Tibetan
ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་ན་འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ཉིད་ལ་བསྒྱུར་བ་བདག་གཅེས་འཛིན་དོར་བ་དང་། བདག་ཉིད་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཉེ་བར་འཚོ་བ་སྟེ་བདེ་བའི་དངོས་པོར་བསྒྱུར་བ་གཞན་གཅེས་པར་འཛིན་པའི་ཚུལ་ལ་སྦྱར་ཏེ་སོ་སོར་བཤད་ཀྱང་ཆོག་པ་དང་། སྡུད་པ་ལས། བདག་གི་བདེ་བ་བཏང་ནས་རེ་བ་མེད་སེམས་ཀྱིས། །སེམས་ཅན་ གཞན་གྱི་དགོས་ལ་ཉིན་མཚན་མེད་པར་བརྩོན །ཅེས་པས་ཀྱང་བདག་གི་བདེ་བ་གཞན་ལ་བཏང་བའི་ཚུལ་དུ་རང་ཡལ་བར་འདོར་བ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དགོས་པའམ་དོན་བསྒྲུབ པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། དེ་ཡང་བརྩོན་ཚུལ་ཁྱད་པར་བ་ད་ལྟ་རྨི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡང་བདག་ཉིད་བརྩེ་བར་བཟུང་སྟེ་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་རང་དོན་སེམས་པ་ཇི་ལྟ་བུར་གཞན་ལ་བྱ་བར་བསྟན་པས་གཞན་གཅེས་པར་འཛིན་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། དེའི་ཚུལ་རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷས་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་གསུངས་པ་དོན་བསྡུས་ཏེ་འགོད་པ་ལ། ཐོག་མར་བདག་གཞན་མཉམ་པ་བསྒོམ དགོས་པས། དེའི་ཚུལ་བདག་གཞན་གཉིས་ཀའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་མཚུངས་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་མྱང་བྱ་ཡུལ་བདེ་སྡུག་གི་ཚུལ་ཡང་མཚུངས་ལ། མྱོང་བྱེད་ཡུལ་ཅན་བློའི་འདོད་པའང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་བསལ་བྱ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པ་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་ལ། གཞན་གྱི་བདེ་བ་ཡང་ཕན་པར་བྱེད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་རང་གི་བདེ་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་དང་། དེར་མ་ཟད་གཞན་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བསལ ༄༅། །བ་དང་། བདེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་གྱི་སོས་སུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དང་། བདག་དང་གཞན་གཉིས་ཀ་བདེ་བ འདོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པར་ཡང་མཚུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་མཚུངས་ཏེ་གཞན་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཡོད་པ་དང་། བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་ཡིན་པས་དེ་དག་བདག་གི་བཞིན་དུ་བསྲུང་ཚུལ་མེད་ལ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བདག་ལ་གནོད་པར་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དཔེར་ན་ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་བདག་གི་ལུས་ཞེས་གཅིག་པུར་བཟུང་དུ་རུང་བ་ལྟར་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཡོད་པའང་། གནོད་པ་བསལ་བ་དང་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་དུ་གཅིག་པར་བཟུང་ཆོག་ལ། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཞན་ལ་མི་གནོད་ཀྱང་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཞེན་ནས་མི་བཟོད་པ་བཞིན་དུ། གཞན་གྱི་བདག་ལ་མི་གནོད་ཀྱང་གཞན་རྣམས་བདག་བཞིན་དུ་བཟུང་ན་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཤེས་པའི་བློ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ བདག་དང་གཞན་ཞེས་བྱ་བའང་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་མ་གྲུབ་པས། བདག་གཞན་མཉམ་པར་བལྟ་བ་ནི་ཕན་བདེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི མ་བདག་བས་གཞན་གཅེས་པའི་བློ་བསྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པས་བཟུང་བར་རིགས་པས་སོ། །དེས་མཚོན་ཏེ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དེའི་འགལ་ཟླའི་ལོག་རྟོག་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རིག་པ་ཡང་དག པས་བཟློག་པ་ལ་སེམས་པས་བདག་གཞན་མཉམ་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཞིག་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ནི །མྱུར་དུ་བསྐྱབ་པར་འདོད་པ་དེས། །བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བྱ་བ། །གསང་བའི་དམ་པ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་ཐེག་པ་དམན་པའི་རིགས་ཅན་འགའ་ཞིག་གི་བློ་ཡུལ་དུ་མི་ཤོང་བས་གསང་དགོས་ཤིང་། ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པ་གསང་བའི་དམ པ་བདག་གཞན་བརྗེས་ནས་བདག་བས་གཞན་གཅེས་པར་འཛིན་པ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། རང་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་རྒུད་པ་ཀུན་གྱི་སྒོ་དང་གཞན་གཅེས་པར་འཛིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་སོ། །བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བསམ་པ་དེ་བསྐྱེད་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན་གོམས་ན་བསྐྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འདི་ལྟར་གོམས་པའི་མཐུ་ཡིས་ནི། །གང་གི་མིང་ཐོས་འཇིགས་པ་ཡང་། །དེ་ཉིད་མེད་ན་མི་དགར་འགྱུར །ཞེས་དང་། བདག་གི་ལུས་ནི་གཞན་དག་ཏུའང་། །བཞག་པ་དེ་ལྟར་དཀའ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས ༄༅། །པ་ལྟར།དཔེར་ན་སྔར་རང་གི་དགྲར་གྱུར་པ་མིང་ཐོས་ནའང་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བ་ཞིག་ཕྱིས་སུ་དེ་དང་མཐུན་པར་བྱས་ཏེ་མཛའ་བ་ན་དེ་ཉིད་མེད་ན་མི་དགའ་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལྟར་གང་ཡང་བློ་གོམས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་བདག་གི་ལུས་ནི་གཞན་དག་ཏུ་བཞག་པ་ལ་དཀའ་བ་དེ་ལྟར་ཆེར་མེད་པས། བདག་ལ་གཞན་དང་གཞན་ལ་བདག་བཞིན་དུ་གོམས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་ཇི་ལྟར་གོམས་ཀྱང་རང་གི་ལུས་དང་འདྲ་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་མི་རུང་སྙམ་ན། བདག་གི་ལུས་འདི་ཡང་གཞན་ཕ་མའི་ཁུ་བ་དང་ཁྲག་གི་ཐིག་པ་ལས་གྲུབ་པས་ན་གཞན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ལས་གྲུབ་པ་ལ་ངར་འཛིན་གོམས་པའི་དབང་གིས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྐྱེ་བ་ལྟར། གཞན་གྱི་ལུས་ལ་རང་གི ལུས་བཞིན་གཅེས་འཛིན་གོམས་ན་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་བས་ཇི་ལྟར་གཞན་དག་གི། །ཁུ་བ་ཁྲག་གི་ཐིག་པ་ལ །ཁྱོད་ཀྱིས་ངར་འཛིན་བྱས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཞན ལའང་གོམས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས
Chinese
正因为如此，或者将众生的痛苦转化为自身，抛弃自私自利，将自身转化为一切众生的命脉，即转化为安乐之源，将这种珍爱他人的方式分开来讲解也可以。在《集学论》中说：“舍弃自身安乐，以无希冀之心，日夜勤奋为他众之所需。”这也表明了将自身安乐施予他人的方式，即放弃自我，并勤奋地为其他众生的需求或利益而努力。而且，这种勤奋的方式非常特别，即使在梦境中，也要像珍爱自己一样，日夜为他人着想，这表明了珍爱他人的方式。关于这一点，大菩萨寂天着重强调并讲述了，现在将要总结其要义：首先，必须修习自他平等。其方式是，必须平等地实现自他二者的安乐，消除痛苦。其理由是，自他二者作为体验的对象，在安乐和痛苦的感受上是相同的；作为体验的主体，心识的意愿也是相同的。因为他人的痛苦也是有害的，是应该消除的痛苦，与自己的痛苦没有任何区别；他人的安乐也是有益的，是应该实现的，与自己的安乐没有区别。不仅如此，其他众生是消除痛苦和实现安乐的对象，在各个方面都与自己相同。而且，自他二者都渴望安乐，不愿遭受痛苦，这也是相同的。如果有人认为，情况并非如此，因为其他众生众多，而自己只有一个，所以无法像保护自己一样保护他们，而且他人的痛苦也不会对自己造成伤害。那么，例如，手和脚等有许多区分，但仍然可以被视为“我的身体”而统一对待，同样，虽然众生众多，但也可以将他们统一视为消除痛苦和实现利益的对象。即使自己的痛苦不会对他人造成伤害，但仍然执着于自己的痛苦而无法忍受，同样，即使他人的痛苦不会对自己造成伤害，也应该像对待自己一样对待他人。
English
Because of this, or transforming the suffering of beings into oneself, abandoning self-cherishing, and transforming oneself into the lifeline of all beings, that is, transforming into the source of happiness, it is also permissible to explain separately by applying this way of cherishing others. In the Compendium of Learnings, it says: "Abandoning one's own happiness, with a mind without hope, day and night diligently striving for the needs of others." This also shows the way of giving one's own happiness to others, that is, abandoning oneself, and diligently striving for the needs or benefits of other beings. Moreover, this way of diligence is very special, even in dreams, one should think of others day and night as if cherishing oneself, which shows the way of cherishing others. Regarding this, the great Bodhisattva Shantideva emphasized and narrated, and now I will summarize its essence: First, one must practice the equality of self and others. The way is that one must equally achieve the happiness of both self and others, and eliminate suffering. The reason is that both self and others, as objects of experience, are the same in the feeling of happiness and suffering; as the subject of experience, the intention of consciousness is also the same. Because the suffering of others is also harmful, it is the suffering that should be eliminated, and there is no difference from one's own suffering; the happiness of others is also beneficial, it is what should be achieved, and there is no difference from one's own happiness. Moreover, other beings are the objects of eliminating suffering and achieving happiness, and in all aspects they are the same as oneself. Moreover, both self and others desire happiness and do not want to suffer, which is also the same. If someone thinks that the situation is not like this, because there are many other beings, and oneself is only one, so it is impossible to protect them like protecting oneself, and the suffering of others will not cause harm to oneself. Then, for example, there are many distinctions such as hands and feet, but they can still be regarded as "my body" and treated uniformly, similarly, although there are many beings, they can also be uniformly regarded as objects of eliminating suffering and achieving benefits. Even if one's own suffering does not cause harm to others, one is still attached to one's own suffering and cannot bear it, similarly, even if the suffering of others does not cause harm to oneself, one should treat others as oneself.
Chinese
如果这样认为，就会生起了知我的痛苦和他人没有差别的智慧，因为我和他人的称谓也只是由分别念安立，从实有角度来说并不成立。平等看待自他是所有利益和安乐的基础。 因为生起珍爱他人胜过自己的心是合理的。以此为例，无论生起怎样的与此相违背的邪分别念，都要以正确的智慧来遣除。如果通过思维生起了自他平等的智慧，如《入行论》中所说：“何人欲速疾，救护自他众，当修自他换，胜妙秘密行。”因为对于一些小乘种姓的人来说，这是他们的智慧所不能容纳的，所以需要保密。具有殊胜功德的秘密殊胜之处在于，交换自他之后，要修持珍爱他人胜过自己，因为珍爱自己是所有衰败之门，而珍爱他人是所有圆满兴盛的来源。如果认为无法生起自他交换的念头，那么习惯了就能生起，如《入行论》中所说：“如是串习力，于彼闻名惧，彼名亦能转，成喜悦悦因。”以及“吾身且如是，置于余身中，尔时不为难。” 如是说。例如，以前对于自己的敌人，听到他的名字都会感到害怕，后来与他和好，成为朋友，那么没有他反而会不高兴，因为一切都随顺于习惯。因此，将自己的身体置于他人之身并没有那么困难，如果习惯于像对待自己一样对待他人，像对待他人一样对待自己，就能生起这样的念头。如果认为无论怎样习惯于他人的身体，也不可能生起像对待自己身体一样的念头，那么我的这个身体也是由父母的精血所组成，因此就像对于由他人身体的一部分所组成的身体，由于习惯于我执而生起我执一样，如果习惯于像珍爱自己的身体一样珍爱他人的身体，就能生起这样的念头，如《入行论》中所说：“故应如汝于，他精血种上，执为我所有，如是于他身，亦应恒串习。”
English
If you think like this, the wisdom of knowing that my suffering and others are no different will arise, because the terms "I" and "other" are merely established by conceptual thought and are not established from the perspective of reality. Viewing self and others equally is the basis of all benefit and happiness. Because it is reasonable to generate the mind of cherishing others more than oneself. As an example, no matter what kind of wrong conceptual thoughts arise that contradict this, one must use correct wisdom to dispel them. If the wisdom of equality between self and others arises through thinking, as it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "Whoever wants to quickly protect himself and others, should practice the exchange of self and others, the supreme secret practice." Because for some people of the Hinayana lineage, this is something that their wisdom cannot accommodate, so it needs to be kept secret. The secret supreme quality of having excellent qualities is that after exchanging self and others, one must cultivate cherishing others more than oneself, because cherishing oneself is the door to all decline, and cherishing others is the source of all perfect prosperity. If you think that you cannot generate the thought of exchanging self and others, then you can generate it if you get used to it, as it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "Thus, by the power of habituation, even the name of someone who is feared, can be transformed into a cause of joy." And "My body is also placed in the body of others, then it is not difficult." It is said. For example, in the past, one would be afraid even to hear the name of one's enemy, but later, after reconciling with him and becoming friends, one would be unhappy without him, because everything follows habit. Therefore, it is not so difficult to place one's body in the body of others. If one gets used to treating others like oneself and treating oneself like others, such a thought will arise. If you think that no matter how accustomed you are to the body of others, it is impossible to generate a thought like treating your own body, then this body of mine is also composed of the sperm and blood of my parents, so just as one generates self-grasping due to being accustomed to self-grasping for a body composed of a part of the body of others, if one is accustomed to cherishing the body of others as one's own, such a thought will arise, as it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "Therefore, just as you grasp the sperm and blood of others as your own, so should you constantly habituate yourself to the body of others."