Tibetan
ལས་དགེ་མི་དགེ་རྣམས་ནི་རྣམ་སྨིན་ངེས་པར་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་ན་མྱོང་ངེས་ཀྱི་ལས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་འདྲ་བ་ལས་གཞན་པའི་ལས་སྟོབས་ཆུང་བ་དག་ནི་མ་ངེས་པའི་ལས་ཡིན་ནོ། །ཡང་མྱོང་ངེས་ནི་བྱས་བསགས་ཚང་བ་རྣམས་ཡིན། བྱས་ལ་མ་བསགས་པའི་ལས་ནི་མྱོང་ངེས་མ་ཡིན་པས་བྱས་བསགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི རྨི་ལམ་དུ་བྱས་པ་དང་མ་ཤེས་པར་བྱས་པ་དང་མི་འདོད་པས་བྱས་པ་དང་། འགྱོད་བཞིན་དུ་བྱས་པ་སོགས་ཡིན་ལ སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་ཚང་ལ་དངོས་གཞི་མ་ཚང་བ་དཔེར་ན་མི་གསོད་འདོད་དང་། གསོད་རྒྱུ་བྱུང་ན་དགའ་བ་ལ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའི་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་གཉིས་ཚང་ཡང་གསོད་པའི་དངོས་གཞི་མ་བྱས་ན་བསགས་ལ་མ་ བྱས་པའི་ལས་ཡིན། སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ཀ་ཚང་ན་བྱས་བསགས་ཚང་བ་ཡིན། རང་གིས་འདོད་པ་མེད་ཀྱང་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གསོད་དགོས་བྱུང་ན་བྱས་ལ་མ་བསགས་པ་ཡིན། གནོད་སེམས་སྐྱེས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་གཉེན་པོས་བཅོམ་པ་དང་། གསོད་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང་མེད་ཅིང་གསོད་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་མ་བརྩམ་པར་འགྲོ་ཞོར་ལ་རྐང་ཞབས་ཀྱིས་འབུ་བསད་པ་ལྟ་བུ་བྱས་བསགས་གཉིས་ཀ་མ་ཚང་བའི་ལས་སུ་མཁས་པ་དག་གསུངས་ལ། མདོར་ན་དགའ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལ་བྱས་བསགས་གཉིས་ཀ་ཚང་ནས་ཡོད། མི་དགའ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ་མ་བསགས་པར་འགྲོ། བྱེད་འདོད་ཀྱང་བྱེད་རྒྱུ་མ་བྱུང་ན་བསགས་ལ་མ་བྱས་པར་འགྲོ་བས་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་གང་ཡིན་དང་པོ་ནས་མ་བསམ་པ་དགོས། བསམ་ནས་བསགས་ཀྱང་ལུས་ངག་སོགས་ཀྱིས་མ་བྱས་པ་དགོས གལ་ཏེ་བྱས་བསགས་ཚང་ན་ཡང་དེ་མ་ཐག་འགྱོད་སེམས་བཤགས་སྡོམ་བྱས་ན་མ་བསགས་པར་འགྱུར་བས་རྣམ་སྨིན་མྱོང་ངེས་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བས་དེ་ལྟར་བསླབ་དགོས། ཡང་རྨི་ལམ་དུ་མི་བསད་པ་རྨིས་ནས་སླར་སད་དུས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་མངོན་ཞེན་གྱིས་གསོས་ཐེབས་ཤིང་དགའ་བ་བསྒོམ་ན་བྱས་བསགས་ཚང་བར་འགྲོ་བ་ ༄༅། །ཡིན་པར་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་དག་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསགས་ཞེས་པའི་དོན་ཀུན་སློང་གི་སྒོ་ནས་དེ་བྱེད་སྙམ་པ་དང་བྱས་ཞེས་པ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས བརྩམ་པ་ལ་གོ་དགོས། མདོར་ན་བྱས་བསགས་ཚང་བ་དང་བསགས་པ་མ་བྱས་པ་གཉིས་མྱོང་ངེས། བྱས་ལ་མ་བསགས་པ་ནི་མྱོང་བར་མ་ངེས་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་ཚེ་ཕྱི་མ་དེར་མྱོང་བར་ངེས་པ་ནི་མཚམས་མེད་པའི་ལས་ལྔ་རྣམས་ལྟ་བུ་ཡིན། མཚམས་མེད་པ་ནི། ཕ་བསད་པ་དང་། མ་བསད་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་བསད་པ་དང་། དགེ་འདུན་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་འབྱིན་པ་དང་ལྔར་མཛོད་ལས་གསུངས་ཏེ། གཞན་སླ་ལ། འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི་དགེ་འདུན་བཞི་སྡེ་གཉིས་ཡན་ཆད་ཕན་ཚུན་དབྱེ་བར་བྱེད་པ། དེ་ཡང་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ལས་སྟོན་པ་གཞན་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ཚན་ཕྱོགས་སུ་བཅད་དེ་རང་གིས་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་བཅས་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕྱོགས་བཟུང་དུ་བཅུག་པ་དང་། གཞན་རང་གི་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པ་དག་སྟོན་པའི་ཕྱོགས་སུ་བཅད་པར་བྱས་པ་སྟེ། སྔོན་ལྷས་བྱིན་གྱིས་སྟོན་པ་ཞལ་བཞུགས་དུས་སུ་དེ་ལ་འགྲན་འཚོལ་ཏེ ལུང་ལས། འོ་མ་ཤ་དང་ལན་ཚྭ་དང་། །གོས་ དང་དགོན་པར་གནས་པའོ། །ཞེས་སྡོམ་དུ་མཛད་པ་ལྟར། འོ་མ་དང་ཤ་དང་ལན་ཚྭ་ལ་ལོངས་མི་སྤྱོད་པ་དང་གོས་མ་དྲས་པ་གྱོན་པ་དང་། གྲོང་གི་ནང་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འདུག་པ སྟེ་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔའམ་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་བཅས་ཏེ། ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་དང་། ཁན་ད་དྲ་བྱ། རྒྱ་མཚོའི་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱོགས་དེ་བཟུང་བཅུག་ཅིང་། དགེ་འདུན་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན པའི་ཕྱོགས་བཟུང་བ་དེ་ལྟར་ཚན་གཉིས་སུ་ཕྱེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ བདག་ཅག་གི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལ་དགེ་འདུན་དབྱེན་གྱི་མཚམས་མེད་བྱུང་བ་ནི་ལྷས་སྦྱིན་ལས་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དབྱེན་བྱས་པས་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པའི་བར་མནར་མེད་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ལ། མཚམས་མེད་གཞན་དག་གིས་ནི་སྤྱིར་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་ངེས་ཀྱང་མནར་མེད་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ངེས་སོ། དེས་ན་ད་ལྟ་ཡང་དགེ་འདུན་ནང་ཕན་ཚུན་དབྱེན་བྱས་ན་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་མོད། འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི་མ་ཡིན་ནོ །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་འགྲེལ་པ་སྒྲོན་གསལ་ལས་ནི། གསོད་པ་གསུམ་དེའི་སྟེང་དུ་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་བཤིག་པ་ལྔ་ལ་མཚམས་མེད་དུ་གསུངས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡང་དག ༄༅། །པ་ལ་དེ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་སོགས་ཡིན་ཏེ ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གང་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ནི། །མཆོད་རྟེན་ཐམས་ཅད་བཤིག་བྱེད་པས། །གང་གིས་མདོ་སྡེ་སྤོང་བྱེད་པའི། །སྡིག་པ་དེ་ནི་ཆེས་ཁྱད་འཕགས །གང་གིས་གངྒའི་བྱེ་སྙེད་ཀྱི །དགྲ་བཅོམ་བསད་པར་གྱུར་པ་བས། །གང་གིས་མདོ་སྡེ་སྤོང་བྱེད་པའི། །སྡིག་པ་དེ་ནི ཆེས་ཁྱད་འཕགས། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གང་ཞིག་ཡང་ཡང་སྡིག་གྲོགས་བསྟེན་པས་སངས་རྒྱས་ངན་སེམས་ལྡན་གྱུར་དང་། །ཕ་མ་དགྲ་བཅོམ་གསད་པར་བྱ་མིན་བྱེད་པ་མཆོག་ཚོགས་འབྱེད་པའི་མི། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ངེས་པར་བསམ་ན་མྱུར་དུ་དེ་ལས་ཐར་འགྱུར་གྱི། །གང་ཞིག་ཡིད་ནི་ཆོས་ལ
Chinese
善与不善之业，因其果报必定会成熟，所以称为定受之业。与此不同的力量较小的业是不定之业。此外，定受是指行为和积累都圆满的业。行为已做但未积累的业不是定受，所以行为和积累的区别在于，例如在梦中做、无意中做、不情愿地做、后悔地做等等。准备和结束都圆满但主要行为不圆满，例如想要杀人，心想如果能杀成则很高兴，像这样修习欢喜，二者都圆满但没有做杀人的主要行为，这就是积累但未做的业。准备、主要行为和结束三者都圆满，就是行为和积累都圆满。自己不愿意但不得不违心地杀人，这就是行为已做但未积累。即使生起害心，但立即被对治力摧毁，或者没有杀人的动机，也没有为了杀人而开始准备，只是走着路用脚踩死了虫子，像这样行为和积累都不圆满的业，智者们如是说。总之，高兴地做，就是行为和积累都圆满。不高兴地做，就是做了但没有积累。想做但没有机会做，就是积累了但没有做，所以对于任何不善的方面，首先都不要去想。即使想了并积累了，也要避免用身语等去做。如果行为和积累都圆满了，但立即生起后悔心并忏悔发誓不再重犯，就会变成没有积累，因此果报就不是定受，所以应当这样学习。此外，梦见杀人，醒来后心想太好了，以执着心滋养并修习欢喜，就会变成行为和积累都圆满， 这是经和论典的观点。积累的意思是从动机的角度认为要做这件事，行为的意思是从准备的角度开始做。总之，行为和积累都圆满以及积累了但没有做，这二者是定受。做了但没有积累，就是果报不定。此外，在来世必定会成熟的业，就像五无间罪一样。五无间罪是：杀父，杀母，杀阿罗汉，破坏僧团和合，以恶念使佛出血。
English
Virtuous and non-virtuous actions will definitely experience their consequences, so they are called actions with definite results. Other actions with less power than these are uncertain actions. Furthermore, definite results are those where both the action and accumulation are complete. Actions done but not accumulated are not definite results, so the difference between action and accumulation is that actions done in dreams, unknowingly, unwillingly, or regretfully, etc. Preparation and conclusion are complete, but the main action is incomplete, for example, wanting to kill someone, thinking it would be great if one could kill, like cultivating joy in this way. Both are complete, but if the main action of killing is not done, then it is an action that is accumulated but not done. If preparation, main action, and conclusion are all complete, then the action and accumulation are complete. If one does not want to, but has to kill unwillingly, then it is an action done but not accumulated. Even if harmful thoughts arise, they are immediately destroyed by antidotes. Or, without the intention to kill, and without even starting preparations for killing, one accidentally steps on and kills an insect while walking. The wise ones say that such actions, where both action and accumulation are incomplete. In short, doing something happily means that both action and accumulation are complete. Doing something unhappily means that the action is done but not accumulated. Wanting to do something but not having the opportunity means that it is accumulated but not done. Therefore, one should not even think about any non-virtuous aspects from the beginning. Even if one thinks and accumulates, one should avoid doing it with body, speech, etc. If the action and accumulation are complete, but one immediately feels regret and confesses and vows not to repeat it, it will become unaccumulated, and therefore the result will not be definite. So, one should learn in this way. Furthermore, dreaming of killing someone, and upon waking up, thinking it was great, nourishing it with attachment and cultivating joy, it will become complete with action and accumulation. This is the view of the Sutras and Shastras. The meaning of accumulation is to think of doing it from the perspective of motivation, and the meaning of action is to start doing it from the perspective of preparation. In short, actions where both action and accumulation are complete, and actions that are accumulated but not done, both have definite results. Actions done but not accumulated have uncertain results. Furthermore, actions that will definitely ripen in the next life are like the five heinous crimes. The five heinous crimes are: killing one's father, killing one's mother, killing an Arhat, causing disunity in the Sangha, and drawing blood from the body of a Buddha with malicious intent.
Chinese
以前的《俱舍论》中说：其他的容易，僧团分裂是指四个以上的僧人分成两派互相分裂。 也就是自己不承认佛陀为导师，而分成派别，自己制定不符合佛法的戒律，强迫别人遵守，或者把不跟随自己的人分成导师的派别。以前提婆达多在导师（佛陀）在世的时候就想和他竞争，经中说：牛奶、肉、盐和衣服以及住在寺院里。像这样制定戒律，不食用牛奶、肉和盐，穿没有缝纫的衣服，住在城市里的寺庙里，制定了五种苦行或五种学处，强迫高迦利迦、朅达多罗子、海授等人遵守这些派别，其他的僧人遵守导师的派别，像这样分成两派。在我们的导师的教法中，发生僧团分裂的无间罪只有提婆达多。像这样分裂后，会在中间的劫中在地狱中感受痛苦，其他的无间罪一般会堕入地狱，但不一定只堕入地狱。 因此，现在僧团内部互相分裂也是罪过非常大，但不是僧团分裂。吉祥密集金刚的注释《灯炬明》中说：在三种杀害的基础上，加上舍弃正法和破坏佛像这五种是无间罪。舍弃正法是指说佛陀的教言不是正法等等。《定解宝灯》中说：谁在这个赡部洲，破坏所有的佛塔，谁舍弃经藏，这个罪过非常大。谁杀害了恒河沙数的阿罗汉，谁舍弃经藏，这个罪过非常大。以及《宝性论》中说：谁屡屡亲近恶友，对佛陀怀有恶意，杀害父母和阿罗汉，或者做出不应做的事，分裂僧团。如果认真思考这些法性，就能迅速从中解脱。谁的心
English
It is said in the former Treasury of Knowledge: Other things are easy, but the schism of the Sangha refers to four or more monks dividing into two factions and splitting each other. That is, one does not recognize the Buddha as a teacher, but divides into factions, and one's own rules of discipline that are not in accordance with the Dharma are imposed on others, or those who do not follow oneself are divided into the faction of the teacher. Previously, Devadatta wanted to compete with the teacher (Buddha) when the teacher was alive. The sutras say: Milk, meat, salt, clothes, and living in monasteries. Like this, he made vows, not eating milk, meat, and salt, wearing unsewn clothes, and living in temples in the city, establishing five kinds of asceticism or five kinds of precepts, and forcing Kokalika, Khandadra Putra, Samudradatta, etc. to abide by these factions, and other monks abide by the teacher's faction, like this dividing into two factions. In the teachings of our teacher, the only one who committed the sin of schism in the Sangha is Devadatta. After such a split, one will experience suffering in hell during the intermediate kalpa, and other sins of immediate retribution will generally lead to hell, but it is not certain that one will only fall into hell. Therefore, it is also a very serious offense for the Sangha to split each other internally now, but it is not a Sangha split. The commentary on the glorious Guhyasamaja, the Lamp Illuminating, says: On the basis of the three killings, adding the abandonment of the holy Dharma and the destruction of Buddha images, these five are sins of immediate retribution. Abandoning the holy Dharma means saying that the Buddha's teachings are not the holy Dharma, etc. The King of Samadhi says: Whoever in this Jambudvipa destroys all the stupas, whoever abandons the sutras, that sin is very great. Whoever kills as many Arhats as there are sands in the Ganges, whoever abandons the sutras, that sin is very great. And the Uttaratantra Shastra says: Whoever repeatedly associates with evil friends, harbors malice towards the Buddha, kills parents and Arhats, or does what should not be done, and splits the Sangha. If you seriously think about these dharmata, you can quickly be liberated from them. Whose mind