its faults, please listen. Father is son, mother is wife, beings who were enemies are also spiritual friends, there is also the reverse.