Tibetan
ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་ཡོད་དགོས། ཡོད་ན་ཡེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ད་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་རྣ་བ་དེ་དག་ཡང་ན་ཤིང་ཏ་ལའི་ལོ་མ་བརྩེགས་པ་བཞིན་དུ་སྟེང་འོག་གི་ཚུལ་དང་། ཡང་ན་ཤིང་ཤུན་མང་གི་ལྤགས་ཤུན་བརྩེགས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དགོས།ཡོད་ན་མངོན་སུམ་མིག་གིས་མཐོང་རྒྱུ། དོན་དམ་ལག་པས་འཛིན་རྒྱུ དབང་པོའི་སྒོ་རུ་མངོན་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དགོས་ཀྱང་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེའི་ན་ངའི་རྣ་བ་འདི་འོན་སོང་ན་ཕྱིན་ཆད་སྒྲ་མི་ཐོས་སྙམ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་དང་པོ་སྒྲ་ཐོས་མཁན་དེ་ངའི་རྣ་བ་ཡིན་སྙམ་པ་དང་། བར་དུ་ངའི་རྣ་བ་འོན་སོང་བའི་སྒྲ་མི་ཐོས་སྙམ་པས། ཐ་མ་ཡང་སྒྲ་མི་ཐོས་པའི་སྣང་བ་ཤར་བ་རེད་མ་གཏོགས། དེ་རིང་ཉིན་མོའི་སྐབས་ཀྱི་མིག་བཙུམ་ནས་གཉིད་ཚེ་རྨི་ལམ་གྱི་སྒྲ་ཐོས་མཁན་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་། དེ་རིང་ཉིན་མོའི་སྐབས་ཀྱི་རྣ་བ་དེས་སྒྲ་གཅིག་ཀྱང་ཐོས་མྱོང་བ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་བར་སྲིད་དང་ཕྱི་མའི་དུས་རྣམས་སུ་འང་ད་ལྟའི་ལུས་རོ་དང་བཅས་པ་ཤུལ་དུ་བོར་ནས་ཤི་སོང་ཡང་། བར་སྲིད་དང་ཕྱི་མའི་དུས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་མཁན་དེ རང་གི་སེམས་ཡེ་གནས་ཀྱི་ཤེས་པས་རང་སྒྲ་རང་གིས ༄༅། །ཐོས་པ་ཙམ་ཞིག་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ དེའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མཐའ་ཡས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣ་ཡང་༴སོགས། བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣའི་གདགས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་སྙམ་ན། སྣ་ཡང་སྦུ་གུ་ལ་སྦུ་གུ་ཟེར་བ་ལས་སྣ་མ་ཡིན། ལྤགས་ལ་ནི་ལྤགས་ཟེར་བ་ལས་སྣ་མ་ཡིན། རུས་པ་ལ་རུས་པ་ཟེར་བ་ལས་སྣ་མ་ཡིན། ཤ་ལ་ཤ་ཟེར་བ་ལས་སྣ་མ་ཡིན རྩ་རྒྱུས་ལ་རྩ་རྒྱུས་ཟེར་བ་ལས་སྣ་མ་ཡིན དེ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་རང་གི་མིང་བརྗོད་པ་ལས་སྣ་མི་ཐོག །དེ་ལྟར་སོ་སོར་བྲལ་བ་ལ་སྣ་མི་ཐོག་ཀྱང་ལྷན་དུ་ཚོགས་པ་ལ་སྣ་བཏགས་པ་ཡིན་སྙམ་ན སྲོག་ཆགས་ཞིག་གི་སྣ་བཅད་ནས་རྡུལ་དུ་ཕབ རྡུལ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་ཕབ། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུ་བཏང་ནས་ལྷོ་རྒྱལ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ལ་བསྟན་ཀྱང་རྡུལ་བརྗོད་པ་ལས་སྣ་མི་ཟེར། དེ་ཉིད་ཆུ་ཡིས་སྤྲས་པའི་འདག་པ་ལའང་འདག་པ་ཟེར་བ་ལས་སྣ་མི་ཟེར། དྲི་ཚོར་མཁན་ཞིག་ཡིན་པས་སྣ་བཏགས་པ་ཡིན་སྙམ་ན། སྲོག་ཆགས་ཤི་བ་མང་པོའི་སྣ་བླང་ནས། སེམས་ཅན་སྣ་ཆད་སོང་བ་ཞིག་གི་སྣ་ཤུལ་ལ་བཞག་ན་དེས་དྲི་ཚོར་དགོས་ ཀྱང་དེ་ནི་ཚོར་བ་མ་ཡིན། དེའི་ན་ཉིན་སྣང་གི་སྣ་དང་། རྨི་སྣང་གི་སྣ་གཉིས་གཅིག་རེད་དང
Chinese
必须要有二十个。如果存在，那么从无始以来直到现在的耳朵，要么像堆叠的贝多罗树叶一样上下排列，要么像堆叠的许多树皮一样内外排列。如果存在，就应该有能用眼睛直接看到，用手真实触摸到，在感官之门中显现的东西，但那是不存在的。因此，如果我心想我的耳朵聋了，以后就听不见声音了。你认为最初听到声音的是我的耳朵，中间我的耳朵聋了听不见声音，最终也只是出现听不见声音的现象而已。今天白天闭上眼睛睡觉时，虽然有能听到梦中声音的人，但今天白天的耳朵却从未听到过任何声音。同样，在中阴和未来世中，即使抛弃现在的身体和尸体而死去，中阴和未来世中听到声音的，也只是自己的心，以本有的觉性听到自己的声音。 因此，仅仅是听闻而已，并非真实存在。因此，世尊说：“耳识是无边无际的。” 同样，鼻子也应如此等等。同样，如果认为在鼻子的基础上存在着一个可以独立存在的实体，那么鼻子也只是被称为管子的管子，而不是鼻子。皮肤只是被称为皮肤，而不是鼻子。骨头只是被称为骨头，而不是鼻子。肉只是被称为肉，而不是鼻子。筋脉只是被称为筋脉，而不是鼻子。对所有这些都只是说出它们各自的名称，而不是称之为鼻子。这样，如果认为当它们各自分离时，不称之为鼻子，但当它们聚集在一起时，就称之为鼻子，那么，如果把一个动物的鼻子切碎成粉末，把粉末再磨成微粒，把微粒分解成不可分割的粒子，然后展示给南赡部洲（Jambudvipa）的人们看，人们也只会说这是粉末，而不会说这是鼻子。如果用泥土和水混合，也只会说这是泥土，而不会说这是鼻子。如果认为因为能闻气味所以才称之为鼻子，那么，如果取许多已死动物的鼻子，放在一个失去鼻子感觉的众生的鼻孔处，它应该能闻到气味，但实际上它并不能感觉到。因此，白天的鼻子和梦中的鼻子是一样的吗？
English
There must be exactly twenty. If they exist, then those ears from beginningless time until now must be either arranged one above the other like stacked tala tree leaves, or arranged inside and outside like stacked layers of bark from many trees. If they exist, there should be something that can be directly seen with the eyes, truly grasped with the hands, and manifested in the gateway of the senses, but that is not the case. Therefore, if I think that my ears have become deaf and I will not hear sounds in the future, it is just that you think that my ears were the first to hear sounds, and in the middle my ears became deaf and I cannot hear sounds, and ultimately only the appearance of not hearing sounds arises. Although there is someone who can hear the sounds of dreams when closing the eyes and sleeping during the day today, the ears of today's daytime have never heard a single sound. Similarly, in the intermediate state and future times, even if one abandons the current body and corpse and dies, the one who hears sounds in the intermediate state and future times is just one's own mind, hearing one's own sound with the innate awareness. Therefore, it is merely hearing, not truly existing. Therefore, the Blessed One said, "The consciousness of the ear is infinite." Similarly, the nose should also be done in the same way, etc. Similarly, if one thinks that there is a permanently established entity on the basis of the nose, then the nose is just called a tube for a tube, not a nose. The skin is just called skin, not a nose. The bone is just called bone, not a nose. The flesh is just called flesh, not a nose. The sinew is just called sinew, not a nose. For all of these, one only speaks their respective names, not calling them a nose. Thus, if one thinks that when they are separated, they are not called a nose, but when they are gathered together, they are called a nose, then if one cuts off the nose of an animal and grinds it into powder, grinds the powder into particles, breaks the particles into indivisible particles, and then shows them to the people of Jambudvipa (Southern Continent), they will only say it is powder, not a nose. If it is mixed with mud and water, it will only be called mud, not a nose. If one thinks that it is called a nose because it can smell, then if one takes the noses of many dead animals and places them on the nostril of a sentient being who has lost the sense of smell, it should be able to smell, but in reality it cannot feel it. Therefore, are the nose of the daytime and the nose of the dream the same?
Tibetan
་གཉིས་རེད། གཅིག་ཡིན་ན་མདང་རྨི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཁྱོད་ཀྱི་སྣ་ཆད་སོང་བ་ཞིག་རྨིས་ན དེ་རིང་ཉིན་མོའི་སྐབས་ཀྱི་སྣ་དེ་ཆད་སོང་ཡོད་དགོས་ཀྱང་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེ་རིང་ཉིན་མོའི་སྐབས་ཀྱི་སྣ་དེ་ཆད་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན། མདང་རྨི་ལམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་དྲི་སྣ་ཚོགས་པ་ཚོར་ཡང་། དེ་རིང་ཉིན་མོའི་སྐབས་ཀྱི་སྣ་འདིས་དྲི་གཅིག་ཀྱང་ཚོར་མྱོང་བ་མ་ཡིན། ཡང་ན་ཐ་དད་པ་ཞིག་རེད་སྙམ་ན། ལོ་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཉིན་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ མཚན་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ ཉིན་ཞག་བདུན་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་ཡོད་པས། དེ་ལ་སྣ་ཡང་བདུན་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་ཡོད་དགོས། ཡོད་ན་ཡེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ད་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་སྣ་དེ་དག་ཡང་ན་ཤིང་ཏ་ལའི་ལོ་མ་བརྩེགས་པ་བཞིན་དུ་སྟེང་འོག་གི་ཚུལ་དང་། ཡང་ན་ཤིང་ཤུན་མང་གི་ལྤགས་ཤུན་བརྩེགས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དགོས། ཡོད་ན་མངོན་སུམ་མིག གིས་མཐོང་རྒྱུ། དོན་དམ་ལག་པས་འཛིན་རྒྱུ དབང་པོའི་སྒོར་མངོན་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དགོས་ཀྱང་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེའི་ན་ངའི་སྣ་འདི་ཆད་སོང་ན་ཕྱིན་ཆད་དྲི་མི་ཚོར་སྙམ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ ༄༅། །དང་པོ་དྲི་ཚོར་མཁན་དེ་ངའི་སྣ་ཡིན་སྙམ་པ་དང་། བར་དུ་ངའི་སྣ་ཆད་སོང་བས་དྲི་མི་ཚོར་བསམ་པས། ཐ་མ་དྲི་མི་ཚོར་བའི་སྣང་བ་ཤར་བ་རེད་མ་གཏོགས དེ་རིང་ཉིན་མོའི་སྐབས་ཀྱི་མིག་བཙུམ་ནས་གཉིད་ཚེ་རྨི་ལམ་གྱི་དྲི་ཚོར་མཁན་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་། དེ་རིང་ཉིན་མོའི་སྐབས་ཀྱི་སྣ་དེས་དྲི་གཅིག་ཀྱང་ཚོར་མྱོང་བ་མ་ཡིན།དེ་བཞིན་དུ་བར་སྲིད་དང་ཕྱི་མའི་དུས་རྣམས་སུའང་ད་ལྟའི་ལུས་རོ་དང་བཅས་པ་ཤུལ་དུ་བོར་ནས་ཤི་སོང་ཡང་། བར་སྲིད་དང་ཕྱི་མའི་དུས་ཀྱི་དྲི་ཚོར་མཁན་དེ། རང་གི་སེམས་ཡེ་གནས་ཀྱི་ཤེས་པས་རང་དྲི རང་གིས་ཚོར་བ་ཙམ་ཞིག་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། སྣ་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མཐའ་ཡས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྕེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སོགས། འགྲེ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྕེའི་གདགས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་སྙམ་ན། ཤ་ལ་ནི་ཤ་ཟེར་བ་ལས་ལྕེ་མ་ཡིན། ལྤགས་ལ་ནི་ལྤགས་ཟེར་བ་ལས་ལྕེ་མ་ཡིན ཁྲག་ལ་ཁྲག་ཟེར་བ་ལས་ལྕེ་མ་ཡིན རྩ་རྒྱུས་ལ་རྩ་རྒྱུས་ཟེར་བ་ལས་ལྕེ་མ་ཡིན། དེ་དག་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་མིང་བརྗོད་པ་ལས་ལྕེ་མི་ཐོག། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་བྲལ་བ་ལ་ལྕེ་མི་ཐོག་ཀྱང་ ལྷན་དུ་ཚོགས་པ་ལ་ལྕེ་བཏགས་པ་ཡིན་སྙམ་ན། སྲོག་ཆ
Chinese
是两个。如果是一个，昨天晚上做梦的时候，梦见你的鼻子断了。 今天白天的时候，那个鼻子应该断了，但是那是不存在的。如果今天白天的时候那个鼻子断了，昨天晚上做梦的时候也闻到了各种气味，但是今天白天的这个鼻子连一种气味也没有闻到过。又或者认为是不同的，一年之中有三百六十天，三百六十个夜晚，七百二十个昼夜。那么，鼻子也应该有七百二十个。如果有，那么从无始以来到现在为止的那些鼻子，要么像堆叠的贝多罗树叶一样上下排列，要么像许多树皮堆叠一样里外排列。如果有，应该能被显而易见的眼睛看到，实际上能被手抓住，应该能在感官之门显现，但是那是不存在的。因此，如果认为我的鼻子断了以后就再也闻不到气味了，那么你的 首先认为闻气味的是我的鼻子，中间认为我的鼻子断了所以闻不到气味，最后才会产生闻不到气味的现象，而不是 今天白天的时候闭上眼睛睡觉，虽然有做梦时闻气味的人，但是今天白天的那个鼻子连一种气味也没有闻到过。同样，在中阴和来世的时候，即使把现在的身体和尸体一起抛弃而死去，中阴和来世闻气味的人，也只是自己的心，以本有的觉知来自己闻 自己感觉而已，并不是真实存在的。因此，世尊说：鼻子的意识是无边无际的。舌头也同样等等。 应该类推。同样，如果认为在舌头的基质上有一个稳固成立的东西，肉只是被称为肉，而不是舌头。皮只是被称为皮，而不是舌头。 血只是被称为血，而不是舌头。筋脉只是被称为筋脉，而不是舌头。对那些各自说出自己的名字，而不是舌头。像这样，即使分开也不能称为舌头， 如果认为聚集在一起就称为舌头，那么众生
English
There are two. If there is one, last night in a dream, I dreamed that your nose was broken. Today during the day, that nose should have been broken, but it is not there. If that nose was broken today during the day, even though I smelled all kinds of smells in my dream last night, this nose today during the day has never smelled a single smell. Or if you think it is different, there are three hundred and sixty days in a year, three hundred and sixty nights, and seven hundred and twenty days and nights. Then, there should also be seven hundred and twenty noses. If there are, then those noses from beginningless time until now, either stacked on top of each other like stacked betel palm leaves, or stacked inside and out like many layers of bark. If there are, they should be visible to the naked eye, actually graspable by hand, and manifest at the gate of the senses, but they are not there. Therefore, if you think that if my nose is broken, I will never smell again, then your First, you think that it is my nose that smells, in the middle you think that my nose is broken so I can't smell, and finally the phenomenon of not smelling arises, but not Even though there is someone who smells in dreams when you close your eyes and sleep during the day today, that nose during the day today has never smelled a single smell. Similarly, even if you abandon the current body and corpse and die in the intermediate state and future lives, the one who smells in the intermediate state and future lives is just your own mind, smelling with its own inherent awareness. It is just a feeling of oneself, and it is not really there. Therefore, the Blessed One said: The consciousness of the nose is infinite. The tongue is also the same, etc. Should be inferred. Similarly, if you think that there is something firmly established on the basis of the tongue, flesh is only called flesh, not tongue. Skin is only called skin, not tongue. Blood is only called blood, not tongue. Tendons are only called tendons, not tongue. Those each speak their own names, not tongue. Like this, even if separated, it cannot be called tongue, If you think that gathering together is called tongue, then sentient beings