Tibetan
་དང་། ནང་རྟགས་སུ་གདུང་དང་རིང་བསྲེལ་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་སོགས་འབྱུང་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རྟགས་མཚན་མ་ཚང་བ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐུ་གདུང་འབར་བ་ལས། སྐྱེས་བུ་བློ་རྩལ་རབ་ཉིད་ནི། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ལ། །འབྱུང་བ་རང་སར་དེངས་ནས་ནི །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ། །ཟག་བཅས་ཕུང་པོ་མི་སྣང་བར །འབྲས་བུ་རང་སངས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འདི་ལྟར་ཕྱི་ཡི་རྟགས་རྣམས་ནི། །གང་ཟག་མྱ་ངན་འདས་པ་ན །དེ་ལ་སྐུ་དང་གདུང་དང་ནི། དེ་བཞིན་འོད་དང་སྒྲ་ཉིད་དང་། ས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར་བའོ །ཞེས་དང་། རྡོར་སེམས་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་པའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ནི། འོད་དང་སྒྲ་དང་སྐུ་དང་གདུང་དང་ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཤན་འབྱེད་ཀྱི་འཕྱོང་ ༄༅། །བསྟན་པ་ལ། སེམས་དང་རིག་པ། ཡིད་དང་ཤེས་རབ། རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་དབྱེ་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་སེམས་དང་རིག་པའི་དབྱེ་བ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་གཞི་མ་རིག་༔སོགས། ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ལའང་འཁྲུལ་པ་སྣང་ཞེན་གྱི་སེམས་དང་། ལམ་ཚོལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཤེས་པ་གཅེར་མཐོང་གི སེམས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་རང་ག་མ་ལམ་ཚོལ་བ་དང་། ལམ་དངོས་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་མ་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་བལྟ་བ། རྣམ་རྟོག་གིས་རྣམ་རྟོག་ལ་བལྟ་བ་དང་། ཤེས་པས་རྣམ་རྟོག་ལ་བལྟ་བ་དང་། བློ་དང་ཡིད་ཀྱིས་བཅས་བཅོས་དང་སྤང་ལེན་བདེ་སྡུག་སློང་བ་ཙམ་ནི་ལམ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་ལམ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་གཞི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་གོ་མ་འགགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་པའི་བྱེད་ལས་ཀྱིས་ཕྱིའི་སྣང་བ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་ནས་སྣང་བ་དངོས་པོར་བཟུང་བ་ལས་དངོས་འཛིན་མ་ལྡོག །ནང་རང་ལུས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་པས་ལུས་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་དངོས་ཞེན་མ་ལྡོག །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་ལུང་མ་ བསྟན་པར་རང་རྒྱུད་པར་བཟུང་བས་སེམས་ལས་མི་འཕགས་པས་དེ་ཡང་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་ན་གཞིའི་གནས་ལུགས་མ་རིག་ཅིང་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པ་རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་རྩལ རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གྱུར་པ་སེམས་སྐྱེ་འགགས་ཅན་འགྱུ་དྲན་གྱི་རྟོག་པས་ཡུལ་འཛིན་ཅིང་ཡུལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་མ་རིག པ། རྩལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པ། གདངས་སྣང་བ། རོལ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་ནི་གཞིའི་ངོ་བོ་སྐ་གསུམ་དག་མཉམ་གྱི དབྱིངས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་རིག་རྩལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འཕོས་པ་ནི་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྐུ་གཞིར་གནས་ཀྱི་རིག་པ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངང་ཉིད་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུབ་པ་ལ་གཞིའི་རིག་པ། དེ་ཉིད་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དང་ཡིན་ལུགས་རྣམས་སྟོང་གསལ་འདུས་མ་བྱས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་དྭངས་གསལ་རྙོག་མ་དང་བྲལ་བ། རིག་པ་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་ངང་མངོན་དུ ༄༅། །བྱེད་པ་ལ་ནི་ལམ་གྱི་རིག་པ། དེ་ལྟར་གཞིའི་རིག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཅིང་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་རྩལ་རྫོགས་པ་གཉིས་དུས་འཛོམ་པ་གཞི་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཁྱབ་བརྡལ་རིག་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་འབྲས་བུའི་རིག་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཆོས་སྐུ གདངས་སྐུ་གསུམ། རྩལ་ཡེ་ཤེས། རོལ་པ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡིད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི༴སོགས། ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་པ་མཆེད་པའི་གཞིར་གྱུར་ཞིང་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པ་ལ་ཡིད་དང་། དེའི་ཀློང་དུ་མཐོང་ཐོས་མྱོང་ཚོར་རེག་མྱོང་གི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡུལ་དྲུག་གི་སྒོ་འགགས་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་དུ་བཟུང་བ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ནི་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ཀློང་དུ་འུབ་ཆུབ་ཅིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་ལ་གཞིའི་ཤེས་རབ། ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གནས་ལུགས་ངོ་འཕྲོད་མཐར་རིག་པ་ཟང་ཀ་རྒྱ་ཡན་བློས་རྟོག་གི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ གསལ་སྟོང་འཛིན་པ་བྲལ་བ་རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་འགགས་པ་མེད་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ལམ་གྱི་ཤེས་རབ། དེ་གཉིས་མཉམ་པར་བརྡལ་ཞིང་དུས་འཛོམ་པ་ལ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟེ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ། འདོད་ཡོན་གྱི༴སོགས། ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །
Chinese
并且，内在的征象是舍利和遗骨像两种等出现，没有不齐全地出现成佛的征象，这就是现证圆满成佛。如《身躯遗骨燃烧》中所说： 具慧之士最殊胜， 此等错觉之显现中， 诸元素于自位清净后， 于自性之果上， 无有染污之蕴显现， 成为自证之果。 如此外在之征象， 乃是众生逝世时， 彼之身躯与遗骨， 如是光明与声音， 大地亦将为之震动。 如是说。 另《金刚萨埵心镜》中说： 真实圆满之佛陀， 乃是无余蕴而证悟成佛者。 现证圆满成佛， 乃是光明、声音、身躯、遗骨和大地震动等出现。 如是说。 接下来是辨别的悬摆 ༄༅། །于教法中，心与觉性，意与智慧， 识与本智，阿赖耶与法身这四种差别中，首先是心与觉性的差别。 种姓之子，基始无明等等， 是非常伟大的。 心也有错觉显现执着的心，寻求道途遮破建立的心，以及赤裸见识的 心这三种。 第一种是，对于众生自己不寻求道途，并且没有见到真实道途之门的众生的心而言的。 第二种是，心观心，分别念观分别念，以及识观分别念，以及以智慧和意所作的调整和取舍，引发安乐痛苦等，仅仅是为了寻求道途而对心做道途。 第三种是，心的基础，平凡的意识没有停止显现，那也是因为没有证悟见解的作为，外在的显现变成没有预言，从而执着显现为实有，因此实执没有返回。 内部对于自身没有预言，因此对于身体执着为实有的实执没有返回。 对于这两者都没有 预言而执着为自续，因此没有胜过心，因此那也称为心。 简而言之，不认识基础的实相，并且不了解其特征，愚昧的自性 成为各种分别念的计划，心是生灭的，以流动记忆的分别念执着对境，并且成为对境的奴隶，这就是心。
English
And, the inner signs are the appearance of relics and remains like two kinds, and the complete appearance of the signs of enlightenment without any incompleteness, which is the manifestation of complete enlightenment. As it is said in "The Burning of the Body Relics": The most excellent of the wise ones, In these illusions of appearance, When the elements are purified in their own places, On the fruit of self-nature, There is no appearance of contaminated aggregates, It becomes the fruit of self-realization. Thus, the external signs, Are when beings pass away, Their body and relics, Likewise, light and sound, And the earth will also tremble. So it is said. Also, in "The Mirror of Vajrasattva's Heart" it is said: The truly perfect Buddha, Is the one who attains enlightenment without remaining aggregates. The manifestation of complete enlightenment, Is the appearance of light, sound, body, relics, and the shaking of the earth, and so on. So it is said. Next is the swing of discernment ༄༅། །In the teachings, among the four distinctions of mind and awareness, intellect and wisdom, consciousness and primordial wisdom, alaya and dharmakaya, the first is the distinction between mind and awareness. Son of the lineage, the basis of ignorance, etc., is very great. There are also three kinds of minds: the mind of delusion and attachment, the mind of seeking the path of refutation and establishment, and the mind of naked seeing. Of the three minds, the first is for the minds of sentient beings who do not seek the path themselves and who have not seen the door of the true path. The second is, the mind looking at the mind, the conceptual thought looking at the conceptual thought, and the consciousness looking at the conceptual thought, and the adjustment and acceptance and rejection made by intelligence and mind, and the mere raising of happiness and suffering, is called making the path to the mind for the sake of seeking the path. The third is, the basis of the mind, the ordinary consciousness that has not stopped manifesting, that is also because the action of not realizing the view, the external appearance becomes unpredicted, and thus grasping the appearance as real, therefore the grasping of reality does not return. Internally, there is no prediction for oneself, therefore the grasping of reality that grasps the body as real does not return. For both of these, there is no prediction and grasping as self-continuum, therefore it does not surpass the mind, therefore that is also called mind. In short, not recognizing the reality of the basis, and not understanding its characteristics, the nature of ignorance becomes the plan of various conceptual thoughts, the mind is subject to arising and ceasing, grasping objects with the conceptual thoughts of flowing memory, and becoming a slave to objects, that is the mind.
Chinese
是其体性。其自性为无明，功用为分别，八识聚连同心与心所，显现为声，体验为世俗谛。觉性是基之自性，三身清净平等之界显现，觉性之功用转变为大智慧，是觉性之体性。如是法身，安住于基之觉性，解脱边际，广大无垠之状态，远离戏论，身与大智慧之自性，如实通达一切，是为基之觉性。依止殊胜上师之口诀，基之法性之状态与实相，空明无为而任运成就，清澈明净，远离垢染，觉性显现为光明大圆满之状态，是为道之觉性。如是基之觉性显现，道至究竟，功用圆满，二者同时具足，掌控基之遍布广大之觉性，称为大圆满，是为果之觉性。其自性为法身，显现为三身，功用为智慧，体验为胜义谛。第二，意与智慧之差别，如“分别之……”等。意是心之自性光明，是生起种种分别戏论之基础，是显现内外情器世间一切之显现之不间断之门户，是为意。于彼之中，生起见闻觉知触受之显现，六根之门无有阻碍，执持一切境相为各别，是为意之分别识。智慧是轮涅一切于大空性一味之中融摄，如实了知圆满之状态，觉性为基之智慧。法身如来藏之状态，现证究竟，觉性如虚空般广大，不为分别念之垢染所染， 离于明空执着，自明智慧之门户无有阻碍而显现，是为道之智慧。二者平等广大，同时具足，是为周遍一切之大智慧，称为遍行之智慧。第三，识与智慧之差别，如“欲妙之……”等，称为智慧。
English
is its nature. Its essence is ignorance, its function is discrimination, the eight consciousness aggregates together with mind and mental factors, appearing as sound, experiencing as conventional truth. Awareness is the essence of the base, the realm of the three bodies pure and equal manifests, the function of awareness transforms into great wisdom, is the nature of awareness. Such Dharmakaya, abiding in the awareness of the base, liberation from extremes, the state of vast expanse, free from elaboration, the nature of body and great wisdom, comprehending everything as it is, is the awareness of the base. Relying on the oral instructions of the supreme guru, the state and reality of the Dharma nature of the base, emptiness and clarity spontaneously accomplished without contrivance, clear and pure, free from defilements, awareness manifests as the state of great luminous perfection, is the awareness of the path. Thus, the awareness of the base manifests, the path reaches its culmination, the function is perfected, the two are simultaneously complete, controlling the pervasive and vast awareness of the base, called the Great Perfection, is the awareness of the fruit. Its essence is Dharmakaya, appearing as the three bodies, its function is wisdom, its experience is ultimate truth. Second, the difference between mind and wisdom, such as "The discriminating..." etc. Mind is the luminous nature of mind, the basis for the arising of various discriminating phenomena, the unceasing gateway for manifesting all appearances of the external and internal world, is mind. Within it, the appearances of seeing, hearing, feeling, and touching arise, the doors of the six senses are unobstructed, grasping all objects as distinct, is called the consciousness of mind. Wisdom is all of samsara and nirvana absorbed into the one taste of great emptiness, knowing the state of perfection as it is, awareness is the wisdom of the base. The state of the Dharmakaya Sugata-garbha, realized to the end, awareness is as vast as space, not stained by the defilements of discriminating thoughts, free from clinging to clarity and emptiness, the gateway of self-luminous wisdom manifests without obstruction, is the wisdom of the path. The two are equally vast, simultaneously complete, is the great wisdom that pervades all, called the pervasive wisdom. Third, the difference between consciousness and wisdom, such as "The objects of desire..." etc., is called wisdom.