Tibetan
ང་མ་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་ཞེས་བྱ་ནས། ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་རྟོགས་པ་ལ་མ་རྟོགས་སོགས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་འདོད་ཀྱིས། སྦྱོར་བ་ལུས་ངག་གང་རུང་གིས་རྫུན་སྨྲས་པའམ་རྣམ་འགྱུར་བསྟན་པ་མཐར་ཐུག་ཕ་རོལ་པོས་དང་དུ་ལེན་པ་དོན་གོ་བ་སྟེ་མ་གོ་ན་ངག་འཁྱལ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་ཕྲ་མ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཕྲ་མ་ཕ་རོལ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཚིག ཅེས་གཞི་སེམས་ཅན་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ལ། བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། གཞན་འདྲ་ལ་ཀུན་སློང་ནི་སེམས་མཐུན་པ་དབྱེ་བར་འདོད་པ་དང་མི་མཐུན་པ་མི་འདུམ་པར་འདོད་པས། སྦྱོར་བ་འཁོན་ཚིག་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་གང་རུང་སྨྲས་པ་མཐར་ཐུག་སྨྲ་ཡུལ་དེས་གོ་བ་ཡིན་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་གཉིས་འབྱེད་ཐུབ་པ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །དྲུག་པ་ཚིག་རྩུབ་ནི སྔ་མ་ལས། ཚིག་རྩུབ་མོ་ནི་མི་སྙན་པ། །ཞེས་གཞི་ནི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་སྐྱེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་སེམས་ཅན། བསམ་པ་གཞན་འདྲ་ལ་ཀུན་སློང་ངག་རྩུབ་མོ་སྨྲ་བར་འདོད་པས། སྦྱོར་བ་རིགས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱོན་བདེན་དང་མི་བདེན་གང་རུང་སྨྲས་པ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་དེས་གོ་བའོ། །བདུན་པ་ངག་འཁྱལ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཉོན་མོངས་ཅན་ཀུན་བཀྱལ་པ་ཡིན། །གཞན་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཉོན་མོངས། །ཁ་གསག་གླུ་དང་ཟློས་གར་བཞིན། །བསྟན་བཅོས་ངན་བཞིན། ཅེས་གཞི་ནི་སྔ་མ་གསུམ་གང་རུང་དུ་མི གཏོང་བའི་དོན་དང་མི་ལྡན་པ། བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས་གཞན་འདྲ་ལ་བརྗོད་བྱའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པ། སྦྱོར་བ་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཚིག་ཀུན་ངག་ཀྱལ་ཡིན་ཀྱང་གཞན་ཉོན་མོངས་ཞེས་ཉེས་པ་ཆེ་རིང་ལོགས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་འདོད་ལ།སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གཞན་དག་གིས་ངག་གི་ལས་རྫུན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལས་གཞན པའི་དཔེར་ན་དགེ་སློང་ལོག་འཚོ་ཅན་ལ་ཁ་གསག་སྨྲ་བ་དང་ཆགས་པས་གླུ་ལེན་པ་དང་། ཟློས་གར་མཁན་གཞན་མགུ་བའི་ཕྱིར་ངག་འཁྱལ་གྱི་ཚིག་འདོན་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན བཅོས་ངན་པ་ལ་ཞེན་ནས་དེ་འདོན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྨྲེ་ངག་འདོན་པ་དང་། འདུ་འཛིའི་གཏམ་ལ་སོགས་པའི་ངག་ཀྱལ་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་སྨྲས་ཟིན་པའོ། །བརྒྱད་པ་ ༄༅། །བརྣབ་སེམས་ནི། དེ་ཉིད་ལས། བརྣབ་སེམས་ནི། །ལོག་པས་གཞན་གྱི་ནོར་ལ་ཆགས། །ཞེས་གཞི་ནོར་དང་ལོངས་སྤྱོད། བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལས དངོས་པོ་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་ཤིང་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་གིས
Chinese
从说未见为见开始，想要将身体所触知的理解转化为不理解等其他状态，最终通过身体或语言的任何一种方式说谎或表现姿态，使对方接受并理解其含义，如果对方不理解，则被认为是无意义的空谈。第五是离间语。如前所说：离间语旨在分裂他人，是烦恼之心的言语。其基础是众生之间的和谐与不和谐。从三种想法来看，对于与自己相似的人，其动机是想要分裂和谐的人，以及想要使不和谐的人更加不和。行为是说出带有敌意的真实或不真实的话语，最终目的是让听者理解，而不依赖于能否成功分裂对方。第六是恶语。如前所说：恶语是不悦耳的。其基础是成为一切痛苦之源，令人不悦的众生。想法是，对于与自己相似的人，其动机是想要说出粗暴的语言。行为是说出关于种姓、戒律等行为的真实或不真实的过失。最终目的是让对方理解。第七是绮语。如前所说：一切烦恼之语皆为绮语。其他则比这更烦恼，如谄媚、歌舞，以及恶劣的论典。其基础是不符合前三者（妄语、离间语、恶语）的任何一种，不具备实际意义。从三种想法来看，对于与自己相似的人，其认知是将所表达的内容视为真实。行为是所有由烦恼引发的言语都是绮语，但有些老师认为，将“其他烦恼”单独列出是为了区分罪过的轻重。还有一些古代老师认为，除了妄语等语言行为之外，例如，对邪命的僧人说谄媚之语，因贪欲而唱歌，戏子为了取悦他人而说绮语，执着于外道的恶劣论典并宣扬它，同样，发出悲叹之声，开始说闲聊等无意义的话语，最终说完。第八，贪心。如前所说：贪心是指通过不正当的手段贪恋他人的财物。其基础是财物和享受。从三种想法来看，对该事物产生认知，并被三种烦恼中的任何一种所驱使。
English
Starting from saying "seeing" when not seeing, wanting to transform the understanding of what is touched by the body into misunderstanding or other states, ultimately lying or showing gestures through any means of body or speech, so that the other party accepts and understands its meaning. If the other party does not understand, it is considered meaningless chatter. Fifth is divisive speech. As mentioned before: Divisive speech aims to divide others, and is the speech of an afflicted mind. Its basis is the harmony and disharmony among sentient beings. From the perspective of three thoughts, for those similar to oneself, the motivation is to want to divide harmonious people, and to want to make disharmonious people even more discordant. The action is to speak hostile true or false words, with the ultimate goal of making the listener understand, without relying on whether or not it can successfully divide the other party. Sixth is harsh speech. As mentioned before: Harsh speech is unpleasant to the ear. Its basis is becoming the source of all suffering, unpleasant sentient beings. The thought is that for those similar to oneself, the motivation is to want to speak harsh words. The action is to speak true or false faults about lineage, discipline, and other behaviors. The ultimate goal is to make the other party understand. Seventh is idle talk. As mentioned before: All afflicted speech is idle talk. Others are more afflicted than this, such as flattery, singing and dancing, and bad treatises. Its basis is not conforming to any of the previous three (lying, divisive speech, harsh speech), and does not have practical meaning. From the perspective of three thoughts, for those similar to oneself, the cognition is to regard the expressed content as true. The action is that all speech caused by afflictions is idle talk, but some teachers believe that listing "other afflictions" separately is to distinguish the severity of the sins. Some ancient teachers also believed that in addition to speech acts such as lying, for example, speaking flattering words to monks with wrong livelihoods, singing out of greed, actors speaking idle talk to please others, clinging to and propagating the bad treatises of outsiders, similarly, uttering lamentations, starting to speak meaningless words such as gossip, and finally finishing speaking. Eighth, greed. As mentioned before: Greed refers to coveting the wealth of others through improper means. Its basis is wealth and enjoyment. From the perspective of three thoughts, one has a cognition of that thing and is driven by any of the three afflictions.