Tibetan
གྲུབ་ཕན་ཆད་གཟུགས་ཉེར་ལེན་གྱི་སེམས་རྟོག་ཕྲ་མོ་ཞིག་མི་འབྱུང་བའི་ཐབས་མེད། དེ་ནི་མིག་གི་འཛིན་པ་སེམས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་ལ་སེམས་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་ཡོད་པར་སེམས་ན་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲ་དང་བཅས་པ་དང་། སྣ་ཡོད་པར་སེམས་ན་སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲི་དང་བཅས་པ་དང་། ལྕེ་ཡོད་པར་སེམས་ན་ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རོ་དང་བཅས་པ་དང་། ལུས་ཡོད་པར་སེམས་ན་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེག་བྱ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྟོག་ཚོགས་རྣམས་ནི་དེ་དག་གི་འཛིན་པ་སེམས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་སེམས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་གཟུང་འཛིན་ལས་མ་འདས ༦༄༅། །པའི་སངས་རྒྱས་ཞིག་ཡོད་པར་སྲིད་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་སེམས་ཅན་ལ་འཇུག་པའང་མི་དང་མི་ལྟ་བུའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་སེམས་ན་སྟོན པ་པོ་བདག་དང་། བསྟན་བྱའི་ཆོས་དང་། སྟོན་ཡུལ་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་ཞིང་འཛིན་པ་ཡོད་ན་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ལས་འཕགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ནོ། །ཡུལ་ཁམས་བདེ་བ། གཟུགས་མཛེས་པ། མཛའ་གྲོགས་ལེགས་པ། ལོངས་སྤྱོད་དང་བདེ་སྐྱིད་ཆེ་བ། ཁྲོ་བ་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པར་སེམས་ན་དེ་ཡང་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ལས་མི་འཕགས་པས་སེམས་ཅན་ནོ །ངེས་པའི་དོན་དུ་རང་གི་གཞི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། དོན་དམ་པར་སངས རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་མ་མྱོང་བ་དང་། ཆོས་སྟོན་མ་མྱོང་བ་ནི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་མང་པོར་གདུལ་བྱ་རང་སྣང་གི་སྟོན་པ་རང་ལ་ཤར་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གསལ་བར་གསུངས་པ་ལ་ལྟོས་ཤིག། རྟོགས་ཤིག །ཡང་འཁོར་བའི་གནས་རིགས་གཞན་ཡོད་ཅིང་གྲུབ་སྟེ་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཡུལ་དེ་རུ་སོང་ཞིང་ཁ་བརྒྱུད་ནས་བདེ་སྡུག་མྱོང་བར་སེམས་ན་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སྔ་མའི་ལུས རྟེན་ཤུལ་དུ་བོར་བར་སྣང་བ་བདེན་ན་བར་སྲིད་ཀྱི་ལུས་དེ་གང་ནས་ལེན། དེང་སང་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྨ་དང་རྐང་ལག་ཚིག་པ་ཙམ་དང་། དགུན་ཉིན་ཞག་རེ་ཙམ་གྱི་གྲང་ལྷག་གིས འཆི་བར་འགྱུར་ན། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་ལུས་གྲུབ་ནས་བཙོ་བསྲེག་སོགས་ཡུན་རིང་བྱས་ཀྱང་མི་འཆི་བ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་དེང་སང་ཟླ་ཤས་ཞག་ཤས་ཙམ་དུ་མུ་གེ བྱུང་བས་འཆི་སྲིད་ན།ཡི་དྭགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་བསྐལ་
Chinese
成就之后，不可能不产生对色蕴的细微心识念头。这就是眼睛的执著心，因为对能取所取二者进行分别念就是所谓的“心”，所以哪里有心，哪里就被称为“有情”。同样，如果认为有耳朵，那么其识就是与声音相关的；如果认为有鼻子，那么鼻识就是与气味相关的； 如果认为有舌头，那么舌识就是与味道相关的；如果认为有身体，那么身识就是与触觉相关的，所有这些都是它们所取的对境。 那些接近并取用的念头集合就是它们所执著的心。如前所述，哪里有心，哪里就被称为“有情”。如果认为存在一个没有超越能取所取的佛陀，那么他的功德融入有情的方式也就像人和人一样。如果认为佛陀为他人说法，那么如果存在能显现和执著于说法者“我”、所说的法和说法对象有情，那么这甚至连超越有情的芝麻粒大小的特征都没有，所以一切都是有情。如果认为环境舒适、外形美丽、朋友优秀、享受和幸福巨大、没有愤怒和贪恋是特殊品质，那么这也无法超越色界的诸神，所以是有情。究竟而言，自己的根本普贤王如来被称为三世的善逝。胜义谛中，佛 陀从未降临世间，也从未说法，而是众多续部、教言和口诀中，调伏对象自身显现的上师显现在自身上的方式被清楚地阐述了，请看这些！ 领悟吧！此外，如果认为存在并成立其他的轮回处所，许多有情前往那里，并通过口口相传体验苦乐，这也是不合理的。如果先前身体 的遗骸显现为被抛弃是真实的，那么中阴身的身体是从哪里获得的呢？如果现在的有情仅仅因为伤口和手脚烧伤，以及冬天一两天的寒冷 就会死亡，那么地狱中感受寒热的身体形成后，即使经过长时间的烹煮和燃烧等也不会死亡，这是为什么呢？同样，如果现在仅仅因为几个月或几天 的饥荒就可能死亡，那么饿鬼道的有情要经历劫
English
After accomplishment, it is impossible not to have subtle mental thoughts of grasping at form. This is the mind that grasps with the eye; because the mind that distinguishes between the grasper and the grasped is called "mind," therefore, wherever there is mind, there is what is called a "sentient being." Similarly, if one thinks there is an ear, then its consciousness is related to sound; if one thinks there is a nose, then the nose consciousness is related to smell; If one thinks there is a tongue, then the tongue consciousness is related to taste; if one thinks there is a body, then the body consciousness is related to touch, all of which are the objects grasped by them. The collections of thoughts that approach and take hold of these are the minds that grasp them. As before, wherever there is mind, there is what is called a "sentient being." If one thinks there is a Buddha who has not transcended the grasper and the grasped, 6༄༅། །then the way his qualities enter into sentient beings is like that of people and people. If one thinks that the Buddha teaches the Dharma to others, then if there appears and is grasped a teacher "I," the Dharma to be taught, and the sentient beings to be taught, then this does not even have a sesame seed's worth of characteristics that transcend sentient beings, so everything is sentient beings. If one thinks that a comfortable environment, beautiful form, good friends, great enjoyment and happiness, and absence of anger and attachment are special qualities, then this also cannot transcend the gods of the form realm, so it is sentient beings. Ultimately, one's own ground, Samantabhadra, is called the Sugata of the three times. In the ultimate truth, the Buddha has never come into the world, nor has he ever taught the Dharma, but rather, in many tantras, agamas, and instructions, the way in which the teacher who appears to the object of taming appears to oneself is clearly explained, look at these! Realize! Furthermore, if one thinks that there exist and are established other places of samsara, that many sentient beings go there, and that they experience happiness and suffering through oral transmission, this is also unreasonable. If the remains of the previous body appearing to be abandoned are true, then from where does the body of the intermediate state come? If present sentient beings die merely from wounds and burns on their limbs, and from a day or two of cold in winter, then why is it that the body that experiences heat and cold in hell, even after being cooked and burned for a long time, does not die? Similarly, if one can die now merely from a few months or days of famine, then the sentient beings of the preta realm must endure kalpas.
Tibetan
པར་མུ་གེས་ཅིས་མི་འཆི དེས་ན་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་བར་སྲིད་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཙམ་ལས་མ་གྲུབ་ཅིང་སྟོང་པ་ཡུལ་མེད་པ་ལ་བདེན་ཞེན་སྐྱེས་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་འཁྲུལ་སྣང་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བདེན་མེད་སྟོང་པ་ཡུལ་མེད་དུ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་དོང་ནས་སྤྲུགས་པ་ཡིན། སངས་རྒྱས་རང་གཞི་ལས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་དེ་རང་ལ་རང་གདིང་ཐོབ་པར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་དུ་མ་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེེ་ནམ་མཁའི་དབང་ཕྱུག་ཀུན་ཁྱབ་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅང་མེད་སྟོང་པ་རུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་ཤིང་མི་སྣང་ ༄༅། །བར་གྱུར་ཏོ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་ཡུན་རིང་པོར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པ་བྱུང་ཞིང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ནས་སྟོང་པར་ཤེས་ཀྱང་སྟོང་པ་གྲངས་མང་བ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ཡོད་པའི་སྐབས་ཤིག་ན། ཆེ་མཆོག་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་ལོད་འཁོར་འདས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་སྟོན་པའི་ཧཱུྃ་གླུ་གྱེར་བ་ཞིག་གི་ཞལ་མཇལ་བའི་ཚེ་བདག་གིས། ཀྱེ་ལྷག་པའི་ལྷ་མཆོག་ཆེན་པོ་ལགས། ངས་འཁོར་འདས་སྟོང་ཉིད་དུ་གོ་ཡང་སྟོང་པ་ཕན་མེད་གནོད་མེད་དུ་འདུག་པ་འདི་ཅིས་ལན་པ་ཡིན། ཅེས་ཞུས་པས། ཀྱེེ་སྐྱེས་བུ་ནམ མཁའི་དབང་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགགས་སྡོམས་ཤིག །སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགགས་བསྡམ་པར་གྱིས་ཤིག །ངོ་བོ་ཉིད་གཞི་རུ་འགགས་བསྡམ་པར་གྱིས་ཤིག །འཁོར་འདས་གཞིའི་རོལ་པར་འགགས་སྡོམས་ཤིག །འཁོར་འདས་ཀྱི་སྤྱི་ཆིངས་གཞི་ཉིད་དུ་འགགས་བསྡམ་པར་གྱིས་ཤིག །རྒྱ་མཚོའི་གཟའ་སྐར་རྒྱ་མཚོ། སྣོད་བཅུད་ནམ་མཁའ། འཁོར་འདས་ཆོས་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་རོལ་པ་དང་། ཆིངས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཁྱབ་ཅིང་བརྡལ་བ་དག་དཔེ་དང་དཔེ་ཅན་ཡིན་པའི་ངང་ཚུལ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེས་ འཁོར་འདས་འུབ་ཆུབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ །དེ་ནས་ཡང་ལོ་ཁྱིམ་བདུན་གྱི་རྨི་ལམ་དག་པའི་སྣང་ངོར་ཆོས་སྐུའི་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི ཞལ་མཇལ་བའི་ཚེ་བདག་གིས། ཀྱེ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐར་པ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་གྲོལ་བ་དང་། མ་དག་པ་འཁོར་བའི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཡིན སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་དུ་གསོལ། ཅེས་ཞུས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །སངས་རྒྱས
Chinese
如果发生饥荒难道就不会死吗？因此，六道众生连同中阴身，一切都如梦境般显现，实际上并未成立，却对空性无处可寻之境生起实执，因此产生了错觉。如果这样确定错觉的显现，并证悟无实空性无处可寻，就能彻底摆脱轮回。如果确信佛陀不在自身之外，并对自己有信心，就能名副其实地获得“众多佛陀自解脱”之名。 唉！虚空自在遍布金刚，您应将轮回涅槃的一切法都确定为一无所有之空性，并证悟无有之自性！说完便隐身不见了。 之后，我长期确定并确信无有，虽然知道一切器情世界的显现从自身来说是空性的，但在某个时候，当存在许多无法言说的空性时。 当我拜见示现轮回涅槃空性之舞的大胜金刚忿怒尊，吟唱吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）歌时，我说道： 唉，至上之大神，我虽然理解轮回涅槃为空性，但这种无益无害的空性到底是怎么回事？ 我这样问后， 唉，善男子虚空自在，您应将轮回涅槃的一切都封闭在空性之中！应将空性封闭在本性之中！应将本性封闭在基础之中！应将轮回涅槃封闭在基础之舞中！应将轮回涅槃的总纲封闭在基础本身之中！大海的星辰是大海。 器情是虚空。 轮回涅槃的法性等舞蹈，以及束缚和法性遍布广大等，要知道这些都是譬喻和譬喻的例子！因此 将成为轮回涅槃圆满的瑜伽士！说完便隐身不见了。之后，在七年的清净梦境中，当我拜见法身导师金刚持时，我说道： 唉，导师世尊，请您开示如何从解脱和一切智之道中解脱，以及如何迷惑于不清净的轮回之道。 导师您亲自开示吧！ 我这样请求后，他赐予教言： 唉，大士，您听着！ 佛陀
English
If there is a famine, will people not die? Therefore, all sentient beings of the six realms, including the bardo, appear like the arising of a dream, but are not actually established. They are deluded because they develop a belief in the reality of emptiness, which has no place to be found. If you thus ascertain the appearance of delusion and realize the emptiness of no reality and no place to be found, you will completely shake off samsara. If you are convinced that the Buddha is not outside of yourself and have confidence in yourself, you will rightfully obtain the name "many Buddhas are self-liberated." O Lord of the Sky, All-Pervading Vajra, may you ascertain all the dharmas of samsara and nirvana as utterly empty and realize the nature of non-existence! Having said this, he disappeared. Then, after I had long ascertained and become convinced of non-existence, although I knew that all appearances of the container and its contents were empty from their own side, there was a time when there were many inexpressible emptinesses. When I met the Great Supreme Vajra Krodha, who displays the play of emptiness of samsara and nirvana, chanting the Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) song, I said: O Supreme Great Deity, although I understand samsara and nirvana as emptiness, what is the reason for this emptiness that is neither beneficial nor harmful? After I asked this, O Noble Son, Lord of the Sky, you should seal all of samsara and nirvana in emptiness! You should seal emptiness in its own essence! You should seal essence in the ground! You should seal samsara and nirvana in the dance of the ground! You should seal the general principle of samsara and nirvana in the ground itself! The stars of the ocean are the ocean. The container and its contents are the sky. Know that the dances of the dharmata of samsara and nirvana, as well as the bonds and the dharmata that pervade and expand, are metaphors and examples of metaphors! Therefore, you will become a yogi of the complete union of samsara and nirvana! Having said this, he disappeared. Then, in a pure dream vision of seven years, when I met the Dharmakaya Teacher Vajradhara, I said: O Teacher, Blessed One, please show me how to be liberated on the path of liberation and omniscience, and how to be deluded on the impure path of samsara. Teacher, please show me yourself! After I requested this, he gave the teaching: O Great Being, listen! Buddha