Tibetan
་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པའི་ཚུལ་དུ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོགས། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དང་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་མི་ཐོབ་པ་ནི་དཔེར་ན་ཟས་ཡོད་ཀྱང་མ་ཟོས་ན་མི་འགྲང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས བྱ་བ་དགུ་སྤྲུགས་སུ་བཏང་ནས་གོམས་པར་བྱས་པས་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་ཐོག་ཏུ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ནམ་ལངས་ཚེ་མུན་པ་མི་འབྱུང་བ་ལྟ་བུར་རིག་པའི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རྒྱ་མ་ཆད་པའི་དུས་སུ་ནི་རིག་པ་རང་ཐོག་ཏུ་རང་གདིང་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། ད་དུང་དེ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཟད་ནས་འཁོར་བའི་སྣང་སེམས་ ༄༅། །ཀྱི་དྲི་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ནས་ཟླུམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་འབྱམས་ཀླས་པར་གྱུར་པ་ནི་གྲོལ་བའི་ས་རུ་ཕེབས་པ་ཡིན་ལ། སྣང་བ་དེ་ཡང་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ བའི་ཕྲ་བ་ཡུལ་མེད་དུ་སངས་ནས། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་དབང་བསྒྱུར་ནས་ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྐུ་གསུམ་མཉམ་བརྡལ་གྱི་རོལ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པས་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེའི་གནད་མི་འཆུག་པའི་གཟེར་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་མན་ངག་ལ་བཞི། སེམས་དང་རིག་པའི་ཤན་འབྱེད། ཡིད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཤན་འབྱེད། རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤན་འབྱེད། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་ཤན་འབྱེད་དོ། །དང་པོ་སེམས་དང་རིག་པའི་ཤན་འབྱེད་ནི། གཞི་མ་རིག་པ་ལས་རྩལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་འགག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སེམས་ཡིན་ལ། གཞི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་རྩལ་ཡེ་བབས་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་རིག་པ་སྟེ། ཕྱི་མ་ལ་གཞིའི་གནས་ལུགས་སམ་ཡིན་ལུགས་ཤེས་པ་གཞི་རིག་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་མངོན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དྭངས གསལ་རྙོག་མ་དང་བྲལ་བ་ནི་ལམ་རིག་པ དེ་གཉིས་ཀ་དུས་འཛོམ་པ་ནི་ཁྱབ་བརྡལ་གྱི་རིག་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་གསུམ་དུ་དབྱེའོ། །གཉིས་པ་ཡིད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཤན་འབྱེད་ནི། རྣམ་པར་TⅠ1616 - 439 རྟོག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་མཆེད་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡིད་དང་། སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡུལ་དྲུག་གོ་མ་འགགས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཤེས་རབ་ལ་ནི་གསུམ་སྟེ། འཁོར་འདས་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོའི་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཞིའི་ཤེས་རབ། ཤེས་པ་ཟང་ཀ་རྒྱ་ཡན་གོ་མ་འགགས་པ་དེ་ཉིད་ངོ་འཕྲོད་པ་ལམ་གྱི་ཤེས་རབ། དེ་གཉིས་ཀ དུས་འཛོམ་པ་ལ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བོ། །གསུམ་པ་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤན་འབྱེད་ནི། འདོད་ཡོན་གྱི་སྣང་བ་མ
Chinese
以体验成熟的方式，通过思维的智慧来领悟。仅仅是知道和领悟并不能获得解脱，就像有食物却不吃就不能饱一样。因此，放下九种事务并加以习惯，通过修行的智慧的力量，在自身获得稳固，就像天亮时黑暗不会出现一样，在觉性的环境中，在不间断的时候，觉性在自身获得自信。但仅仅这样还不能成佛，因为有法之显现耗尽于法性，轮回的显现和心识 丝毫的污垢也没有，在法界完全圆满的境界中，广大无边，这就是到达解脱之地。显现也从细微的知识障蔽中清醒，如实了知，自在地掌握广大的智慧，法身如虚空般，三身任运自成的功德圆满，因此是成佛。第二，不误解其要点的诀窍有四：辨别心和觉性，辨别意和智慧，辨别识和智慧，辨别阿赖耶识和法身。第一，辨别心和觉性：从根本无明中产生的，具有生灭自性的分别念是心；从根本显现中产生的，具有本来俱生之自性的是觉性。后者中，了解根本的实相或存在方式是根本觉性，显现法性的知识清澈 明亮，没有混浊是道觉性，两者同时具备是周遍的觉性，大圆满，分为三种。第二，辨别意和智慧：显现所有分别念的幻化现象的知识是意，显现产生的六境没有阻碍是意的分别识。智慧有三种：如实了知轮回涅槃大空性的状态是根本的智慧，了知知识如铜壶般敞开没有阻碍，是道的智慧，两者 同时具备是周遍的智慧。第三，辨别识和智慧：贪欲的显现。
English
It is understood through the wisdom of thought in the manner of experiencing maturity. Merely knowing and understanding does not attain liberation, just as one cannot be full if one has food but does not eat it. Therefore, having abandoned the nine activities and becoming accustomed to them, through the power of the wisdom of meditation, stability is attained in oneself, just as darkness does not appear when dawn breaks. In the environment of awareness, at a time when it is uninterrupted, awareness gains self-confidence in itself. However, one does not become a Buddha merely by that, because the appearance of phenomena is exhausted into the nature of reality, and the appearance and mind of samsara have not even a trace of defilement. Having become vast and boundless in the state of the Dharmadhatu's complete perfection, one has arrived at the ground of liberation. That appearance also clears away the subtle obscurations of knowledge into non-existence. Having mastered the great wisdom of suchness and as-it-is-ness, the Dharmakaya is like the sky, and the qualities of the spontaneous play of the three Kayas are fully developed, therefore one is a Buddha. Secondly, there are four key instructions for distinguishing the essential points without error: distinguishing between mind and awareness, distinguishing between mind and wisdom, distinguishing between consciousness and wisdom, and distinguishing between the Alaya and the Dharmakaya. First, distinguishing between mind and awareness: that which arises from the fundamental ignorance, the nature of arising and ceasing of discursive thought, is mind; that which arises from the fundamental manifestation, the nature of great primordial spontaneity, is awareness. In the latter, knowing the fundamental state or the way things are is fundamental awareness, and the knowledge that manifests the nature of reality, clear, lucid, and free from turbidity, is path awareness. The simultaneous presence of both is pervasive awareness, the Great Perfection, and is divided into three. Second, distinguishing between mind and wisdom: the knowledge that manifests all the appearances of the magical display of discrimination is mind, and the unobstructed appearance of the six objects is called the mind's consciousness. Wisdom has three aspects: knowing the state of the great emptiness of samsara and nirvana as it is is the wisdom of the base; recognizing that knowledge is like an open copper pot without obstruction is the wisdom of the path; and the simultaneous presence of both is pervasive wisdom. Third, distinguishing between consciousness and wisdom: the appearance of desirable qualities.
Tibetan
ཆེད་པའི་སྣང་ཡུལ་གོ་མ་འགགས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། སྣང་བ་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཡོ་བ་ལ་ནི་ལས་རླུང་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཕྲ་རགས་དུས་འཛོམ་པ་ལས་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །ཆོས་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཀུན་ཤེས་ཀུན་རིག་གི་གོ་མ་འགགས་པ་ལ་ཇི་སྙེད་པ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས། དེ་གཉིས་མཉམ་དུ་བརྡལ་བ་ལ་ཀ་དག་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་ཤན་འབྱེད་ལ ཤན་འབྱེད་དངོས་དང་། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་གནད་ ༄༅། །བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ཤན་འབྱེད་དངོས་ནི། གཞི་དབྱིངས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་བ་ནི་ཀུན་གཞི་སྟེ། དཔེར་ན་གཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རྨི་ལམ་སྣ ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ལྟར་དེའི་ངང་ལས་ལས་རླུང་སྣ་ཚོགས་གཡོས་པས་འཁོར་བ་ཀུན་གྱི་གཞི་དང་རྩ་བར་གྱུར་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པའོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་མཐའ་བྲལ་བར་ཧར་སངས་པའི་ངང་དུ་རྒྱ་ཡན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་གནད་བསྡུ་བ་ནི དེ་ལྟར་གཞིའི་ཆོས་སྐུ་གཏིང་གསལ་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་བྱས་པའི་དུས་དེར། ངོ་བོ་འཁོར་འདས་དག་མཉམ་གྱི་ཆོས་སྐུ གདངས་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་གྱི་ལོངས་སྐུ རྩལ་ཐུགས་རྗེ་རང་གསལ་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བའི་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ། དེའི་རོལ་པའམ་རང་བཞིན་ནི་དོན་དམ་པའོ། །གཞི་ཀ་དག་གི་ཡིན་ལུགས་དང་ངང་ཚུལ་མ་རིག་པའི་དུས་སུ ངོ་བོ་ཀུན་གཞི། གདངས་མ་དག་པའི་སྣང་བ། རྩལ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་། དེའི་རོལ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྒྱུ་མཚན་མཐར་ཐུག་འཁོར་འདས་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོས་ཆིངས་པའི་ཚུལ་ནི། ཆུ་ཟླ་སོགས་ཆུ་རུ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་ཆུའི་རོལ་པ་ཆུ་ལས་མ་འདས་པ་དང་། སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་རོལ་པ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལས་མ་འདས་པ་དང་། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་གཅིག་གི་རོལ་པ་སེམས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པས་ན། གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཉིད་ཀྱིས་ཆིངས་པ་དང་བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁས་ཆིངས་པ་ལྟར། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོས་ཆིངས་པས་ན། ཉེ་ལམ་མན་ངག་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་ལ ཞུགས་ནས་དོན་གྱི་ཡིན་ལུགས་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་དཀའ་ཚེགས་མེད་
Chinese
对于专注的显现境，不间断地是能知；对于显现执著为实有的分别念的动摇，也称为业风。意识的细微和粗大同时聚集，由此轮回得以完全成立。如实了知法性如来藏的体性，如实知晓的智慧；在法性如是性的实相显现之时，对于无碍的遍知遍觉，是如所有性所见的智慧。二者同时融合，是本净平等性的智慧。第四，对于阿赖耶识和法身的区分，要点在于区分真实和胜义、世俗二者。 ༄༅། །归纳。第一，区分真实：基界因无明的力量而成为无记，即是阿赖耶识。例如，如同在睡眠状态中显现各种梦境一样，从其状态中各种业风动摇，成为一切轮回的基础和根本，所以这样说。一切有法的显现，在法性离戏论边而豁然开朗的状态中广大无边，是法身。第二，要点在于归纳为胜义和世俗二者：这样，在基之法身彻底清明显现之时， 本体是轮涅平等性的法身，自性光明是智慧功德的报身，力量是自明无障蔽的化身。其作用或自性是胜义谛。在基之本净的实相和体性无明之时，本体是阿赖耶识，光明是不清净的显现，力量是心和心所，其作用称为世俗谛。第三，究竟的原因是轮涅被大法性所束缚的方式：如同水中月等在水中显现的影像都是水的显现，不离于水； 一切器情都是虚空的显现，不离于虚空本身；一切轮涅都是一个心性的显现，不离于心性。如同一切影像都被水所束缚，一切稳定和动摇都被虚空所束缚一样，一切轮涅都被大法性所束缚。因此，进入这样一条近路甚深口诀，通过如实证悟意义的实相，从而显现果位没有困难。
English
For the focused field of appearance, the uninterrupted is consciousness; for the movement of conceptualization that grasps appearances as real, it is also called karma wind. The subtle and coarse consciousnesses gather simultaneously, and from this, samsara is completely established. The wisdom that knows the nature of dharmata sugatagarbha as it is, the wisdom that knows as it is; when the reality of dharmata suchness manifests, for the unobstructed all-knowing and all-seeing, it is the wisdom that sees as many as there are. The merging of these two is the wisdom of primordial purity, equality. Fourth, regarding the distinction between alaya and dharmakaya, the key points are distinguishing between the real and the ultimate, and the two relative. ༄༅། །Summary. First, the actual distinction: the ground-essence that has become unspecified due to the power of ignorance is the alaya. For example, just as various dreams appear in the state of sleep, from that state various karma winds stir, becoming the basis and root of all samsara, so it is said. All phenomena of dharmas, in the state of dharmata free from elaboration, are vast and boundless in the state of clear awakening, it is the dharmakaya. Second, the key is to summarize into the two ultimate and relative: Thus, when the dharmakaya of the ground is completely clear and manifest, the essence is the dharmakaya of samsara and nirvana equality, the radiance is the sambhogakaya of self-nature wisdom qualities, the power is the nirmanakaya of self-luminous, unobscured. Its play or nature is the ultimate. When the reality and nature of the ground, primordial purity, are ignorant, the essence is the alaya, the radiance is the impure appearance, the power is mind and mental factors, its play is called relative. Third, the ultimate reason is the way samsara and nirvana are bound by the great dharmata: just as all the images that appear in water, such as the moon in water, are all plays of water and do not go beyond water, all containers and contents are plays of space and do not go beyond space itself; all samsara and nirvana are plays of one mind and do not go beyond mind. Just as all images are bound by water itself, and all stability and movement are bound by space, all samsara and nirvana are bound by the great dharmata. Therefore, entering such a close and profound instruction, through realizing the reality of the meaning as it is, there is no difficulty in manifesting the result.