Tibetan
ཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྟེ སྤྱིར་ན་སྟེང་འོག་ཕྱོགས་མཚམས་བར་དང་དུས་ཀྱི་མཚན་མ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་དང་། ཡོངས་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ ༄༅། །ཡོངས་སུ་བརྡལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྟོང་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་མཚན་བདེན་གྲུབ་མ་མཆིས་པས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད། ནང་རང་སེམས་གཞི་རྩ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བརྡལ་ཁྱབ་ཆེན་པོ་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་བྱའི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ་དང་།དཔེའི་མཚུངས་ཟླ་དང་བྲལ་བ་དང་།དོན་གྱིས་བསྟན་བྱའི་དངོས་པོས་སྟོང་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་ལམ་གང་ལགས་ན་རང་ཐོག་ཏུ་རང་ས་བཟུང་བ་ཉིད་དང་།རྟོགས་པ་གང་ལགས་ན་རང་ངོ་གནས་ལུགས་ཚུལ་བཞིན་ཤེས་པ་ཉིད་དང་། གྲོལ་བ་གང་ལགས་ན་རང་ངོར་སངས་རྒྱས་པ ཡིན་པ་ལས གྲོལ་ས་དང་གྲོལ་ལུགས་གཞན་དུ་འཛིན་ཅིང་འབད་རྩོལ་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་དེས་ན། དོན་དམ་པར་འབྲས་བུ་ལ་ཡིད་སྨོན་ཙམ་ཡང་འཆའ་བའི་གནས་མ་མཆིས་པས་ན་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །དེ་ནས་རིག་འཛིན་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། ཀྱེེ་ཁྱེའུ་ཆུང་རིག་པའི་དབང་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བཤད་པ་དང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་ མི་འགྱུར་ཏེ། བཤད་ཟིན་པ་དེ་དག་གི་ངང་ཚུལ་ལ་རྟོགས་ཤིང་དཔྱོད་ལ་མྱོང་བ་གཏིང་ནས་ཐོན་ཅིང་ཤེས་རིག་རྒྱུད་བརྟན་པ་ཞིག་མཛོད་ལ་སྣོད་དང་ལྡན་པའི་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་སྟོན་ཅིག། རྩེ་གཅིག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་ངའི་དགོངས་བརྒྱུད་འཕོས་ཏེ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་གདོན་མི་ཟའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་མི་སྣང་བར་ཡལ་ལོ། ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་དུ་སྣང་བ་སྟེ། །དོན་ལ་ཕན་གནོད་མཚན་མའི་ཡུལ་ལས་འདས །སྤྲོས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཡི། །ཕྱལ་བའི་ངང་དུ་རང་བཞིན་མཉམ་པར་བརྡལ། ཞེས་པའང་སྐབས་དོན་བསྡུ་བའི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །བཞི་པ་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་ནང་གདངས་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ཐབས་ཤེས་དྲང་ངེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱིར་བསྟན་པ ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་བཞག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཐེག་པའི་ཚུལ་ལའང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་མ་རྫོགས་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ཐབས་ཤེས་དྲང་ངེ
Chinese
逝者的心髓具有三种解脱之门，一般来说，是超越上下方位、中间和时间相状的自性空性，以及遍及一切、 完全扩展的自性空性。具体来说，由于所有外在显现都没有真实的相状和真实的成立，所以是外空性。内在的自心超越了一切根本，所以是内空性。中间是没有能取和所取的二元对立的广大扩展，没有舍弃的空性。这就是解脱之门——空性。远离了可以用语言表达的相状，远离了譬喻的同等物，空无了可以用意义指示的事物。这就是解脱之门——无相。道路是什么呢？就是在自己的基础上把握自己的位置。证悟是什么呢？就是如实地认识自己的面目和实相。解脱是什么呢？就是在自己的面目中成佛。 因此，执着于其他的解脱之处和解脱方式，并为此努力是极其错误的。因此，在胜义谛中，连对果位的希求都不存在，所以是解脱之门——无愿。 然后，伟大的持明者说道：喂，小伙子，智慧的主人，你仅仅通过这样讲述和听闻是不会解脱的。 要对已经讲述的那些状态进行理解、思考，并从中产生深刻的体验，使智慧和觉性在你的相续中稳固。然后将它传授给具有法器和福报的人们。 对于所有一心一意修持的人，我的意传将会转移到他们身上，他们将毫不费力地获得解脱。说完，他就消失不见了。 一切法都显现为幻化的状态， 但实际上超越了利益和损害的相状之境。 完全远离了戏论的过患， 在平静的状态中，自性平等地扩展。 这首诗也是总结要义的过渡章节。 第四，讲述了所有功德都完全具备，成为内在光明、任运成就的珍宝自性的方式，分为三部分：通过方便智慧、了义和不了义的方式进行总的指示；分别讲述任运成就的功德的分类；以及以这种方式证悟的乘的特点也圆满了诸多功德的差别。第一，方便智慧、了义和不了义。
English
The essence of the departed is endowed with the three doors of liberation, namely, emptiness, which is generally the nature of being beyond the marks of above, below, directions, intermediate points, and time; and emptiness, which pervades all and completely expands. Specifically, since all outer appearances lack true marks and true establishment, it is outer emptiness. Since the inner self-mind transcends all foundations, it is inner emptiness. The intermediate is the great expanse, indivisible into grasper and grasped, without abandonment, which is emptiness. This is the door of liberation—emptiness. It is devoid of marks that can be expressed in words, devoid of comparisons and equals, and empty of objects that can be indicated by meaning. This is the door of liberation—marklessness. What is the path? It is holding one's own ground in one's own place. What is realization? It is knowing one's own face and the true nature of reality as it is. What is liberation? It is becoming a Buddha in one's own face. Therefore, clinging to other places and ways of liberation and striving for them is extremely mistaken. Therefore, in the ultimate truth, there is no place even to conceive of longing for the fruit, so it is the door of liberation—wishlessness. Then, the great vidyadhara said: Hey, young boy, master of wisdom, you will not be liberated merely by speaking and hearing in this way. You must understand and contemplate the nature of what has been said, and generate a deep experience from it, making wisdom and awareness stable in your being. Then show it to those who are vessels and have fortune. For all those who practice with one-pointedness, my mind-transmission will be transferred to them, and they will undoubtedly attain liberation without delay. Having said this, he vanished into invisibility. All phenomena appear as illusory states, But in reality, they transcend the realm of marks of benefit and harm. Completely separated from the faults of elaboration, In a state of equanimity, the nature expands equally. This verse is also an intermediate section summarizing the essential points. Fourth, the way in which all qualities are completely accomplished, becoming the nature of the spontaneously accomplished jewel of inner radiance, is explained in three parts: a general indication through the means of skillful means and wisdom, definitive and non-definitive; a separate explanation of the classification of spontaneously accomplished qualities; and the way in which the characteristics of the vehicle of realization in this way also perfect the differences of many qualities. First, skillful means and wisdom, definitive and non-definitive.
Tibetan
ས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི གདམས་པ་འདི་དག་འོད་གསལ་ཉམས་ཀྱི་སྣང་ངོར་འཇམ་དཔལ་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་དང་མཇལ་ཚེ་གསུངས་པ་ ༄༅། །སྟེ། སྣོད་བཅུད་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་ལས་མི་གཞན་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང་ཞིང་ཁམས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པར་སྣང་བ་རྣམས་ཡུལ་རང་རྒྱུད་པར་ཡོད་དམ། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་ན་དེའི་ཚུལ་ཐབས་ཤེས་རབ་གཉིས་སམ། བདེན་པ་གཉིས་སམ དྲང་ངེས་ཀྱི་སྒོ་ནས ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་ཡབ་ཡུམ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསྟན་པ་རྣམས་གཞིའི་ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནང་གདངས་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་ཡོན་ཏན་ལ་གཞི་བྱས་ནས་བཤད་པ་རྣམས།གཞི་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་དང་ཡུལ་གཞན་ལྟར་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཆ། གཞི་རང་ལ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ། གཞན་དུ་ཡུལ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཡོད་པར་འཆད་པ་ཀུན་རྫོབ། གཞི་རང་གི་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་ནི་ངེས་དོན་དང་། ཡུལ་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་ལྷ་ཕོ་མོའི་མིང་དང་དངོས་པོ་མཚན་མ་ཅན་དུ་འཆད་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་བཞག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་ལྔ། སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཚུལ། རིགས་ལྔ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཚུལ། ཞིང་ཁམས་ལྔ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཚུལ སངས་རྒྱས་ལྔ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཚུལ མཁའ་འགྲོ་ལྔ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཚུལ་ནི། འཇིག་རྟེན་འཁོར་བའི་ཕྱོགས་དང་སྒོ་བསྟུན་ནས་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་སྐུ་ལྔའི་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིང་ཚུལ། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞི་དབྱིངས་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོར་མ་བཅོས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ་ཆོས། ཁམས་དང་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོ་དང་། ཉམས་ཀྱི་མྱོང་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཐོབ་བྱ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ལ་སྐུ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་རང་ཆས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ལོངས་སྐུ སྤྲུལ་པ་འགྱེད་སྙམ་གྱི་བློ་ཡིད་མ་གཡོས་ཤིང་གཞི་རང་ལས་མི་གཞན་པའི་ཚུལ་དུ། ངར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ཆུ་སྣོད་ལྟ་བུ་དང། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་གཟའ་སྐར་ལྟ་བུ་དུ
Chinese
从地的方面总的显示是：这些诀窍在光明觉受的显现中与文殊语狮子相遇时所说。 ༄༅། །即，所有器情显现都如实知晓并非自显之外的他显之理，然而诸佛的名号和刹土显现为各不相同，这些境是否实在固有？如果认为成立与不成立之理如何，那么要知道其理是通过方便智慧二者，或二谛，或正邪之门。 也就是说，诸佛的刹土和父母宫殿中所显示的，都是基于基之法身如来藏内在自成任运宝性的功德而宣说的。基自性中自具圆满是智慧的部分，如他境般成立所显示的是方便的部分。基自性中功德圆满是胜义谛。 在其他地方，解释为器情之相的是世俗谛。基自性的任运身和智慧的游舞是究竟义，而在其他地方，诸佛的刹土和男女本尊的名号以及具有事物相的一切，都是不了义。二是具体阐述任运成就的功德之相，有五种：五身任运成就之理。 五部任运成就之理。五刹土任运成就之理。五佛任运成就之理。五空行任运成就之理。第一，五身任运成就之理是： 顺应世间轮回的方向和门径，以胜义谛和世俗谛的方式显示，是这样的：一切胜者以五身的誓言束缚之理。包括所有显有轮回涅槃 的一切法，在基界大空性中，未作造作，自性本有的法性，称为法。从界和根的差别不可思议中， 道的入门和，觉受的体验和果位的获得不可思议，自性本有，称为身，即法身。任运身和智慧的游舞，自然圆满具足受用，称为报身。不生起想要化现的意念，并且以不异于基自性的方式。我执的意识如水器一般，如来藏界的功德如虚空的星辰一般
English
Generally, the teachings from the perspective of the ground are: These instructions were spoken when meeting Manjushri, the Lion of Speech, in the appearance of clear light experience. ༄༅། །That is, although all appearances of vessels and contents are known to be no different from one's own appearance, how are the names and realms of the Buddhas that appear to be different, are these objects inherently existent? If one wonders what the nature of being established or not established is, then that nature should be known through the two, means and wisdom, or the two truths, or through the door of definitive and provisional. That is, the Buddha-fields and the palaces of the fathers and mothers that are shown are all based on the qualities of the spontaneously accomplished jewel nature of the Sugata-garbha, the Dharmakaya of the ground. The perfection of the ground in its own nature is the part of wisdom, and the part of means is the part that is shown to be established as another object. The perfection of qualities in the ground itself is the ultimate truth. In other places, the explanation of the appearance of vessels and essences is the conventional truth. The spontaneous body and the play of wisdom of the ground itself are the definitive meaning, and in other places, all the explanations of the Buddha-fields and the names of the male and female deities and the objects with characteristics are provisional meanings. Secondly, there are five ways to specifically explain the aspects of the qualities of spontaneous accomplishment: the way the five bodies are spontaneously accomplished. The way the five families are spontaneously accomplished. The way the five realms are spontaneously accomplished. The way the five Buddhas are spontaneously accomplished. The way the five Dakinis are spontaneously accomplished. First, the way the five bodies are spontaneously accomplished is: In accordance with the direction and gate of worldly samsara, the manifestation of the ultimate and conventional aspects is as follows: The way all the victorious ones are bound by the vows of the five bodies. All phenomena included in samsara and nirvana are called Dharma, the great Dharma nature that exists naturally and without fabrication in the great emptiness of the basic realm. From the inconceivable differences of realms and faculties, the entrance to the path, the experience of practice, and the attainment of the fruit are inconceivable, and the inherent nature is called the body, that is, the Dharmakaya. The spontaneous body and the play of wisdom, naturally perfect and complete with enjoyment, are called the Sambhogakaya. Without the thought of wanting to emanate, and in a way that is not different from the ground itself. The consciousness of self-grasping is like a water vessel, and the qualities of the realm of the Sugata-garbha are like the stars in the sky.