Tibetan
་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟ་བ་འཆོལ་བ་མ་ཡིན་པར་སྡེར་ཆགས་གང་གིས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པར་སེང་གེ་གངས་ལ་འགྱིང་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་གཞན་ནས་བསྒོམ་དགོས་ཟེར་བ་ནི། ཆུ་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་རླན་གཞན་ནས་འཚོལ་དགོས་པར་སྐད་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་འཁོར་འདས་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོ་རུ་ཐག་ཆོད་པ་ལས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གཞིའི་གནས་ལུགས་རིག་པའི་ཡེ་ ༄༅། །ཤེས་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་འཁོར་འདས་དག་མཉམ་དུ་རོལ་པ་དོན་དམ་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་ཡིན་པས་དེའི་རྩལ་ཀུན་རྫོབ་ཐབས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུའང་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར་བ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་ཚུལ་ལས་མི་འདའ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལམ་གྱི་གོལ་ས་གཅོད་པ་ལ་གཉིས། ཉམས་ཀྱི་གོལ་ས ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ་སྤོང་བ། བདུད་གཅོད་ཟབ་མོའི་ཉམས་ལེན་དང་འབྲེལ་བར་སློང་གསུམ་གཅོད་པའོ། །དང་པོ་ཉམས་ཀྱི་གོལ་ས་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ཏེ་སྤོང་བ་ནི། ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་ནི་སེམས་དང་ཤེས་རྒྱུད་སྔར་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འདོད་ལྷར་འཕེན་པའི་བདེ་སྣང་འབོལ་ལེ་བ་དང་། གཟུགས་ཁམས་སུ་འཕེན་པའི་གསལ་ཉམས་གསལ་ཧྲིག་གེ་བ་དང་།གཟུགས་མེད་མུ་བཞིར་འཕེན་པའི་སྟོང་ཉིད་མི་རྟོགས་པ་ཁ་ནང་དུ་བསྟན་པའི་ཐོམ་ཡོ་རེ་བ་དྲན་མེད་ཤེས་མེད་གཉིད་འཐུག་ལྟ་བུ་དང་། ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་ལ་རྒྱུས་མེད་ཅིང་སེམས་སྟོང་པ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་བློ་ཐག་བཅད་དེ་དེའི་ངང་དུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་རུ་འཕེན་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་དེའི་ངང་དུ་མི་གཏོང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བདུད་གཅོད་ཟབ་མོའི་ཉམས་ལེན་དང་འབྲེལ་ བར་སློང་གསུམ་གཅོད་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཕྱི་སློང་ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཐན་དང་ལྟས་ངན་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་དང་། ནང་སློང་ལུས་ཀྱི་ན་ཚ་ཟུག་རྔུ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བ དང་། གསང་སློང་སེམས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་མ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ། བདེན་ཞེན་རེ་དོགས་ཀྱི་ངང་བརྟན་པར་འགྱུར་ན་སྨྱོ་འབོག་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆི་བ་སྲོག་ལ་བབས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ལྷ་སྣང་འདྲེ་སྣང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ་སྒོམ་ཆེན་ཐ་མལ་དུ་འཆོར་བའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར་བས་ན། དེ་ཐམས་ཅད་ཉམས་རྫུན་པོ་ཆེའི་རང་མཚངས་སུ་རིག་ཅིང་ཐག་བཅད་ནས་རང་ཡལ་དུ་འགྲོ་བ་ལ་བསླབ་པའོ། །དེ་ནས་གྲུབ་དབང་ཆེན་པོ་ཉིད་མི་སྣང་བར་ཡལ་ལོ །གསུམ་པ་ཡང་དག་པའི་སྤྱོད་ཚུལ་གཞན་བསྟན་པ་ནི། འདི་མན་ཆད་རང་སྣང་དོན་གྱི་འོག་མིན་དུར་ཁྲོད་མེ་རི་འབར་བའི་གནས་ནས་ཟུར་ཆུང་ཤེས་རབ་གྲགས་པ་དང་མཇལ་ཚེ་གདམས་ངག་ཐུགས་ཀྱི་ཡང་བཅུད་ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་བསྡུས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་བགྲོད་པར་འདོད་ན། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་ཐང་ལྷོད་མེད་པས་སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་བསྙེན་པ་དང་། མཆེད་གྲོགས་ལ་བརྩེ་གདུང་དང་དག་སྣང་སྦྱོང་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དྲག་པོའི་སྒོ་ནས་ ༄༅། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའི་ངང་ཚུལ་ལ་རྟག་ཏུ་བསམ་ནས་འཁོར་བའི་བྱ་བ བཏང་ནས་བྱར་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་གནས་པར་བྱ་བ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཡང་སྙིང་དམ་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་བླ་མའི་ཞབས་ཏོག་བསྒྲུབ་པ་གདམས་ངག་ཆུད་ཟོས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཐབས་དང་། དམ་ཚིག་ལ་ངོ་ལྐོག་མེད་པ་ལྷ་དང་སྲུང་མའི་བླ་རྡོ། མི་ཚེ་ཆོས་ལ་དྲིལ་བ་འཆི་དུས་བློ་ལྷག་མེད་པའི་གནད་ཡིན་པས་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་སྲོག་ལྟར་བསྲུང་བ་སྒོམ་ཆེན་ཐ་མལ་དུ་མི་འཆོར་བའི་གནད་དང་། འདོད་ཡོན་ལ་ཆོག་ཤེས་བརྟེན་པ་ཡུལ་ངན་ལ་མགོ་མི་འཁོར་བའི་གདམས་པ། འཁོར་བ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་ཆགས་སྡང་གི ཞེན་པ་གཅོད་པའི་གདམས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ལ་ཟིན་དུས་མེད་པ་སྤོས་རྒྱའི་རི་མོ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་ནི་བྱ་བ་ངན་པ་མཐའ་སྡུད་པའི་མན་ངག་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་བྱའོ། །ལྟ་སྤྱོད་མ་འཆོལ་ཕྱོགས་རེར་མ་འགྱུར་པ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསླབ། །ཉམས་སློང་རང་ཡལ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ལ །རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ཡིན། ཞེས་པའང་སྐབས་དོན་བསྡུ་བའི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་ཚུལ་ལ་གསུམ། འབྲས་བུ་གཏན་གྲོལ་གྱི་ས་ལ་ཕྱིན་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་དངོས། དེའི་གནད་མི་འཆུགས་པའི་གཟེར་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་མན་ངག །རྒྱུ་མཚན་མཐར་ཐུག་འཁོར་འདས་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོས་ཆིངས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་འབྲས་བུ་གཏན་གྲོལ་གྱི་ས་ལ་ཕྱིན་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ དངོས་ནི། དང་པོ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེའི་བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན་ཏེ་གང་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་དོན་དེ་མ་ནོར་བར་བསླབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས། བར་དུ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་རང་རྒྱུད
Chinese
不应散乱地看待任何一方，而是要像雄狮傲立雪山一样，不被任何事物所压倒。还有人说，即使证悟了空性之见，也需要从其他地方修习慈悲，这就像自己有水却要到别处寻找湿润一样，并非如此。而是在彻底决断轮涅为空性大乐之后，显现大圆满基位的实相智慧，这才是轮涅清净平等中游舞的胜义慈悲和菩提心。因此，要学习让它的力量自然而然地显现为世俗方便的慈悲和菩提心，不离空性慈悲之精髓的修行方式。第二，断除道之歧途，分为二：认识并舍弃修行的歧途；与甚深断魔修行相结合，断除三“索”。第一，认识并舍弃修行的歧途：修行的显现是，心和意识流不同于以往，而是出现投向欲界的轻飘飘的安乐觉受；出现投向色界的明亮、闪烁的明相；出现投向无色界四空的，不证悟空性、面朝内的昏沉、无记、无知、如沉睡般的状况；以及不熟悉空性之见，仅仅在心空无物、无有实事上就下定论，并一心安住于此，要知道这是投向有顶和无想天之神的见解，不要安住于此。第二，与甚深断魔修行相结合，断除三“索”：此外，外“索”出现各种神鬼的幻象、旱灾和凶兆等；内“索”出现身体的各种疾病和疼痛；密“索”出现心中不定的苦乐。如果对实执、希望和恐惧变得坚定，就会变成疯狂、中邪、昏厥等导致死亡的因缘；如果被神灵显现和鬼怪显现所迷惑，就会变成大修行者堕落为凡夫俗子的原因。因此，要认识到这一切都是虚假修行的特征，并下定决心让它们自然消逝，要这样去修习。之后，大成就自在者
English
One should not look at any side in a scattered way, but rather like a lion standing proudly on a snow mountain, not being overwhelmed by anything. Furthermore, some say that even if one realizes the view of emptiness, one still needs to cultivate compassion from elsewhere, which is like having water oneself but having to seek moisture elsewhere. It is not like that. Rather, after thoroughly deciding that samsara and nirvana are the great emptiness, manifesting the wisdom of the reality of the Great Perfection's ground is the ultimate compassion and bodhicitta that dances in the purity and equality of samsara and nirvana. Therefore, one should learn to let its power naturally manifest as the compassion and bodhicitta of conventional means, not deviating from the essence of emptiness and compassion. Second, cutting off the wrong paths of the path is divided into two: recognizing and abandoning the wrong paths of practice; and cutting off the three 'cords' in conjunction with the profound practice of cutting off demons. First, recognizing and abandoning the wrong paths of practice: The appearance of practice is that the mind and stream of consciousness are different from before, but rather there is a light and airy feeling of bliss that is projected into the desire realm; there is a bright, shimmering appearance that is projected into the form realm; there is a state of not realizing emptiness, facing inward, dullness, unconsciousness, and sleepiness that is projected into the four formless realms; and being unfamiliar with the view of emptiness, merely concluding that the mind is empty and that there is no reality, and abiding in this single-mindedly, one should know that this is a view that is projected into the peak of existence and the gods of the realm of non-discrimination, and one should not abide in this. Second, cutting off the three 'cords' in conjunction with the profound practice of cutting off demons: Furthermore, the outer 'cord' is the appearance of various illusions of gods and demons, droughts and bad omens, etc.; the inner 'cord' is the appearance of various diseases and pains of the body; the secret 'cord' is the appearance of uncertain happiness and suffering in the mind. If attachment to reality, hope, and fear become firm, it will become the cause and condition of death due to madness, possession, fainting, etc.; if one is deluded by the appearance of gods and the appearance of demons, it will become the cause of a great practitioner falling into the state of an ordinary person. Therefore, one should recognize that all of these are the characteristics of false practice, and resolve to let them naturally disappear, and one should practice in this way. After that, the great accomplished master
Chinese
消逝于虚空之中。第三，展示其他正确的行为方式：从这里开始，在自显现的意义上的密严刹土（藏文：འོག་མིན་，梵文天城体：ogmin，梵文罗马拟音：ogmin，汉语字面意思：并非下方）的尸林，燃烧着火焰的山的地方，当与祖琼·喜饶扎巴相遇时，所展示的是心髓的精要，言简意赅的教诲。如果想要迈向佛陀的果位，那么就要对上师怀有毫不松懈的虔诚，在一切行为中亲近他；对法友怀有慈爱和清净的观想，永不间断；以强烈的慈悲心对待众生。 ༄༅། །追求圆满正等觉佛陀的果位，并且恒常思虑一切有为法无常的本性，舍弃轮回的事务，安住于无所作为的状态，这是殊胜佛法的精髓，是至高无上的。此外，侍奉上师是教诲不被浪费的方法；对誓言没有表里，是天神和护法的命根；将一生投入佛法是死亡时没有遗憾的关键，因此要具备这三者。此外，像保护生命一样守护誓言和戒律，是修行者不堕入庸常的关键；满足于所拥有的，是不被恶劣环境迷惑的教诲；认识到轮回没有意义，是断除贪嗔执着的教诲；认识到世间事务永无止境，如同香灰上的图案，是杜绝恶行的诀窍。要理解这些道理，从而正确地取舍。 不要混淆见地和行为，不要偏向一方。要修习以空性和慈悲为核心的教义。要让体验自然消逝，在善恶取舍上，始终保持谨慎，这是正确的行为。 这段话也是总结要点的过渡性偈颂。第四，果实显现的方式有三种：到达究竟解脱之地的次第； 不误解其要点的钉子般的辨析诀窍；以及以究竟的理由，轮回与涅槃被大法性所束缚的方式。第一，到达究竟解脱之地的次第：首先，依止具足法相的金刚上师，通过毫不错误地学习应该修习的内容，从而通过闻思的智慧来了解。中间，通过观察和分析自己的内心
English
Vanishing into the void. Third, demonstrating other correct ways of conduct: From here onwards, in the place of Ögmin (Tibetan: འོག་མིན་, Sanskrit Devanagari: ogmin, Sanskrit Romanization: ogmin, literal Chinese meaning: not below) charnel ground, the mountain blazing with fire, in the meaning of self-manifestation, when meeting Zur Chung Sherab Drakpa, what was shown was the essence of the heart essence, a concise and meaningful teaching. If you want to proceed to the state of Buddhahood, then you must have unwavering devotion to the Lama, and always attend to him in all your actions; cultivate love and pure vision for your Dharma friends, without interruption; and treat sentient beings with intense compassion. ༄༅། །Pursuing the state of perfect and complete enlightenment of the Buddha, and constantly contemplating the impermanent nature of all compounded phenomena, abandoning the activities of samsara, and abiding in a state of non-action, this is the essence of the supreme Dharma, the most sublime. Furthermore, serving the Lama is the way to prevent the teachings from being wasted; having no hypocrisy in vows is the life force of gods and protectors; dedicating one's life to Dharma is the key to having no regrets at the time of death, so one must possess these three. Furthermore, guarding vows and commitments like one's life is the key for a practitioner not to fall into ordinariness; contentment with what one has is the teaching not to be deceived by evil environments; knowing that samsara has no essence is the teaching to cut off attachment and aversion; knowing that worldly affairs never end, like a pattern on incense ash, is the secret to ending evil deeds. One must understand these truths, and thereby correctly adopt and abandon. Do not confuse view and action, do not be biased towards one side. Practice the teachings with emptiness and compassion as the core. Let experiences naturally dissolve, and always be mindful in adopting and abandoning good and evil, this is correct conduct. This passage is also a transitional verse summarizing the key points. Fourth, there are three ways in which the fruit manifests: the stages of reaching the state of ultimate liberation; the nail-like discerning key to not misunderstanding its essence; and the way in which, with ultimate reason, samsara and nirvana are bound by the great Dharma nature. First, the stages of reaching the state of ultimate liberation: First, rely on a qualified Vajra Lama, and through learning without error what should be practiced, understand through the wisdom of hearing and thinking. In the middle, through observing and analyzing one's own mind.