Tibetan
་འཆི་ཆ་མེད་བསྒོམ༔ ལོ་མི་རྟག་པར་དབྱར་དགུན་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་དང་༔ ཟླ་བ་མི་རྟག་པར་དཀར་ནག་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་དང་༔ ཞག་མི་རྟག་པར་ཉིན་མཚན་གཉིས་ཀྱིས་འགྱུར་བ་དང་༔ ཉིན་མོ་མི་རྟག་པར་དུས་ཚིགས་གསུམ་གྱིས་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་བློས་གཞིག་ནས་རང་གི་ཚེ་མི་རྟག་པ་དྲན་པར་བྱའོ༔ ལར་སྐྱེས་ཙམ་ནས ཤི་ལ་མ་ཐུག་གི་ཚེ་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་སྡོད་པར་ཟད་པ་སྐྱེན་པོའི་མདའ་ལས་ཀྱང་མྱུར་བ་ཡིན་ཏེ༔ མཐོང་ཚོར་གྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རང་གི་ཚེ་ཟད་པ་དང་འཆི་དགོས་པའི་ཚུལ་རྒྱུས་མེད་པར་ལོང་བ་ཐང་སྟོང་དུ་མགོ་འཁོར་བ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ཞེ་ཁྲེལ་ཞིང་རང་གིས་མི་རྟག་པ་བསྒོམ༔ གཞན་ཡང་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་ལ་བཏང་ནས་མགོ་སྐྲ་དཀར་པོར་སོང་ཁ་ཡི་སོ་རྣམས་འཐོར༔ ལུས་ཀྱི་སྟོབས་ཉམས་ནས་ལངས་འདུག་མི་ཐུབ་པ་དག་ཀྱང་འཁོར་བ་བཟུང་ནས་ད་དུང་འཁོར་བའི་འདུག་ཆས་བསྒྲུབ་ཅིང་ལོ་ཚད་བཅུ་དང་བཅོ་ལྔའི་དུས་ལ་ཁ་ ཚད་འདོམས་པ་རྣམས་ལ་བསམ་ནས་རང་གི་མི་རྟག་འཆི་བ་བརྗེད་ཀྱི་དོགས་པ་བསྐྱེད༔ དེ་ལས་ཀྱང་བད་ཀན་གྲེ་ཐོག་དང་ཕོ་འགགས་ལ་སོགས་པ་མི་ཤོར་བའི་ནད་དྲག་པོས་ཐེབས་པ རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ད་དུང་སང་ཕོད་དང་གནང་ཕོད་ལ་སོགས་པའི་ལོ་གྲངས་མང་པོའི་བྱ་སྤྱོད་ལ་ཁ་ཚད་འདོམས་པ་རྣམས་ལ་བསམ་ནས་འཆི་བ་བརྗེད་ཀྱི་དོགས་པ་བསྐྱེད་དགོས་པ་ཡིན་པས་གཟབ་པར་བྱ༔ མི་འགའ་རེས་མི་ཚེ་མང་པོར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བློ་སྣ་རིང་པོར་བསྐྱེད་ནས་ཟས་ནོར་གསོག་འཇོག་བྱེད་པ་ལ་དཀའ་ཚེགས་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྤྱོད་ནས་ཡོད་པའི་སྐབས་ན་འཆི་བ་ཐོག་རྒྱུག་ཏུ་བྱུང་ནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཤུལ་དུ་བོར་ནས་ཡི་ཆད་སྐྱོ་དུང་ངེ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་ཞིང་༔ གཅེས་པར་བསྐྱངས་པའི་རོ་ནི་བྱ་ཁྱིར་གཏོང་ཞིང་ཟས་ནོར་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་ཚོ་ལ་བསམ་ནས་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ༔ མི་འགའ་རེས་སྟོབས་རྒྱ་དང་ཐོབ་ཐང་ཆེན་པོར་བསྐྱེད་ནས་ལྷ་ལེ་ལོར་གཡེང་བ་ལྟ་བུར་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་ལ་སོང་ནས་མཐར་འཆི་བ་བྱུང་ཚེ་བདེ་སྐྱིད་དང་དཔལ་ལ་ཆགས་ནས་ཡི་མུག་ཅིང་ཞེ་འཁུམས་ཏེ་ཤི་མིག་གསོན་ལ་བལྟ་བའང་ཡོད་ཀྱི། དེར་བསམ་ནས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་དོན་མེད་དུ ཨོཾཿ ཤེས་ནས་སྤངས་དགོས༔ མི་འགའ་རེས་ཆེ་བ་དང་སྙན་གྲགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གཞན་ལ་འཐབ་རྩོད་དང་སྡང་བཅོམ་བྱེད་ཅིང་ཡོད་པའི་སྐབས་ན་གློ་བུར་གྱི་ནད་དང་རྐྱེན་དྲག་པོ་ཞིག་གིས་ཤི་ཚེ་ཁེ་རྒྱལ་དང་སྙན་གྲགས་ཐམས་ཅད་དུས་དེ་ཙམ་ནས་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་ཡལ་བ་ལ་བློས་གཞིག་ནས་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ༔ མི་ཚེ་ལ་ཚོད་ཟིན་ནི་མེད༔ ལ་ལ་ནི་སྐྱེས་ནས་ཞག་གཉིས་གསུམ་ཙམ་གྱིས་འཆི་བ་དང་༔ ལ་ལ་ནི་གཞོན་ནུའི་དུས་དང་༔ ལ་ལ་ནི་དར་ལ་བབ་པ་དང་༔ ལ་ལ་ནི་རྒས་ནས་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད པས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ལ་བློ་སྦྱོང་༔ ལ་ལས་ནི་སྔོན་ཆད་ཁེ་རྒྱལ་དང་ལོངས་སྤྱོད་བསྒྲུབ་ཅིང་ཕྱིས་ཆོས་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ཀྱང་འགྲུབ་དུས་མེད་པའི་ངང་དུ་དུས་ཟད་ནས་ཤི་ལ་ཐུག༔ ལ་ལས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་བསགས་པ་དང་དགྲ་འདུལ་གཉེན་སྐྱོང་བྱེད་ཅིང་ནམ་ཞིག་གྲུབ་ཟིན་ནས་བདེ་སྐྱིད་དང་ལྡན་པའི་དུས་ཞིག་འོང་བར་རེ་ཞིང་འབད་པས་མི་ཚེ་གར་ཟད་དང་ནམ་ཟད་མེད་པར་འཆི་བའི་ནངས་པར་ལ་ཐུག་པའི་དུས་སུ་ཡང་དཔུང་ལས་དང་བྱ་བའི་འཕྲོ་མ་ཟད་པར་ཡོད་པ་ལ་བསམ་ནས་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ༔ རང་གིའང་ད་ལྟ་ཕན་ཆད་ ཀྱི་ཚེ་ནི་སྟོང་ཟད་ལ་སོང་ཞིང་ཉིན་མོ་རྣམས་སུ་རྣམ་གཡེང་དང་ལེ་ལོར་འབྱམས༔ མཚན་མོ་རྣམས་སུ་གཉིད་རོ་ཉལ་ལ་དུས་འདའ་བ་ཡིན༔ ད་སྔོན་མི་ཚེ་འདི་ལ་ལོ་གྲངས་ཟླ་ཞག་གྲངས མང་པོ་ཐལ་ཟིན་ཡང་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱི་ཡུན་དང་སྣང་བ་ནི་མ་སྐྱེས༔ ད་དུང་ཡང་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་ཀྱང་ཤི་བའི་ཚེ་ན་ས་སྟེང་མིག་གིས་མཐོང་ཙམ་ལས་ནི་མི་སྐྱེ༔ མདོ་མེད་ཀྱི་བྱ་བ་གྲུབ་ཟིན་མེད་པ་འདིའི་འཕྲོ་བཅད་ནས་འཆི་ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་མི་བྱེད་རེ་སྙམ་ནས་བློ་སྣ་བསྟུངས༔ དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ངས་མི་ཚེ་ནི་ཟད་སོང་ད་ནི་འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པའོ༔ ཉེ་འབྲེལ་དང་རྩ་ལག་དག་གིས་ཕན་ནི་མི་ཐོགས༔ རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་༔ ད་ཤི་ནས་ཁོས་ཁྱིམ་མཚེས་ཞིག་ལ་སྐྱེས་ན་དེ་དུས་ཕན་ཚུན་གྱིས་ངོ་ནི་མི་ཤེས་ཤིང་གནོད་བྱེད་དུ་མཐོང་ནས་སྡང་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཆ་ཅི་ཡོད༔ ངས་ཀྱང་ཁོང་རྣམས་ལ་ཕན་སེམས་ཡོད་ཀྱང་རང་རང་གི་བསོད་ནམས་དང་ལས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་ལས་ཕན་ཐོགས་ཀྱང་མེད༔ ད་ནི་རང་གཞན་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་ཆོས་ཟབ་མོ་ཞིག་བསྒྲུབ་ན་དེ་ནི་ཕན་ཐོགས་ངེས་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་རྒྱུན་དུ་དྲན་པར་བྱའོ༔ ཟས་ཅི་ཟ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཟས་ཀྱི་ཐ་མའོ་སྙམ་དུ་འཆི་བ་དྲན་པར་བྱ༔ གོས་ཅི་གྱོན་ ཨོཾཿ ཡང་འཇིག་རྟེན་འདིའི་གོས་ཀྱི་ཐ་མའོ༔ བྱ་བྱེད་གང་གི་དུས་སུ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདིའི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མའོ༔ བསམ་ཞིང་བློ་སྦྱང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ༔ མདོར་ན་དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་དེ་མི་ཚེ་འདི་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཙམ་ལས་ཡུན་མི་རིང་སྟེ༔ ཟས་ལ་མང་ཉུང་མེད༔ གོས་ལ་བཟང་ངན་མེད༔ སྲོག་འཚོ་བ་ཙམ་དང་ལྷག་སྐྱོབ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པར་ཆོག་པ་ཡིན༔ གལ་སྲིད་མ་ཤི་ནའང་ཐབས་ཆགས་མི་འོང་སྙམ་ནས་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པ་འདི་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག༔ རྣམ་གཡེང་དང་ལེ་ལོ་མེད་པར་མྱུར་དུ་སྲིད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་བརྒལ་བའི་དུས་འདའ་བས་དལ་ཁོམ་མེད་པར་ཐར་པ་བསྒྲུབ༔ ལོ་དང་ཟླ་བའི་གསར་རྙིང་བརྗེ་བའི་དུས་སུ་ཡང་རང་གི་མི་ཚེ་ལ་ལོ་ཟླ་ཙམ་བསྟུང་བ་དྲན་ནས་རིག་པར་མཛོད༔ དེ་ལྟ་བུའི་འཆི་བ་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་འདི་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ༔ བརྩོན་འགྲུས་དང་སྙིང་རུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་རྡོ༔ ། ཐར་པ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བསྐུལ་མ༔ ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྱུང་གནས༔ གདམས་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣོད་མཆོག༔ དད་པ་དང་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་རྩ་ཡིན་པས་ཆོས་པ་ ཐམས་ཅད་ཐ་མལ་ལས་ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་གཅིག་པུ་དང་༔ ཆོས་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་ནོར་བླ་ན་མེད་ཅིང་གོང་ན་མ་མཆིས་པའོ༔ འཆི་བ་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་འདི་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་དག་གིས་ཆོས་གང་བསྒྲུབ་ཀྱང་ཡུལ་རྐྱེན་གྱི་ཁ་རུ་འཆོར་ཞིང་༔ ལེ་ལོ་དང་རྣམ་གཡེང་གི་དབང་དུ་བསྒྱུར་སླ་སྟེ་ཆོས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་སུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ༔ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན༔ དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྡམ་པའི་དམངས་རྣམས་ཀྱིས་ལས་གང་བཅོལ་ཀྱང་དེ་མ་འགྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་གཞན་གང་ལའང་འཆུག་དབང་མེད་པ་ལྟ་བུར༔ འཆི་བ་འདི་རྒྱུད་ལ་ངེས་པར་སྐྱེས་ན་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་དུ་གྲོལ་བ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡུལ་རྐྱེན་དང་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཆིངས་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་དོན་ཡིད་ལ་བསམ་ཞིང་རྟག་ཏུ་རྒྱུད་ལ་འདྲེས་ངེས་པ་ཞིག་ཏུ་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ནི༔ ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གནས་སྐབས་ཙམ༔ མི་རྟག་འཆི་བ་སྙིང་ནས་དྲན་པ་ཞིག༔ གསོལ་བ་འདེབས་སོ་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ༔ བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག་བཀའ་དྲིན་མཚུངས་མེད་རྗེ༔ ཞེས་གསོལ་བ་སྙིང་ནས་གདབ་བོ༔ དོན་གསུམ་པ་འཁོར་ ཨོཾཿ བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བསམ་པ་ནི༔ ལར་ལུས་འདི་བོར་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ནི་ཅང་མེད་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ༔ སླར་ཡང་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གནས་རིགས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འཕངས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་དགོས་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ལའང་སེམས་ཅན་གྱི་ལས་དབང་
Chinese
修习无常死亡。（因为）年份无常，变成春夏两季；月份无常，变成黑白两半；日子无常，变成白天黑夜；白天无常，变成三个时段，通过思维这些，要忆念自己的生命无常。总的来说，从出生开始到死亡为止的生命，连一瞬间也不停留而逝去，比快速的箭还要快。对于所有这些有见闻感受的众生，不知道各自的生命在流逝，必须要死亡，就像盲人在空旷的平原上转圈一样，要为此感到羞愧，自己修习无常。（此外，）有些人虚度人生，头发变白，牙齿脱落，身体的力量衰退，无法站立行走，却仍然执着于轮回，还在为轮回做准备，想到那些在十五六岁时就计划未来的人，要生起自己忘记无常死亡的担忧。不仅如此，那些患有感冒、喉咙疾病和胃病等严重疾病的人，仍然计划着明年和后年等多年的活动，想到这些人，必须生起忘记死亡的担忧，所以要谨慎。有些人为了享受长久的人生，培养长远的打算，在积累食物和财富上花费巨大的努力，当死亡突然降临时，抛弃所有的身体和享受，失望悲伤地前往来世；珍爱地养育的尸体被扔给鸟和狗，所有的食物和财富被别人享用，想到这些，要修习死亡无常。有些人培养强大的力量和巨大的权利，像神一样懒散放纵，虚度人生，最终死亡来临时，贪恋幸福和荣耀，感到沮丧和沮丧，甚至睁着死眼看着活着的人。想到这些，要知道今生的所作所为毫无意义，必须放弃。有些人为了伟大和名声，与他人争斗和仇杀，当突然因疾病或强烈事故死亡时，所有的胜利和名声都...
English
Meditate on impermanence and death. (Because) the year is impermanent, changing into spring and winter; the month is impermanent, changing into black and white halves; the day is impermanent, changing into day and night; the day is impermanent, changing into three periods, by thinking about these, one should remember the impermanence of one's own life. In general, from the moment of birth until death, life does not stay even for a moment but passes away, faster than a swift arrow. For all these sentient beings who have sight and feeling, not knowing that their own lives are passing away and that they must die, like blind people wandering in circles on an empty plain, one should feel ashamed of this and practice impermanence oneself. (Furthermore,) some people waste their lives, their hair turns white, their teeth fall out, the strength of their bodies declines, and they are unable to stand or walk, yet they still cling to samsara and are still preparing for samsara. Thinking of those who plan for the future when they are fifteen or sixteen years old, one should generate the fear of forgetting one's own impermanence and death. Moreover, those who suffer from severe illnesses such as colds, throat diseases, and stomach ailments still plan for many years of activities, such as next year and the year after. Thinking of these people, one must generate the fear of forgetting death, so one must be careful. Some people, in order to enjoy a long life, cultivate long-term plans and spend great effort in accumulating food and wealth. When death suddenly comes, they abandon all their body and enjoyment and go to the next life in disappointment and sorrow; the corpse that was cherished and nurtured is thrown to birds and dogs, and all the food and wealth are enjoyed by others. Thinking of these things, one should practice the impermanence of death. Some people cultivate great power and great rights, and waste their lives like gods in laziness and indulgence. When death finally comes, they are attached to happiness and glory, and feel frustrated and depressed, even looking at the living with dead eyes. Thinking of these things, one should know that the actions of this life are meaningless and must be abandoned. Some people fight and feud with others for the sake of greatness and fame. When they suddenly die from illness or a violent accident, all the victories and fame...
Chinese
从那时起，就像梦一样消失，要深思熟虑，修习死亡无常。人生没有定数。 有的人出生后两三天就死去，有的人在年轻的时候，有的人在壮年的时候，有的人在年老的时候死去等等，生命没有定数。 所以要修习不知何时会死。有的人以前努力获取胜利和享受，后来想修习佛法，但在没有成功的时候，时间耗尽而面临死亡。 有的人积攒财富，降伏敌人，守护亲友，希望有一天成功后，能过上幸福快乐的生活，为此而努力，却不知生命何时耗尽，在面临死亡的早晨，事业和工作还没有完成，想到这些，就要努力修习不知何时会死。自己也是从现在开始 到现在为止的生命都白白浪费了，白天都在散乱和懒惰中度过，夜晚都在沉睡中度过。现在以前的人生已经过去了许多年、月、日，但感觉就像一瞬间一样没有产生。即使还能活一百年，死的时候也只能用眼睛看看地面而已。中断这些没有意义的、没有完成的事情，心想难道不做真正的死亡之法吗？要调整心态。无论何时何地，我都觉得人生已经耗尽，现在是面临死亡的时候了。亲戚和朋友都无济于事，死后也不会跟随。现在死了，如果他投生到邻居家，那时彼此也不认识，反而会视为仇敌而憎恨，这有什么意义呢？即使我也对他们有善意，但他们也只能随着各自的福报和业力而去，也无济于事。现在为了自己和他人的利益，如果修习甚深的佛法，那一定是有益的，要反复不断地忆念。无论吃什么，都要想着这是今生吃的最后一口食物，要忆念死亡。无论穿什么衣服， 唵（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵）。这也是今生穿的最后一件衣服。无论做什么，都要想着这是今生所做的一切行为的最后一次。要努力思考和修习。总之，无论何时何地，都要想着不知何时会死，人生就像梦一样。
English
From that moment on, like a dream fading away, contemplate impermanence of death with careful consideration. Life has no certainty. Some die within two or three days of birth, some in youth, some in adulthood, and some in old age, etc. There is no certainty in life. Therefore, train the mind in the uncertainty of when one will die. Some previously strived for victory and enjoyment, and later wished to practice Dharma, but time runs out without success, and they face death. Some accumulate wealth, subdue enemies, and protect relatives, hoping that one day they will succeed and live a happy life. They strive for this, but without knowing when life will end, they face the morning of death. Even at that time, thinking about how their tasks and work are not yet finished, they should strive to contemplate the uncertainty of when they will die. Even I, from now until now, have wasted my life, spending days in distraction and laziness, and nights sleeping like a corpse. Now, many years, months, and days of this life have passed, but it feels like a moment and no realization has arisen. Even if I live for another hundred years, at the time of death, I will only see the ground with my eyes. Cutting off these meaningless and unfinished tasks, I wonder if I shouldn't practice the true Dharma of death. Adjust the mind. At all times and in all circumstances, I feel that life has been exhausted, and now it is time to face death. Relatives and friends are of no help, nor will they follow after death. Now, if he is born in a neighbor's house after death, at that time they will not recognize each other, but will see each other as enemies and hate each other. What is the point of that? Even though I have good intentions for them, they can only go according to their own merit and karma, and it is of no help. Now, for the benefit of myself and others, if I practice profound Dharma, that will surely be beneficial. Remember this repeatedly and constantly. Whatever you eat, think that it is the last food you will eat in this life, and remember death. Whatever clothes you wear, Oṃ (Tibetan, Devanagari: ॐ, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal meaning: Oṃ). This is also the last piece of clothing you will wear in this life. Whatever you do, think that it is the last time you will do all the actions of this life. Strive to think and train the mind. In short, at all times and in all circumstances, remember that you do not know when you will die, and that this life is like a dream.