Tibetan
དི་གཉིས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་གོ་དོན་དང་། སེམས་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ ༄༅། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་སེམས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དོན་གཉིས་སམ་ཟུར་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་པར་བྱ་སྙམ་པ་གཞན་དོན་དོན་གཉེར་རམ་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཟུར་དང་། དེའི་ཆེད་དུ་བདག་གིས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་རམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྫོགས་བྱང་ལ་དམིགས་པའི་ཟུར་ཏེ་དེ་ལྟར་གཉིས་དང་ལྡན་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་གཅོད་ཀྱི་ལུགས་སུ་གོང་དུ་བཤད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་དང་། ཁྱད་པར་གནོད་བྱེད་འདྲེ་གདོན་རྣམས་ཀྱིས་གཙོར་བྱས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། རྨི་ལམ་ན་ནི་སེམས་ཅན་ངན་སོང་གསུམ་གནས་མཐོང་། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ངན་སོང་རྒྱུན་གཅོད་སྨོན་ལམ་འདེབས །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་འདིར་ཡུན་རིང་འབྲེལ་བ་ཡི། །ལྷ་མི་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར།། ཞེས་གསུངས་པས་བསྟན་ཏེ། བྱང་སེམས་རྣམས་ངན་འགྲོའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བསྐྱེད་པ་ལ་གོམས་པས་རྨི་ལམ་ནའང་དེ་ལྟར་གསུངས་ལ། འདྲེ་གདོན་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་ཡི་དྭགས དང་དུད་འགྲོའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་དང་། གང་འདིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཕ་མ་མཛའ་བཤེས་སོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་བའི་ལྷ་མི་ངན་སོང་ཞེས་པས་སྤྱིར་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་དང་། ཁྱད་པར་སེམས་བསྐྱེད་ཡུལ་བརྒྱད་དང་། ངན་སོང་གི་འགྲོ་བར་གཏོགས་པའི་འདྲེ་གདོན་རྣམས་གཙོ་བོར་བྱེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་འདྲེ་གདོན་དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གནོད་སེམས་དང་ཞེ་སྡང་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་ངན་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་དུས་རྟག་ཏུ་གཞན་ལ་གནོད་སེམས་ཀྱིས་འཚེ་ཞིང་། ཤ་ཁྲག་གི་འཚོ་བ་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཕྱིས་ཀྱང་དམྱལ་བ་སོགས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་གྱི་ལས་ངན་རྒྱུན་ཆ
Chinese
这两者是发菩提心的意义和，修心的方式。第一，在《现观庄严论》中说：发心为利他，欲得圆满菩提。意思是为了一切有情众生，想要获得圆满正等觉果位的没有虚假的心就是菩提心。它具有两个意义或两个方面，即想要将一切有情众生安置于远离一切障碍的无住涅槃的圆满佛陀果位，这是利他意乐或以悲心缘于利他的方面；为了这个目的，我也要成就一切种智的无上果位，这是菩提意乐或以智慧缘于圆满菩提的方面，因此必须具备这两个方面。此外，在断法（གཅོད）的传统中，以上所说的发心之主要对境八者，特别是作害的鬼神等作为发心的对境。如《摄颂》中说：梦中若见恶趣三有情，刹那发愿断除恶趣流。又说：菩提萨埵于此长久结缘者，为救度天人恶趣三有情。这表明，菩萨们习惯于对恶趣有情生起慈悲，所以在梦中也这样说。鬼神等大多属于饿鬼和畜生之类，以及从无始以来以父母、亲友等形式结缘的天人恶趣，这表明一般是六道有情，特别是发心的八个对境，以及属于恶趣的鬼神等作为主要对境。其原因在于，这些鬼神是烦恼总集，特别是以害心和嗔恨所引发的恶业之异熟果，感受着各种痛苦，并且由于相似因的果报，总是以害心伤害他人，只追求血肉的食物，最终也将转生到地狱等恶趣的恶业相续不断。
English
These two are the meaning of generating Bodhicitta and, the way of training the mind. First, in the Ornament for Clear Realization it says: "Bodhicitta is for the sake of others, desiring perfect enlightenment." This means that the unfeigned mind that wants to attain the state of perfect Buddhahood for the sake of all sentient beings is Bodhicitta. It has two meanings or two aspects, namely, the thought of placing all sentient beings in the state of perfect Buddhahood, free from all obscurations and in the non-abiding Nirvana, which is the aspect of aiming at the benefit of others with the intention of benefiting others or with compassion; and for that purpose, I too shall attain the unsurpassed state of omniscient knowledge, which is the aspect of aiming at perfect enlightenment with the intention of enlightenment or with wisdom, so it is said that it must have these two aspects. Moreover, in the Chöd tradition, those eight main objects of Bodhicitta mentioned above, and in particular the harmful spirits and demons, are mainly taken as the objects of Bodhicitta. As it says in the Compendium: "In a dream, one sees sentient beings dwelling in the three lower realms. In that instant, one makes the aspiration to cut off the stream of the lower realms." And it also says: "For the Bodhisattva who has a long-standing connection here, to liberate the sentient beings of the gods, humans, and the three lower realms." This shows that Bodhisattvas are accustomed to generating compassion for sentient beings in the lower realms, so they speak in this way even in dreams. Most of the spirits and demons belong to the category of pretas and animals, and the gods, humans, and lower realms who are connected here from beginningless time in the form of parents, friends, etc., generally indicate the sentient beings of the six realms, and in particular the eight objects of Bodhicitta, and the spirits and demons belonging to the lower realms are taken as the main objects. The reason for this is that these spirits and demons experience various sufferings as the result of the ripening of evil deeds caused by afflictions in general, and in particular by harmful thoughts and hatred, and as a result of the similar cause, they always harm others with harmful thoughts, and only seek food of flesh and blood, and later they will continue to be born in the lower realms such as hell.
Tibetan
ད་མེད་པར་གསོག་པ་སྐྱབས་དང་མགོན་མེད་པ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཁོ་ནའི་ཉམས་ལེན་གྱིས་འདུལ་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ན་བའི་བུ་ལ་ཁྱད་པར་དུ།། ༄༅། །མ་ནི་གདུང་བར་འགྱུར་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །དམ་པ་མིན་ལ་ལྷག་པར་བརྩེ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ གྱིས་གདུང་བའི་དམན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བརྩེ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དབྱེ་ན་སྨོན་འཇུག་གཉིས སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་ཚད་མེད་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། །སྨོན་དང་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བསམ་པས་སྨོན་དང་སྦྱོར་བས་ཁྱབ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྤྱིར་ངོས་བཟུང་ནས་དེ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པར་འདོད་པ་སྨོན་སེམས་དང་། སྦྱོར་བས་ལག་ལེན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དངོས་སུ་སྤྱོད་པ་བསླབ་བཞི་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི་འཇུག་སེམས་ཏེ་དེས་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དང་། དངོས་སུ་འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་ཏེ བསྟན་པའོ། །དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་གིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པར་བགྱི བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་ཅིང་ཡེ་ནས་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དང་མཐུན་པའི་སྔོན་མ་སྐྱེས་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གོམས་འདྲིས་སུ་བྱེད་པ་ནི་གཅོད་འདི་ཉིད་དེ་དེ་ལྟར་སེམས་གཉིས་སྦྱོང་བའི་ཉམས་ལེན་ལ་འདུ་བ་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་སེམས་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་མན་ངག་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱང་བ་དང་། ཚད་མེད་བཞིའི་སྒོ་ནས་སྦྱང་བ་དང་། བདག་གཞན་མཉམ་བརྗེའི་སྒོ་ནས་སྦྱང་བ་དང་། དགེ་སྡིག་གཏོང་ལེན་བྱ་བ་དང་བཞི་སྟེ དང་པོ་མན་ངག་གི་སྒོ་ནས་སྦྱང་བ་འདི་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དགོངས་དོན་ཡིན་
Chinese
现在不积蓄，是无依无怙的。因为必须以慈悲的修持来调伏，所以重视它。如《四百论》所说：对于生病的儿子， 就像母亲感到痛苦一样。同样，菩萨们，对非圣者更加慈爱。就像菩萨们对被痛苦折磨的卑劣众生更加慈爱一样。如果对此进行分类，则有愿菩提心和行菩提心两种。《心性休息》中说：发心是为了无量众生，想要获得圆满正等觉，具有愿和行两种自性。其中，以思惟遍及愿，以行为遍及行。就像想要去和实际去一样。总的来说，在确定发心的体性的基础上，将其分为愿菩提心和行菩提心两种。从思惟的角度，想要为了他人的利益而获得圆满菩提是愿菩提心。以行为遍及实践，也就是实际的修行，四种学处的发心是行菩提心，它象征着想要去和实际去。 所教导的就是这样。这是世俗菩提心，而胜义菩提心则是，证悟到一切法的法性如同虚空般清净的空性之智慧。 也就是。《入菩提道论》大乘经中说：菩萨光护请问：世尊，如何发心？世尊回答说：一切法如虚空般无相，本来光明清净，这就是菩提。与此相应的，先前未生起的珍贵心生起，就叫做发菩提心。就像经中所说的那样。为了如此现量证悟，现在就开始习惯空性的意义，这正是此断行。像这样，两种心的修持都包含在其中，如前所述。第二，修心之理，有以七因果教授的方式修习，以四无量心的方式修习，以自他交换的方式修习，以及行善断恶四种方式。首先，以教授的方式修习，这是般若波罗蜜多的密意。
English
Now, not accumulating, is being without refuge and protector. Because it must be tamed by the practice of love and compassion alone, therefore it is emphasized. As the Four Hundred Verses says: Especially for a sick child, Like a mother feels pain. Likewise, Bodhisattvas, are more affectionate to non-saints. Just as Bodhisattvas are more affectionate to inferior beings tormented by suffering. If it is divided, there are two: aspiration and engagement. The Resting in the Nature of Mind says: The arising of the mind is for immeasurable beings, wanting to attain perfect Buddhahood, it has two natures of aspiration and engagement. Also, by thought it pervades aspiration, and by action it pervades practice. Like wanting to go and actually going. In general, based on identifying the essence of the arising of the mind, it is divided into two: aspiration and engagement. From the perspective of thought, wanting to attain perfect enlightenment for the benefit of others is the aspiration mind, and by action it pervades practice, that is, actually practicing, the arising of the mind of the four trainings is the engagement mind, which symbolizes wanting to go and actually going. That is what is taught. This is the conventional mind of enlightenment, while the ultimate mind of enlightenment is the wisdom of realizing directly the emptiness of the nature of all phenomena as pure as the sky. That is it. The Mahayana Sutra, Engaging in the Bodhisattva Deeds, says: The Bodhisattva Light Protector asked: Blessed One, how does one generate the mind? The Blessed One replied: All phenomena are without characteristics like the sky, and are originally clear and pure, that is called enlightenment. Corresponding to that, the precious mind that has not arisen before arises, that is called generating the mind of enlightenment. As it is said in the sutra. In order to realize it directly, from now on, one should become familiar with the meaning of emptiness, this is precisely this severance. In this way, the practice of training the two minds is included in it, as mentioned before. Second, the way of training the mind, there are four ways: training through the seven cause and effect instructions, training through the four immeasurables, training through exchanging self and others, and doing good and abandoning evil. First, training through the instructions, this is the intention of the Perfection of Wisdom.