Tibetan
་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཐར་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་དགེ་བས་འཁོར་བ་ལས་འདའ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །དགེ་བའམ་གལ་སྟེ་མི་དགེའང་རུང་། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེང་ནས་བརྩམ་སྟེ་གཉིད་ལོག་གམ། །བག་མེད་གྱུར་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཤུགས། །རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དུ་མ་ཞིག །ནམ་མཁའ་མཉམ་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། ཞེས་དང་། ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། གང་ཞིག་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཞུགས་པའི། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི། །སོ་སོའི་སེམས་བསྐྱེད་ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམ་ཞིང་། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ། །ཉིན་མཚན་བརྩོན་པས་དགེ་བ་འགྱུར་རྣམས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་འཚོལ་བར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་དང་པོ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བསྒོམ་པ་ནས་རྫོགས་ཀྱི་བར་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་འབྲིང་ངོ་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་སོ་སོའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སྤྱོད་ཅིང་། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཉིན་མཚན་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པ་བསྔོ་བས་ཟིན་པ་རྣམས་ནི་ཐར་བ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཚད་མེད་བཞི་ནི། སེམས་ཅན་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་བདེ་བ་དང་འཕྲད་པར་འདོད་པའི་བྱམས་པ། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་རྣམས་དེ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་དགའ་བ། ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་ཅན་རྣམས་སེམས་སྙོམས་པར་སེམས་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། ། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ནི། ལན་ལ་མི་རེ་བ་རང་གི་བདོག་པ་གཞན་ལ་སྟེར་བ་སྦྱིན་པ། མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྤོངས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། ཕ་རོལ་གྱིས་འཚེ་བ་ལ་མི་ཁྲོ་བ་བཟོད་པ། དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བརྩོན་འགྲུས། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་བསམ་གཏན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྟོགས་པ་ཤེས་རབ། དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་ནས་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པ་ལས། བདག་མེད་བཟོད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་གནས་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། །ཡོངས་སྨི
Chinese
能断除痛苦。如是说。以作为解脱之因的善，能从轮回中解脱并断除痛苦，即是使三门的一切行为都为菩提心所摄持。如《四百论》中所说：以思惟菩提萨埵，善或若是不善也好，一切都将转为善，因为心能支配之故。又如《入行论》中所说：从今乃至入睡时，或虽放逸无意中，善业势力恒增长，量等虚空无有尽。又如《如意宝藏论》中所说：凡是进入三乘道的众生们，所能善加成办的就是，各自发起菩提心，修持四无量心，行持六度，修持菩提分法，日夜精勤所增长的善业。如是说。发起希求声闻道的意乐，从修持最初的正念住直到圆满之间进行修持的补特伽罗，是小士夫。进入独觉道的是中士夫。发起大乘菩提心后修持道是大士夫。三士夫各自发起意乐后，行持三十七道品，以及以四无量心和六度所摄持的日夜精勤行善，并以回向所摄持的，就称为顺解脱分的善。其中四无量心是：希望众生远离痛苦的慈心；希望遭受痛苦折磨的众生脱离痛苦的悲心；希望安乐的众生永不分离的喜心；以及对亲疏爱憎者都以平等心对待的舍心。六度是：不求回报地将自己的财物布施给他人是布施；断除不善的一面是持戒；对于他人加害不生嗔恨是忍辱；对于善业心生欢喜是精进；心专注一处是禅定；通达一切法的词义是智慧。所有这些都在证悟显现而无自性的状态中行持就是度。如《胜幢经》中所说：虽住于无我忍辱平等性，然亦能于众生起大悲心。完全
English
It eliminates suffering. Thus it is said. With the virtue that causes liberation, one can transcend samsara and eliminate suffering, which is to have all the actions of the three doors be seized by the mind of enlightenment. As it is said in the Four Hundred: By thinking of a Bodhisattva, whether it is virtuous or even non-virtuous, everything will turn into virtue, because the mind has the power to control. And as it is said in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: From today onwards, even when falling asleep, or even if one becomes careless, the power of merit will constantly increase, as vast as the sky. And as it is said in the Treasury of Wish-Fulfilling Jewels: Whatever is well accomplished by beings who have entered the path of the three vehicles is to generate their respective minds of enlightenment, meditate on the four immeasurables, practice the six perfections, practice the Dharma of the aspects of enlightenment, and diligently increase virtue day and night. Thus it is said. A person who generates the intention to seek the path of a Hearer, and practices from the first mindfulness to the completion of the path, is a small person. One who enters the path of a Solitary Realizer is a medium person. Generating the mind of great vehicle and practicing the path is a great person. The three types of people generate their respective intentions, practice the thirty-seven dharmas of enlightenment, and diligently engage in virtuous deeds day and night, encompassed by the four immeasurables and the six perfections, and encompassed by dedication, are called virtues in accordance with liberation. The four immeasurables are: loving-kindness, wishing sentient beings to be happy and to be united with happiness; compassion, wishing those who are tormented by suffering to be free from it; joy, wishing those who are happy to never be separated from it; and equanimity, thinking of those who are near and far, attached and hateful, with an equal mind. The six perfections are: giving, giving one's own possessions to others without expecting anything in return; morality, abandoning the side of non-virtue; patience, not being angry at those who harm you; diligence, being enthusiastic about virtuous deeds; meditation, focusing the mind on one point; wisdom, understanding the meaning of the words of all dharmas. All of these are perfections when practiced in the state of appearance but without inherent existence. As it is said in the Sutra Requested by Kashyapa: Although abiding in the equality of selflessness and patience, one generates great compassion for sentient beings. Completely
Tibetan
ན་བྱ་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱེད་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད། །བསམ་པས་རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདའ་ལ་གནས། །དེ་ཡི་སྤྱོར་བ་འཁོར་བར་གནས་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་མོད་ཀྱང་། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་ལ་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དགེ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང་། སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ། རྗེས་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་གྱི་ཟིན་ན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པའི་བློ་རྫས་ནི་སྙིང་རྗེ། །ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་པ། དེ་གཉིས་བློ་རྫས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་ལྡོག་པ་ཐབས་ཤེས་སོ་སོ་བ་ཟུང་འཇུག་གམ་དམིགས་མེད་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པ་གཉིས་རོ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས།བརྩམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་སྤྱོད། །ལྟ་བ་མཁའ་འདྲ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །བསྒོམ་པ་འོད་གསལ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་བདུན། །སྤྱོད་པ་སྐྱོན་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག། །འབྲས་བུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ད་ནི་ལས་གྱི་མཇུག་བསྡུ་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བཟློག་ཚུལ་ངེས་པར་བསྡུ་བ་ནི། ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་གནས་དང་བདེ་སྡུག་སོ་སོར་སྣང་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཅི་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པ་བཞག་པས་སྣང་གཟུགས་ཏེ། དགེ་བ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་བདེ་བའི་རིགས་ལྷ་མིར་བསྐྱེད་ལ། མི་དགེ་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རིགས་ངན་འགྲོར་བསྐྱེད་ནས། སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་དྲུག་ཏུ་འདུས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་སྣང་ཞེས་བྱ་སྟེ། བག་ཆགས་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་སྟོངས་མི་སྲིད་པའོ། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན། །ཐམས་ཅད་རང་གི་ལས་ལས་ཉེ་བར་འབྱུང་། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ལས་ངན་སྤོངས་དགོས་ཏེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས།ལས་བསག་པས་ནི་ནམ་ཡང་མེད་མི་འགྱུར། །འཁོར་བ་ན་ཡང་དཀར་ནག་འབྲས་བུ་སྨིན། །ཞེས་པས་ན་ཚུལ་བཞིན་དུ་ལས་ངན་སྤོང་བ་ལ་བསླབ་དགོས་སོ། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་པས་ཆོག ལས་འབྲས་མི་དགོས་སོ་ཞེས་ནམ་ཡང་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་ཅེས་པ། །མདོར་ན་མེད་པར་ལྟ་བ་ཉིད། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ངན་སོང་བ། །ཅེས་པ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
即使为了利益而行布施，也不希求业的成熟。 心中恒常安住于寂灭，他的行为却安住于轮回。 虽然通达诸法皆为空性，却也相信业的成熟。如是说。 因此，无论做什么善事，加行是发菩提心，正行是了悟无自性，后行以回向和发愿来摄持，那么就与解脱相顺应。 此外，获得菩提心且不退失的智慧之物是慈悲。本体于任何处皆不可得的是空性。这两者，智慧之物的本体相同，而反体是方便与智慧各自不同的双运，或者无所缘即是空性。成为无所缘的慈悲，二者是同味一体、无有差别的双运，是这样认为的。 此外，如意宝藏中说：一切所作唯行利他之事，见如虚空十八空性，修光明三十七道品，行无过失六度波罗蜜，果证无上菩提。 如是所说。现在从两个方面来总结业，首先，必须总结轮回的因果之还灭方式：三界六道所摄的一切处所和苦乐，所显现的各自不同的现象，这一切都是在阿赖耶识上安立习气错乱所显现的形象。与善业福德相应的安乐之因生于天界和人界，不善业则生于痛苦之因的三恶道。虽然显现各不相同，但都归纳为六道的显现，这一切都称为错乱显现，在习气未尽之前，不可能空无。如《念住经》中说：世间一切所显现，皆从自业而生。如是。 因此，必须断除恶业。《定解宝灯》中说：业已积累永不灭，轮回之中黑白果成熟。因此，必须如理如法地学习断除恶业。切勿说仅了悟自心即可，不需要业果。如《宝鬘论》中说：说无业果者，总而言之是断见，非福堕恶趣。如是之故。
English
Even when giving alms for the sake of benefit, there is no expectation for the maturation of karma. The mind constantly abides in peace, but its actions remain in samsara. Although realizing that all phenomena are empty, one still believes in the maturation of karma. Thus it is said. Therefore, whatever virtuous deeds are done, the preliminary practice is to generate Bodhicitta, the main practice is to realize the absence of inherent existence, and the subsequent practice is to dedicate the merit and make aspirations. Then it is in accordance with liberation. Moreover, the substance of wisdom that is obtained and not lost in Bodhicitta is compassion. The essence that is not perceived anywhere is emptiness. These two, the substance of wisdom is the same, but the reverse is the union of separate methods and wisdom, or the absence of object is emptiness. Becoming compassion without object, the two are of one taste, the union of inseparable essence, is what is believed. Furthermore, in the Treasury of Wish-Fulfilling Jewels it says: "All actions are solely for the benefit of others, the view is like the sky, the eighteen emptinesses, the meditation is clear light, the thirty-seven factors of enlightenment, the conduct is flawless, the six perfections, the result is the attainment of unsurpassed enlightenment." As it is said. Now, to conclude the karma in two ways, first, it is necessary to summarize the way to reverse the cause and effect of samsara: all the places and happiness and suffering contained in the three realms and six realms, all the different phenomena that appear, all of these are the images that appear because of the habitual confusion established on the alaya. The cause of happiness in accordance with virtue and merit is born in the heavenly and human realms, and non-virtue is born in the three evil realms, which are the cause of suffering. Although the manifestations are different, they are all summarized into the manifestations of the six realms. All of these are called confused appearances, and it is impossible to be empty until the habits are exhausted. As it is said in the Mindfulness Sutra: "All that appears in the world arises from one's own karma." Like this. Therefore, it is necessary to abandon evil deeds. In the King of Samadhi it says: "Karma accumulated will never be destroyed, in samsara black and white fruits will ripen." Therefore, it is necessary to learn to abandon evil deeds properly. Never say that it is enough to realize one's own mind, and that the result of karma is not needed. As it is said in the Precious Garland: "Those who say there is no result of karma, in short, are nihilistic views, non-virtuous and fall into evil destinies." Therefore, it is like that.