Tibetan
ན་སྙམ་ན། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལས་ང་དངོས་མེད་ཞིག་འབྱུང་སྲིད་པ་མ་ཡིན། ང་དངོས་པོ་ཅན་བྱུང་ན་ང་དེའི་གཟུགས་དབྱིབས་ཁ་དོག་ སོགས་མངོན་སུམ་མིག་གིས་མཐོང་རྒྱུ དོན་དམ་ལག་པས་འཛིན་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དགོས་ཀྱང་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན། ནང་རང་ལུས་ལས་བྱུང་བ་ཨེ་ཡིན་སྙམ་ན མགོའི་སྐྲ་རྩེ་མན་ཆད་རྐང་གི་སེན་རྩེ་ཡན་ཆད་ཀྱི་བར་ལ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་འདི་ནས་བྱུང་བ་རེད་སྙམ་པའི་ཡུལ་གཏན་ནས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་པོ་བྱུང་ཁུངས་མེད་པའི་ས་ལ གཏུགས་དགོས་སོ། །བར་དུ་གནས་པའི༴སོགས། ངེས་པའོ། །བར་དུ་གནས་པའི་ས་ཞིག་ལོས་ཡོད་སྙམ་ན། འབྱུང་བ་ལྔའི་ཁམས་ལ་ནི་ང་མི་གནས། གནས་ན་འབྱུང་བ་བཤིག་བཏུལ་བྱས་ཚེ་ནང་དུ་ཟུག་རྔུ་མྱོང་དགོས་ཀྱང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན ནང་རང་ལུས་ལ་བརྟགས་ན་ཡང་མགོ་ལ་ནི་མགོ་ཟེར་བ་ལས་ང་མི་ཐོག། །དེ་བཞིན་དུ་མགོ་ལྤགས་ལ་མགོ་ལྤགས་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན། རུས་པ་ལ་རུས་པ་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་ནི་མིག་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན། རྣ་བ་ལ་ནི་རྣ་བ་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན། སྣ་ལ་ནི་སྣ་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན། ལྕེ་ལ་ནི་ལྕེ་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན སོ་ལ་ནི་སོ་བརྗོད་པ༴ ཀླད་པ་ལ་ཡང་ཀླད་པ་བརྗོད་པཿ ཤ་ལ་ནི་ཤ་བརྗོད་པཿ ཁྲག་ལ་ནི་ ༄༅། །ཁྲག་བརྗོད་པཆུ་སེར་ལ་ནི་ཆུ་སེར་བརྗོད་པཿ རྩ་རྒྱུས་ལ་ནི་རྩ་རྒྱུས་བརྗོད་པཿ དེ་དག་རྣམས་ལ་ནི་རང་རང་གི་མིང་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན ཡང་ལག་པ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་ལག་པ་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན། སོག་པ་ལ་ནི་སོག་པ་བརྗོད་པ༴ དཔུང་པ་ལ་ནི་དཔུང་པ་བརྗོད་པ༴ ལག་ངར་ལ་ནི་ལག་ངར་བརྗོད་པ། སོར་མཛུབ་རྣམས་ལའང་རང་རང་གི་མིང་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་སྒལ་ཚིགས་ལའང་སྒལ་ཚིགས་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན། རྩིབ་མ་ལ་ནི་རྩིབ་མཿ བྲང་ལ་ནི་བྲང་བརྗོད་པ༴ གློ་བ་ལ་ནི་གློ་བ་བརྗོད་པ༴ སྙིང་ལ་ནི་སྙིང་བརྗོད་པ༴ མཆིན་ཁྲི་ལ་ནི་མཆིན་ཁྲི་བརྗོད་པཿ མཆིན་པ་ལ་ནི་མཆིན་པ་བརྗོད་པ། མཚེར་པ་ལ་ནི་མཚེར་པ་བརྗོད་པ། རྒྱུ་མ་ལ་ནི་རྒྱུ་མ་བརྗོད་པ༴ མཁལ་མ་ལ་ནི་མཁལ་མ་བརྗོད་པཿ དྲི་ཆུ་ལ་ནི་དྲི་ཆུཿ གཤང་ལྕི་ལ་ནི་གཤང་ལྕི་བརྗོད་པ། དེ་བཞིན་དུ་རྐང་པ་ལ་ནི་རྐང་པ་བརྗོད་པ བརླ་ལ་ནི་བརླ་བརྗོད་པ༴ དཔྱི་ལ་ནི་དཔྱི་བརྗོད་པ༴ རྗེ་ངར་ལ་ནི་རྗེ་ངར་བརྗོད་པ༴ བོལ་བ་ལ་ནི་བོལ་བ་བརྗོད་པ༴ སོར་མཛུབ་རྣམས་ལ་ནི་སོར་མཛུབ་བརྗོད་པ༔ དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིའི་ལྤགས་པ་ལ་ཟིན་ ནི་ལྤགས་པ་བརྗོད་པ༴ བར་གྱི་ཤ་ཚིལ་ལ་ནི་ཤ་ཚིལ་བརྗོད་པ། ནང་གི་རུས་པ་ལ་ནི་རུས་པ་བརྗོད་པ༴ གསང་བ་རྐང་ལ་ནི་རྐང་བརྗོད་པ་ལས་ང་ཟེར་བ་མ་ཡིན རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལའང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟེར་བ་ལས་ང་མི་ཐོག །དེའི་ཕྱིར་བར་དུ་གནས་པའི་ས་དང་བདག་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐ་མ་འགྲོ་བའི༴སོགས བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ།། ཐ་མ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ཞིག་ལོས་ཡོད་བསམ་ན། ང་ཞེས་བྱུང་གནས་དང་བྲལ་ཚེ།ཐ་མ་འགྲོ་ས་མེད་ངེས་པ་ཡིན་ཀྱང་། གལ་སྲིད་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བཏང་ན། ཉིན་སྣང་གི་ང་དང་རྨི་སྣང་གི་ང་གཉིས་གཅིག་རེད་དང་གཉིས་རེད། གཅིག་ཡིན་ན་མདང་གི་རྨི་ལམ་གྱི་ངའི་ལུས་ལ་རྡོ་དང་དབྱུག་པས་བསྣན་པའི་སྐྲང་དང་། མཚོན་གྱིས་བརྒྱབ་པའི་རྨ་དེ། དེ་རིང་ཉིན་མོའི་སྐབས སུ་ཡང་ལུས་ལ་རྨ་ཡོད་དགོས་ཀྱང་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན། ཐ་དད་པ་ཞིག་རེད་སྙམ་ན་ལོ་གཅིག་གི་ནང་ན་ཉིན་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ། མཚན་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ། ཉིན་ཞག་བདུན་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཡོད་པས། དེ་ལ་ལུས་ཀྱང་བདུན་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཡོད་དགོས་ཏེ དེ་ཉིད་ཤི་བའི་རོ་རུ་གྱུར་ན་ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་ཕྱོགས་བཞི་མཚམས་བརྒྱད་ཐམས་ཅད་རོ་དེས་གང་ཡོད་དགོས་ཀྱང་ ༄༅། །དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེ་དག་མ་ཤི་བར་གསོན་པོར་ཡོད་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ངའི་དམག་དཔུང་ཆེན་པོས་གང་ཡོད་དགོས། ཡོད་ན་མངོན་སུམ་མིག་གིས་མཐོང་རྒྱུ། དོན་དམ་ལག་པས་འཛིན་རྒྱུ། དབང་པོའི་སྒོ་རུ་མངོན་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དགོས་ཀྱང་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེས་ན་མེད་པ་ཅང་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་སོང་བ་ཨེ་ཡིན་སྙམ་ན། ང་མེད་པ་ཞིག་ནི་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་མེད། ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ང་བདེན་གྲུབ་ཅན་དུ་ཡོད་དགོས་ཀྱང་། དེ་ནི་སྔར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མ་རྙེད་པ་ཡིན་པས་ད་རུང་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་ཐ་མ་འགྲོ་སའི་ཡུལ་དང་བདག་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ན་ང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མེད་བཞིན་ཡོད་པར་སྣང་བ་མིག་ནད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་ནམ་མཁར་སྐྲ་ཤད་སྣང་བ་དང་། མིང་བརྗོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རི་བོང་གི་རྭ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་། ནམ་མཁའི་པདྨོ་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཆ་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ང་དང་ང་ཡི་བ། །མེད་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་ཆོད་གྱུར་ན། །ཀུན་བྱེད་
Chinese
如果这样想，从存在的事物中，不可能产生我这个不存在的事物。如果我成为存在的事物，那么我就应该有形状、颜色等，能够用眼睛清楚地看到，用手真实地触摸到，但这些都不存在。如果认为我从自身产生，那么从头顶的头发尖端到脚趾的指甲尖端之间进行检查和分析，也根本找不到认为是这里产生的处所。因此，所谓的“我”首先必须追溯到没有产生来源的地方。中间存在的等等，是确定的。如果认为一定有中间存在的处所，那么在五大元素中，我并不存在。如果存在，那么在破坏五大元素时，应该在内部感受到刺痛，但并非如此。即使在自身内部进行检查，对于头，也只是说头，而不是说我。同样，对于头皮，也只是说头皮，而不是说我。对于骨头，也只是说骨头，而不是说我。同样，对于眼睛，也只是说眼睛，而不是说我。对于耳朵，也只是说耳朵，而不是说我。 对于鼻子，也只是说鼻子，而不是说我。对于舌头，也只是说舌头，而不是说我。对于牙齿，也只是说牙齿等等。对于大脑，也只是说大脑。对于肉，也只是说肉。对于血，是 血。对于血清，也只是说血清。对于血管，也只是说血管。对于这些，都只是说各自的名字，而不是说我。 还有，对于手，也同样只是说手，而不是说我。对于肩胛骨，也只是说肩胛骨等等。对于手臂，也只是说手臂等等。对于前臂，也只是说前臂。对于手指，也只是说各自的名字，而不是说我。同样，对于脊椎骨，也只是说脊椎骨，而不是说我。对于肋骨，也只是说肋骨。对于胸部，也只是说胸部等等。对于肺，也只是说肺等等。对于心脏，也只是说心脏等等。对于肝脏的床，也只是说肝脏的床。对于肝脏，也只是说肝脏。对于脾脏，也只是说脾脏。 对于肠子，也只是说肠子等等。对于肾脏，也只是说肾脏等等。对于尿液，也只是说尿液。对于粪便，也只是说粪便。同样，对于脚，也只是说脚。对于大腿，也只是说大腿等等。对于臀部，也只是说臀部等等。对于小腿，也只是说小腿等等。对于膝盖，也只是说膝盖等等。对于脚趾，
English
If one thinks like that, it is impossible for a non-existent 'I' to arise from existing things. If 'I' were to become an existing thing, then 'I' should have a shape, color, etc., that can be clearly seen with the eyes and truly touched with the hands, but that is not the case. If one wonders whether it arises from one's own body, then if one examines and analyzes from the tip of the hair on the head down to the tip of the toenails, one will not find any place that one can definitely say it arises from. Therefore, the so-called 'I' must first be traced back to a place where there is no source of origin. The intermediate dwelling, etc., is certain. If one thinks that there must be an intermediate dwelling place, then 'I' do not dwell in the realm of the five elements. If it were to dwell, then when the elements are broken down, one should experience pain inside, but that is not the case. Even if one examines one's own body, for the head, one only says 'head' and not 'I.' Similarly, for the scalp, one only says 'scalp' and not 'I.' For the bone, one only says 'bone' and not 'I.' Similarly, for the eye, one only says 'eye' and not 'I.' For the ear, one only says 'ear' and not 'I.' For the nose, one only says 'nose' and not 'I.' For the tongue, one only says 'tongue' and not 'I.' For the teeth, one only says 'teeth,' etc. For the brain, one only says 'brain.' For the flesh, one only says 'flesh.' For the blood, it is blood. For the serum, one only says 'serum.' For the veins, one only says 'veins.' For these, one only says their respective names, and not 'I.' Furthermore, for the hand, one only says 'hand' and not 'I.' For the shoulder blade, one only says 'shoulder blade,' etc. For the arm, one only says 'arm,' etc. For the forearm, one only says 'forearm.' For the fingers, one only says their respective names, and not 'I.' Similarly, for the vertebrae, one only says 'vertebrae' and not 'I.' For the ribs, one only says 'ribs.' For the chest, one only says 'chest,' etc. For the lungs, one only says 'lungs,' etc. For the heart, one only says 'heart,' etc. For the liver bed, one only says 'liver bed.' For the liver, one only says 'liver.' For the spleen, one only says 'spleen.' For the intestines, one only says 'intestines,' etc. For the kidneys, one only says 'kidneys,' etc. For the urine, one only says 'urine.' For the feces, one only says 'feces.' Similarly, for the foot, one only says 'foot.' For the thigh, one only says 'thigh,' etc. For the hip, one only says 'hip,' etc. For the calf, one only says 'calf,' etc. For the knee, one only says 'knee,' etc. For the toes,
Chinese
对于那些，用手指指点，抓住那些的外皮， 就是说外皮。对于中间的血肉，就是说血肉。对于里面的骨头，就是说骨头。对于隐秘的腿，就是说腿，但不是我。对于识，也说是识，但不是我。因此，确定它是处于中间，没有处所和主人的空性。同样，最后的去处等等，就像说的那样。 如果认为一定有最后的去处，当“我”这个词与来源分离时，虽然可以确定没有最后的去处。如果假设存在，那么白天显现的“我”和梦中显现的“我”是一个还是两个？如果是一个，那么昨天梦中我的身体被石头和棍棒击打所造成的肿胀，以及被刀剑刺伤的伤口，今天白天的时候，身体上也应该有伤口，但事实并非如此。如果认为是不同的，那么一年中有三百六十天，三百六十个夜晚，七百二十个昼夜。因此，也应该有七百二十个身体。如果它变成了死尸，那么东西南北四个方向和八个方位都应该被尸体填满， 但事实并非如此。如果它们没有死去，而是活着，那么我的大军也应该填满所有地方。如果存在，就应该能被眼睛清楚地看到，能被手真实地抓住，应该能在感官的门中显现，但事实并非如此。那么，如果认为它已经走向了什么都没有的一方，那么不存在的“我”就没有办法进入不存在的界域。如果存在，那么“我”就必须是真实存在的。但因为这之前已经被确定而没有找到，所以现在也无法找到，因此，它超越了最后的去处和所有主人。因为这个原因，所谓的“我”，就像因为眼疾而在天空中看到发丝一样，虽然不存在却显现出来。所有这些名称的称谓，就像说“兔子的角”和“天空的莲花”一样，真实存在的连极微小的微尘的量都没有。 《普作续》云：轮回之根是我与我所，无有而断除迷乱之根。
English
For those, pointing with fingers, grasping the outer skin of those, That is, saying the skin. For the flesh in between, that is, saying the flesh. For the bones inside, that is, saying the bones. For the secret leg, that is, saying the leg, but not "I". For consciousness, also saying consciousness, but not "I". Therefore, it is certain that it is emptiness in the middle, without place and owner. Similarly, the final destination, etc., is like saying. If you think there must be a final destination, when the word "I" is separated from the source, although it can be determined that there is no final destination. If we assume it exists, then is the "I" that appears in the daytime and the "I" that appears in the dream one or two? If it is one, then the swelling caused by the stones and sticks hitting my body in yesterday's dream, and the wounds caused by the swords, today in the daytime, there should also be wounds on the body, but that is not the case. If you think it is different, then there are three hundred and sixty days in a year, three hundred and sixty nights, and seven hundred and twenty days and nights. Therefore, there should also be seven hundred and twenty bodies. If it turns into a dead body, then the four directions of east, south, west, and north and the eight intermediate directions should all be filled with the corpse, But that is not the case. If they have not died, but are alive, then my great army should also fill all places. If it exists, it should be clearly seen by the eyes, truly grasped by the hand, and should appear in the gate of the senses, but that is not the case. So, if you think it has gone to the side of nothing at all, then a non-existent "I" has no way to enter the realm of non-existence. If it exists, then "I" must be truly existent. But because this has been determined before and has not been found, it cannot be found now, therefore, it transcends the final destination and all masters. For this reason, the so-called "I", like seeing hair streaks in the sky due to eye disease, appears even though it does not exist. All these designations of names, like saying "rabbit's horn" and "sky lotus", there is not even the amount of a tiny dust that truly exists. The Kun Byed says: The root of samsara is I and mine, may the root of delusion be cut off without existence.