Tibetan
མ་འཕོ་བའི་ཁྲིད་དང་བདུན་ནོ༔ དང་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྨིང་རྡོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཁྲིད་ལ༔ རྣམ་གསུམ་དད་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ༔ དེ་ལ་དང་བའི་དད་པ་ནི༔ ཡུལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་དང་༔ དགེ་འདུན་འདུས་པའི་སྡེ་མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་ཚེ་སྐྱབས་སུ་ མཆིའོ་སྙམ་པ་དང་༔ འདོད་པའི་དད་པ་ནི་ཚེ་འདིའི་འཇིགས་སྐྱོབ་དང་༔ རེ་བའི་དོན་འགྲུབ་ཕྱིར་དད་པ་བྱེད་པ་དང་༔ མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་ནི་ངན་སོང་གསུམ་དང་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི འཇིགས་པ་ལ་སྐྲག་ནས་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་བློ་སྙིང་བྲང་གསུམ་ཕུར་ཚུགས་སུ་གཏོད་པའོ༔ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དངོས་ལ་ཁྱད་པར་དབྱེ་བ༔ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཚུལ༔ ཕན་ཡོན་བསམ་པ་དང་གསུམ༔ དང་པོ་ཁྱད་པར་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་ལས༔ དང་པོ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྲག་ནས་བདེ་འགྲོ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལམ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡང་བདེ་འགྲོ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཙམ་མོ༔ གཉིས་པ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྲག་ནས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་བདེ་འདོད་སྐྱིད་འདོད་ཀྱི་ལས་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡང་རང་ཉིད་ཐར་བ་ཙམ་མོ༔ གསུམ་པ་མཐའ་མེད་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྲིད་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་འཇུག་ངོགས་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པའི་ལམ་ཡང་དག་པ་སྟེ་འདིའི་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱའོ༔ གཉིས་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་ནི༔ ཐུན་མོང་སྤྱིའི་སྐྱབས་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ལ ་ཨོཾཿ སྟོན་པ༔ ཆོས་ལ་ཡང་དག་པའི་ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོ༔ དགེ་འདུན་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའོ༔ ཐུན་མིན་ནང་གི་སྐྱབས་ཡུལ་རང་གི་སྒོ གསུམ་བླ་མ་ལ་འབུལ༔ ཡི་དམ་ལ་བརྟེན༔ མ་དང་མཁའ་འགྲོ་གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱབས་སུ་བསྟེན་པའོ༔ གསང་བའི་སྐྱབས་ཡུལ་རང་གི་གནས་ལུགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ༔ ངོ་བོ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ༔ རང་བཞིན་འགགས་པ་མེད་པའི་ལོངས་སྐུ༔ ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ༔ གཉིས་མེད་ལམ་དུ་བྱེད་པ་གསང་བ་བླ་ན་མེད་པ་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོའོ༔ འདི་ལས་གཞན་འཁོར་བ་ལས་མ་འདས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་འཇིགས་སྐྱོབ་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པས་ན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པས༔ དེས་ན་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་མ་གཏོགས་སྐྱབས་གཞན་གང་ལའང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་མི་རུང་སྟེ་ཐར་
Chinese
不退转引导共有七个。首先是作为一切佛法之基石的皈依引导：必须通过三种信心之门皈依。其中，最初的信心是：当看到圣像、佛像、佛经、佛塔等圣物，以及僧众聚集的僧团庄严悦意时，心想“我皈依”。希求的信心是：为了救护今生的怖畏，以及为了实现愿望而生起的信心。不退转的信心是：对于三恶道和轮回的痛苦感到恐惧，心中忆念三宝，将身语意三门完全托付于三宝。皈依的实际分类有三种：皈依的方式、皈依的利益和皈依的发心。首先，分类有三种：第一种，因为害怕恶道的痛苦，仅仅为了获得善趣而努力，这是小士道的修行方式，果报也仅仅是善趣天人的果位。第二种，因为害怕轮回的痛苦，仅仅为了自己获得安乐和幸福而努力，这是中士道的修行方式，果报也仅仅是自己获得解脱。第三种，为了将无边无际的轮回众生从轮回痛苦的海洋中解脱出来而皈依，这是大士道的入门，是无量功德的真正道路，应当跟随这种方式学习。第二，皈依的方式是：共同的皈依处是皈依佛，（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཨོཾཿ ，oṃ，唵；导师；皈依法，是进入正道的门径；皈依僧，是修行道路上的助伴。不共内在的皈依处是将自己的身语意三门供养给上师，依靠本尊，视空行母和护法为助伴而皈依。秘密的皈依处是自己本来的状态——普贤王如来，本体是无生的法身，自性是不灭的报身，大悲周遍一切的化身，将二者无别作为道路，这是无上秘密的实相意义上的皈依。除了这些之外，那些没有超越轮回并且依赖世间法的人们，没有救护怖畏的能力，因此不是皈依之处。所以，除了三宝之外，不能皈依任何其他的对境，才能获得解脱。
English
There are seven instructions on non-regression. The first is the instruction on taking refuge as the foundation stone of all Dharmas: One must take refuge through the three doors of faith. Among them, the initial faith is: when seeing the holy objects such as statues, images of Buddha, scriptures, stupas, and the Sangha community gathered in a beautiful and pleasing manner, one thinks, "I take refuge." The faith of desire is the faith that arises to protect from the fears of this life and to fulfill wishes. The unwavering faith is: fearing the suffering of the three lower realms and samsara, one remembers the Three Jewels in one's heart and completely entrusts one's body, speech, and mind to the Three Jewels. The actual classification of taking refuge has three aspects: the way of taking refuge, the benefits of taking refuge, and the intention of taking refuge. First, the classification has three types: The first type is fearing the suffering of the lower realms and striving only to attain a good rebirth, which is the path of the lesser person, and the result is only the attainment of the state of gods and humans in the good realms. The second type is fearing the suffering of samsara and striving only for one's own happiness and comfort, which is the path of the intermediate person, and the result is only one's own liberation. The third type is taking refuge in order to liberate all limitless sentient beings from the ocean of suffering in samsara, which is the entrance to the path of the great person, the true path of immeasurable merit, and one should learn to follow this path. Second, the way to take refuge is: the common refuge is taking refuge in the Buddha,（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）ཨོཾཿ ，oṃ，唵；the teacher; taking refuge in the Dharma, which is the entrance to the true path; and taking refuge in the Sangha, which is the companion on the path of practice. The uncommon inner refuge is offering one's own three doors of body, speech, and mind to the Lama, relying on the Yidam, and regarding the Dakinis and Dharma protectors as companions for refuge. The secret refuge is one's own natural state—Samantabhadra, the essence is the unborn Dharmakaya, the nature is the unceasing Sambhogakaya, and the compassion is the all-pervading Nirmanakaya. Taking the inseparability of these two as the path is the ultimate secret refuge in the true meaning of reality. Other than these, those who have not transcended samsara and rely on worldly things do not have the power to protect from fear, therefore they are not places of refuge. Therefore, one should not take refuge in any other object besides the Three Jewels in order to attain liberation.
Tibetan
པ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ནས་མདུན་མཁར་ཚོགས་ཞིང་བསྐྱེད་པ་ནི༔ མ་དག་པའི་སེམས་དང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དབྱིངས་སུ་སད་པ་ལྟར་གནས་འགྱུར་ཏེ་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་འོད་ཀྱི་ས་གཞི་ མཛེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་མེ་ལོང་གི་བྱད་ལྟར་དྭངས་ཤིང་ཁོད་སྙོམས་པ༔ མནན་ན་ནེམ་ཞིང་བཏེགས་ན་སྤར་བ༔ སྨན་གྱི་སྤང་རི་ལ་དྲི་བཟང་གི་ན་བུན་འཐུལ་བ༔ ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབར་བའི་མེ་ཏོག་པདྨོ་བཞད་པས་ཡོངས་སུ་ཁེབས་པ༔ དེའི་དབུས་སུ་པདྨའི་སྡོང་པོ་ལོ་འདབ་རབ་ཏུ་རྒྱས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་ལ་ཁྱོན་ཡངས་པ་དབུས་ཀྱི་ཟེའུ་འབྲུའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་ཟླ་བ་བརྩེགས་པའི་གདན་ལ༔ ངོ་བོ་རྩ་བའི་བླ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྣམ་པ་སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་སྐུ་མདོག་དཀར་ལ་དམར་བའི་མདངས་ཆགས་པ༔ ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་ཞི་མ་ཁྲོ་འཛུམ་གྱི་ཉམས་དང་ལྡན་པ༔ ཞབས་གཉིས་རྒྱལ་པོ་རོལ་པའི་སྟབས་ཀྱིས་བཞུགས་པ༔ ཕྱག་གཡས་གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེ་ས་ལ་བསྡིགས་ཤིང་༔ གཡོན་པའི་མཉམ་བཞག་གི་སྟེང་དུ་ཀ་པཱ་ལ་ཁ་ཁེབས་ཀྱི་སྟེང་དུ་འཆི་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་བཀང་བའི་བུམ་པ་དཔག་བསམ་ཤིང་གི་ཁ་རྒྱན་དང་བཅས་པ་བསྣམས་པ༔ དབུ་ལ་ཤྭ་བའི་མཉེན་ཞུ་རྒོད་ཀྱི་ལྡེམ་འཕྲུ་ཅན་དང་༔ སྐུ་ལ་ཕོད་ཁ་དང་ཟ་བེར་ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་གྱིས་ཀླུབས་པ༔ ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་སྦས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁ་ཊྭཱྃ་རྩེ་གསུམ་མཆན་དུ་བརྟེན་པ༔ འཇའ་ཚོན་འོད་ལྔའི་གུར་ཁང་གི་དབུས་སུ་འཇའ་ལུས་སྒྱུ་མའི་སྐུ་སྣང་ ཨོཾཿ ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་བསྒོམ༔ དེའི་མཐའ་བསྐོར་དུ་རྩ་བ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མའི་ཚོགས་མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པས་བཀྲ་དཔུང་ངེ་འོད་ཐིབས་སེ་བསྐོར་ནས་བཞུགས་པར་བསམ༔ གཡས་ཕྱོགས་ཀྱི་འདབ་མ་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སྐུ་མདོག་གསེར་གྱི་རི་བོ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་གཡས་ས་གནོན་དང་གཡོན་མཉམ་བཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ་ཞབས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་ཤིང་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་མཛེས་པ༔ ཆོས་གོས་རྣམ་གསུམ་སྐུ་ལ་གསོལ་བ༔ དེ་ལ་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་གིས་བསྐོར་ནས་བཞུགས་པར་བསྒོམ༔ རྒྱབ་ཕྱོགས་ཀྱི་འདབ་མ་ལ་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་བཀའ་དང་པོ་ཏི གླེགས་བམ་གྱི་ཚུལ་དུ་གསེར་གདུང་ཁྲ་ཆེམས་མེར་བཞུགས་པར་བསྒོམ༔ གཡོན་ཕྱོགས་ཀྱི་འདབ་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ
Chinese
是成为智慧和遍知的障碍。然后是前方建立会供坛城：所有不净的心和显现，如从梦境中醒来般转变，外器世界这些都变成各种珍宝的形态，光明的地基。 美丽悦意，如镜面般清澈平坦，按之柔软，抬之舒展，药草山坡上飘散着芬芳的雾气，各种颜色闪耀的莲花盛开而遍布。其中心是莲花树，枝繁叶茂，宽广辽阔，中央花蕊之上是日月重叠的座垫。本体是根本上师，形象是莲花生大师，身色白里透红，容光焕发，一面二臂，具有寂静不怒的微笑之态，双足以国王游戏之姿安坐。右手持金色金刚杵指向大地，左手禅定印上方的颅碗里，盛满了充满不死智慧的甘露，并装饰着如意树。头上戴着鹿皮软帽，饰有傲然挺立的鹫羽，身上穿着裙子、禅披和三法衣。明妃金刚亥母以隐秘的方式，腋下倚靠着三尖卡杖嘎。在彩虹五色光帐的中央，观想虹身幻化之身。 观想（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）为无自性。其周围，根本传承上师的众会，无余而无遗地，光芒万丈，光芒四射地围绕着。观想右侧的花瓣上，在月轮之上，诸佛总集的本体，薄伽梵释迦牟尼佛，身色如金山被太阳照耀般，右手触地印，左手禅定印，双足金刚跏趺坐，以妙相和随好庄严，身着三法衣。观想其周围有贤劫千佛围绕。后方的花瓣上，是教证法，经函以书本的形式，金字佛塔闪耀着光芒。观想左侧的花瓣上，是菩萨。
English
which become obstacles to wisdom and omniscience. Then, generating the assembly field in front: all impure minds and appearances transform as if awakening from a dream, and these outer container worlds become a ground of light in the form of various jewels. Beautiful and pleasing, clear and even like the surface of a mirror, soft when pressed and expansive when lifted, fragrant mists billowing from the medicinal grass hills, covered entirely with blooming lotus flowers blazing with various colors. In the center of that is a lotus tree, its branches and leaves greatly expanded, vast and extensive, and upon the stamen in the center is a seat of stacked sun and moon. The essence is the root guru, but the form is Guru Padmasambhava, his body color white with a reddish hue, possessing a radiant glow, one face and two arms, with a peaceful, non-wrathful, smiling demeanor, his two feet seated in the posture of royal ease. His right hand holds a golden vajra pointing towards the earth, and in his left hand, in the meditative equipoise, he holds a kapala filled with the amrita of deathless wisdom, adorned with a wish-fulfilling tree. On his head, he wears a soft deer-skin hat with upturned vulture feathers, and his body is clad in a robe, a zen shawl, and the three religious garments. His consort, Vajravarahi, in a concealed manner, leans a three-pronged khatvanga against his side. In the center of a rainbow five-colored light tent, visualize the illusory body of the rainbow body. Meditate on (Tibetan: ཨོཾ，Sanskrit Devanagari: ओ，Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese meaning: 嗡) as being without inherent existence. Around that, the assembly of root and lineage gurus, without remainder or omission, are brilliantly arrayed, densely packed with light, encircling and abiding. On the right petal, on top of a lunar mandala, the essence of all buddhas combined, the Bhagavan Shakyamuni, his body color like a golden mountain being illuminated by the sun, his right hand in the earth-touching mudra and his left hand in the meditative mudra, seated in the vajra posture, adorned with marks and signs, wearing the three religious garments. Visualize that he is surrounded by a thousand buddhas of the fortunate aeon. On the petal in the back, are the scriptures of transmission and realization, the texts in the form of books, golden stupas shimmering with light. On the left petal, are the bodhisattvas.