Chinese
如果相续没有解脱，在轮回中漂泊就没有任何差别。因此，善与恶仅仅是产生暂时苦乐的差别，除此之外，无非是轮回的增添。像这样，如果没有彻底断定善，就会混淆解脱之道和暂时积累福德的善，从而无法获得遍知的果位。如果没有彻底断定恶，就不会明白自己本来的面目，无明本身就是障碍和迷惑的根本，从而无法抓住迷惑的根源。因此，除了无止境地在轮回中迷惑之外别无选择，所以要懂得彻底断定的重要性。还有，所谓救助的本尊，考察最初出现的地方、中间存在的地方、最终去的地方这三者，就会发现它们并不存在。在感官的对象中，它们又属于哪一种，是色、声、香、味、触中的哪一种？它们存在于器情世界的哪一种元素之中？ 在心中，要考察它们是否属于不可分割的微尘和更小的微粒。也要考察各种元素各自的名称和事物本身的性质。还要考察本尊是如何施加帮助的，以及损害的魔鬼也是如此，仔细考察后就会明白它们并不存在。一切安乐和痛苦，都只是心的显现和体验，如同梦境一般，本尊和魔鬼并没有在施加帮助和损害的基础上产生任何作用。如果认为魔鬼会造成损害，那么它们超越了色、声、香、味、触的范畴，仅仅是名为魔鬼而已，它们是如何造成损害的呢？考察后会发现它们并不存在，而是空性的，并没有真实存在。人们由于迷惑的影响，甚至将自己的身体也分为好坏，认为上半身是干净的，像本尊一样执着；认为下半身是肮脏的，像魔鬼一样执着，以这样的方式，希望和恐惧不断产生。由于我执的束缚力，苦乐的体验不断产生，这一切都只是轮回的显现和体验，除此之外，没有任何真实存在，就像梦境一样。 了解这个关键的道理，就是消除修行的障碍。消除所有不信任修行和不投入修行的障碍，从而对法性的意义产生信任，获得毫无疑惑的定解。脱离无明的障碍，从而能够掌控觉性的巨大力量。寂灭断魔甚深。
English
If the continuum is not liberated, wandering in samsara has no difference whatsoever. Therefore, good and evil are merely the difference of generating temporary happiness and suffering, other than that, it is nothing more than the addition of samsara. Like this, if good is not thoroughly determined, the path of liberation and the good of temporarily accumulating merit will be confused, and thus the fruit of omniscience will not be attained. If evil is not thoroughly determined, one will not understand that one's own ignorance is the obscuration and the basis of delusion, and thus one will not grasp the root of delusion. Therefore, there is no choice but to be endlessly deluded in samsara, so it is important to understand the importance of thorough determination. Also, so-called deities of help and protection, examining the three places of where they first arise, where they exist in between, and where they ultimately go, it will be found that they do not exist. Among the objects of the senses, which one do they belong to, which one of form, sound, smell, taste, and touch? In which element of the container and content world do they exist? In the mind, examine whether they belong to the indivisible realm of dust and smaller particles. Also examine the names of each element and the nature of the things themselves. Also examine how the deity bestows help, and the harming demons are also the same, after careful examination it will be understood that they do not exist. All happiness and suffering are merely the appearances and experiences of the mind, like a dream, deities and demons have not produced any effect on the basis of bestowing help and harm. If it is thought that demons cause harm, then they transcend the realm of form, sound, smell, taste, and touch, and are merely named demons, how do they cause harm? After examination, it will be found that they do not exist, but are emptiness, and are not seen to exist. People, due to the influence of delusion, even divide their own bodies into good and bad, thinking that the upper body is clean and clinging to it like a deity; thinking that the lower body is dirty and clinging to it like a demon, in this way, hope and fear constantly arise. Due to the strong power of the bondage of self-grasping, the experience of happiness and suffering constantly arises, all of this is merely the appearance and experience of samsara, other than that, there is no truth to be found, just like a dream. Understanding this key point is to eliminate the obstacles to meditation. Eliminate all obstacles that do not trust meditation and do not devote themselves to meditation, and thus generate trust in the meaning of the nature of reality, and gain unwavering conviction. Separated from the obscuration of ignorance, one will be able to control the great power of awareness. Profound Pacifying Demon Cutting.
Tibetan
འི་རྩ་བའང་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་ལས་ལྷ་གཞན་དུ་མི་འཚོལ། རྣམ་རྟོག་ལས་འདྲེ་གཞན་ན་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པར་འགྱུར་བས དེ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་གཏོ་ཡས་གཏོང་བ་ཐམས་ཅད་ལའང་འདི་མེད་ཐབས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོར་ངེས་པའོ། །ཀྱེ་སེམས་མེད་རིག་པའི་ཁྱེའུ་ཆུང་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྟོན་དང་ངེས་གསང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཤ་སྟག་འབྱུང་སྲིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་འོད་གསལ་དག་པའི་སྣང་ངོར་དཔལ་ཆེན་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་མཇལ་བའི་ཚེ། བདག་གིས་འདི་སྐད་ཞུས ཀྱེེ་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་རང་ཐོག་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནམ། གཞན་ཞིག་གི་ཡུལ་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྲོ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ ཞེས་ཞུས་པས།བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་ཧོ་སྐལ ༄༅། །ལྡན་རིགས་ཀྱི་བུ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་ན་མི་རྗེ་གཟུགས་བཟང་བ་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཞི་བ་བསིལ་བ་དྭངས་པ་རྙོགས་པ་དང་བྲལ་བ་མཛེས་སྡུག་བལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ཞིག་གི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པར་སེམས་ན་དེའི་ཕ་མ་གང་ལགས། མ་ལས་སྐྱེས་ན་སྐྱེ་བའི་མཐའ་ཅན། གནས་ན་གནས་པ་རྟག་པའི་མཐའ་ཅན འགག་ན་སྣང་མེད་ཆད་པའི་མཐའ་ཅན་ཏེ། མདོར་ན་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ཚུགས་ཐུབ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡོད་ཕན་ཆད་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ཞིག་ཡོད་ཐབས་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་དག་སྐྱེ་འགག་ལྟར་སྣང་བ་ནི་བཏགས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །ཡར་དག་པ་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་བདེན་པར་བཟུང་ན་རང་གིས་རང་ཉིད་འཆིང་བར་འགྱུར་གྱི། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཞིག་ཡོད་ན་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཟེར་བའང་ཁ་ཙམ་དུ་བས་ཤིང་།མང་པོ་ཞིག་མྱང་འདས་རང་མཚན་པར་ཞེན་ནས་རེ དོགས་ཀྱི་གཟེབ་ཏུ་འཇུག་མོད། དག་པའི་ཞིང་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་པ་གྲངས་མང་ལ། བཀོད་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་དངོས་པོ་རང་མཚན་དུ་འཛིན་ན་དེའང་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ དུ་འདུག་གོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐེར་ཟུག་དང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ལྟ་བ་དེ་མིང་ཇི་ལྟར་བཏགས་ཀྱང་དོན་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་མ་འདས། སངས་རྒྱས་ལ་མིག་ཡོད་པར་སེམས ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྲུབ་ཙམ་ནས་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མི་མཆེད་པའི་ཐབས་མེད་པ་ཡིན། དེ་ནི་མིག་གི་གཟུང་བ་ཡུལ་ཞེས་བྱ་སྟེ དེ་ལྟར་
Chinese
的根本。不要在自明之外寻找其他神灵。一旦确定在分别念之外没有其他魔鬼，那么对于所有的修行和驱魔来说，这都是必不可少的。如果这样理解，就会确信一切法如幻觉般被证悟，成为伟大的幻化瑜伽士。 嘿，无心之觉性的小孩，你将此教导给所有应调伏的众生，或许会出现许多究竟秘密大乘的瑜伽士。说完，他就消失不见了。 此外，在清净的光明景象中，当拜见大吉祥金刚手菩萨尊颜时，我这样请问： 嘿，伟大的金刚持佛陀，所谓的佛陀是在自身之中自证成佛，还是需要前往他方世界才能证得菩提？ 听后，他回答说： 嘿，具 有善缘的种姓之子。 如果你认为所谓的佛陀，存在于一个广阔的地方，像一位拥有美好形象的国王，看到他时不会有任何不悦，他是寂静、清凉、清澈、无染、美丽且令人百看不厌的，那么他的父母是谁呢？ 如果是从母亲所生，那就是有生之尽头；如果安住，那就是安住于常恒的尽头； 如果止灭，那就是无有显现的断灭之尽头。 总之，只要生、住、灭这三者以独立自主、真实成立的自性存在，就不可能存在脱离二边的实相。 这一切显现如何如生灭般显现，那仅仅是假立而已。 向上朝向清净解脱的方向，如果也执着为真实，那就会自己束缚自己。 如果轮回与涅槃的法性有不一样的差别，那么所谓的轮回涅槃平等性也只是说说而已。 许多人执着于自相涅槃，然后进入 疑惑的匣子。 在清净刹土中，受用具有无数种相，如果将广大庄严的差别执着为自相实有，那也是法我执。 同样，认为如来是常恒和真实成立的，无论取什么名字，实际上都未超出人我执。 如果认为佛陀有眼睛，那么也一定有眼识。 一旦成立了眼识，就不可能不显现为色相。 这就是眼睛所取的对境，称为境。 就像这样
English
is the root. Do not seek other deities apart from self-awareness. Once it is determined that there are no other demons apart from conceptual thoughts, then this is indispensable for all practices and exorcisms. If one understands this, one will be certain that all phenomena are realized as illusion-like, becoming a great illusion yogi. Hey, you little child of mind-free awareness, show this to all those to be tamed, and there may arise nothing but yogis of the definitive secret Great Vehicle. Having said this, he became invisible. Furthermore, in the clear light of pure appearance, when I met the glorious Great Vajrapani face to face, I asked this: Hey, great Vajradhara Buddha, is the so-called Buddha self-enlightened in oneself, or does one have to go to another realm to attain enlightenment? After hearing this, he replied: Hey, son of a fortunate lineage. If you think that the so-called Buddha exists in a vast place, like a king with a beautiful form, seeing him without any displeasure, he is peaceful, cool, clear, unpolluted, beautiful, and never tiring to behold, then who are his parents? If born from a mother, then it has an end of birth; if abiding, then it has an end of abiding in permanence; if ceasing, then it has an end of annihilation without appearance. In short, as long as these three—birth, abiding, and cessation—exist with independent, truly established self-nature, there is no way that there can be a reality that is free from the two extremes. How these appearances appear as birth and cessation is merely imputation. Upward towards the direction of pure liberation, if one also clings to it as real, then one will bind oneself. If there is a difference in the nature of samsara and nirvana, then the so-called equality of samsara and nirvana is just talk. Many cling to self-characterized nirvana and then enter the box of doubt. In a pure land, the enjoyments have countless aspects, and if one clings to the differences of vast arrangements as self-characterized entities, then that is also clinging to the self of phenomena. Similarly, seeing the Tathagata as permanent and truly established, no matter what name is given, in reality it does not go beyond clinging to the self of a person. If one thinks that the Buddha has eyes, then there must also be eye consciousness. Once eye consciousness is established, there is no way that it cannot appear as form. This is the object taken by the eye, called the object. Like this