Tibetan
བཅུ་པའོ༔ དེ་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཁྱད་པར་གྱི་སྐོར་ལས་དང་པོ་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི༔ དང་པོ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི༔ གཙོར་བརྟག་ངོས་བཟུང་རྣལ་དུ་དབབ༔ དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་ཁ་དོག་དབྱིབས༔ རྟག་ཆད་མཐའ་བསལ་རྣལ་དུ་དབབ༔ སླར་ཡང་དྲན་པ་རྣམ་རྟོག་ཏུ༔ དབྱེ་བ་ངོ་སྤྲོད་ལམ་དུ་ཞུགས༔ དེ་ནས་གཅིག་འདྲེས་རྩེ་གཅིག་དང་༔ ཡུལ་དུ་ཤར་འཕྲོ་ཀློང་ནས་གཡོ༔ དྲན་པ་རང་ཚུགས་བརྟན་པ་ཞེས༔ སྟོང་ཉིད་ངང་ལ་ཤར་རིག་གསལ༔ དྲན་སྟོང་མལ་དུ་འཁོད་པ་སྟེ༔ དྲན་པ་སྤྲོས་མེད་ངང་དུ་ཞིག༔ ངོ་བོ་ངང་གནས རང་ཤེས་དེ༔ ལམ་དུ་ཞུགས་པ་རིག་པར་བརྗོད༔ དེ་ནས་གནས་ལུགས་གཏན་ཕབ་ནས༔ ལྟ་སྒོམ་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་བསལ༔ སྐྲ་དང་བ་སྤུ་ང་མ་ཡིན༔ ཤ་དང་རུས་པ་ང་མ་ཡིན༔ Tll611 - 086 ཕ༔ ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་ང་མ་ཡིན༔ སོ་དང་སེན་མོ་ང་མ་ཡིན༔ ནང་རོལ་དྲི་གཤང་ང་མ་ཡིན༔ དེ་བཞིན་མགོ་བོ་རྐང་ལག་དང་༔ ལྷ་ཚིགས་ངོས་ན་རང་རང་གི༔ གདག་གཞི་ཡུལ་མེད་ལས་འདུག་གམ༔ དེ་བཞིན་སྣོད་བཅུད་འདོད་ཡོན་ལྔ༔ རང་རང་ངོས་ནས་མིང་གདག་གཞི༔ མི་འགྱུར་མི་ཤིགས་རྟག་པ་ཡི༔ དངོས་མཚན་གྲུབ་ན་ཁྱོད་བདེན་འདོད༔ ཁྱེད་ཀྱིས་རང་ཡུལ་བདེན་ཞེན་གྱི༔ འབྱུང་དང་འབྱུང་བ་ལས་འགྱུར་བའི༔ གཟུགས་ལ་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ཡི༔ མཚན་ཉིད་ཚང་ན་དེ་ཡང་འདོད༔ བཤིགས་བཏུལ་གཏོར་ན་མི་འགྱུར་རམ༔ རྡུལ་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ནས༔ གནས་ཡུལ་གང་དུ་སོང་ལ་ལྟོས༔ སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་དང་མཚུངས་པས༔ སྣང་ནས་སྣང་ངོས་སྟོང་པས་ན༔ ཡུལ་མེད་ཡུལ་དུ་ཅི་ལ་འདོད༔ ཉིན་སྣང་བ་དང་ཕ་གི་བ༔ བདེན་པར་འཛིན་པ་ཁྱོད་བདེན་ན༔ རྨི་སྣང་རྨི་ཚེ་རྨི་དུས་སུ༔ བདེན་མེད་ཤེས་ན་ཁྱོད་བདེན་མོད༔ ཉིན་ངོས་ཉིན་སྣང་བདེན་ལྟ་ཞིང་༔ རྨི་ངོས་རྨི་སྣང་བདེན་ལྟ་ན༔ ཉིན་སྣང་རྨི་དུས་གང་དུ་བཞག༔ ཤི་ནས་ཡུལ་དུ་རོ་སྟོར་རམ༔ ཉིན་དུས་རྨི་སྣང་གང་དུ་ཐལ༔ རྨི་ཡུལ་སྐྱེ་འགྲོ་ཅི་ལས་བྱུང་༔ རྨི་ལམ་གཟུགས་ཕུང་ གང་དུ་ཡིབ༔ འདི་སྣང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ལུས༔ བོར་ནས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་ཡི༔ མི་དེའི་ཕ་མ་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་༔ ད་ལྟ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལུས་གཟུགས་ལ༔ ནད་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་དུ་དོགས༔ འདི་དང་བྲལ་ན་སུ་ཡིས་ལེན༔ དེ་བཞིན་དུས་གསུམ་འབྱུང་བ་ཡི༔ རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུས་ཉིད༔ མ་མྱོང་མྱོང་བའི་སྣང་བ་ལ༔ བདེན་འཛིན་འདས་པའི་དུས་སུ་འཛིན༔ མ་འབྱུང་འབྱུང་བའི་སྣང་བ་ལ༔ མ་འོངས་དུས་ཉིད་འབྱུང་བ་ཡིན༔ མ་གྲུབ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་ཆ་ལ༔ དངོས་ཞེན་ད་ལྟའི་དུས་བྱུང་ངོ་༔ དེ་ཕྱིར་ཡུལ་སྣང་གཏན་ཕབ་ན༔ འཁྲུལ་པའི་རྫུན་ཕུག་ཅིས་མི་བརྡིབ༔ རེ་ཡུལ་སངས་རྒྱས་བཟང་པོ་ནི༔ སྣོད་བཅུད་འཛིན་ན་མ་སངས་པ༔ སངས་རྒྱས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ལ༔ མཚན་ཉིད་གདགས་པ་མ་རིག་པ༔ མ་རིག་སྒོང་སྦུབས་ལས་སངས་ནས༔ ཡེ་ཤེས་རང་མདངས་རྒྱས་པ་ཉིད༔ ཕྱོགས་མེད་རྒྱ་ཡན་ཁྱབ་བརྡལ་མཉམ༔ མཁྱེན་གཟིགས་ངང་ལས་འཕྲུལ་ཡང་སྣང་༔ དེ་ལ་དབང་པོ་དང་ཡང་བྲལ༔ གཟུགས་རྫས་མཚན་མ་སྣོད་བཅུད་མིན༔ གཟུགས་རྫས་མཚན་མ་སེམས་ཅན་ཞེས༔ སྣོད་བཅུད་སེམས་ཅན་སྣང་བ་སྟེ༔ སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཅི་ལ་བལྟ༔ ལྟ་ན་ཁྱད་འཕགས་མེད་ ཕ༔ པས་གང་༔ བདེ་ཉམས་ཙམ་ལས་མི་འཕགས་ན༔ གཟུགས་ཁམས་ཙམ་དུ་ལ་བཟླའམ༔ ཡང་ན་ཚེ་རིང་ཞེས་ཟེར་རམ༔ ཡང་ན་བདེ་སྐྱིད་ཅེས་ཟེར་རམ༔ ཡང་ན་གྲོགས་བཟང་ཞེས་ཟེར་རམ༔ ཡང་ན་གནས་བཟང་ཞེས་ཟེར་རམ༔ ཡང་ན་གཟུགས་མཛེས་ཞེས་ཟེར་རམ༔ ཡང་ན་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཟེར་རམ༔ དེ་ནི་གཟུགས་ཁམས་ལྷ་མིན་ནམ༔ སངས་རྒྱས་གཉིས་འཛིན་མེད་པའི་དོན༔ སངས་རྒྱས་ངར་འཛིན་མེད་པའི་དོན༔ སངས་རྒྱས་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་དོན༔ སངས་རྒྱས་ཚོགས་ཡུལ་ལས་འདས་དོན༔ སངས་རྒྱས་སྤྲོས་པ་བྲལ་བའི་དོན༔ སངས་རྒྱས་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དོན༔ སངས་རྒྱས་གཟུང་འཛིན་ཞིག་པའི་དོན༔ སངས་རྒྱས་དུས་ལས་འདས་པའི་དོན༔ སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་མཐའ་ཡས་པའི་དོན༔ སངས་རྒྱས་སྐུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དོན༔ དེ་ཡང་གཟུགས་སུ་སུ་ཡིས་བལྟ༔ སངས་རྒྱས་གཞོན་ནུ་བུམ་སྐུའི་དོན༔ དེ་ཡང་རྫས་སུ་གང་གིས་འཛིན༔ སངས་རྒྱས་འཁོར་འདས་འུབ་ཆུབ་དོན༔ ཕྱི་དང་ནང་དུ་ཅི་ལ་བལྟ༔ སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དོན༔ བློ་ཡིད་ཙམ་དུ་སུས་ཡིད་རྟོན༔ སངས་རྒྱས་རྒྱ་མ་ཆད་པའི་དོན༔ ཕྱོགས་དང་ འཕྲོ་འདུ་ག་ལ་རློམ༔ སངས་རྒྱས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་དོན༔ དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གང་གིས་འཆད༔ སངས་རྒྱས་སེམས་ཅད་ཀུན་ཡིད་གནས༔ སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མི་གཞན་ཉིད༔ ཤེས་རབ་མིག་ལྡན་དག་གིས་སྤྱོད༔ ལོང་བས་འོལ་ཚོད་སྤྱོད་ཡུལ་མིན༔ ཡུལ་ནས་ཡུལ་དུ་བགྲོད་པ་ཡི༔ བྱིས་པས་བགྲོད་སླེབ་ཞིང་ཁམས་ལ༔ དོན་དམ་འཛིན་པ་འབྲོག་དགོན་ཟིན༔ ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཤན་འབྱེད་པའི༔ ཤེས་རབ་མིག་འབྲས་ཟུམ་པ་ཕྱེས༔ སངས་རྒྱས་རང་རྒྱུད་པར་མ་གོལ༔ དོགས་ཡུལ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས༔ རང་བཞིན་སྟེང་ན་བག་ཆགས་འཐས༔ ང་ལས་ཕྱི་ཡུལ་གྲུབ་པ་སྟེ༔ གནས་འགྱུར་ངང་ལས་གཞན་སྣང་བ༔ བདེན་འཛིན་ཨ་འཐས་ཐེར་ཟུག་བརྟན༔ དེ་
Chinese
第十（品）。接下来，在不共殊胜之部分中，首先确定自显智慧之坛城：首先，身语意三者，主要观察、确认，使之安住。然后，心的颜色、形状，断除常断之边，使之安住。再次，将念头区分成念与分别念，引入认识之路。然后，一味融合为一，于境中显现，从虚空中摇动。念头自立稳固，在空性中，显现明觉清晰。安住于念空之境，念头于无戏论中寂灭。本体安住，自知，即是引入道，称为觉性。然后，确定实相，消除见修之过患根本。头发和体毛不是我，血肉和骨头不是我。 Tll611 - 086 呸！血液和淋巴液不是我，牙齿和指甲不是我，内脏污垢不是我。同样，头、手、脚和关节，在各自的部位上，其所依之处存在于无处吗？同样，外器内情五妙欲，各自的体性上，名称所依之处，若能成立不变、不坏、常有的事物之体性，你才可认为它是真实的。你以对自身领域的真实执着，由五大和五大所生之色，若能具足不变金刚之体性，那也可以接受。如果摧毁、击打、破坏它，它不会改变吗？从微尘和不可分割的微粒开始，看看它去了哪里。因为它与十种幻例相似，从显现到显现之体性是空性的，为何要执着于无处为处所？如果认为白天的显现和那边的是真实的，你才是真实的。如果在梦境、梦时、梦境中知道无实，你才是真实的。如果认为白天的显现是真实的， 如果认为梦境的显现是真实的，白天的显现和梦境应该放在哪里？死后尸体遗弃在哪里？白天的时间，梦境消失在哪里？梦境中的众生从何而来？梦境的色身 隐藏在哪里？这个显现由因缘所生的身体，舍弃后前往他世的，那个人的父母是什么因缘？现在因缘所生的身体上，担心疾病和痛苦会发生。 如果与此分离，谁会接受？同样，三时所生的，自性平等即是时间。对于未曾经历的经历之显现，执着于真实，执着于过去的时间。 对于未生而生的显现，未来之时即是生起。对于未成立的错
English
Tenth (chapter). Then, in the section on uncommon distinctions, first, establishing the mandala of self-appearing wisdom: First, of body, speech, and mind, mainly examine and identify, and settle them. Then, the color and shape of the mind, eliminate the extremes of permanence and annihilation, and settle it. Again, divide memory into memory and conceptual thought, and enter the path of recognition. Then, one taste merges into one, appearing in the realm, swaying from the expanse. Memory is said to be self-sustaining and stable, in the state of emptiness, clear awareness dawns. Settling in the abode of memory and emptiness, memory subsides in the state of non-elaboration. The essence abides, That self-knowing, is said to be awareness entering the path. Then, having established the natural state, eliminate the root of faults in view and meditation. Hair and body hair are not me, flesh and bones are not me. Tll611 - 086 PHA! Blood and lymph are not me, teeth and nails are not me, internal filth is not me. Likewise, head, hands, feet, and joints, in their respective places, does their basis of imputation reside in nowhere? Likewise, the five objects of enjoyment, on their respective natures, the basis of naming, if the nature of something unchanging, indestructible, and permanent can be established, then you can consider it true. You, with your attachment to the truth of your own realm, if the form arising from the elements and the elements, possesses the nature of unchanging vajra, then that can also be accepted. If it is destroyed, struck, and demolished, will it not change? Starting from dust and indivisible particles, look where it has gone. Because it is similar to the ten examples of illusion, since the nature of appearance is emptiness, why cling to nowhere as a place? If you believe that the daytime appearance and that over there are true, then you are true. If you know that dreams, dream time, and dream states are unreal, then you are true. If you consider the daytime appearance to be true, If you consider the dream appearance to be true, where should the daytime appearance and the dream time be placed? Where is the corpse abandoned after death? Where does the dream appearance disappear during the day? Where do the beings in the dream realm come from? Where is the dream body Hidden? This body arising from causes and conditions, having abandoned it and gone to another world, what are the causes and conditions of that person's parents? Now, in the body arising from causes and conditions, there is concern that illness and suffering will arise. If separated from this, who will take it? Likewise, the nature of the three times is the same, time itself. For the appearance of experiencing what has not been experienced, clinging to truth, clinging to the past time. For the appearance of what has not arisen arising, the future time is what arises. For the unestablished error
Chinese
显现啊！实执于当下生起。 因此，如果确定了外境显现， 错觉的虚假洞穴怎能不崩塌？ 期望的佛陀贤善， 如果执着器情则未成佛。 佛陀无有相状， 赋予相状是不明智。 从无明的蛋壳中醒来， 智慧的自光得以增长。 无有方所，广大遍布平等， 从觉知中，幻化亦显现。 于此，也脱离了根识， 并非色、物质、相状、器情。 色、物质、相状称为有情， 器情有情是显现， 佛陀如何看待有情？ 若看，则无有差别殊胜。 ཕ༔ （藏文） པས་གང་༔ （藏文） 仅仅是舒适的体验，并不殊胜， 难道要重复色界吗？ 或者说长寿吗？ 或者说安乐吗？ 或者说善友吗？ 或者说好地方吗？ 或者说容貌美丽吗？ 或者说神通广大吗？ 那不是色界的非天吗？ 佛陀无有二取之义， 佛陀无有我执之义， 佛陀超越缘起之义， 佛陀超越积聚之处之义， 佛陀远离戏论之义， 佛陀解脱三门之义， 佛陀能取所取消融之义， 佛陀超越时间之义， 佛陀无边无际之义， 佛陀四身自性之义， 那又如何以形色来看待？ 佛陀童子宝瓶身之义， 那又如何以物质来执持？ 佛陀轮回涅槃圆融之义， 向外向内又如何看待？ 佛陀菩提心之义， 谁又能相信仅仅是心意？ 佛陀永不断绝之义， 方向和 聚合又如何衡量？ 佛陀明点唯一之义， 形状和颜色又如何描述？ 佛陀一切众生皆具如来藏， 众生自性是法身。 并非与自性相异的他者， 为具慧眼者所用， 非盲人所能使用的粗略估计。 从一处到另一处行进， 孩童容易到达的净土， 执着胜义谛则被隐没， 区分世俗谛与胜义谛， 睁开智慧的眼珠， 不要误解佛陀的自续。 疑惑之处是三界轮回之所， 自性之上习气深厚， 从我之外成立外境， 从处所转变中显现他者， 坚固地执着实有。
English
Ah, the appearances! The clinging to reality arises in the present moment. Therefore, if the appearance of objects is definitively established, how could the false cave of delusion not collapse? The hoped-for excellent Buddha, if clinging to the container and its contents, is not enlightened. The Buddha is without characteristics, to ascribe characteristics is ignorance. Awakening from the eggshell of ignorance, the self-radiance of wisdom itself expands. Without direction, vast, pervasive, and equal, from the state of knowing and seeing, emanations also appear. Therein, also separated from the faculties, not form, substance, characteristics, container, or contents. Form, substance, characteristics are called sentient beings, the container, contents, and sentient beings are appearances, how does the Buddha view sentient beings? If viewed, there is no difference or superiority. ཕ༔ （Tibetan） པས་གང་༔ （Tibetan） Merely a comfortable experience, not superior, should we repeat the form realm? Or say long life? Or say happiness? Or say good friend? Or say good place? Or say beautiful form? Or say great miraculous power? Is that not an Asura of the form realm? The Buddha is without the meaning of dualistic grasping, The Buddha is without the meaning of self-grasping, The Buddha is beyond the meaning of dependent origination, The Buddha is beyond the meaning of the place of assembly, The Buddha is without the meaning of elaboration, The Buddha is the meaning of the three doors of liberation, The Buddha is the meaning of the dissolution of grasper and grasped, The Buddha is beyond the meaning of time, The Buddha is the meaning of boundless infinity, The Buddha is the meaning of the nature of the four bodies, Then how does one view it as form? The Buddha is the meaning of the youthful vase body, Then how does one grasp it as substance? The Buddha is the meaning of the union of samsara and nirvana, How does one view outward and inward? The Buddha is the meaning of the bodhicitta, Who can believe it is merely mind? The Buddha is the meaning of the unbroken lineage, Direction and aggregation, how can one measure? The Buddha is the meaning of the single bindu, How does one describe shape and color? The Buddha is the meaning that all beings possess the Buddha-nature, The essence of sentient beings is the Dharmakaya. Not another different from self-nature, used by those with wise eyes, not the realm of rough estimates used by the blind. Going from one place to another, the pure land easily reached by children, Clinging to the ultimate truth is obscured, distinguishing between conventional and ultimate truth, open the pupils of wisdom, do not misunderstand the Buddha's self-continuum. The place of doubt is the place of the three realms of samsara, Habitual tendencies are thick upon self-nature, Establishing external objects from outside of me, from the transformation of places, others appear, Firmly clinging to the reality of existence.